H1241 — בּקר (bâqâr)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego בּקר (bâqâr) — numer Stronga H1241 — występuje w Starym Testamencie 182 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „woły”, „młody”, „i woły”, „wołów”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

• cattle, herd, oxen, ox
• cattle (generic plural but singular in form - collective)
• herd (particular one)
• head of cattle (individually)

Definicja Stronga (ang.)

From H1239; a beeve or animal of the ox kind of either gender (as used for ploughing); collectively a herd: - beeve, bull (+ -ock), + calf, + cow, great [cattle], + heifer, herd, kine, ox.

Jak polska interlinia oddaje H1241

• „woły” — 37 wystąpień
• „młody” — 28 wystąpień
• „i woły” — 15 wystąpień
• „wołów” — 8 wystąpień
• „a stada” — 4 wystąpienia
• „a ich stada” — 3 wystąpienia
• „i stada” — 3 wystąpienia
• „oraz stada” — 3 wystąpienia
• „stada” — 3 wystąpienia
• „Young” — 3 wystąpienia
• „z wołów” — 3 wystąpienia
• „beeves” — 2 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H1241

• 1 Księga Mojżeszowa 12:16 — Który Abramowi dobrze czynił dla niej; i miał Abram owce, i woły, i osły i sługi, i służebnice, i oślice, i wielbłądy.
• 1 Księga Mojżeszowa 13:5 — Także Lot, który chodził z Abramem, miał owce, i woły i namioty.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:7 — Abraham zaś szedł do trzody, i wziął cielę młode i wyborne, i dał je słudze, który się pospieszył, i nagotował je.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:8 — Wziął też masła i mleka, i cielę, które był nagotował, i postawił przed nie, a sam stał przy nich pod drzewem; i jedli.
• 1 Księga Mojżeszowa 20:14 — Tedy nabrawszy Abimelech owiec, i wołów, i sług, i służebnic, dał Abrahamowi, i wrócił mu Sarę, żonę jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:27 — Nabrał tedy Abraham owiec i wołów, i dał Abimelechowi, i uczynili oba przymierze.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:35 — A Pan ubłogosławił pana mego bardzo, i stał się możnym; bo mu nadał owiec, i wołów, i srebra, i złota, i sług, i służebnic, i wielbłądów, i osłów.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:14 — I miał stada owiec, i stada wołów, i czeladzi dosyć; przetoż mu zajrzeli Filistyńczycy.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:7 — I zląkł się Jakób bardzo a strwożył się; i rozdzielił lud, który z nim był, i owce, i woły, i wielbłądy, na dwa hufce;
• 1 Księga Mojżeszowa 33:13 — I odpowiedział mu Jakób: Wie pan mój, że z sobą mam dziatki młode, i owce kotne, i krowy cielne, które jeźlibym przegnał dnia jednego, pozdychają wszystkie stada.
• 1 Księga Mojżeszowa 34:28 — Owce ich, i woły ich, i osły ich, i co w mieście było, i co na polu, pobrali.
• 1 Księga Mojżeszowa 45:10 — I będziesz mieszkał w ziemi Gosen; a będziesz blisko mnie, ty i synowie twoi, i synowie synów twoich, i trzody twoje, i woły twoje, i wszystko, co masz.
• 1 Księga Mojżeszowa 46:32 — A ci mężowie są pasterze trzód, bo się bawili chowaniem bydła; przeto owce swoje, i woły swoje, i wszystko, co mieli, przywiedli.
• 1 Księga Mojżeszowa 47:1 — Tedy przyjechawszy Józef, oznajmił Faraonowi, i rzekł: Ojciec mój i bracia moi z owcami swemi, i z wołami swymi, i ze wszystkiem, co mają, przyjechali z ziemi Chananejskiej; a oto, są w ziemi Gosen.
• 1 Księga Mojżeszowa 47:17 — I przygnali bydła swe do Józefa; i dał im Józef chleba za konie, i za stada owiec, i za stada wołów, i za osły, i przechował je chlebem za wszystkie bydła ich, onego roku.
• 1 Księga Mojżeszowa 50:8 — I wszystek dom Józefów, i bracia jego, i dom ojca jego; tylko dziatki swoje, i owce swoje, i woły swoje zostawili w ziemi Gosen.
• 2 Księga Mojżeszowa 9:3 — Oto, ręka Pańska będzie na bydle twojem, które jest na polu, na koniach, na osłach, na wielbłądach, na wołach i na owcach, powietrze bardzo ciężkie.
• 2 Księga Mojżeszowa 10:9 — I odpowiedział Mojżesz: Z dziećmi naszemi i z starcami naszymi pójdziemy, z synami naszymi, i z córkami naszemi, z trzodami naszemi, i z bydłem naszem pójdziemy; bo święto Panu obchodzić mamy.
• 2 Księga Mojżeszowa 10:24 — A wezwawszy Farao Mojżesza, rzekł: Idźcie, służcie Panu; tylko trzody wasze, i bydła wasze niech zostaną, i dzieci wasze niech idą z wami.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:32 — Nadto trzody wasze, i bydła wasze zabierzcie, jakoście żądali, a odchodząc, mnie też błogosławcie.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:38 — Ale i ludu pospolitego wiele szło z nimi, i owiec, i bydła, dobytek bardzo wielki.
• 2 Księga Mojżeszowa 20:24 — Ołtarz z ziemi uczynisz mi, a ofiarować będziesz na nim całopalenie twoje, i spokojne ofiary twoje, owce twoje, i woły twoje; na któremkolwiek miejscu pamiątkę uczynię imienia mego, przyjdę do ciebie, i będęć błogosławił.
• 2 Księga Mojżeszowa 22:1 — Jeźliby kto ukradł wołu albo owcę, i zabiłby je, albo je sprzedał, pięć wołów wróci za jednego wołu, a cztery owce za jedną owcę,
• 2 Księga Mojżeszowa 29:1 — To też uczynisz im na poświęcenie ich, aby mi odprawowali urząd kapłański: Weźmij cielca jednego młodego, i dwu baranów zupełnych;
• 2 Księga Mojżeszowa 34:3 — Ale żaden niech nie wstępuje z tobą, a nikt też niech nie będzie widziany po wszystkiej górze; ani owce, ani woły, niech się nie pasą przeciwko tej górze.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:2 — Mów do synów Izraelskich, a rzecz im: Gdyby kto z was ofiarował ofiarę Panu, z bydła, z wołów, i z drobnego bydła, ofiarować będziecie ofiarę waszę.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:3 — Jeźli całopalona ofiara jego będzie z rogatego bydła, samca zupełnego ofiarować będzie; u drzwi namiotu zgromadzenia ofiarować go będzie dobrowolnie przed obliczem Pańskiem.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:5 — Zabije tedy cielca tego kapłan przed oblicznością Pańską; a synowie Aaronowi, kapłani, ofiarować będą krew, a pokropią tą krwią ołtarz z wierzchu w około, który jest przede drzwiami namiotu zgromadzenia.
• 3 Księga Mojżeszowa 3:1 — A jeźliby ofiara spokojna była ofiara jego, a byłaby z rogatego bydła, ofiarować będzie samca, albo samicę; zupełnie ofiarować je będzie przed obliczem Pańskiem.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:3 — Jeźliby kapłan pomazany zgrzeszył jako jeden z ludu pospolitego, tedy niech ofiaruje za grzech swój, którego się dopuścił, cielca młodego zupełnego Panu na ofiarę za grzech.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:14 — I poznaliby grzech, którym zgrzeszyli, ofiarować będzie ono zgromadzenie cielca młodego na ofiarę za grzech, a przywiodą go przed namiot zgromadzenia,
• 3 Księga Mojżeszowa 9:2 — I rzekł do Aarona: Weźmij sobie cielca młodego na ofiarę za grzech, i barana na ofiarę całopalenia, oboje zupełne, i ofiaruj je przed obliczem Pańskiem.
• 3 Księga Mojżeszowa 16:3 — Ale tak wchodzić będzie Aaron do świątnicy z cielcem na ofiarę za grzech, a z baranem na ofiarę całopalenia.
• 3 Księga Mojżeszowa 22:19 — Z dobrej woli swej ofiarować będzie zupełnego samca z bydła rogatego, z owiec, i z kóz.
• 3 Księga Mojżeszowa 22:21 — Jeźliby kto ofiarował ofiarę spokojną Panu, pełniąc ślub, albo dobrowolny dar oddając z rogatego bydła, albo z drobnego bydła, bez wady będzie, aby przyjemne było; żadnej wady nie będzie na nim.
• 3 Księga Mojżeszowa 23:18 — A ofiarować z tym chlebem będziecie siedem baranków rocznych zupełnych, i cielca jednego, i dwu baranów; na ofiarę całopalenia będą Panu z ofiarą śniedną ich i z mokremi ofiarami ich; ofiara to ognista na wdzięczną wonność Panu.
• 3 Księga Mojżeszowa 27:32 — Także wszystkie dziesięciny z rogatego bydła, i z drobnego bydła, wszystkiego, co przechodzi pod laską pasterską, każde dziesiąte będzie poświęcone Panu.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:3 — A przynieśli ofiary swe przed Pana: sześć wozów przykrytych, i dwanaście wołów, jeden wóz od dwojga książąt, a od każdego wół jeden, i postawili to przed przybytkiem.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:6 — Wziął tedy Mojżesz one wozy i woły i oddał je Lewitom.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:7 — Dwa wozy, i cztery woły dał synom Gersonowym według potrzeby urzędów ich.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:8 — Cztery zaś wozy i osiem wołów dał synom Merarego według potrzeby urzędów ich, pod władzę Itamara, syna Aarona kapłana.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:15 — Cielec jeden młody, baran jeden, i baranek jeden roczny na ofiarę paloną;
• 4 Księga Mojżeszowa 7:17 — A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, i baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Naasona, syna Aminadabowego.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:21 — Cielca jednego młodego, barana jednego, i baranka jednego rocznego na paloną ofiarę;
• 4 Księga Mojżeszowa 7:23 — A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, i baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Natanaela, syna Suharowego.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:27 — Cielec jeden młody, baran jeden, i baranek roczny jeden na całopalenie.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:29 — A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Eliaba, syna Helonowego.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:33 — Cielec jeden młody, baran jeden, baranek jeden roczny na paloną ofiarę;
• 4 Księga Mojżeszowa 7:35 — A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Elisura, syna Sedeurowego.
• 4 Księga Mojżeszowa 7:39 — Cielec jeden młody, baran jeden, baranek jeden roczny na paloną ofiarę;

Pokazano 50 z 182 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H1241 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H1239

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.