H5647 — עבד (‛âbad)

Hebrajski czasownik עבד (‛âbad) — numer Stronga H5647 — występuje w Starym Testamencie 291 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „i służył”, „służyć”, „i służą”, „serwowane”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to work (in any sense); by implication to serve, till, (causatively) enslave, etc.: - X be, keep in bondage, be bondmen, bond-service, compel, do, dress, ear, execute, + husbandman, keep, labour (-ing man), bring to pass, (cause to, make to) serve (-ing, self), (be, become) servant (-s), do (use) service, till (-er), transgress [from margin], (set a) work, be wrought, worshipper.

Jak polska interlinia oddaje H5647

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5647

Pokazano 50 z 291 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5647 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.