H168 — אהל ('ôhel)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego אהל ('ôhel) — numer Stronga H168 — występuje w Starym Testamencie 345 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „w tabernakulum”, „tabernakulum”, „w namiocie”, „do tabernakulum”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

tent
nomad's tent, and thus symbolic of wilderness life, transience
dwelling, home, habitation
the sacred tent of Jehovah (the tabernacle)

Definicja Stronga (ang.)

From H166; a tent (as clearly conspicuous from a distance): - covering, (dwelling) (place), home, tabernacle, tent.

Jak polska interlinia oddaje H168

„w tabernakulum” — 95 wystąpień
„tabernakulum” — 27 wystąpień
„w namiocie” — 24 wystąpienia
„do tabernakulum” — 17 wystąpień
„namiot” — 14 wystąpień
„do swoich namiotów” — 11 wystąpień
„z tabernakulum” — 9 wystąpień
„do namiotu” — 8 wystąpień
„jego namiot” — 8 wystąpień
„do swego namiotu” — 7 wystąpień
„w namiotach” — 7 wystąpień
„w swoich namiotach” — 7 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H168

1 Księga Mojżeszowa 4:20 — Tedy urodziła Ada Jabala, który był ojcem mieszkających w namieciech, i pasterzów.
1 Księga Mojżeszowa 9:21 — Potem pił wino; a upiwszy się, odkrył się w namiocie swoim.
1 Księga Mojżeszowa 9:27 — Niech rozszerzy Bóg Jafeta, i niech mieszka w namieciech Semowych a niech Chanaan sługą ich.
1 Księga Mojżeszowa 12:8 — A przeszedł stamtąd do góry na wschód Betela, i rozbił tam namiot swój, mając Betel od zachodu, a Haj od wschodu; i zbudował tam ołtarz Panu, i wzywał imienia Pańskiego.
1 Księga Mojżeszowa 13:3 — I szedł gościńcami swemi, od południa, i aż do Betel, aż do onego miejsca, gdzie przedtem był namiot jego, między Betel i między Haj.
1 Księga Mojżeszowa 13:5 — Także Lot, który chodził z Abramem, miał owce, i woły i namioty.
1 Księga Mojżeszowa 18:1 — Potem ukazał mu się Pan w równinie Mamre, a on siedział we drzwiach namiotu swego, gdy był najgorętszy dzień.
1 Księga Mojżeszowa 18:2 — A podniósłszy oczy swe, obaczył, a oto trzej mężowie stanęli przeciw niemu; i ujrzawszy je, wybieżał przeciwko nim ze drzwi namiotu, i pokłonił się do ziemi.
1 Księga Mojżeszowa 18:6 — I pospieszył się Abraham do namiotu do Sary, i rzekł: Spiesz się: rozczyń trzy miarki mąki światłej, a uczyń podpłomyków.
1 Księga Mojżeszowa 18:9 — I rzekli do niego: Gdzie jest Sara, żona twoja? a on odpowiedział: Oto jest w namiocie.
1 Księga Mojżeszowa 18:10 — Tedy rzekł Pan: Wrócę się pewnie do ciebie o tymże czasie w rok, a oto, będzie miała syna Sara, żona twoja; a Sara słuchała u drzwi namiotu, które były za nim.
1 Księga Mojżeszowa 24:67 — I wprowadził ją Izaak do namiotu Sary, matki swojej; i wziął Rebekę, i była mu żoną, i miłował ją. I ucieszył się Izaak po śmierci matki swojej.
1 Księga Mojżeszowa 25:27 — A gdy urosły one dzieci, Ezaw był mężem w myślistwie biegłym i rolnikiem, a Jakób był mąż prosty mieszkający w namieciech.
1 Księga Mojżeszowa 26:25 — Tedy tam zbudował ołtarz, i wzywał imienia Pańskiego, i rozbił tam namiot swój, tamże też wykopali słudzy Izaakowi studnię.
1 Księga Mojżeszowa 31:25 — I dogonił Laban Jakóba, a Jakób już był namiot swój rozbił na górze; Laban też rozbił namiot z bracią swą na onejże górze Galaad.
1 Księga Mojżeszowa 31:33 — Wszedł tedy Laban do namiotu Jakóbowego, i do namiotu Lii, i do namiotu obydwóch służebnic, a nie znalazł; a wyszedłszy z namiotu Lii wszedł do namiotu Racheli.
1 Księga Mojżeszowa 31:34 — A Rachel wziąwszy one bałwany włożyła je pod sidło wielbłądowe, i usiadła na nich; i zmacał Laban wszystek namiot, a nie znalazł.
1 Księga Mojżeszowa 33:19 — I kupił część pola, na którem rozbił namiot swój, od synów Hemora, ojca Sychemowego, za sto jagniąt;
1 Księga Mojżeszowa 35:21 — I poszedł stamtąd Izrael, i rozbił namiot swój za wieżą Heder.
2 Księga Mojżeszowa 16:16 — Toć jest, co rozkazał Pan: Zbierajcie z niego każdy, ile trzeba ku jedzeniu, po mierze Gomer na osobę, według liczby dusz waszych; każdy na tych, którzy są w namiocie jego, zbierajcie.
2 Księga Mojżeszowa 18:7 — Zatem Mojżesz wyszedł przeciwko świekrowi swemu, a ukłoniwszy się całował go; i przywitawszy jeden drugiego, potem weszli do namiotu.
2 Księga Mojżeszowa 26:7 — Urobisz też opony z sierści koziej na namiot ku zakrywaniu przybytku z wierzchu; jedenaście takich opon urobisz.
2 Księga Mojżeszowa 26:9 — I zepniesz pięć opon osobno, a sześć opon osobno; we dwoje złożysz oponę szóstą na przodku namiotu.
2 Księga Mojżeszowa 26:11 — Uczynisz też haczyków miedzianych pięćdziesiąt, i zawiedziesz haczyki w pętlice, i spoisz namiot, aby był jeden.
2 Księga Mojżeszowa 26:12 — A co zaś zbywa opon namiotowych, to jest pół opony zbywającej, zawieszono będzie w tyle przybytku.
2 Księga Mojżeszowa 26:13 — A łokieć z jednej, i łokieć z drugiej strony, który zbywa z długości opon namiotu, będzie wisiał po stronach przybytku, tam i sam, żeby go okrywał.
2 Księga Mojżeszowa 26:14 — Uczynisz też przykrycie na namiot z skór baranich czerwono farbowanych, i przykrycie z skór borsukowych na wierzch.
2 Księga Mojżeszowa 26:36 — Uczynisz też zasłonę do drzwi przybytku z hijacyntu, i z szarłatu, i z karmazynu dwa kroć farbowanego, i z jedwabiu białego kręconego, robotą haftarską.
2 Księga Mojżeszowa 27:21 — W przybytku zgromadzenia przed zasłoną, która zakrywa skrzynię świadectwa, stawiać je będzie Aaron i synowie jego od wieczora aż do poranku przed Panem. Ta ustawa będzie wieczna w potomstwie ich między synami Izraelskimi.
2 Księga Mojżeszowa 28:43 — A będą na Aaronie i na synach jego, gdy wchodzić będą do namiotu zgromadzenia, albo gdy będą przystępować do ołtarza, aby służyli w świątnicy, żeby niosąc nieprawość, nie pomarli. Ustawa to wieczna będzie jemu, i nasieniu jego po nim.
2 Księga Mojżeszowa 29:4 — A Aaronowi i synom jego przystąpić każesz do drzwi namiotu zgromadzenia, i omyjesz je wodą,
2 Księga Mojżeszowa 29:10 — Przywiedziesz też cielca przed namiot zgromadzenia, i włoży Aaron i synowie jego ręce swoje na głowę cielca.
2 Księga Mojżeszowa 29:11 — I zabijesz cielca przed Panem, u drzwi namiotu zgromadzenia.
2 Księga Mojżeszowa 29:30 — Siedem dni będzie w nich chodził kapłan, który będzie na jego miejscu z synów jego, który wchodzić będzie do namiotu zgromadzenia, aby służył w świątnicy.
2 Księga Mojżeszowa 29:32 — I jeść będą Aaron i synowie jego mięso onego barana, i chleb, który jest w koszu, u drzwi namiotu zgromadzenia.
2 Księga Mojżeszowa 29:42 — Całopalenie to ustawicznie będzie w narodziech waszych u drzwi namiotu zgromadzenia przed Panem, gdzie się z wami schodzić będę, abym tam z tobą rozmawiał.
2 Księga Mojżeszowa 29:44 — Bo poświęcę namiot zgromadzenia, i ołtarz, i Aarona, i syny jego poświęcę, aby mi urząd kapłański sprawowali.
2 Księga Mojżeszowa 30:16 — A wybrawszy pieniądze oczyszczenia od synów Izraelskich, dasz je na potrzeby namiotu zgromadzenia, co będzie synom Izraelskim na pamiątkę przed Panem, ku oczyszczeniu dusz waszych.
2 Księga Mojżeszowa 30:18 — Uczynisz też wannę miedzianą, i stolec jej miedziany do umywania, a postawisz ją między namiotem zgromadzenia, i między ołtarzem, i nalejesz w nią wody.
2 Księga Mojżeszowa 30:20 — Gdy wchodzić będą do namiotu zgromadzenia, umywać się będą wodą, aby nie pomarli; także gdyby mieli przystępować do ołtarza, aby służyli, i zapalili ofiarę ognistą Panu.
2 Księga Mojżeszowa 30:26 — I pomażesz nim namiot zgromadzenia, i skrzynię świadectwa.
2 Księga Mojżeszowa 30:36 — A utłukłszy to miałko, kłaść będziesz z niego przed świadectwem w namiocie zgromadzenia, gdzie się z tobą schodzić będę; najświętsze to będzie.
2 Księga Mojżeszowa 31:7 — Namiot zgromadzenia, i skrzynię świadectwa, i ubłagalnią, która ma być nad nią, i wszystkie naczynia namiotu.
2 Księga Mojżeszowa 33:7 — A Mojżesz wziąwszy namiot, rozbił go sobie za obozem, opodal od obozu, i nazwał go namiotem zgromadzenia. Tedy każdy, który chciał o co pytać Pana, wychodził do namiotu zgromadzenia, który był za obozem.
2 Księga Mojżeszowa 33:8 — A gdy wychodził Mojżesz do namiotu, powstawał wszystek lud, i stał każdy we drzwiach namiotu swego; i patrzali za Mojżeszem, aż wszedł do namiotu.
2 Księga Mojżeszowa 33:9 — I bywało to, że gdy wchadzał Mojżesz do namiotu, zstępował słup obłokowy, a stawał u drzwi namiotu, i mawiał Bóg z Mojżeszem.
2 Księga Mojżeszowa 33:10 — A widząc wszystek lud słup obłokowy, stojący u drzwi namiotu, powstawał wszystek lud i kłaniał się każdy u drzwi namiotu swego.
2 Księga Mojżeszowa 33:11 — I mawiał Pan do Mojżesza twarzą w twarz, jako mawia człowiek do przyjaciela swego; potem wracał się do obozu, a sługa jego Jozue, syn Nunów, młodzieniec, nie odchodził z pośrodku namiotu.
2 Księga Mojżeszowa 35:11 — Przybytek, namiot jego, i przykrycie jego, haczyki jego, i deski jego, drągi jego, słupy jego, i podstawki jego;
2 Księga Mojżeszowa 35:21 — I przyszedł każdy mąż, którego pobudziło serce jego, i każdy, w którym dobrowolny był duch jego, przynieśli podarek Panu do robienia namiotu zgromadzenia, i do wszelkiej potrzeby jego, i na szaty święte.

Pokazano 50 z 345 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H168 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H166

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.