2 Księga Samuela 6

2 Księga Samuela, rozdział 6 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (23 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Samuela 6 — Biblia Gdańska

1 Nadto zebrał jeszcze Dawid wszystkich przebranych z Izraela trzydzieści tysięcy.

2 A ruszywszy się, szedł Dawid i wszystek lud, który był przy nim, z Baala Judowego, aby przenieśli stamtąd skrzynię Bożą, przy której wzywano imienia Pana zastępów, siedzącego na Cherubinach, którzy są na niej.

3 I wstawili skrzynię Bożą na wóz nowy, wziąwszy ją z domu Abinadabowego, który jest w Gabaa; lecz Oza i Achyjo, synowie Abinadabowi, prowadzili on wóz nowy.

4 I wzięli ją z domu Abinadaba, który był w Gabaa, a szli z skrzynią Bożą; lecz Achyjo szedł przed skrzynią.

5 Dawid zasię i wszystek Izrael grali przed Panem na wszelakich instrumentach z cedrowego drzewa, na harfach i na skrzypcach, i na bębnach, i na piszczałkach, i na cymbałach.

6 A gdy przyszli do gumna Nachonowego, ściągnął Oza rękę swoję ku skrzyni Bożej, i zadzierżał ją: bo woły były wystąpiły z drogi:

7 Przetoż rozgniewał się bardzo Pan na Ozę, i zabił go tam Bóg dla śmiałości, i tamże umarł przy skrzyni Bożej.

8 I zafrasował się Dawid, że Pan srodze zaraził Ozę, i nazwał miejsce ono Perezoza, aż do dnia tego.

9 A tak uląkł się Dawid Pana dnia onego, i mówił: Jakoż wnijdzie do mnie skrzynia Pańska?

10 Przetoż nie chciał Dawid wprowadzić do siebie skrzyni Pańskiej do miasta swego, ale ją kazał wprowadzić do domu Obededoma Gietejczyka.

11 I została skrzynia Pańska w domu Obededoma Gietejczyka przez trzy miesiące, i błogosławił Pan Obededomowi, i wszystkiemu domowi jego.

12 I oznajmiono królowi Dawidowi, mówiąc: Błogosławi Pan domowi Obededoma, i wszystkiemu, co ma, dla skrzyni Bożej. Tedy szedłszy Dawid, wziął skrzynię Bożą z domu Obededoma do miasta Dawidowego z weselem.

13 A gdy ci, którzy nieśli skrzynię Pańską, postąpili na sześć kroków, ofiarował wołu i barana tłustego.

14 I skakał Dawid ze wszystkiej mocy przed Panem, a był Dawid obleczony w efod lniany.

15 A tak Dawid, i wszystek dom Izraelski prowadzili skrzynię Pańską z weselem, i z trąbieniem.

16 I stało się, gdy skrzynia Pańska wchodziła do miasta Dawidowego, że Michol, córka Saulowa, wyglądając oknem, a widząc króla Dawida ze wszystkiej mocy skaczącego przed Panem, wzgardziła go w sercu swojem.

17 A gdy przynieśli skrzynię Pańską, postawili ją na miejscu swem pośrodku namiotu, który był dla niej rozbił Dawid, i ofiarował Dawid przed Panem całopalenia i spokojne ofiary.

18 A gdy dokończył Dawid ofiarować całopalenia, i ofiar spokojnych, błogosławił ludowi w imię Pana zastępów.

19 I dał między wszystek lud, i między wszystko zgromadzenie Izraelskie, od męża aż do niewiasty, każdemu bochenek chleba jeden, i jednę sztukę mięsa, i łagiew jednę wina. I odszedł wszystek lud, każdy do domu swego.

20 Potem wrócił się Dawid, aby błogosławił domowi swemu. I wyszła Michol, córka Saulowa, przeciwko Dawidowi, a rzekła: O jakoż chwalebny był dziś król Izraelski, który się odkrywał dziś przed oczyma służebnic sług swoich, jako się zwykł odkrywać jeden z szalonych!

21 Tedy rzekł Dawid do Michol: Przed Panem (który mnie raczej obrał niż ojca twego, i niżeli wszystek dom jego, rozkazując mi, abym był książęciem nad ludem Pańskim, nad Izraelem.) grałem, i będę grał przed Panem.

22 A im będę podlejszym, niżelim się stał i uniżeńszym w oczach moich, tem u tych służebnic, o których mi powiadasz, będę chwalebniejszy.

23 Przetoż Michol, córka Saulowa, niemiała dziatek aż do dnia śmierci swojej.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Samuela 6

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Samuela 6:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Trzydzieści tysięcy” — W każdym razie jest to rzeczą lepszą i rozumniejszą, aby w sprawach odnoszących się do służby Bożej lud Boży w nich brał udział. Z tego powodu jest rzeczą pożądaną, aby mieć kilku starszych nawet gdy zgromadzenie nie jest zbyt liczne.

2 Księga Samuela 6:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Na cherubach” — Między Miłością i Mocą na podstawie, którą jest Sprawiedliwość wyobrażona w ubłagalni.

2 Księga Samuela 6:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Na wóz nowy” — Zamiast na ramionach Lewitów, jak to Pan rozkazał.

2 Księga Samuela 6:5

Epifania i Bazylea:

„przed Panem” — znaczy, uczynić coś tyczącego się spraw Boskich, pod specjalną Pańską uwagą. (TP 1938, s. 70)

2 Księga Samuela 6:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Na Ozę” — Dla braku szacunku i dla złego przykładu wobec całego Izraela. "Początek mądrości jest bojaźń Pańska". Przyp. 9:12.

„I tenże umarł” — Lecz to nie znaczy, że poszedł na wieczne męki.

2 Księga Samuela 6:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Zafrasował się” — Dawid postanowił przeprowadzić Arkę do Jerozolimy, a z powodu braku starań, rzecz się nie powiodła.

„Zaraził Ozę” — To nie było niesprawiedliwością względem Ozy, gdyż i tak znajdował się pod wyrokiem śmierci. Taki postępek był niezbędny, bo wszystko cokolwiek miało łączność z Arką Przymierza, figurowało coś większego i ważniejszego, co miało nastąpić w przyszłości.

2 Księga Samuela 6:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Błogosławił Obededomowi” — Arka Przymierza znajdowała się w domu Aminadaba przez 20 lat, lecz to nie przyniosło mu szczególniejszego błogosławieństwa. W podobny sposób Pismo Św. w niektórych domach nie sprowadza błogosławieństwa, chociaż jest tam od długich lat, w innych zaś w kilku miesiącach sprowadza błogosławieństwa.

Literatura o rozdziale 2 Księga Samuela 6

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Samuela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.