H5221 — נכה (nâkâh)

Hebrajski czasownik נכה (nâkâh) — numer Stronga H5221 — występuje w Starym Testamencie 500 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „i uderzył”, „uderzył”, „zabił”, „Smite”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

to strike, smite, hit, beat, slay, kill
(Niphal) to be stricken or smitten
(Pual) to be stricken or smitten
(Hiphil)
to smite, strike, beat, scourge, clap, applaud, give a thrust
to smite, kill, slay (man or beast)
to smite, attack, attack and destroy, conquer, subjugate, ravage
to smite, chastise, send judgment upon, punish, destroy
(Hophal) to be smitten
to receive a blow
to be wounded
to be beaten
to be (fatally) smitten, be killed, be slain
to be attacked and captured
to be smitten (with disease)
to be blighted (of plants)

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to strike (lightly or severely, literally or figuratively): - beat, cast forth, clap, give [wounds], X go forward, X indeed, kill, make [slaughter], murderer, punish, slaughter, slay (-er, -ing), smite (-r, -ing), strike, be stricken, (give) stripes, X surely, wound.

Jak polska interlinia oddaje H5221

„i uderzył” — 57 wystąpień
„uderzył” — 53 wystąpienia
„zabił” — 24 wystąpienia
„Smite” — 18 wystąpień
„i zabił” — 15 wystąpień
„A on uderzył” — 13 wystąpień
„obłożył” — 11 wystąpień
„który uderzył” — 7 wystąpień
„I poraził” — 6 wystąpień
„i zabili” — 6 wystąpień
„bić” — 5 wystąpień
„który zabił” — 5 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5221

1 Księga Mojżeszowa 4:15 — I rzekł mu Pan: Zaiste, ktobykolwiek zabił Kaina, siedmioraką odniesie pomstę. I włożył Pan na Kaina piętno, aby go nie zabijał, ktobykolwiek znalazł.
1 Księga Mojżeszowa 8:21 — I zawoniał Pan wonności wdzięcznej, i rzekł Pan w sercu swem: Nie będę więcej przeklinał ziemi dla człowieka: albowiem myśl serca człowieczego zła jest od młodości jego, nie zatracę więcej wszystkiego co żyje, jakom teraz uczynił.
1 Księga Mojżeszowa 14:5 — A tak roku czternastego wyciągnął Chodorlahomer z królmi, którzy z nim byli, i poraził Rafaimy w Astarot Karnaimie, i Zuzymy w Hamie, i Emimy w Sawie Karyjataim.
1 Księga Mojżeszowa 14:7 — Potem się wrócili, i przyciągnęli do En Myspat, która jest Kades, i wybili wszystkę krainę Amalekitów; także też Amorrejczyka mieszkającego w Hasesontamar.
1 Księga Mojżeszowa 14:15 — I rozdzieliwszy się przypadł na nie w nocy, sam i słudzy jego, i poraził je; i gonił je aż do Hoby, która leży po lewej stronie Damaszku.
1 Księga Mojżeszowa 14:17 — Tedy wyszedł król Sodomski przeciw niemu, gdy się wracał od porażki Chodorlahomera, i królów, którzy z nim byli na dolinie Sawe, która jest doliną królewską.
1 Księga Mojżeszowa 19:11 — A męże one, którzy byli u drzwi domu, pozarażali ślepotą, od najmniejszego, aż do największego; tak, iż się spracowali, szukając drzwi.
1 Księga Mojżeszowa 32:8 — I rzekł: Jeźliby przyszedł Ezaw do jednego hufca, a poraziłby go, tedy hufiec, który pozostanie, będzie zachowany.
1 Księga Mojżeszowa 32:11 — Wyrwij mię proszę z ręki brata mego, z ręki Ezawa; boć się go boję, by snać przyszedłszy nie zabił mię, i matki z synami.
1 Księga Mojżeszowa 34:30 — Tedy rzekł Jakób do Symeona i Lewiego: Zafrasowaliście mię, a przywiedliście mię w ohydę u obywateli ziemi tej, u Chananejczyków i Ferezejczyków; ja niewielką liczbę ludu mam, a zebrawszy się przeciwko mnie, porażą mię, a tak zginę ja, i dom mój
1 Księga Mojżeszowa 36:35 — I umarł Chusam, a królował miasto niego Hadad, syn Badadów, który poraził Madyjańczyki, na polu Moabskiem, a imię miasta jego Hawid.
1 Księga Mojżeszowa 37:21 — Co gdy usłyszał Ruben, chciał go wybawić z rąk ich, mówiąc: Nie zabijajmy go.
2 Księga Mojżeszowa 2:11 — I stało się za onych dni, gdy urósł Mojżesz, że wyszedł do braci swej, i widział ciężary ich; obaczył też męża Egipczanina, który bił jednego Hebrajczyka z braci jego.
2 Księga Mojżeszowa 2:12 — A obejrzawszy się tam i sam, gdy widział, że nikogo nie masz, zabił Egipczanina, i zagrzebł go w piasek.
2 Księga Mojżeszowa 2:13 — A wyszedłszy zaś dnia wtórego, ujrzał, a oto, dwaj mężowie Hebrejscy wadzili się; i rzekł onemu, który krzywdę czynił:
2 Księga Mojżeszowa 3:20 — A tak wyciągnę rękę moję, i uderzę Egipt wszystkiemi cudami mojemi, które będę czynił w pośrodku jego: a potem wypuści was.
2 Księga Mojżeszowa 5:14 — Tedy bito przystawy synów Izraelskich, które postanowili nad nimi urzędnicy Faraonowi, mówiąc: Przecz nie wykonywacie zamiaru swego w robieniu cegieł jako pierwej, ani wczoraj ani dziś?
2 Księga Mojżeszowa 5:16 — Plew nie dają sługom twoim, a mówią: Cegłę róbcie. I oto, sługi twe biją a lud twój grzeszy.
2 Księga Mojżeszowa 7:17 — Przetoż tak mówi Pan: Po tem poznasz, żem ja Pan; oto, ja uderzę laską, która jest w ręce mojej, na wody, które są w rzece, a obrócą się w krew.
2 Księga Mojżeszowa 7:20 — I uczynili tak Mojżesz i Aaron, jako rozkazał Pan; i podniósłszy laskę uderzył wody, które były w rzece, przed oczyma Faraonowemi, i przed oczyma sług jego; i obróciły się wszystkie wody, które były w rzece, w krew.
2 Księga Mojżeszowa 7:25 — I wypełniło się siedem dni, jako zaraził Pan rzekę.
2 Księga Mojżeszowa 8:16 — I rzekł Pan do Mojżesza: Mów do Aarona: Wyciągnij laskę twoję, a uderz w proch ziemi, aby się obrócił we wszy po wszystkiej ziemi Egipskiej.
2 Księga Mojżeszowa 8:17 — I uczynili tak; bo wyciągnął Aaron rękę swoję z laską swoją, i uderzył w proch ziemi; i były wszy na ludziach, i na bydle; wszystek proch ziemi obrócił się we wszy po wszystkiej ziemi Egipskiej.
2 Księga Mojżeszowa 9:15 — Bo teraz ściągnę rękę moję a uderzę cię i lud twój powietrzem, i wytracony będziesz z ziemi.
2 Księga Mojżeszowa 9:25 — I potłukł on grad po wszystkiej ziemi Egipskiej, cokolwiek było na polu, od człowieka aż do bydlęcia; i wszystko ziele polne potłukł grad, i wszystko drzewo polne połamał;
2 Księga Mojżeszowa 9:31 — Len tedy i jęczmień potłuczony jest; bo jęczmień był niedostały, a len podrastał.
2 Księga Mojżeszowa 9:32 — Pszenica jednak i żyto potłuczone nie były; bo późne były.
2 Księga Mojżeszowa 12:12 — Gdyż przejdę przez ziemię Egipską tej nocy, i zabiję wszelkie pierworodne w ziemi Egipskiej, od człowieka aż do bydlęcia, i nad wszystkimi bogi Egipskimi wykonam sądy, Ja Pan.
2 Księga Mojżeszowa 12:13 — A będzie wam ona krew na znak na domach, w których będziecie; bo ujrzawszy krew, minę was, że nie będzie u was plaga ku zatraceniu, gdy będę zabijał w ziemi Egipskiej.
2 Księga Mojżeszowa 12:29 — I stało się o północy, że Pan zabijał wszystkie pierworodztwa w ziemi Egipskiej, i od pierworodnego Faraonowego, siedzącego na stolicy jego, aż do pierworodnego więźnia, który był w więzieniu, i wszelkie pierworodne z bydląt.
2 Księga Mojżeszowa 17:5 — I rzekł Pan do Mojżesza: Idź przed ludem, a weźmij z sobą niektóre z starszych Izraelskich; laskę też twoję którąś uderzył w rzekę, weźmij w rękę twoję, a idź.
2 Księga Mojżeszowa 17:6 — Oto, Ja stanę przed tobą tam na skale w Horeb, i uderzysz w skałę, a wynijdą z niej wody, które będzie pił lud. I uczynił tak Mojżesz przed oczyma starszych Izraelskich.
2 Księga Mojżeszowa 21:12 — Kto by uderzył człowieka, ażby umarł, śmiercią umrze;
2 Księga Mojżeszowa 21:15 — Kto by uderzył ojca swego, albo matkę swoję, śmiercią umrze.
2 Księga Mojżeszowa 21:18 — A gdyby się poswarzyli mężowie, i uderzyłby kto bliźniego swego kamieniem albo pięścią, a on by zaraz nie umarł, aleby się położył na łoże;
2 Księga Mojżeszowa 21:19 — A wstawszy chodziłby po ulicy o lasce swej, nie będzie winien ten, który uderzył; tylko omieszkanie jego nagrodzi, a na wyleczenie jego nałoży.
2 Księga Mojżeszowa 21:20 — Jeźliby zaś uderzył kto niewolnika swego, albo niewolnicę swoję kijem, i umarliby w ręku jego, koniecznie karanie odniesie;
2 Księga Mojżeszowa 21:26 — Jeźliby zaś kto wybił oko niewolnikowi swemu, albo oko niewolnicy swojej, ażby się zepsowało, wolno go puści za oko jego.
2 Księga Mojżeszowa 22:2 — Jeźliby przy podkopywaniu zastany był złodziej, a ubity będąc umarłby, kto zabił, nie będzie winien krwi;
3 Księga Mojżeszowa 24:17 — Także jeźliby kto zabił jakiegokolwiek człowieka, śmiercią umrze.
3 Księga Mojżeszowa 24:18 — A jeźliby kto zabił bydlę wróci inne bydlę za bydlę.
3 Księga Mojżeszowa 24:21 — Kto by zabił bydlę, wróci insze; ale kto by zabił człowieka, umrze.
3 Księga Mojżeszowa 26:24 — Ja też pójdę wam się sprzeciwiając, i bić was będę siedmiorako dla grzechów waszych;
4 Księga Mojżeszowa 3:13 — Albowiem mnie przynależy wszelkie pierworodne; ode dnia, któregom pobił wszelkie pierworodne w ziemi Egipskiej, poświęciłem sobie każde pierworodne w Izraelu; od człowieka aż do bydlęcia moi będą; Jam Pan.
4 Księga Mojżeszowa 8:17 — Gdyż wszyscy pierworodni z synów Izraelskich moi są z ludzi i z bydła: ode dnia, któregom pobił wszystkie pierworodne w ziemi Egipskiej, poświęciłem je sobie.
4 Księga Mojżeszowa 11:33 — Mięso jeszcze było między zębami ich nie zeżwane, gdy gniew Pański zapalił się na lud, i pobił Pan lud on plagą bardzo wielką.
4 Księga Mojżeszowa 14:12 — Porażę je morem, i rozproszę je; a ciebie uczynię w naród wielki i możniejszy, niż ten jest.
4 Księga Mojżeszowa 14:45 — Tedy zstąpił Amalekita i Chananejczyk, mieszkający na onej górze, a porazili je, i gonili je aż do Hormy.
4 Księga Mojżeszowa 20:11 — Zatem podniósł Mojżesz rękę swoję, i uderzył w skałę laską swą dwa kroć, a wyszły wody obfite i piło ono mnóstwo, i bydło ich.
4 Księga Mojżeszowa 21:24 — I poraził go Izrael ostrzem miecza, i odziedziczył ziemię jego od Arnonu aż do Jaboku, i aż do ziemi synów Ammonowych; albowiem opatrzone były granice Ammonitów.

Pokazano 50 z 500 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5221 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.