H6106 — עצם (‛etsem)

Hebrajski rzeczownik rodzaju żeńskiego עצם (‛etsem) — numer Stronga H6106 — występuje w Starym Testamencie 125 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „kości”, „moje kości”, „ich kości”, „i kości”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju żeńskiego:

• bone, essence, substance
• bone
• body, limbs, members, external body
• bone (of animal)
• substance, self

Definicja Stronga (ang.)

From H6105; a bone (as strong); by extension the body ; figuratively the substance, that is, (as pronoun) selfsame: - body, bone, X life, (self-) same, strength, X very.

Jak polska interlinia oddaje H6106

• „kości” — 16 wystąpień
• „moje kości” — 6 wystąpień
• „ich kości” — 5 wystąpień
• „i kości” — 5 wystąpień
• „jego kości” — 5 wystąpień
• „w kościach” — 4 wystąpienia
• „Wszystkie moje kości” — 4 wystąpienia
• „w ten sam” — 4 wystąpienia
• „na kości” — 3 wystąpienia
• „w tym samym” — 3 wystąpienia
• „z kości” — 3 wystąpienia
• „a jego kości” — 2 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H6106

• 1 Księga Mojżeszowa 2:23 — I rzekł Adam: Toć teraz jest kość z kości moich, i ciało z ciała mego; dla tegoż będzie nazwana mężatką, bo ona z męża wzięta jest.
• 1 Księga Mojżeszowa 7:13 — Onegoż dnia wszedł Noe i Sem i Cham i Jafet, synowie Noego, i żona Noego, i trzy żony synów jego z nim do korabia.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:23 — Tedy wziął Abraham Ismaela, syna swego, i wszystkie urodzone w domu swym, i wszystkie kupione za pieniądze, każdego mężczyznę, z mężów domu Abrahamowego, i obrzezał ciało nieobrzeski ich, onegoż to dnia, jako mówił z nim Bóg.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:26 — Tegoż dnia obrzezany jest Abraham, i Ismael, syn jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 29:14 — I rzekł mu Laban: Zaisteś ty jest kość moja, i ciało moje. I mieszkał u niego przez cały miesiąc.
• 1 Księga Mojżeszowa 50:25 — I poprzysiągł Józef syny Izraelowe, mówiąc: Gdy was nawiedzi Pan Bóg, wynieście też kości moje stąd.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:17 — I będziecie przestrzegać przaśników; albowiem w ten dzień wywiodłem wojska wasze z ziemi Egipskiej; przetoż przestrzegać będziecie dnia tego w narodziech waszych ustawą wieczną.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:41 — I stało się po czterech set lat i trzydziestu lat, stało się onegoż dnia, wyszły wszystkie wojska Pańskie z ziemi Egipskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:46 — W domu jednym będzie jedzony; nie wyniesiesz nic z domu z mięsa jego, a kości nie złamiecie w nim.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:51 — I stało się onegoż dnia, wywiódł Pan syny Izraelskie z ziemi Egipskiej z wojski ich.
• 2 Księga Mojżeszowa 13:19 — Wziął też Mojżesz kości Józefowe z sobą dla tego, że był Józef przysięgą obowiązał syny Izraelskie, mówiąc: Zapewne nawiedzi was Bóg; przetoż wynieście kości moje stąd z sobą.
• 2 Księga Mojżeszowa 24:10 — I widzieli Boga Izraelskiego; a było pod nogami jego jako robota z kamienia szafirowego, a jako niebo gdy jest jasne.
• 3 Księga Mojżeszowa 23:14 — A chleba i prażma, i nowego zboża jeść nie będziecie aż do dnia, którego przyniesiecie ofiarę Bogu waszemu; ustawa to wieczna będzie w narodziech waszych, we wszystkich mieszkaniach waszych.
• 3 Księga Mojżeszowa 23:21 — I ogłosicie w ten dzień święto; zgromadzenie święte mieć będziecie; żadnej roboty służebniczej czynić nie będziecie; ustawa to będzie wieczna we wszystkich mieszkaniach waszych, w narodziech waszych.
• 3 Księga Mojżeszowa 23:28 — Żadnej roboty nie będziecie czynili w ten dzień; bo dzień oczyszczania jest na oczyszczenie was przed obliczem Pana, Boga waszego.
• 3 Księga Mojżeszowa 23:29 — A wszelka dusza, która by się nie trapiła tego dnia, wytracona będzie z ludu swego.
• 3 Księga Mojżeszowa 23:30 — Także, ktobykolwiek czynił robotę jaką w tenże dzień, wytracę człowieka tego z pośrodku ludu jego.
• 4 Księga Mojżeszowa 9:12 — Nie zostawią nic z niego do jutra, i kości nie złamią w nim; według wszystkiego postanowienia święta przejścia odprawować je będą:
• 4 Księga Mojżeszowa 19:16 — Także kto by się kolwiek dotknął na polu, bądź mieczem zabitego, bądź umarłego, bądź kości człowieczej, albo grobu, nieczystym będzie przez siedem dni.
• 4 Księga Mojżeszowa 19:18 — Weźmie też hizopu, i omoczy go w onej wodzie człowiek czysty, i pokropi namiot, i wszystko naczynie, i wszystkich ludzi, którzy by tam byli, także onego, który się dotknął kości, albo zabitego, albo zmarłego, albo grobu;
• 4 Księga Mojżeszowa 24:8 — Bóg wywiódł go z Egiptu, mocą jednorożcową był mu; pożre narody przeciwne sobie, a kości ich pokruszy, i strzałami swemi przerazi je.
• 5 Księga Mojżeszowa 32:48 — I rzekł Pan do Mojżesza tegoż dnia, mówiąc:
• Księga Jozuego 5:11 — I jedli z urodzajów onej ziemi nazajutrz po święcie przejścia chleby przaśne, i kłosy prażone onegoż dnia.
• Księga Jozuego 10:27 — A gdy zaszło słońce, rozkazał Jozue, że je złożono z drzewa, i wrzucono je do jaskini, w której się byli skryli, a zawalono kamieńmi wielkiemi dziurę u jaskini, które tam są jeszcze i do dnia tego.
• Księga Jozuego 24:32 — Kości też Józefowe, które byli przenieśli synowie Izraelscy z Egiptu, pogrzebali w Sychem, na części pola, które był kupił Jakób od synów Hemora, ojca Sychemowego, za sto jagniąt; i były u synów Józefowych w dziedzictwie ich.
• Księga Sędziów 9:2 — Mówcie proszę, gdzieby słyszeli wszyscy przełożeni Sychem: Co wam lepszego, aby nad wami panowało siedmdziesiąt mężów, wszyscy synowie Jerobaalowi, czyli żeby panował nad wami mąż jeden? Wżdy pamiętajcie, żem ja kość wasza, i ciało wasze.
• Księga Sędziów 19:29 — Tam przyszedłszy w dom swój, porwał miecz, a zdjąwszy założnicę swoję rozrąbał ją z kościami jej na dwanaście sztuk, i rozesłał ją po wszystkich granicach Izraelskich.
• 1 Księga Samuela 31:13 — A wziąwszy kości ich, pogrzebli je pod drzewem w Jabes, i pościli siedm dni.
• 2 Księga Samuela 5:1 — Zeszły się tedy wszystkie pokolenia Izraelskie do Dawida do Hebronu, i rzekły, mówiąc: Oto, my jesteśmy kość twoja i ciało twoje.
• 2 Księga Samuela 19:12 — Braciaście moi, kość moja, a ciałoście moje; przeczże tedy macie być pośledniejszymi w przywróceniu króla?
• 2 Księga Samuela 19:13 — Amazie także powiedzcie: Izaliś ty nie jest kość moja, i ciało moje? To niech mi uczyni Bóg, i to niech przyczyni, jeźli hetmanem wojska nie będziesz przedemną po wszystkie dni, miasto Joaba.
• 2 Księga Samuela 21:12 — Przetoż szedłszy Dawid wziął kości Saulowe, i kości Jonatana, syna jego od starszych Jabez Galaadskiego, którzy je byli ukradli z ulicy Betsańskiej, kędy je byli zawiesili Filistynowie onegoż dnia, gdy porazili Filistynowie Saula w Gielboe.
• 2 Księga Samuela 21:13 — A tak wziął stamtąd kości Saulowe i kości Jonatana, syna jego; zebrano też kości powieszonych,
• 2 Księga Samuela 21:14 — I pogrzebli kości Saulowe i Jonatana, syna jego, w ziemi Benjamina w Sela, grobie Cysa, ojca jego, a uczynili wszystko, co był rozkazał król; a tak potem ubłagany był Bóg ziemi.
• 1 Księga Królewska 13:2 — I zawołał przeciw ołtarzowi słowem Pańskiem, i rzekł: Ołtarzu, ołtarzu, tak mówi Pan: Oto syn narodzi się domowi Dawidowemu imieniem Jozyjasz, który będzie ofiarował na tobie kapłany wyżyn, kadzące na tobie, i kości ludzkie popalą na tobie.
• 1 Księga Królewska 13:31 — A pochowawszy go, rzekł do synów swoich: Gdy ja umrę. pochowajcie mię w tym grobie, w którym jest mąż Boży pochowany; podle kości jego połóżcie kości moje,
• 2 Księga Królewska 13:21 — I stało się, gdy chowano jednego człowieka, tedy ujrzawszy swawolną kupę, rzucili onego człowieka w grób Elizeuszowy, który gdy był wrzucony, a dotknął się kości Elizeuszowych, ożył i wstał na nogi swoje.
• 2 Księga Królewska 23:14 — I pokruszył słupy, a powycinał gaje, i napełnił miejsca ich kościami ludzkiemi.
• 2 Księga Królewska 23:16 — A obróciwszy się Jozyjasz, obaczył groby, które tam były na górze, a posławszy pobrał kości z onych grobów, i popalił je na tymże ołtarzu; a tak go splugawił według słowa Pańskiego, które mówił mąż Boży, który był te rzeczy przepowiedział.
• 2 Księga Królewska 23:18 — A on rzekł: Zaniechajcie go, niechaj nikt nie rucha kości jego. I wybawili kości jego, i kości proroka onego, który był przyszedł z Samaryi.
• 2 Księga Królewska 23:20 — Pozabijał także wszystkich kapłanów wyżyn, którzy tam byli na ołtarzach, i palił kości ludzkie na nich, potem się wrócił do Jeruzalemu.
• 1 Księga Kronik 10:12 — Powstali wszyscy mężowie mocni, i wzięli ciało Saulowe, i ciało synów jego, a przyniósłszy do Jabes pogrzebli kości ich pod dębem w Jabes, i pościli przez siedm dni.
• 1 Księga Kronik 11:1 — Zebrał się tedy wszystek Izrael do Dawida do Hebronu, mówiąc: Otośmy kość twoja i ciało twoje!
• 2 Księga Kronik 34:5 — Kości też kapłanów popalił na ołtarzach ich, i oczyścił Judę i Jeruzalem;
• Księga Ijoba 2:5 — Ale ściągnij tylko rękę twoję, a dotknij kości jego, i ciała jego, ujrzysz, jeźliżeć w oczy złorzeczyć nie będzie.
• Księga Ijoba 4:14 — Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.
• Księga Ijoba 7:15 — A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.
• Księga Ijoba 10:11 — Skórą i ciałem przyoblokłeś mię, a kościami i żyłami pospinałeś mię.
• Księga Ijoba 19:20 — Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.
• Księga Ijoba 20:11 — Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

Pokazano 50 z 125 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H6106 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H6105

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.