H539 — אמן ('âman)

Hebrajski czasownik אמן ('âman) — numer Stronga H539 — występuje w Starym Testamencie 108 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „wierny”, „wierzył”, „być zweryfikowane”, „Howbeit Wierzyłem”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

to support, confirm, be faithful
(Qal)
to support, confirm, be faithful, uphold, nourish
foster-father (substantive)
foster-mother, nurse
pillars, supporters of the door
(Niphal)
to be established, be faithful, be carried, make firm
to be carried by a nurse
made firm, sure, lasting
confirmed, established, sure
verified, confirmed
reliable, faithful, trusty
(Hiphil)
to stand firm, to trust, to be certain, to believe in
stand firm
trust, believe

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; properly to build up or support ; to foster as a parent or nurse; figuratively to render (or be) firm or faithful, to trust or believe, to be permanent or quiet; morally to be true or certain; once (in Isa_30:21; by interchange for H541) to go to the right hand: - hence assurance, believe, bring up, establish, + fail, be faithful (of long continuance, stedfast, sure, surely, trusty, verified), nurse, (-ing father), (put), trust, turn to the right.

Jak polska interlinia oddaje H539

„wierny” — 6 wystąpień
„wierzył” — 4 wystąpienia
„być zweryfikowane” — 2 wystąpienia
„Howbeit Wierzyłem” — 2 wystąpienia
„i wierny” — 2 wystąpienia
„jest pewien” — 2 wystąpienia
„ustalić” — 2 wystąpienia
„wierzą” — 2 wystąpienia
„a będziesz miał pewność, none” — 1 wystąpienie
„aby uwierzyli” — 1 wystąpienie
„a jego pielęgniarka” — 1 wystąpienie
„ale oto, nie uwierzą” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H539

1 Księga Mojżeszowa 15:6 — Uwierzył tedy Panu, i poczytano mu to ku sprawiedliwości.
1 Księga Mojżeszowa 42:20 — A brata waszego młodszego przywiedźcie do mnie, a sprawdzą się słowa wasze, i nie pomrzecie. I uczynili tak.
1 Księga Mojżeszowa 45:26 — I oznajmili mu, mówiąc: Jeszczeć żyw Józef, a onci jest panem nad wszystką ziemią Egipską; i zemdlało serce jego; bo im nie wierzył.
2 Księga Mojżeszowa 4:1 — Potem odpowiadając Mojżesz, rzekł: Ale oto, nie uwierzą mi, i nie usłuchają głosu mego, bo rzeką: Nie ukazał się tobie Pan.
2 Księga Mojżeszowa 4:5 — Abyć uwierzyli, iż ci się ukazał Pan, Bóg ojców ich, Bóg Abrahamów, Bóg Izaaków, i Bóg Jakóbów.
2 Księga Mojżeszowa 4:8 — I stanie się, jeźlić nie uwierzą i nie usłuchają głosu znaku pierwszego, tedy uwierzą głosowi znaku pośledniego.
2 Księga Mojżeszowa 4:9 — I stanie się, jeźli nie uwierzą ani tym dwom znakom, i nie usłuchają głosu twego, weźmiesz wody rzecznej, i wylejesz ją na ziemię; tedy się przemieni woda ona, którą weźmiesz z rzeki, a obróci się w krew na ziemi.
2 Księga Mojżeszowa 4:31 — I uwierzył lud, i zrozumieli, że nawiedził Pan syny Izraelskie, a iż wejżał na utrapienie ich; i schyliwszy się, pokłon uczynili.
2 Księga Mojżeszowa 14:31 — Widział też Izrael onę moc wielką, którą uczynił Pan nad Egipczany; a bał się lud Pana, i uwierzyli Panu, i Mojżeszowi, słudze jego.
2 Księga Mojżeszowa 19:9 — I rzekł Pan do Mojżesza: Oto, Ja, przyjdę do ciebie w gęstym obłoku, aby słuchał lud, gdy będę mówił z tobą, ażeby też wierzyli tobie na wieki; albowiem opowiedział był Mojżesz słowa ludu onego Panu.
4 Księga Mojżeszowa 11:12 — Izalim ja począł ten wszystek lud? izalim go ja zrodził, iż mi mówisz: Nieś je na łonie twojem, jako piastun nosi niemowlątko, do ziemi, o którąś przysiągł ojcom ich?
4 Księga Mojżeszowa 12:7 — Ale nie taki jest sługa mój Mojżesz, który we wszystkim domu moim najwierniejszy jest.
4 Księga Mojżeszowa 14:11 — I rzekł Pan do Mojżesza: Dokądże mię draźnić będzie ten lud? I dokądże mi wierzyć nie będą dla tych wszystkich znaków, którem czynił między nimi?
4 Księga Mojżeszowa 20:12 — I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona: Dlatego, żeście mi nie uwierzyli, abyście mię poświęcili przed oczyma synów Izraelskich, przetoż nie wprowadzicie zgromadzenia tego do ziemi, którąm im dał.
5 Księga Mojżeszowa 1:32 — Lecz ani tak uwierzyliście Panu, Bogu waszemu.
5 Księga Mojżeszowa 7:9 — A tak wiedz, że Pan, Bóg twój, jest Bóg, Bóg wierny, chowający przymierze, i miłosierdzie tym, którzy go miłują i strzegą przykazań jego, do tysięcznego pokolenia;
5 Księga Mojżeszowa 9:23 — A gdy was Pan wysłał z Kades Barne, mówiąc: Idźcie, a posiądźcie tę ziemię, którąm wam dał, odporniście byli słowu Pana, Boga waszego, aniście mu wierzyli, aniście usłuchali głosu jego,
5 Księga Mojżeszowa 28:59 — Rozmnoży na podziw Pan plagi twoje, i plagi nasienia twego, plagi wielkie i trwałe, także choroby złe i długie;
5 Księga Mojżeszowa 28:66 — I będzie żywot twój jakoby zawieszony przed tobą, i będziesz się lękał w nocy i we dnie, i nie będziesz pewien żywota twego.
Księga Sędziów 11:20 — Ale nie dowierzał Sehon Izraelowi, aby iść miał przez granicę jego; owszem zebrał Sehon wszystek lud swój, i położył się obozem w Jasa, i zwiódł bitwę z Izraelem.
Księga Rut 4:16 — A tak wziąwszy Noemi dzieciątko, położyła je na łonie swojem, a była mu za piastunkę.
1 Księga Samuela 2:35 — I wzbudzę sobie kapłana wiernego, który według serca mego, i według myśli mojej czynić będzie, i zbuduję mu dom trwały, a będzie służył przed pomazańcem moim po wszystkie dni.
1 Księga Samuela 3:20 — Poznał tedy wszystek Izrael od Dan aż do Beerseba, iż Samuel był wiernym prorokiem Panu.
1 Księga Samuela 22:14 — I odpowiedział Achimelech królowi, a rzekł: I któż jest tak wierny między wszystkimi sługami twoimi, jako Dawid, który jest i zięciem królewskim i idzie za rozkazaniem twojem, a jest zacnym w domu twoim?
1 Księga Samuela 25:28 — Przepuść proszę występek służebnicy twojej, gdyż zapewne uczyni Pan panu memu dom trwały, ponieważ walki Pańskie pan mój odprawuje, a złość nie jest znalezina w tobie aż dotąd.
1 Księga Samuela 27:12 — Wierzył tedy Achis Dawidowi i mówił: Prawie się już stał obrzydłym ludowi swemu Izraelskiemu, a tak będzie mi sługą wiecznym.
2 Księga Samuela 4:4 — A Jonatan, syn Saula, miał jednego syna chromego na nogi,(bo gdy miał pięć lat, a przyszła wieść o śmierci Saulowej, i Jonatanowej z Jezreel, a wziąwszy go mamka jego uciekła, a gdy prędko uciekała, upadł i ochromiał,) a imię jego Mefiboset.
2 Księga Samuela 7:16 — I będzie utwierdzony dom twój, i królestwo twoje aż na wieki przed tobą, a stolica twoja będzie trwała aż na wieki.
2 Księga Samuela 20:19 — Jam jest jedno miasto z spokojnych i wiernych w Izraelu, a ty szukasz, abyś zatracił miasto i matkę w Izraelu; przeczże chcesz zburzyć dziedzictwo Pańskie?
1 Księga Królewska 8:26 — Przetoż teraz, o Boże Izraelski, niech będzie utwierdzone proszę słowo twoje, któreś mówił do sługi twego Dawida, ojca mego.
1 Księga Królewska 10:7 — Alem nie wierzyła powieściom onym, ażem sama przyjechawszy oglądała to oczyma swemi. Ale mi tego nie powiedziano i połowy. Większa jest mądrość i dobroć twoja niżeli sława, którąm słyszała.
1 Księga Królewska 11:38 — Przetoż jeźli będziesz słuchał wszystkiego, coć przykażę, a będziesz chodził drogami mojemi, czyniąc to, co dobrego jest w oczach moich, strzegąc wyroków moich, i przykazań moich, jako czynił Dawid, sługa mój: tedy będę z tobą, a zbudujęć dom mocny, jakom zbudował Dawidowi, i podam ci Izraela;
2 Księga Królewska 10:1 — A miał Achab siedmdziesiąt synów w Samaryi. I napisał Jehu list, a posłał go do Samaryi do książąt Jezreelskich, i do starszych i do tych, którzy wychowywali syny Achabowe, w te słowa:
2 Księga Królewska 10:5 — A tak posłał ten, który był sprawcą domu, i ten, który był sprawcą miasta, i starsi, i ci, którzy wychowywali syny królewskie, do Jehu, mówiąc: Słudzyśmy twoi, a co nam rozkażesz, uczynimy. Nie postanowiemy króla żadnego; co dobrego jest w oczach twoich, czyń.
2 Księga Królewska 17:14 — Lecz nie byli posłuszni; ale zatwardzili kark swój według karku ojców swych, którzy nie wierzyli w Pana, Boga swego.
1 Księga Kronik 17:23 — Przetoż teraz, o Panie! słowo, któreś powiedział o słudze twoim, i o domu jego, niech będzie stwierdzone aż na wieki, a uczyń, jakoś powiedział.
1 Księga Kronik 17:24 — Niechajże się tak stanie, i niechaj będzie uwielbione imię twoje aż na wieki, aby mówiono: Pan zastępów, Bóg Izraelski, Bogiem jest nad Izraelem; a dom Dawida, sługi twego, niechaj umocniony będzie przed twarzą twoją.
2 Księga Kronik 1:9 — A teraz, o Panie Boże! niech będzie stałe słowo twoje, któreś mówił do Dawida, ojca mego; boś ty mię uczynił królem nad ludem wielkim, który jest jako proch ziemi.
2 Księga Kronik 6:17 — Przetoż teraz, o Panie, Boże Izraelski! niech będzie utwierdzone słowo twoje, któreś mówił do sługi twego Dawida.
2 Księga Kronik 9:6 — Alem nie wierzyła słowom ich, ażem przyjechawszy oglądała oczyma swemi; ale oto nie powiedziano mi i połowy o wielkiej mądrości twojej; przeszedłeś sławę, o którejm słyszała.
2 Księga Kronik 20:20 — Potem wstawszy rano ciągnęli na puszczę Tekuła; a gdy wychodzili, stanął Jozafat, i rzekł: Słuchajcie mię Judo, i obywatele Jeruzalemscy! Wierzcie Panu, Bogu waszemu, a będziecie bezpieczni; wierzcież prorokom jego, a będzie się wam szczęściło.
2 Księga Kronik 32:15 — Przetoż teraz niech was nie zwodzi Ezechyjasz, a niech was na to nie namawia, ani mu wierzcie. Jeźlić nie mógł żaden bóg wszystkich narodów i królestw wyrwać ludu swego z ręki mojej, i z ręki ojców moich, pogotowiu Bóg wasz nie wyrwie was z ręki mojej.
Księga Nehemiasza 9:8 — I znalazłeś serce jego wierne przed obliczem twojem, i uczyniłeś z nim przymierze, że dasz ziemię Chananejczyka, Hetejczyka, Amorejczyka, i Ferezejczyka, i Jebuzejczyka, i Giergiezejczyka, że ją dasz nasieniu jego, i ziściłeś słowa twoje; boś ty sprawiedliwy.
Księga Nehemiasza 13:13 — I postanowiłem podskarbich nad skarbmi: Selemijasza kapłana, i Sadoka nauczonego w Piśmie, i Fadajasza z Lewitów, a przy nich Hanana, syna Zachurowego, syna Matanijaszowego, bo ich za wiernych miano; a ich powinność była, działy rozdawać braciom swym.
Księga Estery 2:7 — Ten chował Hadassę, którą też zwano Ester, córkę stryja swego, przeto, iż nie miała ojca, ani matki; a była panienka pięknej urody, i wdzięcznej twarzy, którą Mardocheusz po śmierci ojca jej i matki jej za córkę przyjął.
Księga Ijoba 4:18 — Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek;
Księga Ijoba 9:16 — Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:
Księga Ijoba 12:20 — Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
Księga Ijoba 15:15 — Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.
Księga Ijoba 15:22 — Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.

Pokazano 50 z 108 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H539 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H541

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.