Księga Jeremiasza 25

Księga Jeremiasza, rozdział 25 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (38 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Jeremiasza 25 — Biblia Gdańska

1 Słowo, które się stało do Jeremijasza przeciwko wszystkiemu ludowi Judzkiemu roku czwartego Joakima, syna Jozyjaszowego, króla Judzkiego, (który jest rok pierwszy Nabuchodonozora, króla Babilońskiego;)

2 Które mówił Jeremijasz prorok do wszystkiego ludu Judzkiego, i do wszystkich obywateli Jeruzalemskich mówiąc;

3 Od trzynastego roku Jozyjasza, syna Amonowego, króla Judzkiego, aż do dnia tego, już to przez dwadzieścia i trzy lata bywało słowo Pańskie do mnie, którem do was mawiał, rano wstawając i opowiadając; aleście nie słuchali.

4 Posyłał też Pan do was wszystkich sług swoich proroków, rano wstawając, i posyłając, (którycheście nie usłuchali, aniście nakłonili ucha swego, abyście słyszeli;)

5 Którzy mówili: Nawróćcie się teraz każdy od złej drogi swojej, i od złości spraw waszych; a tak będziecie mieszkali w tej ziemi, którą wam dał Pan, i ojcom waszym od wieku aż na wieki.

6 A nie chodźcie za bogami cudzymi, abyście im służyli, i kłaniali się im, ani mię gniewajcie sprawą rąk waszych, a Ja wam źle nie uczynię.

7 Aleście mię nie usłuchali, mówi Pan, abyście mię pobudzali do gniewu sprawą rąk swioch na swe złe.

8 Przetoż tak mówi Pan zastępów: Dlatego, iżeście nie usłuchali słów moich,

9 Oto Ja poślę i pobiorę wszystkie narody północne, mówi Pan, i do Nabuchodonozora króla Babilońskiego, sługi mego, i przywiodę je na tę ziemię, i na obywateli jej, i na te wszystkie narody okoliczne, które do szczętu wygładzę, i położę je na podziw , i na poświstanie, i na spustoszenie wieczne.

10 I sprawię to, aby im zginął głos wesela, i głos radości, głos oblubieńca, i głos oblubienicy, głos żarn, i światłość pochodni,

11 I będzie ta wszystka ziemia spustoszeniem, i zdumieniem, a służyć będą te narody królowi Babilońskiemu siedmdziesiąt lat.

12 Ale potem, gdy się wypełni siedmdzisiśąt lat, nawiedzę na królu Babilońskim i na tym narodzie, mówi Pan, nieprawość ich, i na ziemi Chaldejskiej, tak, że ją obrócę w pustynie wieczne.

13 A przywiodę na tę ziemię wszystkie słowa moje, którem mówił o niej, mianowicie to wszystko, co napisano w tych księgach, cokolwiek prorokował Jaremijasz o wszystkich narodach.

14 Gdyż w niewolę podbici będą od narodów, także jako i oni możnych, i od królów wielkich, tedy im oddam według spraw ich i według uczynków rąk ich.

15 Bo tak rzekł Pan, Bóg Izraelski, do mnie: Weźmij kubek wina tej popędliwości z ręki mojej, a napawaj nim wszystkie narody, do których Ja ciebie poślę;

16 Aby pili i potaczli się, owszem, aby szaleli od ostrza miecza, który Ja poślę między nich.

17 Wziąłem tedy kubek z ręki Pańskiej, i napoiłem wszystkie one narody, do których mię Pan posłał:

18 Jeruzalem, i miasta ziemi Judzkiej, i królów jej, i książąt jej, abym ich podał na spustoszenie, na zdumienie, na poświstanie, i na przeklęstwo, jako się to dziś okazuje.

19 Faraona też, króla Egipskiego, i sług jego, i książąt jego, i wszystek lud jego;

20 I to wszystko pospólstwo, także wszystkich króli ziemi Uz, i wszystkich króli ziemi Filistyńskiej, i Aszkalon, i Gazę, i Akkaron, i ostatek Azotu;

21 Edomczyków, i Moabczyków, i synów Ammonowych;

22 I wszystkich królów Tyrskich, i wszystkich królów Sydońskich, i królów tej krainy, która jest przy morzu;

23 Dedana i Temę, i Buzę, i wszystkich, którzy mieszkają w ostatnich kątach:

24 I wszystkich królów Arabskich, i wszystkich królów tego pospólstwa, które mieszka na puszczy;

25 Także wszystkich królów Zymry i wszystkich królów Elam, i wszystkich królów Medskich;

26 Owszem, wszystkich królów północnych, bliskich i dalekich, jednego jako drugiego; wszystkie też królestwa ziemi, którekolwiek są na obliczu ziemi; a król Sesak będzie pił po nich.

27 I rzecz do nich: Tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski: Pijcie, a popijcie się, owszem zwracajcie, i padajcie tak, abyście nie powstali dla miecza, który Ja poślę między was.

28 A jeźliby nie chcieli wziąć kubka z ręki twojej, aby pili, tedy rzeczesz do nich: Tak mówi Pan zastępów: Koniecznie pić musicie.

29 Bo ponieważ na to miasto, które nazwane jest od imienia mego, Ja zaczynam przywodzić złe rzecz, a wybyście bez karania być mieli? Nie będziecie bez karania; bom Ja miecz przyzwał na wszystkich obywateli tej ziemi, mówi Pan zastępów.

30 Przetoż ty prorokuj przeciwko nim te wszyskie słowa, a mów do nich: Pan z wysoka zaryczy, a mieszkania świętobliwości swojej wyda głos swój, rycząc zaryczy z mieszkania swego; krzyk pobudzających się jako tłoczących prasę, rozlegać się będzie prze ciwko wszystkim obywatelom tej ziemi.

31 I przejdzie huk aż do kończyn ziemi; bo się Pan rozpiera z tymi narodami, w sąd sam wchodzi ze wszelkiem ciałem, niezbożnych poda pod miecz, mówi Pan.

32 Tak mówi Pan zastępów: Oto udręczenie pójdzie z narodu do narodu, a wicher wielki powstanie od kończyn ziemi;

33 I będą pobici od Pana czasu onego od końca ziemi aż do końca ziemi; nie będą ich płakać, ani zbierać, ani chować; będą jako gnój na polu.

34 Narzekajcie pasterze i wołajcie, a walajcie się w popiele, wy najzacniejsi tej trzody! bo się wypełniły dni wasze, zabicia i rozproszenia waszego, i upadniecie jako naczynie drogie.

35 I zginie ucieczka pasterzom, a ujście najzacniejszym tej trzody.

36 Głos wołania pasterzy, i narzekanie najzacniejszych tej trzody słychać będzie; bo Pan spustoszy pastwiska ich.

37 I zagubione będą spokojne pastwiska dla zapalczywości gniewu Pańskiego,

38 Który opuści jako lew jaskinię swoję; bo ziemia ich przyjdzie na spustoszenie dla zapalczywości pustoszyciela, i dla popędliwości gniewu jego.

Komentarz do rozdziału: Księga Jeremiasza 25

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Jeremiasza 25:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Siedemdziesiąt lat” — Aż ziemia odprawiła sabaty swoje. Żydzi obchodzili 19 jubileuszy (chociaż nie doskonale), począwszy od wejścia do ziemi chananejskiej, przez okres 950 lat, licząc od stworzenia Adama roku 1553 do 3503. Dodając do tego 51 jubileuszy po 49 lat, czyli 2499 do czasu w którym obchodzono ostatni jubileusz, to wychodzi (3503 + 2499 = 6002) jako czas na początek restytucji roku 1874.

Epifania i Bazylea:

„siedmdziesiąt lat” — Biblia nigdzie nie uczy o 70 - letniej niewoli - uczy o 70 - letnim spustoszeniu ziemi i o 70 latach powszechnej uniwersalnej władzy Babilonu. (TP 1924, s. 90)

Księga Jeremiasza 25:12

Epifania i Bazylea:

„siedmdziesiąt lat” — Biblia nigdzie nie uczy o 70 - letniej niewoli - uczy o 70 - letnim spustoszeniu ziemi i o 70 latach powszechnej uniwersalnej władzy Babilonu. (TP 1924, s. 90)

Księga Jeremiasza 25:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Kubek popędliwości” — Czas ucisku.

Księga Jeremiasza 25:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Król Sesak” — W mistycznym Babilonie, chrześcijaństwie.

„Będzie pił do nich” — Ostatnie, które upadnie.

Księga Jeremiasza 25:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Padajcie” — W czasie ucisku.

Księga Jeremiasza 25:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Zło na miasto” — Na duchowy Babilon, chrześcijaństwo.

Księga Jeremiasza 25:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Pan z wysoka, z mieszkania” — Wyda nad nominalnym chrześcijaństwem głos (celem spalenia go w jego błędach).

Księga Jeremiasza 25:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Przyjdzie huk” — Czas ucisku.

„Bo się Pan rozpiera” — Trzyma nad narodami sąd.

Epifania i Bazylea:

„przejdzie” — odbije się. (TP 1962, s. 7)

„huk” — krzyk, wrzawa. (TP 1962, s. 7)

Księga Jeremiasza 25:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Wicher wielki” — Czas wielkiego ucisku, w którym wielce skomplkowane sprawy sprowadzą zamęt.

Epifania i Bazylea:

„wicher wielki” — [trąba powietrzna], Posłannik Epifanii stosuje "wicher" zarówno do rewolucji jak i anarchii ... obu tych fazy Czasu Ucisku. (TP 1951, s. 40) symbolizuje rewolucję i anarchię. (TP 1927, s. 100) ostatnie dwa stadia Czasu Ucisku. (TP 1966, s. 23) nastąpi dopiero, gdy cztery wiatry ziemi (cztery klasy upadłych aniołów - Rz.8:38; Ef.6:12) zostaną rozwiązane zupełniej niż wtedy, gdy spowodowały Wojnę i jako takie zetrą się w wielkich konfliktach między sobą, powodując wśród rodzaju ludzkiego symboliczny wicher -- rewolucję i anarchię. (TP 1961, s. 88)

„od kończyn ziemi” — Morze zdaje się odnosić do burzliwych mas rodzaju ludzkiego; a „kończyny” (wg Biblii ang. „wybrzeża”) zdają się odnosić do tych elementów społeczeństwa, które są najbliżej takich mas, tj. do niezadowolonych i ciemiężonych elementów rodzaju ludzkiego. (TP 1971, s. 20) Jedną z ,.kończyn [dalekich części] ziemi", gdzie powstało wiele kłopotu mając wpływ na liczne narody, jest Wietnam. Inne „kończyny ziemi" są również tym dotknięte. Z trudnością jakiś naród w Azji nie jest objęty zewnętrznie lub wewnętrznie w tym srogim ucisku. Konflikt pomiędzy Indią a Pakistanem o Kaszmir oraz zaburzenia w Indonezji są znamiennymi tego przykładami. To sarno jest prawdą o narodach na Bliskim Wschodzie i w Afryce (szczególnie w Rodezji), nie mówiąc już nic o półkuli zachodniej z jej przewrotami w krajach karaibskich (zwłaszcza w Dominikanie) i w krajach Ameryki Południowej. (TP 1966, s. 23)

Księga Jeremiasza 25:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Narzekajcie pasterze” — Łakomi, leniwi nauczyciele nominalnego kościoła w czasie ucisku

Księga Jeremiasza 25:35

Paruzja (C.T. Russell):

„Zginie ucieczka” — Z powodu głoszenia Prawdy Bożej (oczyści się chrześcijaństwo z błędnych nauk).

Literatura o rozdziale Księga Jeremiasza 25

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Jeremiasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.