G4341 — προσκαλέομαι (proskaleomai)

Grecki czasownik προσκαλέομαι (proskaleomai) — numer Stronga G4341 — występuje w Nowym Testamencie 30 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „przywoławszy”, „przywołuje”, „niech przywoła do siebie”, „przywołał”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — czasownik:

to call to
to call to one's self
to bid to come to one's self
metaphorically
God is said to call to himself the Gentiles, aliens as they are from him, by inviting them, through the preaching of the gospel unto fellowship with himself in the Messiah's kingdom
Christ and the Holy Sprit are said to call to themselves those preachers of the gospel to whom they have decided to intrust a service having reference to the extension of the gospel

Definicja Stronga (ang.)

Middle voice from G4314 and G2564; to call toward oneself, that is, summon, invite: - call (for, to, unto).

Jak polska interlinia oddaje G4341

„przywoławszy” — 24 wystąpienia
„przywołuje” — 2 wystąpienia
„niech przywoła do siebie” — 1 wystąpienie
„przywołał” — 1 wystąpienie
„przywołałby” — 1 wystąpienie
„przywołałem” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G4341

Ewangelia Mateusza 10:1 — A zwoławszy dwunastu uczniów swoich, dał im moc nad duchy nieczystymi, aby je wyganiali, i uzdrawiali wszelką chorobę i wszelką niemoc.
Ewangelia Mateusza 15:10 — A zawoławszy do siebie ludu, rzekł im: Słuchajcie, a rozumiejcie.
Ewangelia Mateusza 15:32 — Lecz Jezus zwoławszy uczniów swoich, rzekł: Żal mi tego ludu; albowiem już trzy dni przy mnie trwają, a nie mają, co by jedli, a nie chcę ich rozpuścić głodnych, by snać nie pomdleli na drodze.
Ewangelia Mateusza 18:2 — A zawoławszy Jezus dziecięcia, postawił je w pośrodku ich,
Ewangelia Mateusza 18:32 — Tedy zawoławszy go pan jego, rzekł mu: Sługo zły! wszystek on dług odpuściłem ci, żeś mię prosił.
Ewangelia Mateusza 20:25 — Ale Jezus zwoławszy ich, rzekł: Wiecie, iż książęta narodów panują nad nimi, a którzy wielcy są, mocy dokazują nad nimi.
Ewangelia Marka 3:13 — I wstąpił na górę, a wezwał do siebie tych, których sam chciał, i przyszli do niego.
Ewangelia Marka 3:23 — I wezwawszy ich, mówił do nich w podobieństwach: Jakoż może szatan szatana wyganiać?
Ewangelia Marka 6:7 — Tedy zwoławszy do siebie onych dwunastu, począł je po dwóch rozsyłać, i dał im moc nad duchami nieczystymi.
Ewangelia Marka 7:14 — A zwoławszy wszystkiego ludu, mówił im: Słuchajcie mię wszyscy, a zrozumiejcie!
Ewangelia Marka 8:1 — A w oneż dni, gdy nader wielki lud był, a nie mieli, co by jedli, zwoławszy Jezus uczniów swoich, rzekł im:
Ewangelia Marka 8:34 — A zwoławszy ludu z uczniami swoimi, rzekł im: Ktokolwiek chce za mną iść, niech samego siebie zaprze, a weźmie krzyż swój, i naśladuje mię.
Ewangelia Marka 10:42 — Ale Jezus zwoławszy ich, rzekł im: Wiecie, iż ci, którym się zda, że władzę mają nad narody, panują nad nimi, a którzy z nich wielcy są, moc przewodzą nad nimi.
Ewangelia Marka 12:43 — Tedy zwoławszy uczniów swoich rzekł im: Zaprawdę wam powiadam, że ta uboga wdowa więcej wrzuciła, niżeli ci wszyscy, którzy rzucali do skarbnicy.
Ewangelia Marka 15:44 — A Piłat się dziwował, jeźliby już umarł; i zawoławszy setnika, pytał go, dawnoli umarł?
Ewangelia Łukasza 7:19 — Posłał je do Jezusa, mówiąc: Tyżeś jest ten, który ma przyjść, czyli inszego czekać mamy?
Ewangelia Łukasza 15:26 — A zawoławszy jednego z sług, pytał, co by to było.
Ewangelia Łukasza 16:5 — Zawoławszy tedy do siebie każdego z dłużników pana swego rzekł pierwszemu: Wieleś winien panu memu?
Ewangelia Łukasza 18:16 — Ale Jezus zwoławszy ich, rzekł: Dopuśćcie dziatkom przychodzić do mnie, a nie zabraniajcie im; albowiem takowych jest królestwo Boże.
Dzieje Apostolskie 2:39 — Albowiemci wam ta obietnica należy i dziatkom waszym, i wszystkim, którzy daleko są, którekolwiek by powołał Pan, Bóg nasz.
Dzieje Apostolskie 5:40 — I usłuchali go. A zawoławszy Apostołów i ubiwszy je, zakazali, aby nie mówili w imieniu Jezusowem; i wypuścili je.
Dzieje Apostolskie 6:2 — A tak oni dwunastu zwoławszy mnóstwo uczniów, rzekli: Nie jest słuszna, żebyśmy my opuściwszy słowo Boże, służyli stołom.
Dzieje Apostolskie 13:2 — A gdy oni służbę Pańską jawnie odprawiali i pościli, rzekł im Duch Święty: Odłączcie mi Barnabasza i Saula do tej sprawy, do którejm ich powołał.
Dzieje Apostolskie 13:7 — Który był przy zacnym staroście, Sergijuszu Pawle, mężu roztropnym. Ten przyzwawszy Barnabasza i Saula, pragnął słuchać słowa Bożego.
Dzieje Apostolskie 16:10 — A ujrzawszy to widzenie, zaraześmy się starali o to, jakobyśmy się puścili do Macedonii, będąc tego pewni, iż nas Pan powołał, abyśmy im kazali Ewangieliję.
Dzieje Apostolskie 20:1 — A gdy się on rozruch uciszył, zwoławszy Paweł uczniów i z nimi się pożegnawszy, wyszedł stamtąd, aby szedł do Macedonii.
Dzieje Apostolskie 23:17 — Tedy Paweł zawoławszy jednego z setników, rzekł: Zaprowadź tego młodzieńca do hetmana, bo mu coś ma powiedzieć.
Dzieje Apostolskie 23:18 — A tak on wziąwszy go, wiódł go do hetmana i rzekł: Paweł więzień, zawoławszy mię, prosił, abym tego młodzieńca przywiódł do ciebie, któryć ma coś powiedzieć.
Dzieje Apostolskie 23:23 — A zawoławszy dwóch niektórych z setników, rzekł: Nagotujcie dwieście żołnierzy, aby szli aż do Cezaryi; do tego siedmdziesiąt jezdnych i dwieście drabantów na trzecią godzinę w nocy;
List Jakuba 5:14 — Choruje kto między wami, niechże zawoła starszych zborowych, a niech się modlą za nim, pomazując go olejkiem w imieniu Pańskiem;

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.