Księga Jeremiasza 51

Księga Jeremiasza, rozdział 51 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (64 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Jeremiasza 51 — Biblia Gdańska

1 Tak mówi Pan: Oto Ja wzbudzę przeciwko Babilonowi, i przeciwko tym, którzy mieszkają w pośród powstawających przeciwko mnie, wiatr zaraźliwy;

2 I poślę na Babiilon przewiewaczy, którzy go przewiewać będą, i wypróżnią ziemię jego, gdyż będą przeciwko niemu zewsząd w dzień ucisku.

3 Do tego, który mocno ciągnie łuk swój, a postępuje w pancerzu swoim, rzekę: Nie folgujcie młodzieńcom jego, wygładźcie wszystko wojsko jego.

4 Niech polegną pobici w ziemi Chaldejskiej, a poprzebijani po ulicach jego.

5 Bo nie jest opuszczony Izrael i Juda od Boga swego, od Pana zastępów, choć ziemia ich pełna jest przestępstwa przeciwko Świętemu Izraelskiemu.

6 Uciekajcie z pośrodku Babilonu, a niech zachowa każdy duszę swoję, abyście nie byli zatraceni w nieprawości jego; bo czas będzie pomsty Pańskiej, sam mu zapłatę odda.

7 Byłci Babilon kubkiem złotym w ręce Pańskiej, upajającym wszystkę ziemię; wino jego piły narody, dlatego poszalały narody;

8 Ale nagle upadnie Babilon, i starty będzie; rozkwilcie się nad nim, nabierzcie olejku balsamowego dla boleści jego, owa się wyleczy.

9 Leczyliśmy Babilon, ale nie jest uleczony. Opuśćmyż go, a pójdźmy każdy do ziemi swej; bo sąd jego aż do nieba sięga, i wyniósł się aż pod obłoki.

10 Wywiódł Pan sprawiedliwości nasze. Pójdźcie, a opowiadajmy na Syonie dzieło Pana, Boga naszego.

11 Wyostrzcie strzały, sporządżcie tarcze. Wzbudził Pan ducha królów Medskich; bo przeciwko Babilonowi zamysł jego, aby go wytracił, gdyż pomsta Pańska jest pomsta kościoła jego.

12 Podnieście chorągiew na murach Babilońskich, przyczyńcie straży, postawcie stróżów, nagotujcie zasadzki; bo i umyślił Pan i wykona, co wyrzekł przeciwko obywatelom Babilońskim.

13 O ty, który mieszkasz nad wodami wielkiemi! o bogaty w skarby! przyszedł koniec twój, kres łakomstwa twego.

14 Przysiągł Pan zastępów na duszę swoję, że cię napełni ludźmi, jako chrząszczami, którzy uczynią nad tobą okrzyk wojenny.

15 Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;

16 Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

17 Tak zgłupiał każdy człowiek, że tego nie zna, że pohańbiony bywa złotnik od obrazu rytego; bo kłamstwem jest ulanie jego, a niemasz w nich ducha.

18 Marnością są a dzieło błędów; zginą czasu nawiedzenia swego.

19 Nie takowyć jest dział Jakóbowy; bo on jest który wszystko stworzył, a Izrael jest prętem dziedzictwa jego; Pan zastępów imię jego.

20 Młotemeś ty moim kruszącym, orężem wojennym, abym pokruszył przez cię narody,i poburzył przez cię królestwa;

21 Abym pokruszył przez cię konia i jezdnego, abym pokruszył przez cię wóz i tego, co na nim jeździ;

22 Abym pokruszył przez cię męża i niewiastę, abym pokruszył przez cię starca i dziecię, abym pokruszył przez cię młodzieńca i pannę;

23 Abym pokruszył przez cię pasterza i trzodę jego, abym pokruszył przez cię oracza, i sprzężaj jego, abym pokruszył przez cię książąt i hetmanów.

24 Ale już oddam Babilonowi, i wszystkim obywatelom Chaldejskim za wszystkie złości ich, które czynili Syonowi przed oczyma waszemi, mówi Pan.

25 Otom Ja jest przeciwko tobie, o góro każąca! mówi Pan, która kazisz wszystkę ziemię, i wyciągnę rękę moję przeciwko tobie, a zwalę cię z skał, i uczynię cię górą spalenia;

26 A nie wezmą z ciebie kamienia do węgła, ani kamienia do gruntów; bo pustynią wieczną będziesz, mówi Pan.

27 Podnieście chorągiew w ziemi, trąbcie w trąbę między narodami, zgotujcie przeciwko niemu narody, zwołajcie przeciwko niemu królestwa Ararad, Minny, i Aschenas; postanówcie przeciwko niemu hetmana, przywiedźcie konie jako chrząszcze najeżone;

28 Zgotujcie przeciwko niemu narody, królów Medskich, książąt ich, i wszystkich hetmanów ich, ze wszystką ziemią władzy ich;

29 Tedy zadrży ziemia, i rozboleje się, gdy wykonane będą przeciwko Babilonowi myśli Pańskie, aby obrócił ziemię Babilońską w pustynię, aby została bez obywatela.

30 Przestaną mocarze Babilońscy walczyć, usiądą w zamkach, ustanie męstwo ich, będą jako niewiasty; zapali mieszkania ich, pokruszone będą zawory ich.

31 Goniec spotka drugiego gońca, a poseł zabieży posłowi, aby opowiedzieli królowi Babilońskiemu, iż wzięto miasto jego z jednej strony,

32 A iż brody ubieżono, i jeziora wypalano ogniem, a mężowie waleczni ustraszeni są.

33 Bo tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski: Córka Babilońska jest jako bojewisko, czas deptania jej przyszedł; jeszcze maluczko, a przyjdzie czas żniwa jej.

34 Pożarł mię, potarł mię Nabuchodonozor, król Babiloński, uczynił mię naczyniem próżnem, połknął mię jako smok, napełnił brzuch swój rozkoszami mojemi, i wygnał mię.

35 Gwałt mnie i ciału memu uczyniony niech przyjdzie na Babilon, mówi obywatelka Syońska, a krew moja na obywateli Chaldejskich, mówi Jeruzalem.

36 Przetoż tak mówi Pan: Oto się Ja zastawię o krzywdę twoję, a pomszczę się za cię; bo wysuszę morze jego, wysuszę i źródła jego.

37 I będzie Babilon obrócony w mogiły, w mieszkanie smoków, w zdumienie, i w poświstanie, i będzie bez obywatela.

38 Pospołu jako lwy ryczeć będą, a skomleć jako szczenięta lwie.

39 Gdy się zapalą, uczynię im ucztę, i tak ich upoję, że krzyczeć i snem wiecznym zasnąć muszą, tak, aby nie ocucili, mówi Pan.

40 Powiodę ich jako baranki ku zabiciu, jako barany i kozły.

41 Jakożby dobyty mógł być Sesach? Jakożby wzięta być mogła chwała wszystkiej ziemi? Jakożby mógł przyjść na spustoszenie Babilon między narodami?

42 Wystąpi przeciwko Babilonowi morze, mnóstwem wałów jego okryte będzie.

43 Miasta jego będą spustoszeniem, ziemią suchą i pustą, ziemią, w której miastach nikt nie będzie mieszkał, ani będzie chodził przez nią syn człowieczy.

44 Nawiedzę też Bela w Babilonie, i wydrę, co był połknął, z gęby jego; i nie będą się więcej do niego zbiegać narody, i mury także Babilońskie upadną.

45 Wyjdźcie z pośrodku jego, ludu mój! a wybaw każdy duszę swoję przed gniewem zapalczywości Pańskiej.

46 A nie bądźcie miękkiego serca, ani się lękajcie wieści, którą będzie słychać w tej ziemi; gdy przyjdzie jednego roku nowina, potem drugiego roku wieść i gwałt w ziemi, a pan na pana.

47 Przetoż oto dni przyjdą, w które Ja nawiedzę bałwany ryte Babilońskie, a wszystka ziemia jego pohańbiona będzie, i wszyscy pobici jego polegną w pośrodku niego.

48 I będą nad Babilonem śpiewać niebiosa i ziemia, i wszystko, co na nich jest, gdy z północy przyjdą nań pustoszyciele, mówi Pan.

49 Jako Babilon poraził onych pobitych Izraelskich, tak z Babilonu polegną pobici po wszystkiej ziemi.

50 O którzyście uszli miecza, idźcie, nie stójcie! wspominajcie z daleka na Pana, a Jeruzalem niech wstępuje na serce wasze.

51 Rzeczcie: Wstydzimy się, że słyszymy urąganie; hańba okryła twarzy nasze, bo cudzoziemcy wchodzą do świątnic domu Pańskiego.

52 Przetoż oto dni przychodzą, mówi Pan, że nawiedzę ryte bałwany jego, a po wszystkiej ziemi jego zraniony stękać będzie.

53 Chociażby Babilon wstąpił na niebo, i obwarował na wysokości moc swoję, przecie odemnie przyjdą pustoszyciele jego, mówi Pan.

54 Głos wołania z Babilonu, a starcie wielkie z ziemi Chaldejskiej;

55 Bo Pan Babilon zburzy i wytraci z niego głos wielki, choćby huczały wały ich jako wody wielkie, i wydany był szum głosu ich.

56 Gdy nań, to jest na Babilon, pustoszyciel przyciągnie pojmani będą mocarze jego, pokruszone będą łuki ich; bo Bóg nagrody, Pan nagrodzi im sowicie;

57 Opoi książąt jego i mędrców jego, wodzów jego, i urzędników jego, i mocarzy jego, aby zasnęli snem wiecznym, a nie ocucili, mówi król, Pan zastępów imię jego.

58 Tak mówi Pan zastępów: Mur Babiloński szeroki do gruntu zburzony będzie, i bramy jego wysokie ogniem spalone będą, a ludzie darmo pracować będą, a narody przy ogniu pomdleją.

59 Toć jest słowo, które rozkazał Jeremijasz prorok Sarajaszowi, synowi Neryjasza, syna Maasejaszowego, gdy odszedł od Sedekijasza, króla Judzkiego, do Babilonu, roku czwartego królowania jego; (a Sarajasz był książęciem w Menucha.)

60 Gdy zapisał Jeremijasz wszystko złe, które przyjść miało na Babilon, w księgi jedne, wszystkie te słowa, które są napisane przeciwko Babilonowi.

61 I rzekł Jeremijasz do Sarajasza: Gdy przyjdziesz do Babilonu, i oglądasz go, tedy przeczytasz te wszystkie słowa,

62 A rzeczesz: O Panie! tyś mówił przeciwko miejscu temu, że je wytracisz, aby w niem nie mieszkał nikt, ani z ludzi ani z bydląt, ale żeby było pustkami wiecznemi.

63 A gdy do końca przeczytasz te księgi, przywiążesz do nich kamień, i wrzucisz je w pośród Eufratesa,

64 A rzeczesz: Tak zatopiony będzie Babilon, a nie powstanie więcej z tego złego, które Ja nań przywiodę, choć ustawać będą. Aż dotąd słowa Jeremijaszowe.

Komentarz do rozdziału: Księga Jeremiasza 51

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Jeremiasza 51:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Przeciw Babilonowi” — Mistycznemu - chrześcijaństwu.

„I przeciw tym” — Którzy pozostają w sympatii z nim.

Epifania i Bazylea:

„wiatr zaraźliwy” — W biblijnych symbolach wiatr jest użyty do przedstawiania wojny. (TP 1968, s. 12)

Księga Jeremiasza 51:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Uciekajcie z pośrodku” — "Wyjdź z niego [z chrześcijaństwa] ludu mój", Obj.18:4.

„Czas pomsty” — W czasie ucisku.

Epifania i Bazylea:

„Uciekajcie z pośrodku Babilonu” — w 1878 r. nastąpiło wezwanie do ludu Bożego, aby wyszedł z Babilonu. Wszyscy z Małego Stadka znajdujący się w Babilonie wyszli z niego na wiosnę 1916, kiedy zakończyło się pokłosie żniwa; tak samo wyszło z Babilonu wielu członków Wielkiego Grona, Młodocianych Godnych, Poświęconych Obozowców Epifanii i niepoświęconych tymczasowo usprawiedliwionych. (TP 1975, s. 72)

Księga Jeremiasza 51:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Kubkiem złotym” — (W początkach było chrześcijaństwo, a potem:) "miało puchar złoty w swej ręce pełny obrzydliwości i nieczystości", Obj.17:4.

„Upadającym narody” — "Upili się winem [złych nauk] jej wszeteczeństwa obywatele ziemi", Obj.17:2.

„Poszalały narody” — Będąc upojone błędami.

Epifania i Bazylea:

„Byłci Babilon kubkiem złotym w ręce Pańskiej” — Sto lat temu Babilon, nominalny kościół, nie był jeszcze odrzucony. Był on jeszcze mówczym narzędziem Pańskim, „złotym kubkiem w ręce Pańskiej". Ale w kwietniu 1878 (jako równoległość odrzucenia nominalnego systemu żydowskiego od urzędu mówczego narzędzia 1845 lat wcześniej, t j. w kwietniu 33 r. po Chr.) Babilon został odrzucony od urzędu mówczego narzędzia. (TP 1975, s. 72)

Księga Jeremiasza 51:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Nagle upadnie” — "Upadł, upadł Babilon [wielkie nominalne chrześcijaństwo]", Obj.18:2.

„Starty będzie” — Zniszczony.

„Rozkwilcie się nad nim” — "I sypali proch na głowy swoje i wołali płacząc i smucąc się, mówiąc: biada, biada, miasto ono wielkie", Obj.18:19. "Kupcy ziemscy płakać będą i smucić się nad nim", Obj.18:11.

„Nabierzcie oleju” — Ludzkich środków leczniczych.

„Dla boleści jego” — Dla ran (jakie otrzymuje, iż stopniowo traci władzę między ludźmi).

Księga Jeremiasza 51:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie jest uleczony” — Na uleczenie chrześcijaństwa nie ma już lekarstwa, ani doktora między nimi.

„Opuśćmy go” — "Wynijdź z niego [z chrześcijaństwa z imienia] ludu mój", Obj.18:4.

„Do ziemi swojej” — Przyłącz się do prawdziwego Kościoła lub do Babilonu, w zależności od okoliczności w jakich się ktoś znajduje, dowodząc tym, do której klasy należy.

„Bo grzech jego nieba sięga” — "Albowiem dosięgły grzechy jego aż do nieba i wspomniał Bóg na nieprawości jego", Obj.18:5.

Księga Jeremiasza 51:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Na Syonie” — Kościół, Królestwo Boże.

Księga Jeremiasza 51:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Kościoła jego” — Chrystusa.

Księga Jeremiasza 51:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Na murach” — Władze cywilne.

Księga Jeremiasza 51:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Nad wodami” — "Wody, któreś widział, gdzie wszetecznica [duchowego stanu chrześcijańskiego] siedzi, są to ludzie, tłumy, narody i języki", Obj.17:15.

Księga Jeremiasza 51:16

Epifania i Bazylea:

„błyskawice” — misją błyskawic jest objawienie spraw symbolicznych niebios i ziemi -- fałszywych religii i społeczeństwa. (TP 1934, s. 51)

Księga Jeremiasza 51:21

Epifania i Bazylea:

„konia” — W symbolach biblijnych zwierzęta pociągowe reprezentują nauki, zasady i prawa... konie są figurą na nauki. (TP 1972, s. 14)

„wóz” — Wozy w symbolach Biblii są obrazem na organizację. (TP 1972, s. 14)

Księga Jeremiasza 51:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Oddam Babilonowi” — Klerowi w ogólności, a papiestwu w szczególności.

„Chaldejskim” — Wszystkie narody tworzące chrześcijaństwo.

Księga Jeremiasza 51:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Góra każąca” — Królestwo [mistycznego Babilonu].

Księga Jeremiasza 51:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Podnieście chorągiew” — Chorągiew Prawdy.

„Trąbcie w trąby” — Zasady Prawdy.

Księga Jeremiasza 51:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Wykonane będą” — Boskie plany nie mogą upaść, lub nie udać się.

Księga Jeremiasza 51:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Czas żniwa” — "Zapuść sierp swój i żnij. Tobie przyszła godzina abyś żął, ponieważ dojrzało żniwo ziemi", Obj.14:15.

Księga Jeremiasza 51:34

Epifania i Bazylea:

„smok” — [hebr. tanin], jest to biblijne słowo użyte na określenie całego zbioru potwornych zwierząt ziemskich, jakie istniały przed stworzeniem człowieka takich jak dinozaur, diploducus, stegosaurus, megantisaurus, gigantosaurus i ogromne lądowe i wodne jaszczury, krokodyle, węże i inne ziemnowodne zwierzęta. Najogólniejszy wyraz stosujący się do nich to PŁAZY. (TP 1946, s. 17)

Księga Jeremiasza 51:37

Paruzja (C.T. Russell):

„Mieszkanie smoków” — "Stał się [mistyczny Babilon] przybytkiem szatanów i mieszkaniem wszelkiego ducha nieczystego i mieszkaniem wszelkiego ptactwa [ludzi, którzy nawet okradają własne domy modlitwy] nieczystego i przemierzłego", Obj.18:2.

Księga Jeremiasza 51:39

Paruzja (C.T. Russell):

„Snem wiecznym” — "Olam" znaczy: trwały, lecz nie bez końca.

Księga Jeremiasza 51:42

Paruzja (C.T. Russell):

„Morze” — Niespokojne, rewolucyjne masy ludu.

Księga Jeremiasza 51:44

Paruzja (C.T. Russell):

„Bela w Babilonie” — Bóstwo babilońskie, typ na papieża.

„Z gęby jego” — W ostatecznej walce papież zaniecha wielkich pretensji, słów jakich używał i bluźnierczych tytułów, które przez tak długi czas papiestwo sobie przywłaszczało.

„Mury babilońskie” — Władze cywilne, które swego czasu broniły papiestwo i do pewnego stopnia jeszcze go bronią.

Księga Jeremiasza 51:45

Paruzja (C.T. Russell):

„Wyjdźcie” — "Wynijdź z niego [z mistycznego Babilonu] ludu mój", Obj.18:4.

Księga Jeremiasza 51:48

Paruzja (C.T. Russell):

„Niebiosa” — Władze duchowne chrześcijaństwa.

„I ziemia” — Społeczeństwo ludzkie.

Księga Jeremiasza 51:49

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako Babilon” — Ponieważ chrześcijaństwo ma większą odpowiedzialność, dlatego jego kara będzie sroższą nad innych.

Księga Jeremiasza 51:58

Paruzja (C.T. Russell):

„Ogniem spalone” — Zniszczone będą.

„Darmo pracować będą” — By ocalić babilońskie mury władz cywilnych chrześcijaństwa.

Księga Jeremiasza 51:63

Paruzja (C.T. Russell):

„Eufrat” — Symbol na rodzaj ludzki.

Księga Jeremiasza 51:64

Paruzja (C.T. Russell):

„Zatopiony Babilon” — W rozhukanym morzu wzburzonych i rewolucyjnych mas ludu.

„Nie powstanie więcej” — (Ze swego upadku). "I podniósł mocny anioł kamień jakoby młyński wielki i wrzucił go w morze mówiąc: takim pędem wrzucony będzie Babilon [mistyczny - chrześcijaństwo], miasto ono wielkie i już więcej nie będzie znalezione [między ludźmi, aby ich zwodzić i ogłupiać]", Obj.18:21.

Literatura o rozdziale Księga Jeremiasza 51

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Jeremiasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.