Księga Nehemiasza 8

Księga Nehemiasza, rozdział 8 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Nehemiasza 8 — Biblia Gdańska

1 Zebrał się tedy wszystek lud jednostajnie na ulicę, która jest przed bramą wodną, i rzekli do Ezdrasza, nauczonego w Piśmie, aby przyniósł księgi zakonu Mojżeszowego, który był przykazał Pan Izraelowi.

2 Tedy przyniósł Ezdrasz kapłan zakon przed ono zgromadzenie mężów i niewiast, i wszystkich, którzyby rozumnie słuchać mogli; a działo się to dnia pierwszego, miesiąca siódmego.

3 I czytał w nim na onej ulicy, która jest przed bramą wodną, od poranku aż do południa przed mężami i niewiastami, i którzy zrozumieć mogli, a uszy wszystkiego ludu obrócone były do ksiąg zakonu.

4 I stanął Ezdrasz nauczony w Piśmie na kazalnicy, którą byli zgotowali na to, a podle niego stał Matytyjasz, i Sema, i Ananijasz, i Uryjasz, i Helkijasz, i Maasyjasz, po prawej ręce jego, a po lewej ręce jego Fedajasz, i Misael, i Malchyjasz, i Chasum, i Chasbadana, Zacharyjasz i Mesullam.

5 Otworzył tedy Ezdrasz księgi przed oczyma wszystkiego ludu, bo stał wyżej niż wszystek lud; a gdy je otworzył, wszystek lud powstał.

6 I błogosławił Ezdrasz Panu, Bogu wielkiemu, a wszystek lud odpowiadał: Amen! Amen! podnosząc ręce swoje; a nachyliwszy głowy, kłaniali się Panu twrzą ku ziemi.

7 Także i Jesua, i Bani, i Serebijasz, Jamin, Chakub, Sabbetaj, Hodyjasz, Maasyjasz, Kielita, Azaryjasz, Jozabad, Chanan, Felajasz, i Lewitowie nauczali ludu zakonu, a lud stał na miejscu swem.

8 Bo czytali w księgach zakonu Bożego wyraźnie, a wykładając zmysł objaśniali to, co czytali.

9 Zatem Nehemijasz (ten jest Tyrsata) i Ezdrasz kapłan, nauczony w Piśmie, i Lewitowie, którzy uczyli lud, rzekli do wszystkiego ludu: Ten dzień poświęcony jest Panu, Bogu waszemu, nie smućcież się, ani płaczcie. (Bo płakał wszystek lud, słysząc słowa zakonu.)

10 I rzekł im: Idźcież, jedzcie rzeczy tłuste a pijcie napój słodki, a posyłajcie cząstki tym, którzy sobie nic nie nagotowali; albowiem święty jest dzień Panu naszemu. Przetoż się nie frasujcie; albowiem wesele Pańskie jest siłą waszą,

11 A gdy Lewitowie uczynili milczenie między wszystkim ludem, mówiąc: Milczcież, bo dzień święty jest, a nie smućcie się:

12 Tedy odszedł wszystek lud, aby jedli i pili, i aby innym cząstki posyłali. I weselili się bardzo, przeto, że zrozumieli słowa, których i nauczano.

13 Potem zebrali się dnia drugiego przedniejsi domów ojcowskich ze wszystkiego ludu, kapłani i Lewitowie, do Ezdrasza nauczonego w Piśmie, aby wyrozumieli słowa zakonu.

14 I znaleźli napisane w zakonie, że rozkazał Pan przez Mojżesza, aby mieszkali synowie Izraelscy w kuczkach w święto uroczyste miesiąca siódmego;

15 A iżby to opowiedziano i obwołano we wszystkich miastach ich, i w Jeruzalemie, mówiąc: Wynijdźcie na górę, a nanoście gałęzia oliwnego, i gałęzia sosnowego, i gałęzia myrtowego, i gałęzia palmowego, i gałęzia drzewa gęstego, abyście poczynili kuczki, jako jest napisane.

16 Przetoż wyszedł lud, a nanosili i poczynili sobie kuczki, każdy na dachu swym, i w sieniach swych, i w sieniach domu Bożego, i na ulicy bramy wodnej, i na ulicy bramy Efraimowej.

17 A tak naczyniło kuczek wszystko zgromadzenie, które się wróciło z niewoli, i mieszkali w kuczkach, (choć tego nie czynili synowie Izraelscy ode dni Jozuego, syna Nunowego, aż do dnia onego;) i było wesele bardzo wielkie.

18 A Ezdrasz czytał w księgach zakonu Bożego na każdy dzień; od pierwszego dnia aż do dnia ostatniego; i obchodzili święto uroczyste przez siedm dni, a dnia ósmego było zgromadzenie według zwyczaju.

Komentarz do rozdziału: Księga Nehemiasza 8

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Nehemiasza 8:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Na ulice” — Zborny punkt.

Księga Nehemiasza 8:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Bo czytali” — Bóg wybrał ludzi za Swoje narzędzia, aby zapoznawali lud, jaka jest wola Boża.

„Wyraźnie” — Wyobraża czas, w którym wszyscy usłyszą poselstwo ewangelii w jego czystości, a czas ten jest bliski.

Księga Nehemiasza 8:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Zatem Nehemiasz” — Wyobraża Chrystusa przy wtórym Jego przyjściu.

„Ten jest Tyrsata” — Wielkorządca prowincji.

„Nie smućcie się” — Gdy okazała się pokuta, nadszedł czas, by przestać się smucić. "Czemu dzieci króla miałyby się smucić po wszystkie dni swoje?".

Księga Nehemiasza 8:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Pijcie napój słodki” — Wyobraża radość i wesele w 1000-leciu, z powodu obfitości łask Bożych.

„Posyłajcie cząstki” — Wyobraża rozgłaszanie znajomości Pańskiej, która napełni całą ziemię.

„Dzień Panu naszemu” — Wyobraża 1000-lecie. Istotnie, smutek może wystąpić jak jakiś potop, i często wystąpi, lecz w tych wszystkich sytuacjach Pan jest naszym Pomocnikiem. Dusza, która nigdy nie była smagana smutkiem i udręką, nigdy nie doświadczyła wartości miłości i pomocy ze strony Pana. Istnieją okresy przytłaczającego smutku, w których bardziej zbliżamy się do Pana, a On jest szczególnie blisko nas. Psalmista (130) doszedł do takiego wniosku, gdy w głębokim utrapieniu wołał do Pana i rozważał o Jego sprawiedliwości, mówiąc: "Z głębokości wołam do ciebie, o Panie! Panie! wysłuchaj głos mój: nakłoń uszów twych do głosu próśb moich". Znając swoje niedociągnięcia i tęsknotę do zupełnego wyzwolenia z wszelkiej niedoskonałości, prorokując także o obfitości zabezpieczenia Boskiego Planu zbawienia przez Chrystusa, dodaje: "Panie! będziesz nieprawości upatrywał [zarzucał je nam], Panie! któż się ostoi? Aleć u ciebie jest odpuszczenie, aby się ciebie bano [czczono]".

Źródła: MANNA - POCIECHA W SMUTKU:

Epifania i Bazylea:

„rzeczy tłuste” — dobrze umięśnione.-TP 89,121 (MANNA - POCIECHA W SMUTKU:) Ogromna większość ludzkości, ogólnie mówiąc, poddaje się raczej smutkowi niżeli radości. Pod panowaniem przekleństwa Adamowego nie może być inaczej, gdyż ból cierpienie, choroby, straty, zawody, wrogość, umieranie, śmierć i żałoba, ze wszystkich stron otaczają rodzaj ludzki i pogrążają go w smutku, wszyscy bowiem żyjemy w nocy grzechu, podczas której występuje płacz (Ps.30:6). Stąd, jak wiemy, radość nie jest powszechnym i trwałym doświadczeniem ludzkości pod przekleństwem. Radość jest przywilejem ludu Bożego. (MANNA - POCIECHA W SMUTKU:)

Źródła: MANNA - POCIECHA W SMUTKU:

Księga Nehemiasza 8:14

Epifania i Bazylea:

„aby mieszkali synowie Izraelscy w kuczkach” — Izraelici mieszkający w kuczkach z różnych gałęzi przedstawiają różnych wyznawców Prawdy zajmujących różne stanowiska -- miejsca zamieszkania -- przed Bogiem. (TP 1932, s. 72)

Księga Nehemiasza 8:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Gałęzi oliwnych” — Symbol pokoju.

Epifania i Bazylea:

„gałęzia oliwnego” — mieszkający w kuczce z tych gałęzi przedstawiają M.St. (TP 1932, s. 72)

„gałęzia sosnowego” — mieszkający w kuczce z tych gałęzi przedstawiają M.G. (TP 1932, s. 72) próbnie usprawiedliwieni. (TP 1979, s. 27)

„gałęzia mirtowego” — mieszkający w kuczce z tych gałęzi przedstawiają tymczasowo Usprawiedliwionych. (TP 1932, s. 72) drzewo mirtowe jest użyte do przedstawienia Młodocianych Godnych. (TP 1974, s. 43) M.G. (TP 1979, s. 27)

„gałęzia palmowego” — mieszkający w kuczce z tych gałęzi przedstawiają W.G. (TP 1932, s. 72)

„gałęzia drzewa gęstego” — (grubego), mieszkający w kuczce z tych gałęzi przedstawiają członków wtórej śmierci. (TP 1932, s. 72)

Literatura o rozdziale Księga Nehemiasza 8

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Nehemiasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.