2 Księga Królewska 1

2 Księga Królewska, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Królewska 1 — Biblia Gdańska

1 I odstąpił Moab od Izraela po śmierci Achabowej.

2 A Ochozyjasz spadł przez kratę sali swej, którą miał w Samaryi, i rozniemógł się. I wyprawił posły, mówiąc im: Idźcie, poradźcie się Beelzebuba, boga Akkarońskiego, jeżeli powstanę z tej choroby.

3 Ale Anioł Pański rzekł do Elijasza Tesbity: Wstań, idź przeciwko posłom króla Samaryi, i mów do nich: Izali niemasz Boga w Izraelu, iż się idziecie radzić Beelzebuba, boga Akkarońskiego?

4 Przetoż tak mówi Pan: Z łoża, na któreś się położył, nie wstaniesz, ale pewnie umrzesz. I odszedł Elijasz.

5 A gdy się posłowie wrócili do niego, rzekł do nich: Czemużeście się wrócili?

6 Odpowiedzieli mu: Mąż niektóry zaszedł nam drogę, i mówił do nas: Idźcie, wróćcie się do króla, który was posłał, i rzeczcie mu: Tak mówi Pan: Izaliż niemasz Boga w Izraelu, że się posyłasz radzić Beelzebuba, boga Akkarońskiego? Przetoż z łoża na któreś się położył, nie wstaniesz, ale pewnie umrzesz.

7 I rzekł do nich: Cóż za osoba była tego męża, który wam zaszedł drogę, i mówił do was te słowa?

8 I opowiedzieli mu: Mąż kosmaty, a pasem skórzanym przepasany na biodrach swych. I rzekł: Elijasz Tesbita jest.

9 Przetoż posłał do niego pięćdziesiątnika z pięćdziesięcioma jego, który poszedł do niego, (a oto siedział na wierzchu góry,) i rzekł mu: Mężu Boży, król rozkazał, abyś zstąpił.

10 A odpowiadając Elijasz, rzekł pięćdziesiątnikowi: Jeźliżem jest mąż Boży, niech ogień zstąpi z nieba, a pożre ciebie i pięćdziesięciu twoich. Zstąpił tedy ogień z nieba, i pożarł go i pięćdziesięciu jego.

11 Znowu posłał do niego pięćdziesiątnika drugiego z pięćdziesięcioma jego, który mówił do niego, i rzekł: Mężu Boży, tak mówi król: Rychło zstąp.

12 I odpowiedział Elijasz, a rzekł mu: Jeźlim jest mąż Boży, niech zstąpi ogień z nieba, a pożre ciebie i pięćdziesiąt twoich. Tedy zstąpił ogień Boży z nieba, i pożarł go i pięćdziesięciu jego.

13 Tedy jeszcze posłał pięćdziesiątnika trzeciego z pięćdziesięcioma jego. Przetoż poszedł pięćdziesiątnik on trzeci, a przyszedłszy poklęknął na kolana swoje przed Elijaszem, a prosząc go pokornie, mówił do niego: Mężu Boży, proszę niech będzie droga dusza moja, i dusza tych sług twoich pięćdziesięciu w oczach twoich:

14 Oto zstąpił ogień z nieba, i pożarł dwóch pięćdziesiątników pierwszych z pięćdziesięciu ich; ale teraz niech będzie droga dusza moja w oczach twoich.

15 I rzekł Anioł Pański do Elijasza: Zstąp z nim, nie bój się twarzy jego. Który wstawszy poszedł z nim do króla.

16 I rzekł mu: Tak mówi Pan: Przeto, żeś wyprawił posły radzić się Beelzebuba, boga Akkarońskiego, jakoby Boga nie było w Izraelu, abyś się pytał słowa jego, dlatego z łoża, na któremeś się położył, nie wstaniesz, ale pewnie umrzesz.

17 A tak umarł według słowa Pańskiego, które mówił Elijasz. I królował Joram miasto niego, roku wtórego Jorama, syna Jozafatowego, króla Judzkiego; albowiem on nie miał syna.

18 A inne sprawy Ochozyjaszowe, które czynił, azaż nie są napisane w kronikach o królach Izraelskich?

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Królewska 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Królewska 1:1

Epifania i Bazylea:

„I odstąpił” — Wyobraża państwa na czele z Włochami formujące Trójprzymierze, co było buntem przeciwko Europie. (TP 1928, s. 59)

„Moab” — wyobraża państwa Centralne. (TP 1928, s. 59)

„Achabowej” — Achab przedstawia Europę autokratyczną. (TP 1928, s. 59)

2 Księga Królewska 1:2

Epifania i Bazylea:

„Ochozyjasz” — przedstawia resztki chrześcijańskiego Rzymskiego Państwa, działające jako osobne narody. (TP 1924, s. 16) (Izraelski), przedstawia Europę rozłączoną w państwa niezależnie działające. (TP 1928, s. 59)

„spadł” — wyobraża jak osobne Europejskie rządy upadły. (TP 1928, s. 59) Upadnięcie Ochozjasza przedstawia zamordowanie arcyksięcia. (TP 1928, s. 59)

„przez kratę” — słabe związki. (TP 1928, s. 59)

„sali” — w wysokich ambicjach. (TP 1928, s. 59)

„Samarii” — w polityce. (TP 1928, s. 59)

„rozniemógł się” — przestawia chory stan Europy w jej politycznej i wojennej chorobie. (TP 1928, s. 59) Nagła choroba Ochozjasza przedstawia beznadziejny kryzys wynikający z zamordowania arcyksięcia. (TP 1928, s. 59)

„I wyprawił posły” — przedstawia jak Europa zwróciła się do partii militarnych w każdym państwie o pomoc. (TP 1928, s. 59)

„Idździe poradźcie się Beelzebuba” — [Beel-Zebob --- Pan much], przedstawia jak Europejskie państwa żądały militaryzmu, czyli wojny, aby uzdrowić ich chory stan i dać im zapewnienie dalszej egzystencji jako niezależne państwa. (TP 1928, s. 59)

„boga Akkarońskiego” — [Akkaron -- zniszczenie plagi much], wyobraża militaryzm (w rzeczywistości szatana), jako niszczyciela plagi nierozwiązywalnych warunków. Apelując do militaryzmu (szatana) Europa zgrzeszyła. (TP 1928, s. 59)

2 Księga Królewska 1:3

Epifania i Bazylea:

„Ale Anioł Pański” — posłaniec Pański "On Sługa". (TP 1928, s. 59)

„rzekł do Eljasza Tesbity” — "On Sługa" pobudził pozafiguralnego Eliasza. (TP 1928, s. 59)

„Wstań, idź przeciwko posłom króla Samarii” — Eliasz przez partie militarne tych krajów strofował Europę. (TP 1928, s. 59)

„Izali niemasz Boga w Izraelu, iż się idziecie radzić Beelzebuba, boga Akkarońskiego” — strofowanie w tym pytaniu wyobraża pozafiguralnie, że w Chrześcijaństwie Prawda, Sprawiedliwość i Miłość, jako zasady Boskiego rządu i Jego ludu, mogły być znalezione i wypełnione względem warunków, lecz mimo tego apelowali do szatanowych zasad błędu, niesprawiedliwości i samolubstwa, dla załatwienia ich trudności i osiągnięcia zapewnienia im egzystencji jako osobnym państwom. (TP 1928, s. 59)

2 Księga Królewska 1:4

Epifania i Bazylea:

„pewnie umrzesz” — Eliasz przez partie militarne tych krajów strofował Europę i prorokował, że niezależny stan państw Europejskich będzie zupełnie zniszczony. (TP 1928, s. 59)

2 Księga Królewska 1:5

Epifania i Bazylea:

„posłowie wrócili do niego” — poselstwo to było rozniesione między Chrześcijaństwo i przyszło pod uwagę wojujących państw, a od tych pod rozwagę rządów tych państw. (TP 1928, s. 59)

„Czemużeście się wrócili” — pokazuje jak pozaobrazowo partie wojenne wróciły się przez strofowanie, które przyszło od pozafiguralnego Eliasza, że umysłowo były zatrzymane w ich złym duchu. (TP 1928, s. 59)

2 Księga Królewska 1:6

Epifania i Bazylea:

„nie wstaniesz, ale pewnie umrzesz” — przez osłabnięcie ich do tego stopnia, że dla ich utrzymania się musieli później się złączyć, i jako cenę oddać ich niezależne narodowe czynności. (TP 1928, s. 59)

2 Księga Królewska 1:7

Epifania i Bazylea:

„Cóż za osoba była tego męża” — równa się pytaniu jakie narodowi władcy dali partiom wojennym: "Jaki to lud przejął się umysłem swoim, że krytykuje ducha wojennego jako przeciwnego zasadom Prawdy, sprawiedliwości i miłości. (TP 1928, s. 59)

2 Księga Królewska 1:8

Epifania i Bazylea:

„Mąż kosmaty” — partie wojenne odpowiedziały, że ci strofujący byli mocnymi (włosy przedstawiają moc - jak to pokazane jest w Samsonie) w użyciu biblijnym -- Badacze Pisma Św. (TP 1928, s. 59)

„a pasem skórzanym przepasany” — wyobraża myśl, jak partie wojenne określały pozaobrazowego Eliasza, jako zatrudnionego w służbie strofowania złego, będącego w opozycji do Boskiego Prawa, i do głoszenia Królestwa Bożego. (TP 1928, s. 59)

„Eliasz Tesbita jest” — państwa europejskie poznały, że ci, którzy ich sądzili i strofowali, byli tą samą klasą, która podczas wieku strofowała dla grzechu, sprawiedliwości i przyszłego sądu. (TP 1928, s. 59)

2 Księga Królewska 1:9

Epifania i Bazylea:

„Przetoż posłał do niego” — Trzy zamiary (w.9,11,13), aby uchwycić Eliasza, wyobrażają trzy różne wysiłki wojujących państw do usprawiedliwienia ich kroków, aby przez te zamierzone usprawiedliwienia uchwycić pozaobrazowego Eliasza w tym sensie, ażeby powstrzymać go od krytykowania i sądzenia wojujących państw przez (jak im się wydawało) zbijanie ich zarzutów. (TP 1928, s. 60,61) 1) Najpierw chciały usprawiedliwić się Niemcy, Serbia, Rosja Austria itd. w ich wojnie przez argument, że królowie mają prawo do rządzenia od Boga, twierdząc, że prawo to było znieważone przez ich oponentów. (TP 1928, s. 60,61) 2) Ci, którzy odrzucili Boskie prawo dla panowania królów, przyjęli inne twierdzenia -- ci walczyli dla utrzymania demokracji i własnego postanowienia, Boskiego prawa dla demokracji. Ochozjasz posyłający drugiego naczelnika z jego pięćdziesięcioma, wyobraża jak owe państwa wysłały mówcze narzędzia względem demokracji i narodowego postanowienia z ich obrońcami, aby powstrzymać przez ich argumenty pozaobrazowego Eliasza od krytykowania i sądzenia królów i szlachty. (TP 1928, s. 60,61) 3) Trzeci wysiłek był w celu nie usprawiedliwienia lecz osłonięcia wojującej Europy. Zasłoniciele uważali, że przyczyna wojny i czyny wojenne były po obu stronach przeciwne zasadom Chrześcijaństwa i Prawdzie. Pod naciskami narodowymi, rasowymi, terytorialnymi, ekonomicznymi, finansowymi, handlowymi, politycznymi, kulturalnymi i psychologicznymi nie mogli zapobiec wojnie. (TP 1928, s. 60,61)

„pięćdziesiątnika” — wyobraża wodzów, którzy twierdzili tak jak w punkcie pierwszym. (TP 1928, s. 60,61)

„z pięćdziesięcioma jego” — przedstawia tych, którzy popierali ich twierdzenia. (TP 1928, s. 60,61)

„siedział na wierzchu góry” — góra przedstawia Królestwo, a Eliasz siedzący na wierzchu wyobraża fakt, że w tym czasie od jesieni 1914 r cała klasa Eliasza była w zarodku w Królestwie, ostatni z tych, którzy mieli okazać się wiernymi został spłodzony z Ducha Św. (TP 1928, s. 60,61)

„I rzekł mu: Mężu Boży” — naczelnik nazywając Eliasza mężem Bożym wyobraża fakt, jak oskarżyciel i sędzia Europy (Ps.149:5-9) był uznany przez stronników Boskiego prawa królów, jako lud oddany Bogu. (TP 1928, s. 60,61)

„król rozkazał, abyś zstąpił” — w pantomimie argumenty obrońców Boskiego prawa królów były używane wobec pozafiguralnego Eliasza, aby powstrzymał się od strofowania i sądzenia "królów i szlachty". (TP 1928, s. 60,61)

2 Księga Królewska 1:10

Epifania i Bazylea:

„ogień z nieba” — symbolizuje Prawdy Biblijne, które są znalezione i przyjmowane przez symboliczne niebiosa: (TP 1928, s. 60) 1) Królowie ziemi nie byli od Jehowy specjalnymi narzędziami, lecz byli urzędnikami Królestwa szatana; (TP 1928, s. 60) 2) Bardzo wiele z ich czynów, jak wojna, ich prawa i ich charakterystyki były przeciwne Boskim zasadom -- Prawdy, Sprawiedliwości i Miłości i dlatego Bóg nie popierał ich czynów jak wojny itd. (TP 1928, s. 60) 3) Przez setki lat mieli oni społeczność z odpadłymi systemami kościelnymi, prześladowali i gnębili lud Boży i tłumili prawdę którą on głosił. (TP 1928, s. 60) 4) Nauka, że Bóg upoważnił królów do panowania, była widocznie bardzo złą, ponieważ każdy naród tak twierdził, jeden przeciwko drugiemu. (TP 1928, s. 60)

„i pożarł go i pięćdziesięciu jego” — Te cztery prawdy symbolicznie niszczyły -- pożerały -- zwolenników Boskiego prawa królów, którzy byli (choć nie wszyscy) katolikami, szczególnie chodzi o kler. Te prawdy pochłaniały ich twierdzenia, niszczyły ich jako obrońców tej doktryny, jednak nie osobiście. (TP 1928, s. 60)

2 Księga Królewska 1:11

Epifania i Bazylea:

„Znowu posłał do niego” — Trzy zamiary (w.9,11,13), aby uchwycić Eliasza, wyobrażają trzy różne wysiłki wojujących państw do usprawiedliwienia ich kroków, aby przez te zamierzone usprawiedliwienia uchwycić pozaobrazowego Eliasza w tym sensie, ażeby powstrzymać go od krytykowania i sądzenia wojujących państw przez (jak im się wydawało) zbijanie ich zarzutów. (TP 1928, s. 60,61) 1) Najpierw chciały usprawiedliwić się Niemcy, Serbia, Rosja Austria itd. w ich wojnie przez argument, że królowie mają prawo do rządzenia od Boga, twierdząc, że prawo to było znieważone przez ich oponentów. (TP 1928, s. 60,61) 2) Ci, którzy odrzucili Boskie prawo dla panowania królów, przyjęli inne twierdzenia -- ci walczyli dla utrzymania demokracji i własnego postanowienia, Boskiego prawa dla demokracji. Ochozjasz posyłający drugiego naczelnika z jego pięćdziesięcioma, wyobraża jak owe państwa wysłały mówcze narzędzia względem demokracji i narodowego postanowienia z ich obrońcami, aby powstrzymać przez ich argumenty pozaobrazowego Eliasza od krytykowania i sądzenia królów i szlachty. (TP 1928, s. 60,61) 3) Trzeci wysiłek był w celu nie usprawiedliwienia lecz osłonięcia wojującej Europy. Zasłoniciele uważali, że przyczyna wojny i czyny wojenne były po obu stronach przeciwne zasadom Chrześcijaństwa i Prawdzie. Pod naciskami narodowymi, rasowymi, terytorialnymi, ekonomicznymi, finansowymi, handlowymi, politycznymi, kulturalnymi i psychologicznymi nie mogli zapobiec wojnie. (TP 1928, s. 60,61)

„pięćdziesiątnika drugiego” — wyobraża wodzów, którzy twierdzili tak jak w punkcie drugim. (TP 1928, s. 60,61)

„z pięćdziesięcioma jego” — przedstawia tych, którzy popierali ich twierdzenia. (TP 1928, s. 60,61)

„Rychło zstąp” — wyobraża (rychło) większe upewnienia i staranność, które demokracja i zwolennicy własnego postanowienia mieli w swoich argumentach, i ufność, że byli w stanie prędko powstrzymać pozaobrazowego Eliasza od krytyk i sądu królów i szlachty. (TP 1928, s. 60,61)

2 Księga Królewska 1:12

Epifania i Bazylea:

„ogień Boży z nieba” — symbolizuje Prawdy Biblijne, które są znalezione i przyjmowane przez symboliczne niebiosa: (TP 1928, s. 60) 1) Królowie ziemi nie byli od Jehowy specjalnymi narzędziami, lecz byli urzędnikami Królestwa szatana; (TP 1928, s. 60) 2) Bardzo wiele z ich czynów, jak wojna, ich prawa i ich charakterystyki były przeciwne Boskim zasadom -- Prawdy, Sprawiedliwości i Miłości i dlatego Bóg nie popierał ich czynów jak wojny itd. (TP 1928, s. 60) 3) Przez setki lat mieli oni społeczność z odpadłymi systemami kościelnymi, prześladowali i gnębili lud Boży i tłumili prawdę którą on głosił. (TP 1928, s. 60) 4) Nauka, że Bóg upoważnił królów do panowania, była widocznie bardzo złą, ponieważ każdy naród tak twierdził, jeden przeciwko drugiemu. (TP 1928, s. 60)

„i pożarł go i pięćdziesięciu jego” — Te cztery prawdy symbolicznie niszczyły -- pożerały -- zwolenników Boskiego prawa królów, którzy byli (choć nie wszyscy) katolikami, szczególnie chodzi o kler. Te prawdy pochłaniały ich twierdzenia, niszczyły ich jako obrońców tej doktryny, jednak nie osobiście. (TP 1928, s. 60)

2 Księga Królewska 1:13

Epifania i Bazylea:

„Tedy jeszcze posłał” — Trzy zamiary (w.9,11,13), aby uchwycić Eliasza, wyobrażają trzy różne wysiłki wojujących państw do usprawiedliwienia ich kroków, aby przez te zamierzone usprawiedliwienia uchwycić pozaobrazowego Eliasza w tym sensie, ażeby powstrzymać go od krytykowania i sądzenia wojujących państw przez (jak im się wydawało) zbijanie ich zarzutów. (TP 1928, s. 60,61) 1/ Najpierw chciały usprawiedliwić się Niemcy, Serbia, Rosja Austria itd. w ich wojnie przez argument, że królowie mają prawo do rządzenia od Boga, twierdząc, że prawo to było znieważone przez ich oponentów. (TP 1928, s. 60,61) 2/ Ci, którzy odrzucili Boskie prawo dla panowania królów, przyjęli inne twierdzenia -- ci walczyli dla utrzymania demokracji i własnego postanowienia, Boskiego prawa dla demokracji. Ochozjasz posyłający drugiego naczelnika z jego pięćdziesięcioma, wyobraża jak owe państwa wysłały mówcze narzędzia względem demokracji i narodowego postanowienia z ich obrońcami, aby powstrzymać przez ich argumenty pozaobrazowego Eliasza od krytykowania i sądzenia królów i szlachty. (TP 1928, s. 60,61) 3/ Trzeci wysiłek był w celu nie usprawiedliwienia lecz osłonięcia wojującej Europy. Zasłoniciele uważali, że przyczyna wojny i czyny wojenne były po obu stronach przeciwne zasadom Chrześcijaństwa i Prawdzie. Pod naciskami narodowymi, rasowymi, terytorialnymi, ekonomicznymi, finansowymi, handlowymi, politycznymi, kulturalnymi i psychologicznymi nie mogli zapobiec wojnie. (TP 1928, s. 60,61)

„pięćdziesiątnika trzeciego” — wyobraża wodzów, którzy twierdzili tak jak w punkcie trzecim. Byli to niektórzy finansiści, politycy, uczeni i wodzowie pracy. (TP 1928, s. 60,61)

„z pięćdziesięcioma jego” — przedstawia tych, którzy popierali ich twierdzenia. (TP 1928, s. 60,61)

„a przyszedłszy poklęknął na kolana” — wyobraża, że trzecia grupa obrońców poddała się pod poglądy Klasy Eliasza w znaczeniu, że wojna nie mogła być usprawiedliwiona z punktu zapatrywania Prawdy i Sprawiedliwości, i udział w niej był złem. (TP 1928, s. 60,61)

„proszę niech będzie droga dusza moja i dusza tych sług twoich pięćdziesięciu” — prośba ta wyobraża fakt, jak argument zasłonicieli pokazywał, że nie chcieli, aby zasady biblijnych Prawd i Sprawiedliwości miały być użyte jako miary w ich usprawiedliwieniu się; ponieważ się przekonali, że nie mogli wyjść z procesu mierzenia, gdyż mogliby być obaleni. Zasłoniciele uznawali, że przyczyna wojny i czyny wojenne były po obu stronach przeciwne zasadom Chrześcijaństwa i Prawdzie, których nie życzyli sobie, aby były użyte przeciwko nim, ponieważ byli winni ich zgwałcenia i nadal by je gwałcili. (TP 1928, s. 60,61)

2 Księga Królewska 1:14

Epifania i Bazylea:

„Oto zstąpił ogień z nieba i pożarł dwóch pięćdziesiątników pierwszych” — ci, którzy w pozafigurze byli trzecim naczelnikiem, nie okazywali pychy i hardości pierwszych dwóch. Twierdzili, że stosowne Prawdy biblijne potępiły poglądy pierwszych dwóch. (TP 1928)

„ale teraz niech będzie droga dusza moja” — prośba ta wyobraża fakt, jak argument zasłonicieli pokazywał, że nie chcieli, aby zasady biblijnych Prawd i Sprawiedliwości miały być użyte jako miary w ich usprawiedliwieniu się; ponieważ się przekonali, że nie mogli wyjść z procesu mierzenia, gdyż mogliby być obaleni. Zasłoniciele uznawali, że przyczyna wojny i czyny wojenne były po obu stronach przeciwne zasadom Chrześcijaństwa i Prawdzie, których nie życzyli sobie, aby były użyte przeciwko nim, ponieważ byli winni ich zgwałcenia i nadal by je gwałcili. (TP 1928) TP (TP 1928)

2 Księga Królewska 1:15

Epifania i Bazylea:

„I rzekł Anioł Pański” — br. Russell przez IV tom. (TP 1928, s. 61)

„Eliaszowi” — Kościołowi. (TP 1928, s. 61)

„Zstąp z nim, nie bój się twarzy jego” — pozafiguralnie przez mowy (Anioła) i czynności aby Kościół nie sprzeciwiał się, ani bał próśb, ale aby je przyjął i uznał jako właściwe wyjaśnienie rzeczywistych warunków z punktu zapatrywania ludzkiego. (TP 1928, s. 61)

„Który wstawszy poszedł do króla” — pokazuje fakt, że prawdziwy Kościół przyjął podane powstrzymanie przez te prośby i odważnie stanął przed panującymi Europy i zasłonicielami, wykazując, że te zasłonięcia były przyczyną wojny. (TP 1928, s. 61)

2 Księga Królewska 1:16

Epifania i Bazylea:

„I rzekł mu: Tak mówi Pan” — Krytyka odnośnie niesprawiedliwości wojny nie była Eliaszowi zabroniona, ani nikt nie powstrzymał go od sądzenia, które wydał jako Pańskie narzędzie mówcze na Królów i szlachtę. (TP 1928, s. 61)

„żeś wyprawił posły radzić się Beelzebuba, boga Akkarońskiego ... abyś się pytał słowa jego” — ich radzenie się szatana, jak zapewnić sobie dalszą narodową egzystencję było takie, że chwycili za broń. (TP 1928, s. 61)

„dlatego z łoża na któremeś się położył , nie wstaniesz, ale pewnie umrzesz” — Jehowa zadecydował, że to miało być śmiercią Europy w niezależnych narodowych i politycznych czynnościach, i że to dodatkowo miało tak osłabić państwa, ażeby ich zniszczenie w przyszłej rewolucji było pewne. (TP 1928, s. 61)

2 Księga Królewska 1:17

Epifania i Bazylea:

„a tak umarł” — (Ochozyjasz) przedstawia resztki chrześcijańskiego Rzymskiego Państwa, działające jako osobne narody, i niezależnie od pozaobrazowego Jorama umarli w ostatniej wojnie światowej (TP 1924, s. 16) (ponieważ pisane w 1924r. to dotyczy I wojny światowej - mój dopisek). (TP 1924, s. 16) Wojna doprowadziła do takich warunków, że państwa europejskie weszły w związki ... To doprowadziło do skurczenia, osłabienia i ostatecznie do wygaśnięcia osobnych -- niezależnych czynności w państwach Europy i ich problemach -- pozaobrazowy Ochozjasz umierając stopniowo umarł. (TP 1928, s. 61)

„I królował Joram” — (izraelski) przedstawia zjednoczoną Europę (działającą wspólnie). (TP 1928, s. 61)

„roku wtórego Jorama” — (judzkiego), przedstawia Amerykańską Reakcję. (TP 1933, s. 71)

„Jozafatowego” — figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie. (TP 1931, s. 66)

2 Księga Królewska 1:18

Epifania i Bazylea:

„Ochozyjaszowe” — Ochozjasz (izraelski) reprezentuje państwa europejskie niezależne jedne od drugich. (TP 1933, s. 71)

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Królewska

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.