H8064 — שׁמה שׁמים (shâmayim)
Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego שׁמה שׁמים (shâmayim) — numer Stronga H8064 — występuje w Starym Testamencie 419 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „nieba”, „z nieba”, „w niebie”, „niebo”.
Definicja słownikowa
Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:
- heaven, heavens, sky
- visible heavens, sky
- as abode of the stars
- as the visible universe, the sky, atmosphere, etc
- Heaven (as the abode of God)
Definicja Stronga (ang.)
The second form being dual of an unused singular; from an unused root meaning to be lofty ; the sky (as aloft ; the dual perhaps alluding to the visible arch in which the clouds move, as well as to the higher ether where the celestial bodies revolve): - air, X astrologer, heaven (-s).
Jak polska interlinia oddaje H8064
- „nieba” — 78 wystąpień
- „z nieba” — 48 wystąpień
- „w niebie” — 35 wystąpień
- „niebo” — 34 wystąpienia
- „niebiosa” — 29 wystąpień
- „do nieba” — 22 wystąpienia
- „w powietrzu” — 17 wystąpień
- „i niebo” — 9 wystąpień
- „ku niebu” — 8 wystąpień
- „pod niebem” — 7 wystąpień
- „Ty w niebie” — 7 wystąpień
- „ty z nieba” — 7 wystąpień
Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.
Gdzie występuje H8064
- 1 Księga Mojżeszowa 1:1 — Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.
- 1 Księga Mojżeszowa 1:8 — I nazwał Bóg rozpostarcie niebem. I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień wtóry.
- 1 Księga Mojżeszowa 1:9 — I rzekł Bóg: Niech się zbiorą wody, które są pod niebem, na jedno miejsce, a niech się okaże miejsce suche; i stało się tak.
- 1 Księga Mojżeszowa 1:14 — I rzekł Bóg: Niech będą światła na rozpostarciu niebieskim, ku rozdzielaniu dnia od nocy, a niech będą na znaki, i pewne czasy, i dni, i lata.
- 1 Księga Mojżeszowa 1:15 — I niech będą za światła na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią; i stało się tak.
- 1 Księga Mojżeszowa 1:17 — I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.
- 1 Księga Mojżeszowa 1:20 — I rzekł Bóg: Niech hojnie wywiodą wody płaz duszy żywiącej; a ptactwo niech lata nad ziemią, pod rozpostarciem niebieskim.
- 1 Księga Mojżeszowa 1:26 — Zatem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na wyobrażenie nasze, według podobieństwa naszego; a niech panuje nad rybami morskimi, i nad ptactwem niebieskim, i nad zwierzęty, i nad wszystką ziemią, i nad wszelkim płazem, płazającym się po ziemi.
- 1 Księga Mojżeszowa 1:28 — I błogosławił im Bóg, i rzekł do nich Bóg: Rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię; i czyńcie ją sobie poddaną; i panujcie nad rybami morskimi, i nad ptactwem niebieskim, i nad wszelkim zwierzem, który się rusza na ziemi.
- 1 Księga Mojżeszowa 1:30 — I wszelkiemu zwierzowi ziemskiemu, i wszystkiemu ptactwu niebieskiemu, i wszelkiej rzeczy ruszającej się na ziemi, w której jest dusza żywiąca; wszelka jarzyna ziela będzie ku pokarmowi; i stało się tak.
- 1 Księga Mojżeszowa 2:1 — Dokończone tedy są niebiosa i ziemia, i wszystko wojsko ich.
- 1 Księga Mojżeszowa 2:4 — Teć są zrodzenia niebios, i ziemi, gdy były stworzone, dnia, którego uczynił Pan Bóg ziemię i niebo.
- 1 Księga Mojżeszowa 2:19 — A gdy stworzył Pan Bóg z ziemi wszelki zwierz polny, i wszelkie ptactwo niebieskie, tedy je przywiódł do Adama, aby obaczył jakoby je nazwać miał; a jakoby nazwał Adam każdą duszę żywiącą, tak aby było imię jej.
- 1 Księga Mojżeszowa 2:20 — Tedy dał Adam imiona wszystkiemu bydłu, i ptactwu niebieskiemu, i wszelkiemu zwierzowi polnemu. Lecz Adamowi nie była znaleziona pomoc, która by przy nim była.
- 1 Księga Mojżeszowa 6:7 — I rzekł Pan: Wygładzę człowieka, któregom stworzył, z oblicza ziemi, od człowieka aż do bydlęcia, aż do gadziny, i aż do ptastwa niebieskiego; bo mi żal, żem je uczynił.
- 1 Księga Mojżeszowa 6:17 — A Ja oto, Ja przywiodę potop wód na ziemię, ku wytraceniu wszelkiego ciała, w którem jest duch żywota pod niebem; wszystko, cokolwiek jest na ziemi, pozdycha.
- 1 Księga Mojżeszowa 7:3 — Także z ptastwa niebieskiego siedmioro a siedmioro, samca i samicę, aby żywe zachowane było nasienie na wszystkiej ziemi.
- 1 Księga Mojżeszowa 7:11 — Roku sześćsetnego wieku Noego, miesiąca wtórego, siedemnastego dnia tegoż miesiąca, w tenże dzień przerwały się wszystkie źródła przepaści wielkiej, i okna niebieskie otworzyły się.
- 1 Księga Mojżeszowa 7:19 — Tedy się wody wzmogły nader bardzo nad ziemią, i okryły się wszystkie góry wysokie, które były pod wszystkiem niebem.
- 1 Księga Mojżeszowa 7:23 — Tak wygładził Bóg wszystko stworzenie, które było na ziemi, od człowieka aż do bydlęcia, aż do gadziny, i aż do ptastwa niebieskiego, wygładzone są z ziemi, i został tylko Noe i którzy z nim byli w korabiu.
- 1 Księga Mojżeszowa 8:2 — I zawarte są źródła przepaści, i okna niebieskie, i zahamowany jest deszcz z nieba.
- 1 Księga Mojżeszowa 9:2 — A strach wasz i bojaźń wasza będzie nad wszelkiem zwierzęciem ziemi, i nad wszystkiem ptastwem niebieskiem, i nad wszystkiem, co się rucha na ziemi, i nad wszystkiemi rybami morskiemi: w rękę waszę podane są.
- 1 Księga Mojżeszowa 11:4 — Potem rzekli: Nużeż, zbudujmy sobie miasto i wieżą, której by wierzch dosięgał do nieba, a uczyńmy sobie imię; byśmy się snać nie rozproszyli po obliczu wszystkiej ziemi.
- 1 Księga Mojżeszowa 14:19 — I błogosławił mu, a rzekł: Błogosławiony Abram od Boga najwyższego, dzierżawcy nieba i ziemi.
- 1 Księga Mojżeszowa 14:22 — Tedy rzekł Abram królowi Sodomskiemu: Podniosłem rękę swą ku Panu Bogu najwyższemu, dzierżawcy nieba i ziemi;
- 1 Księga Mojżeszowa 15:5 — I wywiódł go na dwór, i rzekł: Spojrzyj teraz ku niebu, a zlicz gwiazdy, będzieszli je mógł zliczyć; i rzekł mu: Tak będzie nasienie twoje.
- 1 Księga Mojżeszowa 19:24 — Tedy Pan spuścił jako deszcz na Sodomę i na Gomorrę siarkę i ogień, od Pana z nieba.
- 1 Księga Mojżeszowa 21:17 — Tedy usłyszał Bóg głos dziecięcy, i zawołał Anioł Boży na Hagarę z nieba, i rzekł jej: Cóżci Hagaro? nie bój się, boć usłyszał Bóg głos dziecięcy z miejsca, na którem jest.
- 1 Księga Mojżeszowa 22:11 — Lecz zawołał nań Anioł Pański z nieba, i rzekł: Abrahamie! Abrahamie! A on rzekł: Owom ja.
- 1 Księga Mojżeszowa 22:15 — Tedy zawołał Anioł Pański na Abrahama po wtóre z nieba mówiąc:
- 1 Księga Mojżeszowa 22:17 — Błogosławiąc, błogosławić ci będę, a rozmnażając rozmnożę nasienie twoje, jako gwiazdy niebieskie, i jako piasek, który jest na brzegu morskim; a odziedziczy nasienie twoje bramy nieprzyjaciół twoich.
- 1 Księga Mojżeszowa 24:3 — A zaprzysięgnę cię przez Pana, Boga nieba, i Boga ziemi, abyś nie brał żony synowi memu z córek Chananejskich, między któremi ja mieszkam;
- 1 Księga Mojżeszowa 24:7 — Pan Bóg niebieski, który mię wziął z domu ojca mego, i z ziemi rodziny mojej, i który mówił ze mną, a który mi przysiągł, mówiąc: Nasieniu twemu dam ziemię tę; on pośle Anioła swego przed obliczem twojem, i weźmiesz stamtąd żonę synowi memu.
- 1 Księga Mojżeszowa 26:4 — I rozmnożę nasienie twoje jako gwiazdy niebieskie, a dam nasieniu twemu wszystkie te krainy: A będą błogosławione w nasieniu twojem wszystkie narody ziemi.
- 1 Księga Mojżeszowa 27:28 — Niechajżeć da Bóg z rosy niebieskiej, i z tłustości ziemskiej, i obfitość zboża i wina.
- 1 Księga Mojżeszowa 27:39 — I odpowiedział Izaak, ojciec jego, i rzekł mu: Oto w tłustości ziemi będzie mieszkanie twoje, i w rosie niebieskiej z góry.
- 1 Księga Mojżeszowa 28:12 — I śniło mu się, a ono drabina stała na ziemi, a wierzch jej dosięgał nieba; a oto, Aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej.
- 1 Księga Mojżeszowa 28:17 — I zlęknąwszy się, rzekł: O jako to straszne miejsce! nic tu nie jest innego jedno dom Boży, a tu brama niebieska.
- 1 Księga Mojżeszowa 49:25 — Od Boga ojca twego, który cię wspomógł, i od Wszechmogącego, któryć błogosławił błogosławieństwy niebieskiemi z wysoka, i błogosławieństwy przepaści leżącej głęboko, i błogosławieństwy piersi i żywota.
- 2 Księga Mojżeszowa 9:8 — Zatem rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona: Weźmijcie pełne garści wasze popiołu z pieca, a niech go rozrzuci Mojżesz ku niebu przed oczyma Faraonowemi.
- 2 Księga Mojżeszowa 9:10 — Wzięli tedy popiołu z pieca, i stanęli przed Faraonem, i rozrzucił go Mojżesz ku niebu; i stał się wrzodem, pryszczele czyniącym na ludziach i na bydle;
- 2 Księga Mojżeszowa 9:22 — I rzekł Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę twą ku niebu, że będzie grad po wszystkiej ziemi Egipskiej, na ludzi, i na bydło, i na wszelakie zioła polne w ziemi Egipskiej.
- 2 Księga Mojżeszowa 9:23 — A tak wyciągnął Mojżesz laskę swą ku niebu, a Pan dał gromy i grad, i zstąpił ogień na ziemię, i spuścił Pan grad na ziemię Egipską.
- 2 Księga Mojżeszowa 10:21 — Tedy rzekł Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę twą ku niebu, a będą ciemności po ziemi Egipskiej, i macać ich będą.
- 2 Księga Mojżeszowa 10:22 — I wyciągnął Mojżesz rękę swą ku niebu, i były ciemności gęste po wszystkiej ziemi Egipskiej przez trzy dni.
- 2 Księga Mojżeszowa 16:4 — Tedy rzekł Pan do Mojżesza: Oto, Ja, spuszczę wam, jako deszcz chleb z nieba, i będzie wychodził lud, a będzie zbierał, coby dość było na każdy dzień, abym go doświadczył, będzieli chodził w zakonie moim, czyli nie.
- 2 Księga Mojżeszowa 17:14 — Potem rzekł Pan do Mojżesza: Wpisz to dla pamięci w księgi, a włóż to w uszy Jozuego, że pewnie wygładzę pamiątkę Amaleka pod niebem.
- 2 Księga Mojżeszowa 20:4 — Nie czyń sobie obrazu rytego, ani żadnego podobieństwa rzeczy tych, które są na niebie wzgórę, i które na ziemi nisko, i które są w wodach pod ziemią.
- 2 Księga Mojżeszowa 20:11 — Bo przez sześć dni stworzył Pan niebo i ziemię, morze, i cokolwiek w nich jest, i odpoczął dnia siódmego; przetoż błogosławił Pan dzień odpocznienia, i poświęcił go.
- 2 Księga Mojżeszowa 20:22 — I rzekł Pan do Mojżesza: Tak powiesz synom Izraelskim: Wyście widzieli, żem z nieba mówił do was:
Pokazano 50 z 419 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H8064 w rozbiorze wersetu.
Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.