H4422 — מלט (mâlaṭ)
Hebrajski czasownik מלט (mâlaṭ) — numer Stronga H4422 — występuje w Starym Testamencie 95 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „uciekł”, „ucieczka”, „wydaje się”, „a ja tylko jestem uciekł”.
Definicja słownikowa
Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:
- to slip away, escape, deliver, save, be delivered
- (Niphal)
- to slip away
- to escape
- to be delivered
- (Piel)
- to lay, let slip out (of eggs)
- to let escape
- to deliver, save (life)
- (Hiphil)
- to give birth to
- to deliver
- (Hithpael)
- to slip forth, slip out, escape
- to escape
Definicja Stronga (ang.)
A primitive root; properly to be smooth, that is, (by implication) to escape (as if by slipperiness); causatively to release or rescue ; specifically to bring forth young, emit sparks: - deliver (self), escape, lay, leap out, let alone, let go, preserve, save, X speedily, X surely.
Jak polska interlinia oddaje H4422
- „uciekł” — 6 wystąpień
- „ucieczka” — 4 wystąpienia
- „wydaje się” — 4 wystąpienia
- „a ja tylko jestem uciekł” — 3 wystąpienia
- „a uciekł” — 3 wystąpienia
- „dostarczyć” — 3 wystąpienia
- „wydaje” — 3 wystąpienia
- „dostarczane” — 2 wystąpienia
- „nie uciec” — 2 wystąpienia
- „uciec” — 2 wystąpienia
- „ujdzie” — 2 wystąpienia
- „a być dostarczone” — 1 wystąpienie
Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.
Gdzie występuje H4422
- 1 Księga Mojżeszowa 19:17 — I gdy je wywiedli precz, rzekł jeden: Jeźli chcesz, zachowaj duszę twoję, a nie oglądaj się nazad, ani stawaj na tej wszystkiej równinie; uchodź na górę, byś snać nie zginął.
- 1 Księga Mojżeszowa 19:19 — Oto teraz znalazł sługa twój łaskę w oczach twoich, i okazałeś obficie miłosierdzie twoje, któreś uczynił ze mną, zachowawszy duszę moję; aleć ja nie będę mógł ujść na tę górę, by mię snać nie zachwyciło to złe, i umarłbym.
- 1 Księga Mojżeszowa 19:20 — Ale oto tu jest miasto nie daleko, do którego bym uciekł, małeć jest; proszę niech tam ujdę, ( wszak małe jest, ) a będzie żywa dusza moja.
- 1 Księga Mojżeszowa 19:22 — Śpieszże się a uchodź tam, bo nie będę mógł nic uczynić, aż ty tam dojdziesz; przetoż nazwane jest imię miasta onego Zoar.
- Księga Sędziów 3:26 — Lecz Aod uszedł, póki się oni bawili, a minąwszy góry kamienne, szedł do Seiratu.
- Księga Sędziów 3:29 — I pobili Moabitów na ten czas około dziesięciu tysięcy mężów, wszystko bogatych, i wszystko mężów dużych, a nikt nie uszedł.
- 1 Księga Samuela 19:10 — I myślił Saul przebić Dawida włócznią aż ku ścianie: ale się uchylił przed Saulem, i uderzyła włócznia w ścianę, a Dawid uciekł, i uszedł onej nocy.
- 1 Księga Samuela 19:11 — Potem posłał Saul posły do domu Dawidowego, aby nań strzegli, i zabili go rano. I oznajmiła to Dawidowi Michol, żona jego, mówiąc: Jeźliże nie ochronisz duszy twojej tej nocy, jutro zabity będziesz.
- 1 Księga Samuela 19:12 — Przetoż spuściła Michol Dawida oknem, który uszedłszy uciekł, i zachowany jest.
- 1 Księga Samuela 19:17 — I rzekł Saul do Michol: Czemuś mię tak oszukała, a wypuściłaś nieprzyjaciela mego, aby uszedł? Tedy rzekła Michol Saulowi: Bo mi mówił, puść mię, inaczej zabiję cię.
- 1 Księga Samuela 19:18 — A tak Dawid uciekłszy uszedł, a przyszedł do Samuela, do Ramaty, i oznajmił mu wszystko, co mu czynił Saul. Poszedł tedy on i Samuel, a mieszkali w Najot.
- 1 Księga Samuela 20:29 — I mówił: Puść mię proszę, bo sprawuje ofiarę rodzina nasza w mieście; tamże mię wezwał brat mój. A tak teraz jeźlim znalazł łaskę w oczach twoich, pójdę proszę, i oglądam bracią moję; dla tegoć nie przyszedł do stołu królewskiego.
- 1 Księga Samuela 22:1 — Potem wyszedł Dawid stamtąd, i uszedł do jaskini Adullam. Co gdy usłyszeli bracia jego i wszystek dom jego, przyszli tam do niego.
- 1 Księga Samuela 22:20 — Uszedł tylko syn jeden Achimelecha, syna Achitobowego; a imię jego Abijatar; i uciekł do Dawida.
- 1 Księga Samuela 23:13 — Wstał tedy Dawid i mężowie jego około sześciu set mężów, i wyszli z Ceili, a uchodzili kędy mogli. A gdy oznajmiono Saulowi, że uszedł Dawid z Ceili, tedy zaniechał wyciągnienia.
- 1 Księga Samuela 27:1 — Tedy rzekł Dawid w sercu swojem: Zginę ja kiedyżkolwiek od ręki Saulowej. Azaż mnie nie lepiej, abym co prędzej uszedł do ziemi Filistyńskiej, aby zwątpił o mnie Saul, i nie szukał mię więcej po wszystkich granicach Izraelskich, i tak abym uszedł rąk jego?
- 1 Księga Samuela 30:17 — Przetoż bił je Dawid od wieczora aż do wieczora dnia drugiego, tak iż z nich żaden nie uszedł, oprócz czterech set młodzieńców, którzy wsiadłszy na wielbłądy, uciekli.
- 2 Księga Samuela 1:3 — I rzekł do niego Dawid: Skąd idziesz? I odpowiedział mu: Z obozum Izraelskiego uszedł.
- 2 Księga Samuela 4:6 — Ci tedy weszli w dom jego, jakoby kupować zboża; tamże go przebili pod piąte żebro Rechab i Baana, brat jego, i uciekli.
- 2 Księga Samuela 19:5 — Tedy wszedł Joab do króla w dom, i rzekł: Shańbiłeś dziś oblicze wszystkich sług twoich, którzy wybawili duszę twoję dzisiaj, i duszę synów twoich, i córek twoich, i duszę żon twoich, i duszę nałożnic twoich.
- 2 Księga Samuela 19:9 — I stało się, że się wszystek lud sprzeczał z sobą we wszystkich pokoleniach Izraelskich, mówiąc: Król wyrwał nas z rąk nieprzyjaciół naszych, tenże nas też wyrwał z rąk Filistyńskich, a teraz uciekł z ziemi przed Absalomem.
- 1 Księga Królewska 1:12 — Przetoż teraz pójdź proszę, dam ci radę, a zachowasz zdrowie twoje i zdrowie syna twego Salomona.
- 1 Księga Królewska 18:40 — Tedy rzekł Elijasz do nich: Pojmajcie proroki Baalowe, a żaden niech z nich nie uchodzi. I pojmano je. A tak odwiódł je Elijasz do potoku Cyson, i tamże je pobił.
- 1 Księga Królewska 19:17 — I stanie się, że ktokolwiek ujdzie miecza Hazaelowego, zabije go Jehu, a ktokolwiek ujdzie miecza Jehu, zabije go Elizeusz.
- 1 Księga Królewska 20:20 — Poraził każdy męża swego, tak, że uciekli Syryjczycy, i gonił je Izrael; uciekł też Benadad, król Syryjski, na koniu i z jezdnymi.
- 2 Księga Królewska 10:24 — A tak weszli, aby sprawowali ofiary, i całopalenia. Ale Jehu sporządził był sobie na dworze ośmdziesiąt mężów, którym był rzekł: Jeźliby kto uszedł z ludu tego, który ja podawam w ręce wasze, dusza wasza będzie za duszę onego.
- 2 Księga Królewska 19:37 — A gdy chwalił boga swego Nesrocha w domu, tedy Adramelech i Sarassar, synowie jego, zabili go mieczem, a sami uciekli do ziemi Ararat. I królował Assarhaddon, syn jego, miasto niego.
- 2 Księga Królewska 23:18 — A on rzekł: Zaniechajcie go, niechaj nikt nie rucha kości jego. I wybawili kości jego, i kości proroka onego, który był przyszedł z Samaryi.
- 2 Księga Kronik 16:7 — A onegoż czasu przyszedł Hanani, widzący, do Azy, króla Judzkiego, i mówił do niego: Iżeś spoległ na królu Syryjskim, a nie spoległeś na Panu, Bogu twoim, dlatego uszło wojsko króla Syryjskiego z ręki twojej.
- Księga Estery 4:13 — Rzekł Mardocheusz, aby zasię powiedziano Esterze: Nie mniemaj w umyśle twoim, abyś zachowana być miała w domu królewskim mimo wszystkich Żydów.
- Księga Ijoba 1:15 — I przypadli Sabejczycy, i zabrali je, a sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.
- Księga Ijoba 1:16 — A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł drugi, i rzekł: Ogień Boży spadł z nieba i spalił owce i sługi, i pożarł ich; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.
- Księga Ijoba 1:17 — A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł i inny, i rzekł: Chaldejczycy, rozsadziwszy się na trzy hufce, wypadli na wielbłądy, i zabrali je, i sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.
- Księga Ijoba 1:19 — A oto wiatr gwałtowny przypadł od onej strony pustyni, i uderzył na cztery węgły domu, tak, że upadł na dzieci, i pomarły; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.
- Księga Ijoba 6:23 — I wybawcie mię z rąk nieprzyjaciela, a z rąk okrutników odkupcie mię?
- Księga Ijoba 19:20 — Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.
- Księga Ijoba 20:20 — Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.
- Księga Ijoba 22:30 — Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.
- Księga Ijoba 29:12 — Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika.
- Księga Ijoba 41:10 — Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.
- Księga Psalmów 22:6 — Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.
- Księga Psalmów 33:17 — Omylnyć jest koń ku wybawieniu, a nie wyrywa wielkością mocy swojej.
- Księga Psalmów 41:2 — Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.
- Księga Psalmów 89:49 — Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.
- Księga Psalmów 107:20 — Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.
- Księga Psalmów 116:4 — I wzywałem imienia Pańskiego, mówiąc: Proszę, o Panie! wybaw duszę moję.
- Księga Psalmów 124:7 — Dusza nasza jako ptaszek uszła z sidła ptaszników; sidło się potargało, a myśmy uszli.
- Przypowieści Salomona 11:21 — Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, pomsty nie ujdzie; ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie.
- Przypowieści Salomona 19:5 — Fałszywy świadek nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie ujdzie.
- Przypowieści Salomona 28:26 — Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .
Pokazano 50 z 95 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H4422 w rozbiorze wersetu.
Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.