H2505 — חלק (châlaq)

Hebrajski czasownik חלק (châlaq) — numer Stronga H2505 — występuje w Starym Testamencie 65 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „podzielony”, „będę dzielić”, „są podzielone”, „kto ma podzielone”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to divide, share, plunder, allot, apportion, assign
• (Qal)
• to divide, apportion
• to assign, distribute
• to assign, impart
• to share
• to divide up, plunder
• (Niphal)
• to divide oneself
• to be divided
• to assign, distribute
• (Piel)
• to divide, apportion
• to assign, distribute
• to scatter
• (Pual) to be divided
• (Hiphil) to receive a portion or part
• (Hithpael) to divide among themselves
• to be smooth, slippery, deceitful
• (Qal) to be smooth, slippery
• (Hiphil)
• to be smooth
• to flatter

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to be smooth (figuratively); by implication (as smooth stones were used for lots) to apportion or separate: - deal, distribute, divide, flatter, give, (have, im-) part (-ner), take away a portion, receive, separate self, (be) smooth (-er).

Jak polska interlinia oddaje H2505

• „podzielony” — 5 wystąpień
• „będę dzielić” — 4 wystąpienia
• „są podzielone” — 4 wystąpienia
• „kto ma podzielone” — 3 wystąpienia
• „które flattereth” — 3 wystąpienia
• „I zajmował” — 2 wystąpienia
• „ABY oddzielić” — 1 wystąpienie
• „ani kto ma on nadał” — 1 wystąpienie
• „a one podzielone” — 1 wystąpienie
• „a on podzielić” — 1 wystąpienie
• „A on podzielony” — 1 wystąpienie
• „a on, że smootheth” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H2505

• 1 Księga Mojżeszowa 14:15 — I rozdzieliwszy się przypadł na nie w nocy, sam i słudzy jego, i poraził je; i gonił je aż do Hoby, która leży po lewej stronie Damaszku.
• 1 Księga Mojżeszowa 49:7 — Przeklęta zapalczywość ich, iż uporna, i gniew ich, iż zatwardziały. Rozdzielę je w Jakóbie, a rozproszę je w Izraelu.
• 1 Księga Mojżeszowa 49:27 — Benjamin jako wilk porywający, rano jeść będzie łup, a wieczór będzie dzielił korzyść.
• 2 Księga Mojżeszowa 15:9 — Mówił nieprzyjaciel: Będę gonił, dogonię; będę dzielił łupy; nasyci się ich dusza moja, dobędę miecza mojego, wygładzi je ręka moja.
• 4 Księga Mojżeszowa 26:53 — Między te podzielicie tę ziemię w dziedzictwo według liczby imion.
• 4 Księga Mojżeszowa 26:55 — Wszakże losem niech będzie rozdzielona ziemia; według imion pokoleń ojców swych dziedzictwo brać będą.
• 4 Księga Mojżeszowa 26:56 — Losem rozdzielone będzie dziedzictwo jej bądź ich wiele bądź mało będzie.
• 5 Księga Mojżeszowa 4:19 — Ani podnoś oczu swych ku niebu, żebyś widząc słońce i miesiąc, i gwiazdy ze wszystkiemi zastępy niebieskiemi, nie dał się uwieść, abyś się im kłaniał, i służyłbyś im, ponieważ je oddał Pan, Bóg twój, na posługę wszystkim ludziom pod wszystkiem niebem.
• 5 Księga Mojżeszowa 29:26 — Albowiem poszli, a służyli bogom cudzym, i kłaniali się im; bogom, których oni nie znali, i którzy im nic nie udzielili.
• Księga Jozuego 13:7 — Przetoż teraz rozdziel tę ziemię w dziedzictwo, dziewięciorgu pokoleniu, i połowie pokolenia Manasesowego.
• Księga Jozuego 14:5 — Jako rozkazał Pan Mojżeszowi, tak uczynili synowie Izraelscy, i podzielili ziemię.
• Księga Jozuego 18:2 — A zostało było z synów Izraelskich, którym było nie oddzielono dziedzictwa ich, siedmioro pokolenia.
• Księga Jozuego 18:5 — I rozdzielą ją na siedem części: Juda stanie na granicach swoich od południa, a dom Józefów stanie na granicach swoich od północy.
• Księga Jozuego 18:10 — Rzucił im los Jozue w Sylo przed Panem, a podzielił tam Jozue ziemię synom Izraelskim według działów ich.
• Księga Jozuego 19:51 — Teć są dziedzictwa, które losem podzielili w osiadłość Eleazar kapłan, i Jozue, syn Nunów, i przedniejsi z ojców pokolenia synów Izraelskich w Sylo przed Panem, u drzwi namiotu zgromadzenia, i dokończyli podziału ziemi.
• Księga Jozuego 22:8 — I rzekł do nich, mówiąc: Z wielkiemi bogactwy wracacie się do przybytków waszych, i z majętnością bardzo wielką, ze srebrem i z złotem, i z miedzią, i z żelazem, i szat bardzo wielą; dzielcież się łupem nieprzyjaciół waszych z bracią swoją.
• Księga Sędziów 5:30 — Snać trafili na łup, i dzielą go? Panienka jedna albo dwie dostaną się mężowi jednemu; łupy rozlicznych barw oddawają Sysarze, a łupy pstro haftowane, i łupy pstro z obu stron tkane dostawają się na szyję łupy biorących.
• 1 Księga Samuela 30:24 — I któż was w tem usłucha? Bo jaki dział tego, który wyszedł na wojnę, taki dział i tego, który został przy tłomokach; równo się podzielą.
• 2 Księga Samuela 6:19 — I dał między wszystek lud, i między wszystko zgromadzenie Izraelskie, od męża aż do niewiasty, każdemu bochenek chleba jeden, i jednę sztukę mięsa, i łagiew jednę wina. I odszedł wszystek lud, każdy do domu swego.
• 2 Księga Samuela 19:29 — Rzekł mu tedy król: Cóż masz więcej mówić w sprawie twojej? Jużem rzekł, ty i Syba, podzielcie się majętnością.
• 1 Księga Królewska 16:21 — Tedy się rozerwał lud Izraelski na dwie części; połowa ludu szła za Tebni, synem Ginetowym, aby go uczynili królem, a połowa szła za Amrym.
• 1 Księga Królewska 18:6 — I rozdzielili sobie ziemię, którą przejść mieli. Achab sam szedł jedną drogą, Abdyjasz też szedł drugą drogą osobno.
• 1 Księga Kronik 16:3 — I rozdzielił wszystkim mężom Izraelskim, od męża aż do niewiasty, każdemu po bochenku chleba, i po sztuce mięsa, i po łagiewce wina.
• 1 Księga Kronik 23:6 — I rozdzielił ich Dawid na pewne hufy według synów Lewiego, to jest, Giersona, Kaata, i Merarego.
• 1 Księga Kronik 24:3 — I podzielił ich Dawid, to jest Sadoka z synów Eleazarowych, i Achimelecha z synów Itamarrowych, według urzędu ich w usługach ich.
• 1 Księga Kronik 24:4 — I znalazło się synów Eleazarowych więcej przedniejszych mężów, niż synów Itamarowych, gdy ich podzielił. Z synów Eleazarowych było przedniejszych według domów ojcowskich szesnaście; ale synów Itamarowych według domów ojcowskich ośm.
• 1 Księga Kronik 24:5 — A rozdzieleni są losem jedni od drugich; bo byli przełożonymi nad świątnicą, i przedniejszymi przed Bogiem, tak z synów Eleazarowych, jako i z synów Itamarowych.
• 2 Księga Kronik 23:18 — I postanowił znowu Jojada przełożonych nad domem Pańskim pod rządem kapłanów i Lewitów, których był rozrządził Dawid w domu Pańskim, aby ofiarowali całopalenia Panu, jako napisano w zakonie Mojżeszowym, z weselem, i z pieśniami, według rozrządzenia Dawidowego.
• 2 Księga Kronik 28:21 — A chociaż pobrał Achaz skarby z domu Pańskiego, i z domu królewskiego, i od książąt, a dał królowi Assyryjskiemu, przecież go nie ratował.
• Księga Nehemiasza 9:22 — I podałeś im królestwa i narody, któreś rozegnał po kątach, tak, że posiedli ziemię Sehonową, i ziemię króla Hesebońskiego, i ziemię Oga, króla Basańskiego.
• Księga Nehemiasza 13:13 — I postanowiłem podskarbich nad skarbmi: Selemijasza kapłana, i Sadoka nauczonego w Piśmie, i Fadajasza z Lewitów, a przy nich Hanana, syna Zachurowego, syna Matanijaszowego, bo ich za wiernych miano; a ich powinność była, działy rozdawać braciom swym.
• Księga Ijoba 21:17 — Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.
• Księga Ijoba 27:17 — Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.
• Księga Ijoba 38:24 — Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?
• Księga Ijoba 39:20 — Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.
• Księga Psalmów 5:10 — Bo niemasz nic szczerego w ustach ich; wnętrzności ich złośliwe, gardło ich jako grób otwarty, językiem swym pochlebiają.
• Księga Psalmów 22:19 — Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.
• Księga Psalmów 36:3 — Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.
• Księga Psalmów 55:22 — Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:
• Księga Psalmów 60:8 — Bóg ci mówił w świętobliwości swojej; przeto się rozweselę, rozdzielę Sychem, i dolinę Sukkotską pomierzę.
• Księga Psalmów 68:13 — Królowie z wojskami uciekali, uciekali: ale ta, która przyglądała domu, dzieliła łupy.
• Księga Psalmów 108:8 — Bóg mówił przez świętobliwość swoję; dlatego się weselić będę, że rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot rozmierzę.
• Przypowieści Salomona 2:16 — Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;
• Przypowieści Salomona 7:5 — Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.
• Przypowieści Salomona 16:19 — Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.
• Przypowieści Salomona 17:2 — Sługa roztropny będzie panował nad synem, który jest ku hańbie; a między braćmi będzie dzielił dziedzictwo.
• Przypowieści Salomona 28:23 — Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę znajduje, niż ten, co pochlebia językiem.
• Przypowieści Salomona 29:5 — Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.
• Przypowieści Salomona 29:24 — Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.
• Księga Izajasza 9:3 — Rozmnożyłeś ten naród, aleś nie uczynił wielkiego wesela; wszakże weselić się będą przed tobą, jako się weselą czasu żniwa, jako się radują, którzy łupy dzielą;

Pokazano 50 z 65 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H2505 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.