H136 — אדני ('ădônây)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego אדני ('ădônây) — numer Stronga H136 — występuje w Starym Testamencie 433 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Pan”, „Lord”, „Panie”, „Pana”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

my lord, lord
of men
of God
Lord - title, spoken in place of Yahweh in Jewish display of reverence

Definicja Stronga (ang.)

An emphatic form of H113; the Lord (used as a proper name of God only): - (my) Lord.

Jak polska interlinia oddaje H136

„Pan” — 259 wystąpień
„Lord” — 21 wystąpień
„Panie” — 21 wystąpień
„Pana” — 19 wystąpień
„O Panie” — 12 wystąpień
„Panu” — 6 wystąpień
„dla Pana” — 4 wystąpienia
„mój Panie” — 4 wystąpienia
„Oto Pan” — 4 wystąpienia
„Albowiem Pan” — 3 wystąpienia
„A Pan” — 3 wystąpienia
„A teraz, Panie” — 3 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H136

1 Księga Mojżeszowa 15:2 — I rzekł Abram: Panie Boże, cóż mi dasz? gdyż ja schodzę bez dziatek, a sprawcą domu mego jest ten Damaszczeński Eliezer.
1 Księga Mojżeszowa 15:8 — Zatem rzekł Abram: Panie Boże, po czemże poznam, iż ją odziedziczę?
1 Księga Mojżeszowa 18:3 — I rzekł: Panie mój, jeźlim teraz znalazł łaskę w oczach twoich, nie mijaj, proszę, sługi swego.
1 Księga Mojżeszowa 18:27 — A odpowiadając Abraham rzekł: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego, aczem ja proch i popiół.
1 Księga Mojżeszowa 18:30 — I rzekł Abraham: Proszę niech się nie gniewa Pan mój, że jeszcze mówić będę: A jeźliby się ich tam znalazło trzydzieści? odpowiedział: Nie uczynię, jeźliż tam znajdę trzydziestu.
1 Księga Mojżeszowa 18:31 — Tedy jeszcze rzekł Abraham: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego: A jeźliby się ich tam snać znalazło dwadzieścia? odpowiedział Pan: Nie zatracę i dla tych dwudziestu.
1 Księga Mojżeszowa 18:32 — Nad to rzekł Abraham: Proszę niech się nie gniewa Pan mój, że jeszcze raz tylko przemówię: A jeźliby się ich tam znalazło dziesięć? Tedy rzekł Pan: Nie wytracę i dla tych dziesięciu.
1 Księga Mojżeszowa 20:4 — Ale Abimelech nie przybliżył się był do niej, i rzekł: Panie, izali też lud sprawiedliwy zabijesz?
2 Księga Mojżeszowa 4:10 — I rzekł Mojżesz do Pana. Proszę Panie, nie jestem ja mężem wymownym ani przedtem ani odtąd, jakoś mówił do sługi twego: bom ciężkich ust i ciężkiego języka.
2 Księga Mojżeszowa 4:13 — I rzekł Mojżesz: Słuchaj Panie, poślij proszę tego, kogo posłać masz.
2 Księga Mojżeszowa 5:22 — I wrócił się Mojżesz do Pana, a rzekł: Panie, czemuś to złe wprowadził na lud twój, czemuś mię tu posłał?
2 Księga Mojżeszowa 15:17 — Wprowadzisz je, i wszczepisz je na górze dziedzictwa twego, na miejscu, któreś ku mieszkaniu twemu sprawił, Panie; w świątnicy, Panie, którą umocnią ręce twoje.
2 Księga Mojżeszowa 34:9 — I rzekł; Jeźlim teraz znalazł łaskę w oczach twoich, Panie, niech idzie proszę Pan w pośrodku nas, lud bowiem ten twardego karku jest, a odpuść nieprawości nasze, i grzech nasz, a miej nas za dziedzictwo.
4 Księga Mojżeszowa 14:17 — A tak teraz niech proszę uwielbiona będzie moc Pańska, jakoś rzekł, mówiąc:
5 Księga Mojżeszowa 3:24 — Panie Boże, tyś począł okazywać słudze twemu wielkość twoję, i rękę twoję możną; bo któż jest Bogiem na niebie, albo na ziemi, któryby czynić mógł według spraw twoich, i według możności twoich?
5 Księga Mojżeszowa 9:26 — I modliłem się Panu, i rzekłem: Panie Boże, nie zatracajże ludu twego, i dziedzictwa twego, któreś odkupił wielmożnością twoją, któreś wywiódł z Egiptu ręką możną.
Księga Jozuego 7:7 — Zatem rzekł Jozue: Ach! Panie Panujący, przeczżeś przeprowadził lud ten za Jordan, abyś nas podał w rękę Amorejczyka na wytracenie? O byśmy byli raczej mieszkali za Jordanem!
Księga Jozuego 7:8 — O Panie, cóż rzekę, ponieważ podawa Izrael tył nieprzyjaciołom swoim?
Księga Sędziów 6:15 — A on rzekł do niego: Proszę Panie mój, czemże wybawię Izraela? oto naród mój podły jest w Manase, a jam najmniejszy w domu ojca mego.
Księga Sędziów 6:22 — A widząc Giedeon, iż to był Anioł Pański, rzekł: Ach, Panie Boże, czemużem widział Anioła Pańskiego twarzą w twarz?
Księga Sędziów 13:8 — Tedy się modlił Manue Panu, mówiąc: Proszę Panie mój, mąż Boży, któregoś posłał, niech przyjdzie proszę znowu do nas, a nauczy nas, co czynić mamy z dziecięciem, które się narodzi?
Księga Sędziów 16:28 — Wzywał tedy Samson Pana, i rzekł: Panie Boże, wspomnij na mię, proszę, a zmocnij mię proszę tylko ten raz; Boże, abym się raz pomścił obu oczu moich nad Filistynami.
2 Księga Samuela 7:18 — Tedy wszedłszy król Dawid, usiadł przed obliczem Pańskiem, i rzekł: Cożem ja jest Panie Boże, i co za dom mój, żeś mię przywiódł aż dotąd?
2 Księga Samuela 7:19 — Lecz i to mało było przed oblicznością twoją, Panie Boże; aleś też obietnicę uczynił o domie sługi twego na czas daleki, a to prawie obyczajem ludzkim, Panie Boże!
2 Księga Samuela 7:20 — I cóż więcej ma mówić Dawid przed tobą? albowiem ty znasz sługę twego, o Panie Boże.
2 Księga Samuela 7:28 — Teraz tedy, Panie Boże, tyś sam Bóg, a słowa twe są prawdą, i rzekłeś do sługi twojego te dobre rzeczy.
2 Księga Samuela 7:29 — Raczże już teraz błogosławić domowi sługi twego, aby trwał na wieki przed tobą; boś ty Panie Boże rzekł: Że błogosławieństwem twojem będzie ubłogosławion dom sługi twego na wieki.
1 Księga Królewska 2:26 — A do Abijatara kapłana rzekł król: Idź do Anatot, do osiadłości twojej, albowiemeś mężem śmierci; wszakże cię dziś nie zabiję, gdyżeś nosił skrzynię Pańską przed Dawidem, ojcem moim, a iżeś to wszystko cierpiał, czem był trapiony ojciec mój.
1 Księga Królewska 3:10 — I podobało się to Panu, że żądał Salomon tej rzeczy.
1 Księga Królewska 8:53 — Albowiemeś je ty sobie odłączył za dziedzictwo ze wszystkich narodów ziemi, jakoś powiedział przez Mojżesza, sługę twego, gdyś wywiódł ojce nasze z Egiptu, o Panie Boże!
1 Księga Królewska 22:6 — A tak zebrał król Izraelski proroków około czterech set mężów, i rzekł do nich: Mamże ciągnąć na wojnę przeciwko Ramot Galaad? czy zaniechać? I odpowiedzieli mu: Ciągnij; bo je Pan da w ręce królewskie.
2 Księga Królewska 7:6 — Albowiem sprawił Pan, że słychać było w obozie Syryjskim grzmot wozów i tenten koni, i huk wojska wielkiego, i rzekli jeden do drugiego: Oto najął za pieniądze przeciwko nam król Izraelski króle Hetejskie, i króle Egipskie, aby przypadli na nas.
2 Księga Królewska 19:23 — Przez posły twoje hańbiłeś Pana mego, i rzekłeś: W mnóstwie wozów moich wstąpiłem na wysokie góry, i na strony Libańskie, i podrąbię wysokie cedry jego, i wyborne jodły jego, i przyjdę aż do ostatnich przybytków jego, do lasów, i wybornych ról jego.
Księga Ezdrasza 10:3 — Tylko teraz uczyńmy przymierze z Bogiem naszym, że porzucimy wszystkie żony i narodzone z nich, według rady Pańskiej, i tych, którzy drżą przed przykazaniem Boga naszego, a niech to będzie podług zakonu.
Księga Nehemiasza 1:11 — Proszę o Panie! niech teraz będzie ucho twoje nakłonione ku modlitwie sługi twego i ku modlitwie sług twoich, którzy mają wolę bać się imienia twego; a zdarz dziś, proszę, słudze twemu, i spraw mu miłosierdzie przed tym mężem. A jam był podczaszym królewskim.
Księga Nehemiasza 4:14 — A gdym to oglądał, wstawszy rzekłem do starszych, i do przełożonych, i do innego ludu: Nie bójcie się ich; na Pana wielkiego i straszliwego pamiętajcie, a walczcie za braci waszych, za synów waszych, i za córki wasze, za żony wasze, i za domy was ze.
Księga Ijoba 28:28 — Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
Księga Psalmów 2:4 — Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.
Księga Psalmów 16:2 — Strzeż mię, o Boże! bo w tobie ufam. Rzecz, duszo moja! Panu: Tyś Pan mój, a dobroć moja nic ci nie pomoże,
Księga Psalmów 35:17 — Panie! długoż na to patrzeć będziesz? wyrwijże duszę moję od zguby ich, od lwiąt jedynaczkę moję.
Księga Psalmów 35:22 — Widzisz to, Panie! nie milczże Panie! nie oddalaj się odemnie.
Księga Psalmów 35:23 — Obudźże się, a ocuć dla sądu mego, Boże mój i Panie mój! dla sprawy mojej.
Księga Psalmów 37:13 — Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego.
Księga Psalmów 38:10 — Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.
Księga Psalmów 38:16 — Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!
Księga Psalmów 39:1 — Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
Księga Psalmów 39:8 — A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.
Księga Psalmów 41:1 — Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
Księga Psalmów 44:24 — Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.
Księga Psalmów 51:17 — Panie! otwórz wargi moje, a usta moje opowiadać będą chwałę twoję.

Pokazano 50 z 433 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H136 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H113

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.