Księga Jozuego 22

Księga Jozuego, rozdział 22 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (34 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Jozuego 22 — Biblia Gdańska

1 Tedy przyzwał Jozue Rubenitów i Gadytów, i połowę pokolenia Manasesowego,

2 I rzekł do nich: Wyście strzegli wszystkiego, co wam rozkazał Mojżesz, sługa Pański, i byliście posłuszni głosowi memu we wszystkiem, com wam rozkazał.

3 Nie opuściliście braci waszej przez długi czas aż do dnia tego; aleście strzegli pilnie rozkazania Pana, Boga waszego.

4 A teraz, ponieważ odpoczynek dał Pan, Bóg wasz, braciom waszym, jako im był obiecał, przetoż teraz wróćcie się, a idźcie do przybytków waszych i do ziemi osiadłości waszej, którą wam dał Mojżesz sługa Pański, przed Jordanem.

5 Tylko strzeżcie pilnie, abyście zachowali przykazanie, i Zakon, który wam rozkazał Mojżesz, sługa Pański: abyście miłowali Pana Boga waszego, a chodzili wszystkiemi drogami jego, chowając rozkazania jego, dzierżąc się go i służąc mu ze wszystkiego serca waszego, i ze wszystkiej duszy waszej.

6 I błogosławił im Jozue, a rozpuścił je; i odeszli do przybytków swoich.

7 Ale połowie pokolenia Manasesowego dał był Mojżesz osiadłość w Basan, a drugiej połowie jego dał Jozue dział z bracią ich z tej strony Jordanu na zachód słońca; a gdy je rozpuszczał Jozue do przybytku ich, błogosławił im.

8 I rzekł do nich, mówiąc: Z wielkiemi bogactwy wracacie się do przybytków waszych, i z majętnością bardzo wielką, ze srebrem i z złotem, i z miedzią, i z żelazem, i szat bardzo wielą; dzielcież się łupem nieprzyjaciół waszych z bracią swoją.

9 Tedy wracając się odeszli synowie Rubenowi, i synowie Gadowi, i połowa pokolenia Manasesowego od synów Izraelskich z Sylo, które jest w ziemi Chananejskiej, aby szli do ziemi Galaad, do ziemi osiadłości swojej, którą dziedzicznie otrzymali według słowa Pańskiego przez Mojżesza.

10 I przyszli do granic Jordanu, które były w ziemi Chananejskiej, i zbudowali tam synowie Rubenowi, i synowie Gadowi, i połowa pokolenia Manasesowego ołtarz nad Jordanem, ołtarz wielki na podziw.

11 I usłyszeli synowie Izraelscy, iż powiadano: Oto zbudowali synowie Rubenowi, i synowie Gadowi, i połowa pokolenia Manasesowego ołtarz przeciw ziemi Chananejskiej na granicach nad Jordanem, kędy przeszli synowie Izraelscy.

12 To gdy usłyszeli synowie Izraelscy, zeszło się wszystko zgromadzenie ich do Sylo, aby się ruszyli przeciwko nim na wojnę.

13 I posłali synowie Izraelscy do synów Rubenowych, i do synów Gadowych, i do połowy pokolenia Manasesowego, do ziemi Galaad, Fineesa, syna Eleazara kapłana.

14 A z nim dziesięć książąt, po jednym książęciu z każdego domu ojcowskiego ze wszystkich pokoleń Izraelskich, a każdy książę z tych był przedniejszym w domu ojców swoich, w tysiącach Izraelskich.

15 Tedy ci przyszli do synów Rubenowych, i do synów Gadowych, i do połowy pokolenia Manasesowego, do ziemi Galaad, i rzekli do nich, mówiąc:

16 Tak mówi wszystko zgromadzenie Pańskie: Cóż to jest za przestępstwo, któremeście wystąpili przeciwko Bogu Izraelskiemu, żeście się dziś odwrócili od Pana, budując sobie ołtarz, abyście dziś byli przeciwnymi Panu?

17 Azaż nam mało na złości Fegorowej, od której nie jesteśmy oczyszczeni i po dziś dzień, skąd była pomsta w zgromadzeniu Pańskiem,

18 Żeście się dziś odwrócili, żebyście nie szli za Panem? Zaczem stanie się, ponieważeście wy dziś odpornymi Panu, że się on jutro na wszystko zgromadzenie Izraelskie rozgniewa.

19 A jeźliż jest nieczysta ziemia osiadłości waszej, przeprowadźcie się do ziemi dziedzictwa Pańskiego, w której przebywa przybytek Pański, i weźmiecie osiadłości w pośrodku nas; tylko Panu nie bądźcie odpornymi, a nie odpadajcie od nas, budując sobie ołtarz oprócz ołtarza Pana, Boga naszego.

20 Azaż przez Achana, syna Zarego, gdy się dopuścił przestępstwa w rzeczy przeklętej, na wszystko zgromadzenie Izraelskie nie przypadł gniew? a nie on sam jeden umarł dla nieprawości swojej.

21 Tedy odpowiedzieli synowie Rubenowi, i synowie Gadowi, i połowa pokolenia Manasesowego, a mówili do książąt tysiąców Izraelskich:

22 Bóg nad Bogi, Pan, Bóg nad Bogi, Pan, on to wie, i Izrael sam pozna, jeźli się to stało z uporu, albo jeźli z przestępstwa przeciw Panu, niechże nas nie żywi dnia tego.

23 Jeźliżeśmy sobie zbudowali ołtarz, abyśmy się odwrócili od Pana, a jeźliż ku ofiarowaniu na nim całopalenia, i ofiar śniednych, albo ku sprawowaniu na nim ofiar spokojnych, Pan niech to rozezna;

24 Jeźliżeśmy nie raczej obawiając się tej rzeczy, uczynili to, mówiąc: Napotem rzeką synowie wasi synom naszym, mówiąc: Cóż wam do Pana, Boga Izraelskiego?

25 Oto granicę położył Pan między nami i między wami, synowie Rubenowi i synowie Gadowi, Jordan; nie macie wy działu w Panu, i odwrócą synowie wasi syny nasze od bojaźni Pańskiej.

26 Przetośmy rzekli: Uczyńmy tak, a zbudujmy sobie ołtarz, nie dla całopalenia, ani innych ofiar:

27 Ale iżby był świadkiem między nami i między wami, i między potomstwy naszemi po nas, i abyśmy służyli Panu przed obliczem jego w całopaleniach naszych, i w śniednych ofiarach naszych, i w spokojnych ofiarach naszych, a iżby nie rzekli synowie wasi napotem synom naszym: Nie macie cząstki w Panu.

28 Nadtośmy rzekli: Gdyby napotem rzekli nam, albo potomstwu naszemu, tedy rzeczemy: Patrzajcie na podobieństwo ołtarza Pańskiego, który uczynili ojcowie nasi, nie dla całopalenia, ani innych ofiar, ale żeby on był świadkiem między nami i między wami.

29 Boże nas uchowaj, żebyśmy mieli przeciwnymi być Panu, a odstąpić dziś od Pana, zbudowawszy ołtarz dla całopalonych, dla śniednych i dla innych ofiar, oprócz ołtarza Pana, Boga naszego, który jest przed przybytkiem jego.

30 A usłyszawszy Finees kapłan, i książęta zgromadzenia, i przełożeni nad tysiącmi Izraelskimi, którzy z nim byli, słowa, które mówili synowie Rubenowi, i synowie Gadowi, i synowie Manasesowi, podobało się im to.

31 I rzekł Finees, syn Eleazara kapłana, do synów Rubenowych i do synów Gadowych i do synów Manasesowych: Dzisiajśmy poznali, iż w pośrodku nas jest Pan, iżeście się nie dopuścili przeciw Panu przestępstwa tego, i wyswobodziliście syny Izraelskie z ręki Pańskiej.

32 A tak wrócili się Finees, syn Eleazara kapłana, z onymi książęty od synów Rubenowych i do synów Gadowych z ziemi Galaad do ziemi Chananejskiej do synów Izraelskich, i odnieśli im tę rzecz.

33 I podobało się to synom Izraelskim; a błogosławili Boga synowie Izraelscy, i nie mówili więcej, żeby mieli iść przeciwko nim na wojnę, i wytracić ziemię, w której synowie Rubenowi i synowie Gadowi mieszkali.

34 Przezwali tedy synowie Rubenowi i synowie Gadowi ołtarz on Ed, mówiąc: Świadkiem będzie między nami, że Pan jest Bogiem.

Komentarz do rozdziału: Księga Jozuego 22

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Jozuego 22:1

Epifania i Bazylea:

„Tedy przyzwał Jozue Rubenitów i Gaadytów i połowę pokolenia Manasesowego” — Na początku Małego Okresu nasz Pan wezwie antypowe 2 1/2 pokolenia. (TP 1981, s. 53)

Księga Jozuego 22:2

Epifania i Bazylea:

„I rzekł do nich.... co wam rozkazał Mojżesz... com wam rozkazał” — i bardzo je pochwali za to wszystko, co zrobili dla restytucjonistów podczas Pośredniczącego Panowania, a co zostało im zlecone przez Wykonawcę Jehowy. (TP 1981, s. 53)

Księga Jozuego 22:3

Epifania i Bazylea:

„Nie opuściliście braci waszej przez długi czas aż do dnia tego; aleście strzegli pilnie rozkazania Pana, Boga waszego” — On potwierdzi, że podczas tego długiego czasu ich pomoc była potrzebna dla ich restytucyjnych braci w Pośredniczącym Panowaniu, że oni nie opuścili swej służby, lecz posłusznie wykonali Boskie polecenia. (TP 1981, s. 53)

Księga Jozuego 22:4

Epifania i Bazylea:

„A teraz, ponieważ odpoczynek dał Pan, Bóg wasz, braciom waszym, jako im był obiecał, przetoż teraz wróćcie się, a idźcie do przybytków waszych i do ziemi osiadłości waszej, którą wam dał Mojżesz sługa Pański, przed Jordanem” — Wówczas nasz Pan powie także antytypowym 2 1/2 pokolenia, że ponieważ Jehowa doprowadził restytucjonistów do obiecanego im odpoczynku w Tysiącletnim Chanaanie, ich tysiącletnia walka w interesie tych braci, dążących do osiągnięcia dziedzictwa, dobiega końca. Dlatego On im wówczas powie, że nadszedł czas, ażeby weszli do tymczasowych miejsc zamieszkania w Małym Okresie, aby ich przygotować do wprowadzenia ich do obiecanego wiecznego dziedzictwa po Małym Okresie, które im zostało wyznaczone przez naszego Pana. (TP 1981, s. 53)

Księga Jozuego 22:5

Epifania i Bazylea:

„Tylko strzeżcie pilnie, abyście zachowali przykazanie, i Zakon, który wam rozkazał Mojżesz, sługa Pański: abyście miłowali Pana Boga waszego, a chodzili wszystkiemi drogami jego, chowając rozkazania jego, dzierżąc się go i służąc mu ze wszystkiego serca waszego, i ze wszystkiej duszy waszej” — Z Jezusem i pod Jego kierownictwem, członkowie Maluczkiego Stadka na początku Małego Okresu przerwią swoją posługę Pośrednika ludzkości (chociaż nadal będą służyć pod Jego kierownictwem w Małym Okresie w zakresie innych urzędów, na przykład, jako Królowie i Sędziowie). Wielka Kompania i Godni także przerwią swoją tysiącletnią działalność i walkę na rzecz restytucjonistów. Godni otrzymają Ducha spłodzenia na początku Małego Okresu, co ich przygotuje do otrzymania duchowej natury przy końcu Małego Okresu. (TP 1981, s. 53,54) Nasz Pan przypomni antytypowym dwom i połowie pokolenia o Swych napomnieniach im udzielonych, by miłowali Boga, postępowali Jego ścieżkami, słuchali Jego instrukcji, pozostawali w Jego bliskości i służyli Mu całkowicie. (TP 1981, s. 53,54)

Księga Jozuego 22:6

Epifania i Bazylea:

„I błogosławił im Jozue, a rozpuścił je; i odeszli do przybytków swoich” — On ich obdarzy dodatkowo bogatymi i licznymi błogosławieństwami, wtedy, kiedy ich pośle, a oni udadzą się do tymczasowych miejsc zamieszkania w Małym Okresie, by ich przygotować do osadzenia w duchowej naturze, później, przy jego końcu. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:7

Epifania i Bazylea:

„Ale połowie pokolenia Manasesowego dał był Mojżesz osiadłość w Basan, a drugiej połowie jego dał Jozue dział z bracią ich z tej strony Jordanu na zachód słońca; a gdy je rozpuszczał Jozue do przybytku ich, błogosławił im” — Nasz Pan wyznaczył Młodocianym Godnym błogosławione dziedzictwo duchowe, lecz Poświęconym Obozowcom Epifanii wyznaczył błogosławione potysiącletnie dziedzictwo — dziedzictwo wśród restytucjonistów. Poświęceni Obozowcy Epifanii będą widocznie najwyższą klasą wśród restytucjonistów, klasą typowo także pokazaną w Marii (2 Mojż. 15:20, 21). Tak Bóg przez Jezusa obdarzy ich także bogatymi i licznymi błogosławieństwami. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:8

Epifania i Bazylea:

„I rzekł do nich, mówiąc: Z wielkiemi bogactwy wracacie się do przybytków waszych, i z majętnością bardzo wielką, ze srebrem i z złotem, i z miedzią, i z żelazem, i szat bardzo wielą; dzielcież się łupem nieprzyjaciół waszych z bracią swoją” — W związku z wysłaniem przez naszego Pana Godnych na ich drogę oraz w związku z udzieleniem im bogatych i licznych błogosławieństw, On wyszczególni niektóre z wielu bogactw łaski, które oni i pozostali z antytypowych dwóch i połowy pokolenia uzyskają przez prowadzenie tysiącletniej walki na rzecz swych restytucyjnych braci, których On zachęci do udziału w tych błogosławieństwach. Błogosławieństwa te obejmą posiadanie licznych dodatkowych zwolenników i sympatyków wśród ludzkości (która będzie ich bardzo kochać), dużo dodatkowej Boskiej Prawdy, rzeczy należących do ludzkiej natury, silnych związków i także obfitości łask. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:9

Epifania i Bazylea:

„Tedy wracając się odeszli synowie Rubenowi, i synowie Gadowi, i połowa pokolenia Manasesowego od synów Izraelskich z Sylo, które jest w ziemi Chananejskiej, aby szli do ziemi Galaad, do ziemi osiadłości swojej, którą dziedzicznie otrzymali według słowa Pańskiego przez Mojżesza” — Na żądanie naszego Pana antytypowe 2 1/2 pokolenia zaniechają swojej tysiącletniej posługi wojowników na rzecz restytucyjnych braci i odejdą w pokoju z tej sfery do obrazowej podróży w Małym Okresie w kierunku pomałookresowego dziedzictwa (Galaad [występujące tu w miejsce całej ziemi na wschód Jordanu]). (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:10

Epifania i Bazylea:

„I przyszli do granic Jordanu, które były w ziemi Chananejskiej, i zbudowali tam synowie Rubenowi, i synowie Gadowi, i połowa pokolenia Manasesowego ołtarz nad Jordanem, ołtarz wielki na podziw” — W miarę jak dojdą do zrozumienia różnic między (TP 1981, s. 54) (a) wiecznym zbawieniem wybranych i (TP 1981, s. 54) (b) wiecznym zbawieniem quasi-wybranych i nie wybranych, (TP 1981, s. 54) a także do zrozumienia stosownych prawd, to ustanowią przez odpowiednie czynniki, niewzruszenie i wiecznie, Prawdę w różnych zarysach a następnie odpowiednio do niej dwa zbawienia, ich różnice, nagrody, zakresy służby, bytu, itd., oraz odnośną Prawdę będącą wówczas na czasie. Będzie to wielkim świadectwem Prawdy na czasie przedstawianej publicznie, ażeby cały rodzaj ludzki ją podziwiał. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:11

Epifania i Bazylea:

„I usłyszeli synowie Izraelscy, iż powiadano: Oto zbudowali synowie Rubenowi, i synowie Gadowi, i połowa pokolenia Manasesowego ołtarz przeciw ziemi Chananejskiej na granicach nad Jordanem, kędy przeszli synowie Izraelscy” — Niektórzy wodzowie z klasy kozłów, dotąd nie ujawnieni jako tacy, nie będą zadowoleni z tych mocno utwierdzonych nauk Prawdy. Zwrócą więc uwagę pozostałej ludzkości w Małym Okresie na te nauki, szczególnie na zarysy, które oni będą kwestionowali i z którymi nie będą się zgadzali. (Szatan zostanie wówczas zwolniony ze swego tysiącletniego więzienia). (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:12

Epifania i Bazylea:

„To gdy usłyszeli synowie Izraelscy, zeszło się wszystko zgromadzenie ich do Sylo, aby się ruszyli przeciwko nim na wojnę” — Na skutek subtelnych błędów i fałszywych przedstawień spowoduje wielkie wzburzenie wśród ludzkości, szczególnie wśród tych, którzy będą nie ujawnioną klasą kozłów, przeciwko antytypowym 2 1/2 pokolenia reprezentowanych w Godnych. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:13

Epifania i Bazylea:

„I posłali synowie Izraelscy do synów Rubenowych, i do synów Gadowych, i do połowy pokolenia Manasesowego, do ziemi Galaad, Fineesa, syna Eleazara kapłana” — (Fines - miedziane usta]; Bardziej opanowani, szczególnie członkowie klasy owiec, zwyciężą w tym przypadku. To się okaże w wysłaniu przez restytucjonistów delegacji, mającej przeprowadzić dochodzenie, do antytypowych 2 1/2 pokolenia (zanim ci ostatni ostatecznie zamieszkają w swoim dziedzictwie), składającej się z głównych wodzów ( w. 14) każdej części klasy restytucyjnej. Ci wystąpią w harmonii z zasadami wodzowskimi i instruktażowymi naszego Pana jako Kapłana (Fines], odnoszącymi się do takich przypadków. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:14

Epifania i Bazylea:

„A z nim dziesięć książąt...” — To się okaże w wysłaniu przez restytucjonistów delegacji, .... składającej się z głównych wodzów każdej części klasy restytucyjnej. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:15

Epifania i Bazylea:

„Tedy ci przyszli do synów Rubenowych, i do synów Gadowych, i do połowy pokolenia Manasesowego, do ziemi Galaad, i rzekli do nich, mówiąc:” — Nasz Pan z pozostałą częścią prowadzącej śledztwo delegacji, jako przedstawicielami klasy restytucyjnej, będzie ostrożnie wypytywał antytypowe 2 1/2 pokolenia, przedstawione w Godnych. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:16

Epifania i Bazylea:

„Cóż to jest za przestępstwo, któremeście wystąpili przeciwko Bogu Izraelskiemu...” — jakie wykroczenie mogli oni popełnić wobec Boga pod pewnymi względami w związku z wielką oczywistością Prawdy na czasie, być może buntując się w jakiś sposób przeciwko Niemu i Jego Prawdzie. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:17

Epifania i Bazylea:

„Azaż nam mało na złości Fegorowej, od której nie jesteśmy oczyszczeni i po dziś dzień, skąd była pomsta w zgromadzeniu Pańskiem” — Delegacja prowadząca dochodzenie wystąpi z kwestią szczególnie dotyczącą kombinacjonizmu, przyjmując, iż ona zgadza się z tym, że restytucjoniści (w członkach klasy kozłów) nie są zupełnie wolni od nieczystości kombinacjonizmu. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:18

Epifania i Bazylea:

„Żeście się dziś odwrócili, żebyście nie szli za Panem? Zaczem stanie się, ponieważeście wy dziś odpornymi Panu, że się on jutro na wszystko zgromadzenie Izraelskie rozgniewa” — Oni postawią pytanie, czy Godni w pewnych podobnych aspektach nie odwrócili się zupełnie od naśladowania Jehowy i Jego wskazówek a tym samym nie zbuntowali się przeciwko Niemu, przez co Jego gniew zwróci się przeciwko wszystkim restytucjonistom. (TP 1981, s. 54)

Księga Jozuego 22:19

Epifania i Bazylea:

„A jeźliż jest nieczysta ziemia osiadłości waszej, przeprowadźcie się do ziemi dziedzictwa Pańskiego, w której przebywa przybytek Pański, i weźmiecie osiadłości w pośrodku nas; tylko Panu nie bądźcie odpornymi, a nie odpadajcie od nas, budując sobie ołtarz oprócz ołtarza Pana, Boga naszego” — Delegacja prowadząca dochodzenie da do zrozumienia, że jeśliby antytypowe dwa i połowa pokolenia posiadały wielkie świadectwo Prawdy na czasie, rozpoznałyby we własnym zakresie, iż w pewnym stopniu są w błędzie, a tym samym w jakiejś mierze nieczyste, to mogłyby powrócić do zrozumienia stosownych spraw, jakie będą mieć restytucjoniści i także swoje dziedzictwo mieć z nimi. Ale delegacja upomni je, aby nie buntowały się przeciwko Panu w związku z głoszonymi naukami. (TP 1981, s. 54,55)

Księga Jozuego 22:20

Epifania i Bazylea:

„Azaż przez Achana, syna Zarego, gdy się dopuścił przestępstwa w rzeczy przeklętej, na wszystko zgromadzenie Izraelskie nie przypadł gniew? a nie on sam jeden umarł dla nieprawości swojej” — Zostanie wtedy zwrócona uwaga na grzech (Joz. 7) pewnych pożądliwych jednostek wśród ludu Bożego Wieku Ewangelii i Wieku Tysiąclecia, które w przeciwieństwie do Boskiego rozporządzenia w tajemnicy dopuszczały zło w swym własnym życiu i spowodowały gniew Boży rozciągający się na Jego lud, tak, iż zginęły razem ze swymi stronnikami.-8 (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:21

Epifania i Bazylea:

„Tedy odpowiedzieli synowie Rubenowi, i synowie Gadowi, i połowa pokolenia Manasesowego, a mówili do książąt tysiąców Izraelskich” — Antytypowe 2 1/2 pokolenia, reprezentowane w Godnych, odpowiedzą wówczas delegacji prowadzącej śledztwo. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:22

Epifania i Bazylea:

„Bóg nad Bogi, Pan, Bóg nad Bogi, Pan, on to wie, i Izrael sam pozna, jeźli się to stało z uporu, albo jeźli z przestępstwa przeciw Panu, niechże nas nie żywi dnia tego” — Zapewnią ją, że potężny i wszechwiedzący Jehowa, którego bardzo czczą i wielbią, na pewno wie wszystko o tej sprawie i gdyby oni byli się buntowali lub grzeszyli przeciwko Niemu, to On nie byłby ich zachował. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:23

Epifania i Bazylea:

„Jeźliżeśmy sobie zbudowali ołtarz, abyśmy się odwrócili od Pana, a jeźliż ku ofiarowaniu na nim całopalenia, i ofiar śniednych, albo ku sprawowaniu na nim ofiar spokojnych, Pan niech to rozezna” — Oni wyjaśnią, że w czasie utwierdzania Prawdy na czasie mieli zupełnie inne motywy, niżeli te o jakie się ich posądza, że nie czynili niczego w celu odwrócenia kogokolwiek w jakimkolwiek zakresie od zupełnego naśladowania Jehowy i składania Jemu ofiar, a gdyby jednak tak byli postępowali, to niech Sam Bóg ześle karę. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:24

Epifania i Bazylea:

„Jeźliżeśmy nie raczej obawiając się tej rzeczy, uczynili to, mówiąc: Napotem rzeką synowie wasi synom naszym, mówiąc: Cóż wam do Pana, Boga Izraelskiego?” — Dalej Godni odpowiedzą, że Bóg z pewnością wiedziałby, gdyby oni mieli inne motywy aniżeli ustanowienie pamiątki Prawdy w znaczeniu jasnego i niewzruszonego przedstawienia Jego Prawdy, będącej wówczas na czasie, obejmującej konieczne jasne różnice między obydwoma zbawieniami — obejmującymi dostęp do czczenia Jehowy, nagrody, odnośne zakresy bytu i posług, itd., ażeby zapobiec złemu zrozumieniu i kłopotom w wiecznej przyszłości, w której pewni restytucjoniści nie mający potrzebnej wiedzy Prawdy mogliby postawić stosowne pytania, na które mogłoby nie być gotowej odpowiedzi. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:25

Epifania i Bazylea:

„Oto granicę położył Pan między nami i między wami, synowie Rubenowi i synowie Gadowi, Jordan; nie macie wy działu w Panu, i odwrócą synowie wasi syny nasze od bojaźni Pańskiej” — Tacy mogliby zapytać po Tysiącleciu jaki związek mogłoby mieć z nimi, i z ich oddawaniem czci Jehowie tu na ziemi, oddawanie czci przez antytypowe 2 1/2 pokolenia w Królestwie duchowym, których cześć jest różna i nie powiązana z czcią klasy restytucyjnej rozumiejącej, iż Bóg dokonał rozdziału między restytucjonistami na ziemi a Maluczkim Stadkiem, Wielką Kompanią i Godnymi w królestwie duchowym. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:26

Epifania i Bazylea:

„Przetośmy rzekli: Uczyńmy tak, a zbudujmy sobie ołtarz, nie dla całopalenia, ani innych ofiar” — Prezentowane w Godnych antytypowe 2 1/2 pokolenia wyjaśnią, że z tych powodów one przygotowały dowód Prawdy na czasie, lecz nie wystawiły różnych i rywalizujących z sobą kultów i ofiar. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:27

Epifania i Bazylea:

„Ale iżby był świadkiem między nami i między wami...” — a raczej przygotowały je na wieczny dowód dla wszystkich, aby zabezpieczyć przyszłość przed błędnym rozumieniem i kłopotami. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:28

Epifania i Bazylea:

„Nadtośmy rzekli: Gdyby napotem rzekli nam, albo potomstwu naszemu, tedy rzeczemy...” — Będzie to służyć wiecznie jako świadectwo, na które będą mogli się powoływać celem zbijania złego zrozumienia i błędów. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:29

Epifania i Bazylea:

„Boże nas uchowaj, żebyśmy mieli przeciwnymi być Panu, a odstąpić dziś od Pana, zbudowawszy ołtarz dla całopalonych, dla śniednych i dla innych ofiar, oprócz ołtarza Pana, Boga naszego, który jest przed przybytkiem jego” — Postawie i zapatrywaniom Godnych będzie zawsze towarzyszył zakaz Boga buntowania się przeciwko Jehowie kiedykolwiek i w jakikolwiek sposób, w wysiłku odwrócenia kogokolwiek od naśladowania Go lub zakładania alternatywnego czy przeciwnego kultu. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:30

Epifania i Bazylea:

„A usłyszawszy Finees kapłan, i książęta..., podobało się im to” — Nasz Pan jako Kapłan oraz członkowie delegacji prowadzącej dochodzenie zadowolą się tą odpowiedzią. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:31

Epifania i Bazylea:

„I rzekł Finees..., : Dzisiajśmy poznali, iż w pośrodku nas jest Pan, iżeście się nie dopuścili przeciw Panu przestępstwa tego, i wyswobodziliście syny Izraelskie z ręki Pańskiej” — Powiedzą oni, że istotnie Pan jest wśród Swego ludu, kierując i nadzorując, ponieważ zauważą niewinność Godnych, to, że oni nie popełnili wykroczenia przeciwko Jego ludowi, jak wodzowie klasy kozłów pragnęli im wmówić. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:32

Epifania i Bazylea:

„A tak wrócili się Finees... do synów Izraelskich, i odnieśli im tę rzecz” — Nasz Pan i delegacja dochodzeniowa będą kontynuowali pochlebny raport wobec restytucjonistów w ogóle. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:33

Epifania i Bazylea:

„I podobało się to synom Izraelskim; a błogosławili Boga synowie Izraelscy, i nie mówili więcej, żeby mieli iść przeciwko nim na wojnę, i wytracić ziemię, w której synowie Rubenowi i synowie Gadowi mieszkali” — Ci ostatni będą zadowoleni ze sprawozdania i będą wielbić Boga za to. Nie będą więc dłużej niepokojeni zamiarem walki z Godnymi, zniszczenia ich i zakresem ich działania, jako przedstawicieli klasy Maluczkiego Stadka i klasy Wielkiej Kompanii na ziemi. (TP 1981, s. 55)

Księga Jozuego 22:34

Epifania i Bazylea:

„Przezwali tedy synowie Rubenowi i ... Gadowi ołtarz Ed, mówiąc: Świadkiem będzie między nami, że Pan jest Bogiem” — [Ed - świadek, margines]; Te klasy wezwią na swego i klasy restytucyjnej świadka Prawdę, wieczny dowód, że Jehowa jest rzeczywiście Najwyższą Istotą. (TP 1981, s. 55)

Literatura o rozdziale Księga Jozuego 22

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Jozuego

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.