Księga Jeremiasza 33

Księga Jeremiasza, rozdział 33 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (26 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Jeremiasza 33 — Biblia Gdańska

1 I stało się słowo Pańskie do Jeremijasza po wtóre, gdy jeszcze był zamknięty w sieni ciemnicy, mówiąc:

2 Tak mówi Pan, który to uczyni: Pan, który to utworzy, potwierdzi to, Pan jest imię jego.

3 Wołaj do mnie, a ozwęć się i oznajmięć rzeczy wielkie i skryte, o których nie wiesz.

4 Albowiem tak mówi Pan, Bóg Izraelski, o domach miasta tego, i o domach królów Judzkich, które pokażone być mają taranami wojennemi i mieczem:

5 Pociągną, żeby walczyli z Chaldejczykami, a żeby napełnili te domy trupami ludzi, które pobiję w zapalczywości mojej i w gniewie moim, zakrywając twarz moję od tego miasta dla wszelakich złości ich.

6 Wszakże Ja przywiodę ich do zdrowia, i uleczę a uzdrowię ich, i objawię im obfitość pokoju, a pokoju pewnego.

7 Bo przywrócę pojmanych z Judy, i pojmanych z Izraela, a pobuduję ich jako przedtem;

8 I oczyszczę ich od wszelkiej nieprawości ich, którą zgrzeszyli przeciwko mnie, i przepuszczę wszystkim złościom ich, któremi zgrzeszyli przeciwko mnie, i któremi wystąpili przeciwko mnie.

9 A będzie mi to sławą, weselem, chwałą, i ozdobą przed wszystkiemi narodami ziemi, które usłyszą o wszystkiem dobrem, które Ja im czynię, i ulękną się, a zatrwożą się nad wszystkiem dobrem i nad wszystkim pokojem, który Ja im sposobię.

10 Tak mówi Pan: Jeszcze słyszany będzie na tem miejscu, (o którem wy powiadacie: Jest spustoszone, tak, że niemasz ani człowieka, ani bydlęcia, w miastach Judzkich i na ulicach Jeruzalemskich spustoszonych, tak, że niemasz ani człowieka, ani obywa tela, ani bydlęcia.)

11 Słyszany, mówię, będzie głos radości, i głos wesela, głos oblubieńca, i głos oblubienicy, głos mówiących: Wysławiajcie Pana zastępów; albowiem dobry jest Pan, albowiem na wieki miłosierdzie jego; i głos przynoszący ofiarę chwały do domu Pańskiego , gdyż przywrócę pojmanych z tej ziemi, jako na początku, mówi Pan.

12 Tak mówi Pan zastępów: Jeszcze będzie na tem miejscu pustem, na którem niemasz ani człowieka, ani bydlęcia, i we wszystkich miastach jego mieszkanie pasterzy, gdzieby chowali trzody;

13 W miastach na górach, w miastach na równinach, i w miastach na południe, i w ziemi Benjaminowej, i około Jeruzalemu, i w miastach Judzkich jeszcze przychodzić będą trzody pod ręką liczącego, mówi Pan.

14 Oto dni idą, mówi Pan, w których utwierdzę to słowo dobre, którem był wyrzekł o domu Izraelskim i o domu Judzkim.

15 W one dni w onym czasie uczynię to, iż wyrośnie Dawidowi latorośl sprawiedliwa, która czynić będzie sąd i sprawiedliwość na ziemi.

16 Onych dni będzie zbawiony Juda, a Jeruzalem bezpiecznie mieszkać będzie. A toć jest imię, którem ją nazowią: Pan sprawiedliwość nasza.

17 Bo tak mówi Pan: Nie będzie wykorzeniony mąż z rodu Dawidowego, aby nie miał siedzieć na stolicy domu Izraelskiego.

18 Z kapłanów też i z Lewitów nie będzie wykorzeniony mąż od oblicza mego, aby nie miał ofiarować całopalenia, i zapalać śniednej ofiary, i sprawować ofiar po wszystkie dni.

19 Potem stało się słowo Pańskie do Jeremijasza, mówiąc:

20 Tak mówi Pan: Jeźli będziecie mogli złamać przymierze moje ze dniem, i przymierze moje z nocą, aby nie bywało dnia ani nocy czasu swego,

21 Tedy też przymierze moje złamane będzie z Dawidem, sługą moim, aby nie miał syna, któryby królował na stolicy jego, i z Lewitami kapłanami, aby nie byli sługami moimi.

22 A jako nie może policzone być wojsko niebieskie, ani zmierzony piasek morski, tak rozmnożę nasienie Dawida, sługi mojego, i Lewitów, którzy mi służą.

23 Znowu się stało słowo Pańskie do Jeremijasza, mówiąc:

24 Aza nie widzisz, co ten lud powiada, mówiąc: Że dwa domy, które był Pan obrał, te już odrzucił, a że ludem moim pogardzają, jakoby nie był więcej narodem przed obliczem ich?

25 Tak mówi Pan: Nie będzieli przymierze moje ze dniem i z nocą stałe, a jeźlim początku niebios i ziemi nie postanowił:

26 Tedyć i nasienie Jakóbowe i Dawida sługi mego odrzucę, abym nie brał z nasienia jego tych, którzyby panować mieli nad nasieniem Abrahamowem, Izaakowem, i Jakóbowem, gdyż przywrócę więźniów ich, a zlituję się nad nimi.

Komentarz do rozdziału: Księga Jeremiasza 33

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Jeremiasza 33:6

Paruzja (C.T. Russell):

„I uleczę” — Żydów w Tysiącleciu.

Księga Jeremiasza 33:14

Epifania i Bazylea:

„Oto dni idą, mówi Pan, w których utwierdzę to słowo dobre, którem był wyrzekł o domu Izraelskim i o domu Judzkim.” — Dni, o których mowa, to oczywiście dni Tysiąclecia. W tym czasie Bóg dokona dobrych rzeczy, które obiecał domom Izraela i Judy. Obiecał On bowiem, że wyzwoli ich spod przekleństwa Przymierza Mojżeszowego oraz spod przekleństwa, jakie spadło na nich, gdy odrzucając Jezusa, mówili: Krew jego na nas i na dzieci nasze. „To słowo dobre” obejmuje restytucję dla domu Izraela oraz dla domu Judy. Ludzie należący do północnego królestwa dziesięciu pokoleń oraz ci należący do południowego królestwa dwóch pokoleń mają tę wspaniałą obietnicę, którą Bóg bez cienia wątpliwości wypełni. Bez wypełnienia nie pozostanie nic, co Bóg obiecał, a cóż dopiero to, co obiecał pod przysięgą.-E17'334,335

Księga Jeremiasza 33:15

Epifania i Bazylea:

„W one dni w onym czasie uczynię to, iż wyrośnie Dawidowi latorośl sprawiedliwa, która czynić będzie sąd i sprawiedliwość na ziemi.” — W tych tysiącletnich dniach Bóg sprawi, że latorośl sprawiedliwości, większy Syn wielkiego Dawida, będzie wykonywał sąd, tzn. nauczał prawd doktrynalnych wolnych od błędu, a także sprawiedliwość, tzn. prawość, miłość, prawdę, miłosierdzie, dobroć i każdą inna dobrą zaletę. -E17'335

Księga Jeremiasza 33:16

Paruzja (C.T. Russell):

„A to jest imię” — "Napiszę na nim imię moje nowe", Obj.3:12. Tyczy się uwielbionego Kościoła.

„Pan sprawiedliwość nasza” — Jehowa Bóg. "Tsidkenu" znaczy: nasza Sprawiedliwość Jehowy. To imię odpowiednio zastosowane będzie do uwielbionego Kościoła.

Epifania i Bazylea:

„Onych dni będzie zbawiony Juda, a Jeruzalem bezpiecznie mieszkać będzie. A toć jest imię, którem ją nazowią: Pan sprawiedliwość nasza.” — Juda (Izrael cielesny), a Jeruzalem (Kościół) bezpiecznie mieszkać będzie. Bez sensu byłoby oczywiście nazywanie Kościoła Jehową, naszą sprawiedliwością, ponieważ nie jest on Jehową. Oczywiste jest, że Kościół nie jest Jehową. Jak wykazaliśmy poprzednio, tłumaczenie powinno brzmieć: Nasza sprawiedliwość jest od Jehowy. To prawda, że sprawiedliwość Kościoła przychodzi od Jehowy, ponieważ Jezus stał się dla niego od Jehowy „mądrością, sprawiedliwością, poświęceniem i odkupieniem”. Jezus stał się takim dla Kościoła, lecz ponieważ ten werset nie odnosi się do Jezusa, 1 Kor. 1:30 nie ma oczywiście tutaj zastosowania. Mimo to podaje on nam pewną wskazówkę, a wskazówka ta jest następująca: Kościół jako współdziedziczący z Chrystusem razem z Nim będzie posiadał Jego sprawiedliwość, która przez przypisanie stała się jego własnością w obecnym życiu, a w Wieku Tysiąclecia będzie jego własnością jako współdziedzica, do wykorzystania wobec świata. W ten sposób stanie się on dla Izraela sprawiedliwością od Jehowy. Wyrażenie Jehowa nasza sprawiedliwość nie może dotyczyć tutaj Jehowy, lecz sprawiedliwości jaką Jehowa zapewnia, sprawiedliwości Chrystusa jako Głowy, która przez przypisanie jest obecnie własnością Kościoła, a nieco później – w Wieku Tysiąclecia – stanie się jego własnością dziedzicznie.-E17'335,336

Księga Jeremiasza 33:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Ofiar po wszystkie” — Możliwe, że na początku 1000-lecia Pan Bóg przywróci niektóre zarysy Prawa Zakonu, które będą miały służyć za naukę.

Literatura o rozdziale Księga Jeremiasza 33

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Jeremiasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.