H1320 — בּשׂר (bâśâr)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego בּשׂר (bâśâr) — numer Stronga H1320 — występuje w Starym Testamencie 269 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „ciało”, „jego ciało”, „ciała”, „wszelkiego ciała”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

flesh
of the body
of humans
of animals
the body itself
male organ of generation (euphemism)
kindred, blood-relations
flesh as frail or erring (man against God)
all living things
animals
mankind

Po polsku

ciało / mięso; ciała; u ludzi; u zwierząt; samo ciało; męski narząd rozrodczy (eufemizm); krewni, więzy krwi; ciało jako ułomne lub błądzące (człowiek wobec Boga); wszelkie żywe stworzenie; zwierzęta; ludzkość

Tłumaczenie maszynowe definicji (google/gemini-3.7-flash).

Definicja Stronga (ang.)

From H1319; flesh (from its freshness); by extension body, person ; also (by euphemism) the pudenda of a man: - body, [fat, lean] flesh [-ed], kin, [man-] kind, + nakedness, self, skin.

Jak polska interlinia oddaje H1320

„ciało” — 60 wystąpień
„jego ciało” — 14 wystąpień
„ciała” — 12 wystąpień
„wszelkiego ciała” — 11 wystąpień
„z jego ciała” — 7 wystąpień
„I ciało” — 6 wystąpień
„moje ciało” — 6 wystąpień
„w ciele” — 5 wystąpień
„z ich ciała” — 5 wystąpień
„a wszelkie ciało” — 4 wystąpienia
„na swoim ciele” — 4 wystąpienia
„na wszelkie ciało” — 4 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H1320

1 Księga Mojżeszowa 2:21 — Tedy przypuścił Pan Bóg twardy sen na Adama, i zasnął; i wyjął jedno żebro jego, i napełnił ciałem miasto niego.
1 Księga Mojżeszowa 2:23 — I rzekł Adam: Toć teraz jest kość z kości moich, i ciało z ciała mego; dla tegoż będzie nazwana mężatką, bo ona z męża wzięta jest.
1 Księga Mojżeszowa 2:24 — Przetoż opuści człowiek ojca swego i matkę swoję, a przyłączy się do żony swojej, i będą jednem ciałem.
1 Księga Mojżeszowa 6:3 — I rzekł Pan: Nie będzie się wadził duch mój z człowiekiem na wieki, gdyż jest ciałem; i będą dni jego sto i dwadzieścia lat.
1 Księga Mojżeszowa 6:12 — Tedy wejrzał Bóg na ziemię, a oto popsowana była (albowiem zepsowało było wszelkie ciało drogę swoję na ziemi).
1 Księga Mojżeszowa 6:13 — I rzekł Bóg do Noego: Koniec wszelkiego ciała przyszedł przed oblicze moje, bo napełniona jest ziemia nieprawością od oblicza ich; przetoż je wytracę z ziemi.
1 Księga Mojżeszowa 6:17 — A Ja oto, Ja przywiodę potop wód na ziemię, ku wytraceniu wszelkiego ciała, w którem jest duch żywota pod niebem; wszystko, cokolwiek jest na ziemi, pozdycha.
1 Księga Mojżeszowa 6:19 — I ze wszech zwierząt wszelkiego ciała po dwojgu ze wszech, wprowadzisz do korabia, aby żywo zachowane były z tobą, samiec i samica będą.
1 Księga Mojżeszowa 7:15 — A tak weszło do Noego w korab po parze z każdego ciała, w którem był duch żywota.
1 Księga Mojżeszowa 7:16 — A które weszły, samiec i samica z każdego ciała weszły, jako mu Bóg rozkazał. I zamknął Pan za nim.
1 Księga Mojżeszowa 7:21 — Zaginęło tedy wszelkie ciało ruchające się na ziemi, i z ptaków, i z bydła, i z zwierząt, i wszelkiej gadziny płazającej się po ziemi, i wszyscy ludzie.
1 Księga Mojżeszowa 8:17 — Wszystkie zwierzęta, które są z tobą, z wszelkiego ciała, z ptastwa i z bydła, i z wszelkiej gadziny, płazającej się po ziemi, wywiedź z sobą, a niech się rozpładzają na ziemi, i niech rosną, i rozmnażają się na ziemi.
1 Księga Mojżeszowa 9:4 — Wszakże mięsa z duszą jego, która jest krew jego, jeść nie będziecie.
1 Księga Mojżeszowa 9:11 — I postanowię przymierze moje z wami; a nie będzie zatracone więcej wszelkie ciało wodami potopu; i nie będzie więcej potop na skażenie ziemi.
1 Księga Mojżeszowa 9:15 — Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała.
1 Księga Mojżeszowa 9:16 — Będzie tedy łuk on na obłoku, i wejrzę nań, abym wspomniał na przymierze wieczne, między Bogiem i między wszelką duszą żywiącą w każdem ciele, które jest na ziemi.
1 Księga Mojżeszowa 9:17 — Zatem rzekł Bóg do Noego: Tenci jest znak przymierza, którem postanowił między mną, i między wszelkiem ciałem, które jest na ziemi.
1 Księga Mojżeszowa 17:11 — Obrzeżcie tedy ciało nieobrzezki waszej; a to będzie znakiem przymierza między mną, i między wami.
1 Księga Mojżeszowa 17:13 — Koniecznie obrzezany będzie, urodzony w domu twoim, i kupiony za pieniądze twoje; a będzie przymierze moje na ciele waszem, na przymierze wieczne.
1 Księga Mojżeszowa 17:14 — A nie obrzezany mężczyzna, którego by nie było obrzezane ciało nieobrzezki jego, będzie wytracona dusza ona z ludu swego; albowiem zgwałcił przymierze moje.
1 Księga Mojżeszowa 17:23 — Tedy wziął Abraham Ismaela, syna swego, i wszystkie urodzone w domu swym, i wszystkie kupione za pieniądze, każdego mężczyznę, z mężów domu Abrahamowego, i obrzezał ciało nieobrzeski ich, onegoż to dnia, jako mówił z nim Bóg.
1 Księga Mojżeszowa 17:24 — A Abrahamowi było dziewięćdziesiąt lat i dziewięć, gdy obrzezane było ciało nieobrzeski jego.
1 Księga Mojżeszowa 17:25 — A Ismaelowi synowi jego było trzynaście lat, gdy obrzezane było ciało nieobrzeski jego.
1 Księga Mojżeszowa 29:14 — I rzekł mu Laban: Zaisteś ty jest kość moja, i ciało moje. I mieszkał u niego przez cały miesiąc.
1 Księga Mojżeszowa 37:27 — Pójdźcie, a przedajmy go Ismaelitom, a ręka nasza niech nie będzie na nim; brat bowiem nasz, i ciało nasze jest; i usłuchali go bracia jego.
1 Księga Mojżeszowa 40:19 — A po trzech dniach odejmie Farao głowę twoję od ciebie, i obwiesi cię na drzewie, a będzie ptactwo jadło ciało twoje z ciebie.
1 Księga Mojżeszowa 41:2 — A oto z rzeki wychodziło siedem krów, pięknych na wejrzeniu i tłustych na ciele, które się pasły na łące.
1 Księga Mojżeszowa 41:3 — Oto, też siedem krów innych wychodziło za niemi z rzeki, szpetnych na wejrzeniu, i chudych na ciele, które stały wedle krów pierwszych nad brzegiem rzeki.
1 Księga Mojżeszowa 41:4 — I pożarły one krowy szpetne na wejrzeniu i chude na ciele, siedem krów pięknych na wejrzeniu i tłustych; zatem ocknął się Farao.
1 Księga Mojżeszowa 41:18 — A oto z rzeki wychodziło siedem krów tłustych na ciele, i pięknych na wejrzeniu, a pasły się na łące.
1 Księga Mojżeszowa 41:19 — Oto, zaś wychodziło siedem krów innych za nimi, nędznych i szpetnych na wejrzeniu, i chudych na ciele; nie widziałem we wszystkiej ziemi Egipskiej tak szpetnych.
2 Księga Mojżeszowa 4:7 — I rzekł: Włóż znowu rękę twoję w zanadrza twe; i włożył znowu rękę swoję w zanadrza swe; a gdy ją wyjął z zanadrza swego, a oto, stała się znowu jako inne ciało jego.
2 Księga Mojżeszowa 12:8 — I będą jeść mięso onej nocy pieczone przy ogniu, i przaśniki, z zioły gorzkiemi będą go jeść.
2 Księga Mojżeszowa 12:46 — W domu jednym będzie jedzony; nie wyniesiesz nic z domu z mięsa jego, a kości nie złamiecie w nim.
2 Księga Mojżeszowa 16:3 — A mówili do nich synowie Izraelscy: Obyśmy byli pomarli od ręki Pańskiej w ziemi Egipskiej, gdyśmy siadali nad garncy mięsa, gdyśmy się najadali chleba do sytości; bo teraz wywiedliście nas na tę puszczą, abyście pomorzyli to wszystko mnóstwo głodem.
2 Księga Mojżeszowa 16:8 — I rzekł Mojżesz: Da wam Pan, w wieczór mięso do jedzenia, a chleb rano do nasycenia; bo usłyszał Pan szemrania wasze, któremi szemrzecie przeciw jemu. A my co jesteśmy? Nie przeciwko nam są szemrania wasze, ale przeciwko Panu.
2 Księga Mojżeszowa 16:12 — Usłyszałem szemranie synów Izraelskich; rzeczże do nich, mówiąc: Między dwoma wieczorami będziecie jeść mięso, a rano nasyceni będziecie chlebem, i poznacie, żem Ja Pan, Bóg wasz.
2 Księga Mojżeszowa 21:28 — Jeźliby też czyj wół ubódł męża albo niewiastę, a umarliby, koniecznie ukamionowany będzie on wół, a nie będą jeść mięsa jego; a pan wołu onego nie będzie winien.
2 Księga Mojżeszowa 22:31 — Ludem świętym będziecie mi, a mięsa na polu rozszarpanego jeść nie będziecie; psom je wyrzucicie.
2 Księga Mojżeszowa 28:42 — Urobisz im też ubiory lniane, dla zakrycia nagości ciała; od biódr aż do udów będą.
2 Księga Mojżeszowa 29:14 — A mięso cielca, i skórę jego, i gnój jego, spalisz ogniem za obozem; bo to jest ofiara za grzech.
2 Księga Mojżeszowa 29:31 — Barana też poświęcenia weźmiesz, i uwarzysz mięso jego na miejscu świętem.
2 Księga Mojżeszowa 29:32 — I jeść będą Aaron i synowie jego mięso onego barana, i chleb, który jest w koszu, u drzwi namiotu zgromadzenia.
2 Księga Mojżeszowa 29:34 — A zbyłoliby co mięsa poświęcenia, i chleba aż do poranku, spalisz ostatki ogniem: nie będą tego jeść, bo święta rzecz jest.
2 Księga Mojżeszowa 30:32 — Ciało człowiecze nie będzie nim mazane, a według złożenia jego nie uczynicie temu podobnego: bo święty jest, i święty wam będzie.
3 Księga Mojżeszowa 4:11 — Skórę zaś cielca tego, i wszystko mięso jego z głową jego i z nogami jego i z wnętrznościami jego i z gnojem jego
3 Księga Mojżeszowa 6:10 — I oblecze się kapłan w odzienie swoje lniane, i ubiory lniane oblecze na ciało swoje, i zbierze popiół, gdy spali ogień ofiarę całopalenia na ołtarzu, a wysypie go podle ołtarza.
3 Księga Mojżeszowa 6:27 — Wszystko, co się dotknie mięsa jej, będzie poświęcone; a jeźliby krwią jej szata pokropiona była, co się pokropiło, omyjesz na miejscu świętem.
3 Księga Mojżeszowa 7:15 — Mięso zaś ofiary dziękczynienia, która jest spokojna, w dzień ofiarowania ofiary jego jedzone będzie; nie zostawią z niego nic do jutra.
3 Księga Mojżeszowa 7:17 — Ale jeźliby co zostało mięsa z tej ofiary do trzeciego dnia, ogniem spalone będzie.

Pokazano 50 z 269 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H1320 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H1319

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.