H8057 — שׂמחה (śimchâh)

Hebrajski rzeczownik rodzaju żeńskiego שׂמחה (śimchâh) — numer Stronga H8057 — występuje w Starym Testamencie 93 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „i radość”, „z radością”, „radość”, „radości”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju żeńskiego:

• joy, mirth, gladness
• mirth, gladness, joy, gaiety, pleasure
• joy (of God)
• glad result, happy issue

Definicja Stronga (ang.)

From H8056; blithesomeness or glee, (religious or festival): - X exceeding (-ly), gladness, joy (-fulness), mirth, pleasure, rejoice (-ing).

Jak polska interlinia oddaje H8057

• „i radość” — 15 wystąpień
• „z radością” — 15 wystąpień
• „radość” — 12 wystąpień
• „radości” — 7 wystąpień
• „jest radość” — 3 wystąpienia
• „z radości” — 3 wystąpienia
• „w radości” — 2 wystąpienia
• „z wesela” — 2 wystąpienia
• „bo była radość” — 1 wystąpienie
• „cię wesela” — 1 wystąpienie
• „ci zgodnie z radości” — 1 wystąpienie
• „do radości” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H8057

• 1 Księga Mojżeszowa 31:27 — Przeczżeś potajemnie uciekł, a wykradłeś się ode mnie, a nie oznajmiłeś mi, gdyżbym cię był puścił z radością, i z pieśniami, i z bębnem, i z harfą?
• 4 Księga Mojżeszowa 10:10 — W dzień także wesela waszego, i w święta uroczyste wasze, i na nowiu miesięcy waszych, będziecie trąbić w te trąby przy ofiarach waszych całopalnych, i przy ofiarach waszych spokojnych, i przywiodą was na pamięć przed Bogiem waszym; Ja Pan, Bóg wasz.
• 5 Księga Mojżeszowa 28:47 — Dla tego, żeś nie służył Panu, Bogu twemu, z uciechą, i z weselem serca, mając wszystkiego dostatek.
• Księga Sędziów 16:23 — A książęta Filistyńskie zebrali się sprawować ofiary wielkie Dagonowi, bogu swemu, weselili się, i mówili: Podał bóg nasz w ręce nasze Samsona, nieprzyjaciela naszego.
• 1 Księga Samuela 18:6 — I stało się, gdy się wracali, a Dawid się też wracał od porażki Filistynów, że wyszły niewiasty ze wszystkich miast Izraelskich, śpiewając i grając przeciwko Saulowi królowi z bębnami, z weselem, i z gęślami.
• 2 Księga Samuela 6:12 — I oznajmiono królowi Dawidowi, mówiąc: Błogosławi Pan domowi Obededoma, i wszystkiemu, co ma, dla skrzyni Bożej. Tedy szedłszy Dawid, wziął skrzynię Bożą z domu Obededoma do miasta Dawidowego z weselem.
• 1 Księga Królewska 1:40 — I szedł wszystek lud za nim. Tenże lud grał na piszczałkach, weseląc się weselem wielkiem, tak iż drżała ziemia od głosu ich.
• 1 Księga Kronik 12:40 — Także i którzy blisko ich byli aż do Isaschar i Zabulon i Neftalim, przynosili chleby na osłach, i na wielbłądach, i na mułach, i na wołach, potrawy, mąki, figi, rodzynki, i wino, i oliwę, i wołów, i owiec wielkim dostatkiem; bo była radość w Izraelu.
• 1 Księga Kronik 15:16 — I rzekł Dawid przedniejszym z Lewitów, aby postanowili z braci swoich śpiewaków z instrumentami muzycznemi, z lutniami, z cytrami, i z cymbałami, aby słyszany był wyniesiony głos z weselem.
• 1 Księga Kronik 15:25 — A tak Dawid i starsi Izraelscy, i hetmani nad tysiącami szli, aby przeprowadzili skrzynię przymierza Pańskiego z domu Obededomowego z weselem.
• 1 Księga Kronik 29:9 — I weselił się lud, że tak ochotnie ofiaroweali. Albowiem sercem doskonałem chętnie ofiarowali Panu; także i król Dawid weselił się weselem wielkiem.
• 1 Księga Kronik 29:17 — Wiemci ja, Boże mój! iż ty doświadczasz serc a kochasz się w szczerości; przetoż ja w szczerości serca mego, ochotniem pofiarował to wszystko, nawet i lud twój, który się tu znalazł, widziałem z weselem i z ochotą ofiarujący tobie.
• 1 Księga Kronik 29:22 — I jedli a pili przed Panem dnia onego z weselem wielkiem, a postanowili powtóre królem Salomona, syna Dawidowego, i pomazali go Panu za księcia, a Sadoka za kapłana.
• 2 Księga Kronik 20:27 — Zatem obrócili się wszyscy mężowie Judzcy i Jeruzalemscy, i Jozafat przed nimi, aby się wrócili do Jeruzalemu z radością; albowiem ucieszył ich był Pan nad nieprzyjaciołami ich.
• 2 Księga Kronik 23:18 — I postanowił znowu Jojada przełożonych nad domem Pańskim pod rządem kapłanów i Lewitów, których był rozrządził Dawid w domu Pańskim, aby ofiarowali całopalenia Panu, jako napisano w zakonie Mojżeszowym, z weselem, i z pieśniami, według rozrządzenia Dawidowego.
• 2 Księga Kronik 29:30 — Tedy rozkazał król Ezechyjasz i książęta Lewitom, aby chwalili Pana słowy Dawidowemi, i Asafa, widzącego; chwalili z weselem wielkiem, a kłaniając się modlili się.
• 2 Księga Kronik 30:21 — A tak obchodzili synowie Izraelscy, którzy byli w Jeruzalemie, uroczyste święto przaśników przez siedm dni z weselem wielkiem: i chwalili Pana. Lewitowie na każdy dzień, a kapłani na instrumentach sławili moc Pańską.
• 2 Księga Kronik 30:23 — Tedy uradziło wszystko zgromadzenie, aby to jeszcze czynili przez drugie siedm dni; a tak obchodzili znowu siedm dni z weselem.
• 2 Księga Kronik 30:26 — I było wielkie wesele w Jeruzalemie; bo ode dni Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego, nic takiego nie było w Jeruzalemie.
• Księga Ezdrasza 3:12 — A wiele starców, z kapłanów, i z Lewitów, i z przedniejszych domów ojcowskich, którzy widzieli dom pierwszy, gdy zakładano ten dom przed oczyma ich, płakali głosem wielkim, a zasię wiele ich krzyczało, z radością wynosząc głosy;
• Księga Ezdrasza 3:13 — Tak, iż lud nie mógł rozeznać głosu krzyku wesołego od głosu płaczącego ludu; albowiem lud on krzyczał głosem wielkim, tak że głos było daleka słyszeć.
• Księga Ezdrasza 6:22 — I obchodzili święto uroczyste przaśników przez siedm dni z radością, przeto, że ich Pan był rozweselił, a obrócił serce króla Assyryjskiego do nich, aby zmocnił ręce ich w robocie około domu Bożego, Boga Izraelskiego.
• Księga Nehemiasza 8:12 — Tedy odszedł wszystek lud, aby jedli i pili, i aby innym cząstki posyłali. I weselili się bardzo, przeto, że zrozumieli słowa, których i nauczano.
• Księga Nehemiasza 8:17 — A tak naczyniło kuczek wszystko zgromadzenie, które się wróciło z niewoli, i mieszkali w kuczkach, (choć tego nie czynili synowie Izraelscy ode dni Jozuego, syna Nunowego, aż do dnia onego;) i było wesele bardzo wielkie.
• Księga Nehemiasza 12:27 — A przy poświęcaniu muru Jeruzalemskiego szukano Lewitów ze wszystkich miejsc ich, aby ich przywiedziono do Jeruzalemu, żeby wykonali poświęcania i wesela, a to z wysławianiem i z śpiewaniem, z cymbałami, z lutniami, i z cytrami.
• Księga Nehemiasza 12:43 — Sprawowali także onegoż dnia ofiary wielkie, i weselili się; albowiem Bóg rozweselił ich był weselem wielkiem, tak, iż się i niewiasty i dziatki weseliły; i było słyszeć wesele Jeruzalemskie daleko.
• Księga Nehemiasza 12:44 — Obrani też są dnia onego mężowie nad komorami skarbów, i ofiar, pierwocin, i dziesięcin, aby zgromadzali do nich z pól miejskich działy, zakonem warowane kapłanom i Lewitom; bo się weselił Juda z kapłanów i z Lewitów tam stojących;
• Księga Estery 8:16 — A Żydom weszła światłość i wesele, i radość i cześć.
• Księga Estery 8:17 — Także w każdej krainie, i w każdem mieście, i na wszelkiem miejscu, gdziekolwiek rozkaz królewski, i wyrok jego doszedł, mieli Żydzi wesele, radość, uczty, i dzień ucieszny; a wiele z narodów onych krain zostawali Żydami; albowiem strach był przypadł od Żydów na nie.
• Księga Estery 9:17 — Poczęli dnia trzynastego miesiąca Adar, a przestali dnia czternastego tegoż miesiąca, a sprawowali tegoż dnia uczty i wesela.
• Księga Estery 9:18 — Ale Żydzi, którzy byli w Susan, zebrali się dnia trzynastego i czternastego tegoż miesiąca; a odpoczęli piętnastego dnia tegoż miesiąca, i sprawowali dnia onego uczty i wesela.
• Księga Estery 9:19 — Przetoż Żydzi mieszkający po wsiach, i po miasteczkach niemurowanych, obchodzą dzień czternasty miesiąca Adar z weselem, i z ucztami i z dobrą myślą, posyłając upominki jeden drugiemu.
• Księga Estery 9:22 — Według onych dni, w których odpoczęli Żydzi od nieprzyjaciół swoich, a miesiąca tego, który się im był obrócił z smutku w wesele, a z płaczu w dzień radości; aby obchodzili one dni z ucztami i z weselem, jeden drugiemu upominki, a ubogim dary po syłając.
• Księga Ijoba 20:5 — Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?
• Księga Psalmów 16:11 — Oznajmisz mi drogę żywota; obfitość wesela jest przed obliczem twojem, rozkoszy po prawicy twojej aż na wieki.
• Księga Psalmów 21:7 — Boś go wystawił na rozmaite błogosławieństwo aż na wieki; rozweseliłeś go weselem oblicza twego.
• Księga Psalmów 30:12 — Tedyś odmienił płacz mój w pląsanie; zdjąłeś ze mnie wór mój, a przepasałeś mię radością. Przetoż tobie śpiewać będzie chwała moja, a milczeć nie będzie. Panie, Boże mój! na wieki wysławiać cię będę.
• Księga Psalmów 43:4 — Abym przystąpił do ołtarza Bożego, do Boga wesela i radości mojej; i będę cię wysławiał na harfie, o Boże, Boże mój!
• Księga Psalmów 45:16 — Przywiodą je z weselem i z radością, a wnijdą na pałac królewski.
• Księga Psalmów 51:10 — Daj mi słyszeć radość i wesele, a niech się rozradują kości moje, któreś pokruszył.
• Księga Psalmów 68:4 — Ale sprawiedliwi weselić się i radować będą przed obliczem Bożem, i pląsać będą od radości.
• Księga Psalmów 97:11 — Światłości nasiano sprawiedliwemu, a radości tym, którzy są uprzejmego serca.
• Księga Psalmów 100:2 — Służcie Panu z weselem, przychodźcie przed oblicze jego z radością.
• Księga Psalmów 106:5 — Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twojem.
• Księga Psalmów 137:3 — A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,( chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich,
• Księga Psalmów 137:6 — Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje.
• Przypowieści Salomona 10:28 — Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.
• Przypowieści Salomona 12:20 — Zdrada jest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoju, mają wesele.
• Przypowieści Salomona 14:10 — Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.
• Przypowieści Salomona 14:13 — Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

Pokazano 50 z 93 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H8057 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H8056

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.