2 Księga Królewska 10

2 Księga Królewska, rozdział 10 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (36 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Królewska 10 — Biblia Gdańska

1 A miał Achab siedmdziesiąt synów w Samaryi. I napisał Jehu list, a posłał go do Samaryi do książąt Jezreelskich, i do starszych i do tych, którzy wychowywali syny Achabowe, w te słowa:

2 Skoro was dojdzie ten list, gdyż u was są synowie pana waszego, i u was wozy, i konie, i miasto obronne, i rynsztunek;

3 Obierzcież najgodniejszego i najsposobniejszego z synów pana waszego, a posadźcie na stolicy ojca jego, i walczcie o dom pana waszego.

4 Ale się oni bardzo bojąc rzekli: Oto dwaj królowie nie ostali się przed nim, a jakoż my się ostoimy?

5 A tak posłał ten, który był sprawcą domu, i ten, który był sprawcą miasta, i starsi, i ci, którzy wychowywali syny królewskie, do Jehu, mówiąc: Słudzyśmy twoi, a co nam rozkażesz, uczynimy. Nie postanowiemy króla żadnego; co dobrego jest w oczach twoich, czyń.

6 I napisał do nich list drugi, mówiąc: Jeźliście moi, a głosu mego słuchacie, weźmijcież głowy synów pana waszego, a przyjdźcie do mnie jutro o tym czasie do Jezreel. A synów królewskich było siedmdziesiąt mężów u najprzedniejszych w mieście, którzy je wychowywali.

7 A gdy ich list doszedł, wziąwszy syny królewskie, pobili onych siedmdziesiąt mężów, a składłszy głowy ich do koszów, posłali je do niego do Jezreela.

8 I przyszedł poseł, który mu oznajmił, mówiąc: Przyniesiono głowy synów królewskich. A on rzekł: Składźcie je na dwie kupie u wejścia bramy aż do poranku.

9 A gdy rano wyszedł, stanął, i rzekł do wszystkiego ludu: Sprawiedliwiście wy. Otom się ja sprzysiągł przeciwko panu memu, i zabiłem go; ale te wszystkie któż pobił?

10 Wiedzcież teraz, że nie upadło próżno żadne z słów Pańskich na ziemię, które mówił Pan przeciwko domowi Achabowemu, gdyż uczynił Pan, co był powiedział przez sługę swego Elijasza.

11 A tak pobił Jehu wszystkie, którzy pozostali z domu Achabowego w Jezreelu, i wszystkie najprzedniejsze jego, i przyjaciele jego, i kapłany jego, tak iż nie zostawił po nim żadnego żywego.

12 Potem wstawszy odszedł, i pojechał do Samaryi. A gdy był a domu, gdzie pasterze strzygali owce na drodze,

13 Tedy Jehu znalazł u braci Ochozyjasza króla Judzkiego, i rzekł: Któście wy? I odpowiedzieli: Braciaśmy Ochozyjaszowi, a idziemy, abyśmy pozdrowili syny królewskie, i syny królowej.

14 Tedy rzekł: Pojmajcie je żywo. I pojmali je żywo, i pobili je u studni onegoż domu, gdzie strzygano owce, czterdziestu i dwóch mężów, i nie zostawił żadnego z nich.

15 Potem odjechawszy stamtąd, trafił Jonadaba, syna Rechabowego, idącego przeciwko sobie, a pozdrowił go i rzekł do niego: Jestże serce twoje szczere, jako serce moje z sercem twojem? I odpowiedział mu Jonadab: Jest. A jest? rzekł Jehu, dajże mi rękę twoję. Tedy mu dał rękę swą; i kazał mu wsiąść do siebie na wóz.

16 I rzekł: Jedź ze mną, a przypatrz się gorliwości mojej za Pana. A tak wiózł go na wozie swoim.

17 A gdy przyjechał do Samaryi, bił wszystkie, którzy byli pozostali z domu Achabowego w Samaryi, i wytracił je według słowa Pańskiego, który mówił do Elijasza.

18 Zatem zebrał Jehu wszystek lud, i rzekł do niego: Achab służył Baalowi mało, Jehu mu będzie służył więcej.

19 Przetoż teraz wszystkich proroków Baalowych, i wszystkich sług jego, i wszystkich kapłanów jego, zwołajcie do mnie aż do jednego; albowiem ofiarę wielką będę sprawował Baalowi. Ktoby się kolwiek nie stawił, nie zostanie żyw. A to Jehu chytrze czynił, chcąc wytracić chwalce Baalowe.

20 Nadto rzekł Jehu: Zapowiedzcie święto Baalowi. I obwołano je.

21 I rozesłał Jehu do wszystkiego Izraela. I zeszli się wszyscy chwalcy Baalowi, tak że nie został żaden, któryby nie przyszedł. I weszli do kościoła Baalowego, a napełniony był dom Baalowy od końca aż do końca.

22 Tedy rzekł temu, który był nad szatami: Wynieś szaty wszystkim chwalcom Baalowym. I wyniósł im szaty.

23 Zatem wszedł Jehu i Jonadab, syn Rechabowy, do domu Baalowego, i rzekł chwalcom Baalowym: Dowiedzcie się, a obaczcie, by snać nie był kto z wami z chwalców Pańskich, oprócz samych chwalców Baalowych.

24 A tak weszli, aby sprawowali ofiary, i całopalenia. Ale Jehu sporządził był sobie na dworze ośmdziesiąt mężów, którym był rzekł: Jeźliby kto uszedł z ludu tego, który ja podawam w ręce wasze, dusza wasza będzie za duszę onego.

25 A gdy się dokończyły ofiary całopalenia, rzekł Jehu żołnierzom i rotmistrzom swym: Wnijdzcie, a pomordujcie je, aby żaden nie uszedł. A tak pomordowali je ostrzem miecza, i rozrzucili je żołnierze i rotmistrze; potem odeszli do każdego miasta, gdzie był dom Baalowy.

26 A wyrzuciwszy bałwany z domu Baalowego, popalili je.

27 Obalili też słup Baalowy, obalili i dom jego, a uczynili z niego wychody, aż do tego czasu.

28 A tak wygładził Jehu Baala z Izraela.

29 Wszakże od grzechów Jeroboama, syna Nabatowego, który do grzechu przywiódł Izraela, nie odstąpił Jehu, ani opuścił cielców złotych, które były w Betel, i które były w Dan.

30 Tedy rzekł Pan do Jehu: Ponieważeś się pilnie starał, abyś uczynił, co dobrego jest w oczach moich, według wszystkiego, co było w sercu mojem, uczyniłeś domowi Achabowemu: synowie twoi aż do czwartego pokolenia siedzieć będą na stolicy Izraelskiej.

31 Ale Jehu nie strzegł tego, aby chodził w zakonie Pana, Boga Izraelskiego, ze wszystkiego serca swego, ani odstąpił od grzechów Jeroboamowych, który do grzechu przywiódł Izraela.

32 W one dni począł Pan umniejszać Izraela: bo je poraził Hazael po wszystkich granicach Izraelskich:

33 Od Jordanu aż na wschód słońca, wszystkę ziemię Galaadską, Gadową, i Rubenową, i Manasesową od Aroer, które jest u potoku Arnon, i Galaad, i Basan.

34 Ale ostatek spraw Jehu, i wszystko, co czynił, i wszystka moc jego, azaż tego nie napisano w kronikach królów Izraelskich?

35 I zasnął Jehu z ojcami swymi, i pochowali go w Samaryi; a królował Joachaz, syn jego, miasto niego.

36 A czas, którego królował Jehu nad Izraelem w Samaryi, było dwadzieścia i ośm lat.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Królewska 10

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Królewska 10:1

Epifania i Bazylea:

„Achab” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933)

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:5

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:6

Epifania i Bazylea:

„siedemdziesiąt mężów” — w tym rozdziale przedstawia różne grupy pozafiguralnego Egiptu, między którymi jest wiele pierworodnych pozafiguralnego Egiptu, chociaż , rozumie się, jest wiele z takich grup, którzy nie są z pierworodnych (mój dopisek: odnosi się do pierworodnych Egiptu z 2Moj.12). (TP 1947, s. 10,11)

2 Księga Królewska 10:7

Epifania i Bazylea:

„pobili onych siedemdziesiąt mężów” — w tym rozdziale przedstawia różne grupy pozafiguralnego Egiptu, między którymi jest wiele pierworodnych pozafiguralnego Egiptu, chociaż , rozumie się, jest wiele z takich grup, którzy nie są z pierworodnych (mój dopisek: odnosi się do pierworodnych Egiptu z 2Moj.12). Większość pierworodnych pozafiguralnego egiptu będzie zniszczona w nadchodzącym trzęsieniu ziemi, ponieważ ono ma zniszczyć krolestwo szatana. (TP 1947, s. 10,11)

2 Księga Królewska 10:10

Epifania i Bazylea:

„Achabowemu” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:11

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

„Achabowego” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

„w Jezreelu” — Jezreel -- miejsce, gdzie mieszkał Achab w zabronionym małżeństwie z poganką Jezabelą, reprezentuje europejską łączność i współdziałanie kościoła z państwem. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:13

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

„Ochozyjasza” — Ochozjasz (judzki) reprezentuje Amerykańską Reakcję, pomagającą Sprzymierzonej Europie. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:14

Epifania i Bazylea:

„i pobili je” — wytracenie braci Ochozjasza reprezentuje obalenie każdego rządu na zachodniej półkuli -- w Ameryce. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:15

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

„rzekł Jehu: dajże mi rękę. Tedy mu dał rękę swą; i kazał mu wsiąść do siebie na wóz” — Nietrudno jest obecnie zrozumieć w jaki sposób ich religia (mój dopisek: chodzi o Świadków Jehowy) może się cieszyć popularnością u rządów pracy, antytypicznego Jehu.Taka jest bowiem przepowiednia na okres po zniszczeniu w Armagedonie systemów kościelnictwa nominalnego i wymordowaniu większości jego kleru (każdy ocalały może wówczas być zupełnie skompromitowany jako fałszywy nauczyciel). (TP 1990, s. 76)

2 Księga Królewska 10:16

Epifania i Bazylea:

„I rzekł: Jedź ze mną... A tak wiózł go na wozie swoim” — Następnie Jehu ustanowi czczenie Jehowy w całej antytypicznej Judzie i w Izraelu (2 Król.10:25-29), chociaż z pewnymi odchyleniami lewickimi, jakie przejmie głównie z poglądu Merarytów epifanicznych (cielec w Betel) i poglądu Gersonitów epifanicznych (cielec w Dan). (TP 1990, s. 76)

2 Księga Królewska 10:17

Epifania i Bazylea:

„bił wszystkie” — zupełne wytracenie nasienia Achabowego, reprezentuje obalenie każdego rządu na wschodniej półkuli, zwłaszcza w Europie. (TP 1933, s. 71)

„Achabowego” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Achab” — typ na papiestwo Rzymskie.

„Służył Baalowi” — Typ bóstwa Babilonu -- Papieża.

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

„Achab” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:19

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:20

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:21

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:23

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:24

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:25

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933)

„A tak pomordowali je ostrzem miecza” — wytracenie Baalowych kapłanów i ich czcicieli reprezentuje wytracenie chciwych władzy tyrańskich władców, kleru arystokracji, nie wyłączając kapitalistów z ich gorliwymi obrońcami. (TP 1933, s. 7)

2 Księga Królewska 10:28

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:29

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

„ani opuścił cielców złotych” — pewnych przewrotności lewickich. (TP 1954, s. 23,24)

„które były w Betel” — które on głównie wyciągnął z poglądów Epifanicznych Merarytów (cielca w Betel). (TP 1954, s. 23,24)

„i które były w Dan” — i poglądów Epifanicznych Gersonitów (cielca w Dan). (TP 1954, s. 23,24)

2 Księga Królewska 10:30

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

„Achabowemu” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

„synowie twoi aż do czwartego pokolenia siedzieć będą na stolicy Izraelskiej” — rząd jaki założył Jehu reprezentuje formę rządu robotniczego, możliwie jakąś formę socjalizmu, która będzie postępować przez cztery formy, reprezentowane przez czterech królów panujących z rodziny Jehu. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:31

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:32

Epifania i Bazylea:

„Hazael” — reprezentuje sowieckich syndykalistów. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:34

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:35

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Królewska 10:36

Epifania i Bazylea:

„Jehu” — reprezentuje konserwatywną Pracę. (TP 1933, s. 71)

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Królewska

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.