H8056 — שׂמח (śâmêach)

Hebrajski przymiotnik שׂמח (śâmêach) — numer Stronga H8056 — występuje w Starym Testamencie 23 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „cieszyli”, „radosne”, „wesołych”, „a kto jest zadowolony”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — przymiotnik:

joyful, merry, glad
joyful, showing joy
you who rejoice (substantive)

Definicja Stronga (ang.)

From H8055; blithe or gleeful: - (be) glad, joyful, (making) merry ([-hearted]), rejoice (-ing).

Jak polska interlinia oddaje H8056

„cieszyli” — 2 wystąpienia
„radosne” — 2 wystąpienia
„wesołych” — 2 wystąpienia
„a kto jest zadowolony” — 1 wystąpienie
„dla nas, czego jesteśmy zadowoleni” — 1 wystąpienie
„i być radosna” — 1 wystąpienie
„i radować” — 1 wystąpienie
„i radował” — 1 wystąpienie
„i ucieszył” — 1 wystąpienie
„Kto radować” — 1 wystąpienie
„Które radować” — 1 wystąpienie
„które radują” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H8056

5 Księga Mojżeszowa 16:15 — Przez siedem dni będziesz obchodził święto uroczyste Panu, Bogu twemu, na miejscu, które obierze Pan, gdyć błogosławić będzie Pan, Bóg twój, we wszystkich urodzajach twoich, i we wszelkiej pracy rąk twoich; a tak będziesz wesół.
1 Księga Królewska 1:40 — I szedł wszystek lud za nim. Tenże lud grał na piszczałkach, weseląc się weselem wielkiem, tak iż drżała ziemia od głosu ich.
1 Księga Królewska 1:45 — I pomazali go Sadok kapłan, i Natan prorok za króla w Gihonie, i szli stamtąd weseląc się, tak, że zadrżało miasto; tenci jest krzyk, któryście słyszeli;
1 Księga Królewska 4:20 — Tedy Juda i Izrael będąc niezliczeni jako piasek, który jest nad morzem w mnóstwie, jedli, i pili, i weselili się.
1 Księga Królewska 8:66 — A dnia ósmego rozpuścił lud; którzy błogosławiąc królowi, rozeszli się do przybytków swoich, weseląc się, i ciesząc się w sercu swem ze wszystkiego dobrego, które uczynił Pan Dawidowi, słudze swemu, i Izraelowi, ludowi swemu.
2 Księga Królewska 11:14 — A gdy ujrzała, że oto król stał na majestacie według zwyczaju, a książęta i trąby około króla, a wszystek lud ziemi weselący się, i trąbiący w trąby, rozdarła Atalija odzienie swoje, i wołała: Sprzysiężenie, sprzysiężenie!
2 Księga Kronik 7:10 — A dnia dwudziestego i trzeciego, miesiąca siódmego, rozpuścił lud do przybytków swoich, weselący się i cieszący się w sercu swem z dobrodziejstwa, które uczynił Pan Dawidowi i Salomonowi i Izraelowi, ludowi swemu.
2 Księga Kronik 23:13 — A gdy ujrzała, że król stał na majestacie swoich w wejściu, i książęta i trąby około króla, i wszystek lud onej ziemi weselący się, i trąbiący w trąby, i śpiewaki z instrumentami muzycznemi, i tych, którzy zaczynali śpiewanie, tedy rozdarła Atalij a szaty swoje, mówiąc: Sprzysiężenie! sprzysiężenie!
Księga Estery 5:9 — A tak wyszedł Haman dnia onego wesoły, i z dobrą myślą; ale gdy ujrzał Haman Mardocheusza w bramie królewskiej, że ani powstał, ani się ruszył przed nim , napełniony był Haman przeciwko Mardocheuszowi popędliwością.
Księga Estery 5:14 — I rzekła mu Zeres, żona jego, i wszyscy przyjaciele jego: Niech postawią szubienicę wysoką na pięćdziesiąt łokci, a rano mów do króla, aby powieszono Mardocheusza na niej, a idź z królem na ucztę z weselem. I upodobała się ta rada Hamanowi, i kazał postawić szubienicę.
Księga Estery 8:15 — A Mardocheusz wyszedł od króla w szacie królewskiej hijacyntowej i białej, i w wielkiej koronie złotej, i w płaszczu bisiorowem, i szarłatnym; a miasto Susan weseliło i radowało się.
Księga Ijoba 3:22 — Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.
Księga Psalmów 35:26 — Niechajże będą pohańbieni, i zawstydzeni wszyscy weselący się ze złego mego; niech będą obleczeni w hańbę, i w sromotę, którzy się chlubią przeciwko mnie.
Księga Psalmów 113:9 — Który sprawia, że niepłodna w domu bywa matką weselącą się z dziatek. Halleluja.
Księga Psalmów 126:3 — Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nami, z czegośmy się bardzo uradowali.
Przypowieści Salomona 2:14 — Którzy się radują, gdy czynią złe, a weselą się w złośliwych przewrotnościach;
Przypowieści Salomona 15:13 — Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
Przypowieści Salomona 17:5 — Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie pomsty.
Przypowieści Salomona 17:22 — Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.
Przypowieści Salomona 29:6 — Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.
Księga Kaznodziei 2:10 — A wszystkiego, czego pożądały oczy moje, nie zabraniałem im, anim odmawiał sercu memu żadnego wesela; ale serce moje weseliło się ze wszystkiej pracy mojej. A toć był dział mój ze wszystkiej pracy mojej.
Księga Izajasza 24:7 — Smucić się będzie moszcz, uwiędnie winna macica, wzdychać będą wszyscy wesołego serca.
Księga Amosa 6:13 — Biada wam! którzy się weselicie, a niemasz z czego, mówiąc: Izaliśmy sobie nie naszą mocą wzięli rogi?

Hasła pokrewne

H8055

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.