G3793 — ὄχλος (ochlos)

Grecki rzeczownik rodzaju męskiego ὄχλος (ochlos) — numer Stronga G3793 — występuje w Nowym Testamencie 175 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „tłum”, „tłumy”, „tłumu”, „tłumom”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

a crowd
a casual collection of people
a multitude of men who have flocked together in some place
a throng
a multitude
the common people, as opposed to the rulers and leading men
with contempt: the ignorant multitude, the populace
a multitude
the multitudes, seems to denote troops of people gathered together without order

Definicja Stronga (ang.)

From a derivative of G2192 (meaning a vehicle); a throng (as borne along); by implication the rabble ; by extension a class of people; figuratively a riot: - company, multitude, number (of people), people, press.

Jak polska interlinia oddaje G3793

„tłum” — 75 wystąpień
„tłumy” — 45 wystąpień
„tłumu” — 24 wystąpienia
„tłumom” — 10 wystąpień
„tłumowi” — 8 wystąpień
„tłumie” — 5 wystąpień
„tłumem” — 3 wystąpienia
„tłumów” — 3 wystąpienia
„tłumach” — 1 wystąpienie
„tłumami” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G3793

Ewangelia Mateusza 4:25 — A szedł za nim lud wielki z Galilei, z dziesięciu miast, i z Jeruzalemu, i z Judzkiej ziemi, i zza Jordanu.
Ewangelia Mateusza 5:1 — A Jezus widząc lud, wstąpił na górę; a gdy usiadł, przystąpili do niego uczniowie jego.
Ewangelia Mateusza 7:28 — I stało się, gdy dokończył Jezus tych słów, że się zdumiewał lud nad nauką jego.
Ewangelia Mateusza 8:1 — A gdy zstępował z góry, szedł za nim wielki lud;
Ewangelia Mateusza 8:18 — A widząc Jezus wielki lud około siebie, kazał się przeprawić na drugą stronę morza.
Ewangelia Mateusza 9:8 — Co ujrzawszy lud, dziwował się, i chwalił Boga, który dał taką moc ludziom.
Ewangelia Mateusza 9:23 — A gdy przyszedł Jezus w dom przełożonego, i ujrzał piszczki i lud zgiełk czyniący,
Ewangelia Mateusza 9:25 — Ale gdy wygnany był on lud, wszedłszy, ujął ją za rękę jej, i wstała dzieweczka.
Ewangelia Mateusza 9:33 — A gdy był wygnany on dyjabeł, przemówił niemy; i dziwował się lud, mówiąc: Nigdy się taka rzecz nie pokazała w Izraelu.
Ewangelia Mateusza 9:36 — A widząc on lud, użalił się go, iż był strudzony i rozproszony jako owce nie mające pasterza.
Ewangelia Mateusza 11:7 — A gdy oni odeszli, począł Jezus mówić do ludu o Janie: Coście wyszli na puszczę widzieć? Izali trzcinę chwiejącą się od wiatru?
Ewangelia Mateusza 12:15 — Ale Jezus poznawszy to, odszedł stamtąd, i szedł za nim lud wielki; i uzdrowił one wszystkie,
Ewangelia Mateusza 12:23 — I zdumiał się wszystek lud, i mówili: Nie tenże jest on syn Dawidowy?
Ewangelia Mateusza 12:46 — A gdy on jeszcze mówił do ludu, oto matka i bracia jego stali przed domem chcąc z nim mówić.
Ewangelia Mateusza 13:2 — I zebrał się do niego wielki lud, tak iż wstąpiwszy w łódź, siedział, a wszystek lud stał na brzegu.
Ewangelia Mateusza 13:34 — To wszystko mówił Jezus w podobieństwach do ludu, a bez podobieństwa nie mówił do nich;
Ewangelia Mateusza 13:36 — Tedy rozpuściwszy on lud, przyszedł Jezus do domu; i przystąpili do niego uczniowie jego, mówiąc: Wyłóż nam podobieństwo o kąkolu onej roli.
Ewangelia Mateusza 14:5 — Ale gdy go on chciał zabić, bał się ludu: albowiem go za proroka mieli.
Ewangelia Mateusza 14:13 — To usłyszawszy Jezus, ustąpił stamtąd w łodzi na miejsce puste osobno; a usłyszawszy lud, szli za nim z miast pieszo.
Ewangelia Mateusza 14:14 — Wyszedłszy tedy Jezus ujrzał wielki lud, i użalił się ich, a uzdrawiał chore ich.
Ewangelia Mateusza 14:15 — A gdy nadchodził wieczór, przystąpili do niego uczniowie jego, mówiąc: Puste jest to miejsce, a czas już przeminął; rozpuść ten lud, aby odszedłszy do miasteczek, kupili sobie żywności.
Ewangelia Mateusza 14:19 — I rozkazawszy ludowi usiąść na trawie, wziął onych pięć chlebów i dwie ryby, a wejrzawszy w niebo, błogosławił, a łamiąc dawał uczniom chleby, a uczniowie ludowi.
Ewangelia Mateusza 14:22 — A wnetże przymusił Jezus uczniów swoich, aby wstąpili w łódź, i uprzedzili go na drugą stronę, ażby rozpuścił lud.
Ewangelia Mateusza 14:23 — A rozpuściwszy lud, wstąpił na górę z osobna, aby się modlił; a gdy był wieczór, sam tam był.
Ewangelia Mateusza 15:10 — A zawoławszy do siebie ludu, rzekł im: Słuchajcie, a rozumiejcie.
Ewangelia Mateusza 15:30 — I przyszedł do niego wielki lud, mając z sobą chrome, ślepe, nieme, ułomne i inszych wiele, i kładli je u nóg Jezusowych, i uzdrawiał je,
Ewangelia Mateusza 15:31 — Tak iż się on lud dziwował, widząc, że niemi mówią, ułomni uzdrowieni są, chromi chodzą, a ślepi widzą; i wielbili Boga Izraelskiego.
Ewangelia Mateusza 15:32 — Lecz Jezus zwoławszy uczniów swoich, rzekł: Żal mi tego ludu; albowiem już trzy dni przy mnie trwają, a nie mają, co by jedli, a nie chcę ich rozpuścić głodnych, by snać nie pomdleli na drodze.
Ewangelia Mateusza 15:33 — Tedy mu rzekli uczniowie jego: Skądże byśmy wzięli tak wiele chleba na tej puszczy, abyśmy tak wielki lud nasycili?
Ewangelia Mateusza 15:35 — Tedy rozkazał ludowi, aby siedli na ziemi.
Ewangelia Mateusza 15:36 — A wziąwszy one siedm chlebów i one ryby, uczyniwszy dzięki, łamał i dał uczniom swoim, a uczniowie ludowi.
Ewangelia Mateusza 15:39 — Tedy rozpuściwszy lud, wstąpił w łódź, i przyszedł na granice Magdalańskie.
Ewangelia Mateusza 17:14 — A gdy przyszli do ludu, przystąpił do niego człowiek, i upadł przed nim na kolana,
Ewangelia Mateusza 19:2 — I szedł za nim wielki lud, i uzdrawiał je tam.
Ewangelia Mateusza 20:29 — A gdy oni wychodzili z Jerycha, szedł za nim wielki lud.
Ewangelia Mateusza 20:31 — Ale on lud gromił ich, aby milczeli; lecz oni tem więcej wołali, mówiąc: Zmiłuj się nad nami, Panie, synu Dawidowy!
Ewangelia Mateusza 21:8 — A wielki lud słał szaty swoje na drodze, a drudzy obcinali gałązki z drzew, i słali na drodze.
Ewangelia Mateusza 21:9 — A lud wprzód i pozad idący wołał, mówiąc: Hosanna synowi Dawidowemu! błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskiem, Hosanna na wysokościach!
Ewangelia Mateusza 21:11 — A lud mówił: Tenci jest Jezus, on prorok z Nazaretu Galilejskiego.
Ewangelia Mateusza 21:26 — Jeźli zaś powiemy z ludzi, boimy się ludu; bo Jana wszyscy mają za proroka.
Ewangelia Mateusza 21:46 — A chcąc go pojmać, bali się ludu, ponieważ go mieli za proroka.
Ewangelia Mateusza 22:33 — A usłyszawszy to lud, zdumiał się nad nauką jego.
Ewangelia Mateusza 23:1 — Tedy Jezus rzekł do ludu i do uczniów swoich, mówiąc:
Ewangelia Mateusza 26:47 — A gdy on jeszcze mówił, oto Judasz, jeden z dwunastu, przyszedł, a z nim wielka zgraja z mieczami i z kijami, od przedniejszych kapłanów i starszych ludu;
Ewangelia Mateusza 26:55 — Onejże godziny mówił Jezus do onej zgrai: Wyszliście jako na zbójcę z mieczami i z kijmi, pojmać mię; na każdy dzień siadałem u was, ucząc w kościele, a nie pojmaliście mię.
Ewangelia Mateusza 27:15 — Ale na święto zwykł był starosta wypuszczać ludowi jednego więźnia, którego by chcieli.
Ewangelia Mateusza 27:20 — Ale przedniejsi kapłani i starsi namówili lud, aby prosili o Barabbasza, a Jezusa, aby stracili.
Ewangelia Mateusza 27:24 — A widząc Piłat, iż to nic nie pomagało, ale owszem się większy rozruch wszczynał, wziąwszy wodę, umył ręce przed ludem, mówiąc: Nie jestem ja winien krwi tego sprawiedliwego; wy ujrzycie.
Ewangelia Marka 2:4 — A gdy do niego przystąpić nie mogli dla ciżby, odarli dach, gdzie był Jezus, a przełamawszy go, spuścili po powrozach na dół łoże, na którem leżał powietrzem ruszony.
Ewangelia Marka 2:13 — I wyszedł zasię nad morze, a wszystek lud przychodził do niego, i nauczał je.

Pokazano 50 z 175 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G3793 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

G2192

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.