Księga Jeremiasza 31

Księga Jeremiasza, rozdział 31 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (40 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Jeremiasza 31 — Biblia Gdańska

1 Czasu onego, mówi Pan, będę Bogiem wszystkim rodzajom Izraelskim, a oni będą ludem moim.

2 Tak mówi Pan: Znalazł łaskę na puszczy lud, który uszedł miecza, gdym chodził przed nim, abym odpocznienie uczynił Izraelowi.

3 Rzeczeszli: Zdawna mi się Pan ukazywał. I owszem, miłością wieczną umiłowałem cię, dlategoć ustawicznie miłosierdzie pokazuję;

4 Jeszcze cię zbuduję, a zbudowana będziesz, panno Izraelska! jeszcze się weselić będziesz przy bębnach swoich, a wychodzić z hufem pląsających;

5 Jeszcze będziesz sadziła winnice na górach Samaryjskich; a szczepiący szczepić będą i jeść będą.

6 Bo nastanie dzień, którego stróżowie wołać będą na górze Efraimowej: Wstańcie a wstąpmy na Syon do Pana, Boga swego.

7 Tak zaiste mówi Pan: Śpiewajcie Jakóbowi o rzeczach wesołych, a wykrzykajcie jawnie przed tymi narodami; wydawajcie głos, chwałę oddawajcie a mówcie: Panie! wybaw ostatek ludu twego Izraelskiego.

8 Oto Ja przywiodę ich z ziemi północnej, a zbiorę ich ze wszystkich stron ziemi; z nimi pospołu ślepego i chromego, brzemienną i rodzącą: tu się gromadą wielką nawrócą.

9 Przywiodę ich zasię z płaczem i z modlitwami idących, a powiodę ich podle potoków wód drogą prostą, na którejby się nie potknęli; bom się stał Izraelowi ojcem, a Efraim jest pierworodnym moim.

10 Słuchajcie słowa Pańskiego, o narody! a opowiadajcie je na wyspach dalekich, i mówcie: Ten, który rozproszył Izraela, zgromadzi go, a strzedz go będzie, jako pasterz trzody swojej.

11 Bo wykupił Pan Jakóba; przeto wybawi go z ręki tego, który jest mocniejszy nadeń.

12 I przyjdą a śpiewać będą na wysokości Syonu, i zbieżą się do dobrotliwości Pańskiej ze zbożem i z winem, i z oliwą i z jagniętami, i z cielętami, a dusza ich podobna będzie ogrodowi wilgotnemu, a nie będzie się więcej smuciła.

13 Tedy się weselić będzie panna z pląsaniem, także młodzieńcy i starcy społem; albowiem kwilenie ich obrócę w radość, a pocieszę ich, i rozweselę ich po smutku ich;

14 I opoję duszę kapłanów tłustością, a lud mój dobrocią moją nasyci się, mówi Pan.

15 Tak mówi Pan: Głos w Rama słyszany jest, narzekanie i płacz bardzo gorzki; Rachel płacząca synów swoich nie dała się pocieszyć po synach swoich, przeto, że ich niemasz.

16 Tak mówi Pan: Zawściągnij głos swój od płaczu, a oczy swe od łez; bo będziesz miała zapłatę za pracę swoję, mówi Pan, że się nawrócą z ziemi nieprzyjacielskiej.

17 Jest mówię nadzieja, że się potem nawrócą, mówi Pan, synowie twoi do krainy swojej.

18 Wprawdzie słyszę Efraima, że sobie utyskuje, mówiąc: Pokarałeś mię, abym był pokarany jako cielec nieokrócony. Nawróć mię abym był nawrócony; tyś zaiste Panie! Bóg mój.

19 Bo po nawróceniu mojem pokutować będą; a gdy samego siebie poznam, uderzę się w biodro; wstydzę się, owszem i zapałam się, że odnoszę hańbę dzieciństwa swego.

20 Izali synem moim miłym nie jest Efraim? Izali nie jest dziecięciem rozkosznem? Bo od onego czasu, jakom mówił przeciwko niemu, przecież nań ustawicznie wspominam; dlatego poruszają się wnętrzności moje nad nim, zaiste zlituję się nad nim, mówi Pan.

21 Wystaw sobie pamiątki; nakładź sobie gromad kamieni; pamiętaj na ten gościniec, i na drogę, którąś chodziła: nawróć się, panno Izraelska! nawróć się do tych miast swoich.

22 Dokądże się tułać będziesz, córko odporna? Bo uczyni Pan rzecz nową na ziemi: niewiasta ogarnie męża.

23 Tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski: Jeszcze mówić będę słowo to w ziemi Judzkiej, i w miastach jej, gdy przywiodę więźniów ich: Niech cię błogosławi Pan, o mieszkanie sprawiedliwości! o góro świętobliwości!

24 Albowiem osadzać się będą w ziemi Judzkiej we wszystkich miastach jego społem oracze, i ci, którzy chodzą za stadem.

25 Napoję zaiste duszę spracowaną, a wszelką duszę smutną nasycę.

26 Wtemem ocucił i spojrzałem, a sen mój był mi wdzięczny.

27 Oto dni idą, mówi Pan, w których posieję dom Izraelski i dom Judzki nasieniem człowieczem i nasieniem bydlęcem;

28 A jakom się starał, abym ich wykorzenił, i burzył, i kaził, i gubił, i trapił: tak się starać będę, abym ich pobudował i rozsadził, mówi Pan.

29 Za onych dni nie będą więcej mówić: Ojcowie jedli grona cierpkie, a synów zęby ścierpnęły;

30 Owszem, raczej rzeką: każdy dla nieprawości swojej umrze; każdego człowieka, któryby jadł grona cierpkie, ścierpną zęby jego.

31 Oto dni idą, mówi Pan, których uczynię z domem Izraelskim i z domem Judzkim przymierze nowe;

32 Nie takie przymierze, jakiem uczynił z ojcami ich w on dzień, któregom ich ujął za rękę ich, abym ich przywiódł z ziemi Egipskiej; albowiem oni przymierze moje wzruszyli, chociażem Ja był małżonkiem ich, mówi Pan.

33 Ale to jest przymierze, które postanowię z domem Izraelskim po tych dniach, mówi Pan: Dam zakon mój do wnętrzności ich, a na sercu ich napiszę go, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim.

34 I nie będzie więcej uczył żaden bliźniego swego, i żaden brata swego, mówiąc: Poznajcie Pana; bo mię oni wszyscy poznają, od najmniejszego z nich aż do największego z nich, mówi Pan; bo miłościw będę nieprawościom ich, a grzechów ich nie wspomnę więcej.

35 Tak mówi Pan, który daje słońce na światłość we dnie, postanowienie miesiąca i gwiazd na światłość w nocy; który rozdziela morze, a huczą nawałności jego; Pan zastępów imię jego.

36 Jeźli odstąpią te ustawy od oblicza mego, mówi Pan, tedyć i nasienie Izraelskie przestanie być narodem przed obliczem mojem po wszystkie dni.

37 Tak mówi Pan: Jeźli mogą być rozmierzone niebiosa z góry, a doścignione grunty ziemi na dole, tedyć i Ja cale odrzucę nasienie Izraelskie dla tego wszystkiego, co uczynili, mówi Pan.

38 Oto idą dni (mówi Pan,) których będzie zbudowane to miasto Panu od wieży Chananeel aż do bramy narożnej;

39 A pójdzie jeszcze sznur pomiaru na przeciwko niej ku pagórkowi Gareb, a uda się ku Goa.

40 I wszystka dolina trupów i popiołu, i to wszystko pole aż do potoku Cedron, aż do węgła bramy końskiej wschodniej, poświęcone będą Panu; nie będzie wykorzenione ani zepsute więcej na wieki.

Komentarz do rozdziału: Księga Jeremiasza 31

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Jeremiasza 31:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Górze efraimowej” — Nominalne królestwo Boże w chrześcijaństwie.

Księga Jeremiasza 31:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Jakub” — Naród żydowski.

Księga Jeremiasza 31:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Z ziemi północnej” — Rosja i Europa, gdzie zamieszkuje prawie połowa Żydów.

Księga Jeremiasza 31:15

Epifania i Bazylea:

„Rachel” — wyobraża: Rzeczywistego duchowego Izraela i jego obietnice. (Rut.4:11; Mat.2:18) (TP 1927, s. 8)

Księga Jeremiasza 31:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Za pracę” — Starania rodzicielskie przy wychowywaniu dzieci.

„Nawrócę się” — Przy zmartwychwstaniu.

„Z ziemi nieprzyjacielskiej” — Ze śmierci. "A ostatni nieprzyjaciel, który będzie zniszczony, będzie śmierć", 1 Kor.15:20.

Epifania i Bazylea:

„Nawrócą się” — przy zmartwychwzbudzeniu. (TP 1963, s. 95)

„z ziemi nieprzyjacielskiej” — śmierci Adamowej. (TP 1963, s. 95)

Księga Jeremiasza 31:17

Epifania i Bazylea:

„do krainy swojej” — ich rodzinnego grona lub granicy. (TP 1963, s. 95) do swojej zagrody lub grona rodzinnego. (TP 1966, s. 30)

Księga Jeremiasza 31:22

Epifania i Bazylea:

„córko odporna” — jest to odrzucony Izrael. (TP 1935, s. 59)

„niewiasta” — tą niewiastą jest Kościół będący częścią nowego stworzenia, którego spoczynkiem jest Chrystus. (TP 1935, s. 59)

„ogarnie męża” — (czyli obejmie męża), Kościół Go obejmie w tym znaczeniu, iż jest połączony z Nim w Jego wspólnej pracy urzędowej, jako Wyswobodziciel odrzuconego Izraela. (TP 1935, s. 59) ...Ta nowa tworzona rzecz (bara – Jer. 31:22) – Chrystus otoczony Kościołem jako Królestwo Boże – z pewnością nie zostanie uczyniona z niczego, lecz z Chrystusa i Kościoła. - E2. 15. (TP 1935, s. 59)

Księga Jeremiasza 31:26

Epifania i Bazylea:

„Wtemem ocucił” — człowiekiem z tego wiersza jest Chrystus jako Nowe Stworzenie w chwale. (TP 1935, s. 59,80)

Księga Jeremiasza 31:27

Epifania i Bazylea:

„dom Izraelski i dom Judzki” — cielesny Izrael i Juda, które stanowią symboliczną rolę zasianą symbolicznym nasieniem. (TP 1935, s. 59)

„nasieniem człowieczym” — są to wyjaśnienia Słowa Bożego, odnoszące się do Chrystusa, jako nowych stworzeń, tj. do ich charakterów, nauk, urzędu i dzieł. (TP 1935, s. 59)

„nasieniem bydlęcym” — są to wyjaśnienia ze Słowa Bożego odnoszące się do Chrystusa, jako natur ludzkich poświęconych na zbawienie świata. (TP 1935, s. 59)

Księga Jeremiasza 31:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Starać się” — W Tysiącleciu o naród żydowski.

Epifania i Bazylea:

„A jakom się starał” — Bóg darzył ich (cielesnego Izraela) niełaską. (TP 1935, s. 59)

„abym ich wykorzenił, i burzył, i kaził, i gubił, i trapił” — jako naród i lud Boży. (TP 1935, s. 59)

„tak się starać będę” — tak Bóg będzie darzyć ich swą łaską. (TP 1935, s. 59)

„abym ich pobudował i rozsadził” — i uczyni ich pełnymi owocu fizycznego, umysłowego, moralnego i religijnego. (TP 1935, s. 59)

Księga Jeremiasza 31:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Za onych dni” — W Tysiącletnim czasie restytucji, tj. w czasie dla nich łaski Bożej, po otrzymaniu "siedmiorakiej" kary w "czasie pogan" i w tym czasie cielesny Izrael otrzymuje stopniowo swoją część.

„Ojcowie” — Adam i jego pokolenie, nasi przodkowie.

„Jedli grona cierpkie” — Grona grzechu.

„Zęby ścierpły” — Cały szereg chorób i utrapień, a ostatecznie śmierć.

Epifania i Bazylea:

„Za onych dni” — tysiącletnich doświadczeń Izraela. (TP 1935, s. 59)

„Ojcowie jedli grona cierpkie, a synów zęby ścierpły” — ludzie nie będą więcej cierpieć za grzechy swych przodków. (TP 1935, s. 59)

Księga Jeremiasza 31:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Każdy” — Kto umrze w wieku wejście w życie Nowego Przymierza.

„W nieprawości swojej” — Umrze dla własnych grzechów swoich.

Epifania i Bazylea:

„ktoby jadł grona cierpkie, ścierpną zęby jego” — każdy będzie cierpieć za swoje własne grzechy. (TP 1935, s. 59)

Księga Jeremiasza 31:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Przymierze nowe” — Nie jest ono pod Przymierzem Zakonu, którego wyobrażała Agar, albo figurowanym przez Keturę, lecz pod pierwotnym przymierzem, wiecznym przymierzem zatwierdzonym przysięgą, które wyobrażała Sara.

„Z domem Judzkim” — Wspomniane jest z imienia i można z tego wnioskować, że to się odnosi do 10 pokoleń jedynie.

Epifania i Bazylea:

„z domem Izraelskim i z domem Judzkim” — tylko z cielesnym Izraelem i Judą. (TP 1935, s. 59)

„przymierze nowe” — Nowe Przymierze nie zostanie wprowadzone pomiędzy Bogiem a człowiekiem, jako rzecz działająca, aż w Małym okresie. (TP 1954, s. 18)

Księga Jeremiasza 31:32

Paruzja (C.T. Russell):

„W on dzień” — W dniu przejścia, pierwszy zarys Prawa Zakonu.

Epifania i Bazylea:

„w dzień” — 40 lat przebywania na puszczy. (TP 1961, s. 53)

„któregom ich ujął za rękę ich” — w pewnych urządzeniach Święta Przejścia przy wyswobodzeniu ich z Egiptu, danych im zanim przyszli do góry Synaj. (TP 1935, s. 60)

„albowiem oni przymierze moje wzruszyli” — Obejmuje to cały Wiek Żydowski, w którym oni nie byli posłuszni Boskiemu Przymierzu. (TP 1935, s. 60)

„chociażem Ja był małżonkiem ich” — treść tych słów jest fałszywa, powinno być tak ja podaje Ap. Paweł w Żyd. 8:9 "a Jam ich zaniedbał". (TP 1935, s. 60)

„{a Jam ich zaniedbał” — obejmuje cały W.Ew., w którym Bóg nie miał dla nich względu, w tym znaczeniu, że odrzucił ich od Swojej łaski, z powodu ich nieposłuszeństwa Jego przymierzu w Wieku Żydowskim, których nieposłuszeństwo doszło aż do odrzucenia Jezusa.-35}

Źródła: TP 35'60; 61'53;

Księga Jeremiasza 31:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Z domem Izraelskim” — Wszystkie 12 pokoleń.

„Po tych dniach” — Po otrzymaniu karania przez siedem kroć.

„Dam zakon mój” — Stopniowo będzie przywracany i wypisywany na sercach.

Epifania i Bazylea:

„po tych dniach” — odnosi się do okresu po Wieku żydowskim (kiedy to Izrael "nie pozostawał" w Boskim Przymierzu) i W.Ew. (kiedy Bóg ich zaniedbał, ponieważ nie pozostawali w Jego przymierzu. (TP 1935, s. 60)

„dam zakon mój do wnętrzności ich” — Bóg da im Prawdę. (TP 1935, s. 60)

„i na sercu ich napiszę je” — (prawa Boże), Bóg uczyni serca Izraela czyste i święte. (TP 1935, s. 60)

„i będę Bogiem ich” — Jehowa będzie dla nich możnym pomocnikiem Przymierza. (TP 1935, s. 60)

Księga Jeremiasza 31:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Wszyscy poznają mnie” — "Ziemia cała napełniona będzie znajomością Pańską", Habak.2:14. Droga będzie tak łatwą, że "którzy tą drogą pójdą i głupi nawet nie zbłądzą", Izaj.35:8. To proroctwo nie odnosi się do obecnych czasów ale do czasu, gdy Królestwo Boże będzie ustanowione.

„Nie spomnę więcej” — Nie będzie dozwolone występować w sądzie przeciw drugiej osobie, żądając sprawiedliwej kary śmierci.

Epifania i Bazylea:

„I nie będzie więcej uczył żaden bliźniego swego” — obietnica ta wypełni się aż po Małym Okresie. (TP 1935, s. 60) W przyszłym Wieku bez spłodzenia z Ducha Starożytno Godni i M.G., oraz klasa restytucyjna zrozumieją wszystko, co znajduje się w Biblii. (TP 1961, s. 130)

Księga Jeremiasza 31:36

Paruzja (C.T. Russell):

„Nasienie izraelskie” — Wszystkie 12 pokoleń.

Księga Jeremiasza 31:38

Paruzja (C.T. Russell):

„To miasto” — Zbudowane na przestrzeni dwóch pokoleń i pokazuje, że proroctwo to nie odnosi się jedynie do dziesięciu pokoleń.

„Będzie zbudowane” — Obecnie buduje się według podanego pomiaru tego tekstu.

„Wieży Chananeel” — Odkryto ją w roku 1886, gdy zakładano grunt pod hotel, jaki miano budować.

Epifania i Bazylea:

„będzie zbudowane to miasto Panu” — jest to zobowiązanie do odbudowy literalnego Jeruzalemu, które ma być miastem Panu podczas 1000-lecia. (TP 1935, s. 59)

Literatura o rozdziale Księga Jeremiasza 31

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Jeremiasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.