Księga Nehemiasza 3

Księga Nehemiasza, rozdział 3 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (32 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Nehemiasza 3 — Biblia Gdańska

1 Potem powstał Elijasyb, kapłan najwyższy, i bracia jego kapłani, i budowali bramę owczą. I zbudowali ją, i przyprawili wrota do niej; aż do wieży Mea zbudowali ją, i aż do wieży Chananeel.

2 A podle niego budowali mężowie z Jerycha, a podle nich budował Zachur, syn Immrego.

3 A bramę rybną budowali synowie Senaa, którzy ją też przykryli i przyprawili wrota do niej, i zamki jej, i zawory jej.

4 A podle nich poprawiał Meremot, syn Uryjasza, syna Kosowego; a podle nich poprawiał Mesullam, syn Barachyjaszowy, syna Mesezabelowego; a podle nich poprawiał Sadok, syn Baany.

5 Podle nich zasię poprawiali Tekuitczycy; ale ci, co byli zacniejsi z nich, nie podłożyli szyi swej pod robotę pana swego.

6 A bramę starą poprawiali Jojada, syn Faseachowy, i Mesullam, syn Besodyjaszowy; ci ją przykryli, i przyprawili wrota do niej, i zamki jej, i zawory jej.

7 A podle nich poprawiał Melatyjasz Gabaonitczyk, Jadon Meronitczyk, mężowie z Gabaon i z Masfa, aż do stolicy książęcej, z tej strony rzeki.

8 Podle nich poprawiał Husyjel, syn Charchajaszowy, z złotnikami; a podle niego poprawiał Chananijasz, syn aptekarski; a Jeruzalemu zaniechali aż do muru szerokiego.

9 A podle nich poprawiał Rafajasz, syn Churowy, przełożony nad połową powiatu Jeruzalemskiego.

10 A podle nich poprawiał Jedajasz, syn Harumafowy, i przeciw swemu domowi; a podle niego poprawiał Hattus, syn Hasbonijaszowy.

11 Części zaś drugiej poprawiał Malchyjasz, syn Harymowy, i Hasub, syn Pachatmoabowy, także i wieżę Tannurym.

12 A podle niego poprawiał Sallum, syn Hallochesowy, przełożony nad połową powiatu Jeruzalemskiego, sam i córki jego.

13 Bramy nad doliną poprawiał Chanun, i obywatele Zanoe; cić ją budowali, i przyprawili wrota do niej, zamki jej, i zawory jej; i na tysiąc łokci muru aż do bramy gnojowej.

14 Bramy zaś gnojowej poprawiał Melchyjasz, syn Rechaby, przełożony nad powiatem Betcherem; tenci ją zbudował, i przyprawił wrota do niej, zamki jej, i zawory jej,

15 Dotego bramy żródła poprawiał Sallon, syn Cholhozowy, przełożony nad powiatem Masfa; a ten ją zbudował, i przykrył ją, i przyprawił wrota do niej, i zamki jej, i zawory jej, i mur nad stawem Selach ku ogrodowi królewskiemu aż do schodu, po którym schodzą z miasta Dawidowego.

16 Zatem poprawiał Nehemijasz, syn Hasbuka, przełożony nad połową powiatu Betsur, aż przeciwko grobom Dawidowym i aż do stawu urobionego, i aż do domu mocarzów.

17 Za nim poprawiali Lewitowie Rehum, syn Bani; podle niego poprawiał Hasabijasz, przełożony nad połową powiatu Ceile z powiatem swoim.

18 Za nim zasię poprawiali bracia ich, Bawaj, syn Chenadadowy, przełożony nad połową powiatu Ceile.

19 A podle niego poprawiał Eser, syn Jesui, przełożony nad Masfą, części drugiej przeciw miejscu, kędy chodzą do zbrojowni nazwanej Mikzoa.

20 Po nim wzruszony gorliwością poprawiał Baruch, syn Zabbajowy, części drugiej od Mikzoa aż do drzwi domu Elijasyba, najwyższego kapłana.

21 Za nim poprawiał Meremot, syn Uryjasza, syn Kosowego, części drugiej, ode drzwi domu Elijasybowego aż do końca domu jego.

22 A za nim poprawiali kapłani, którzy mieszkali w równinie.

23 Za nimi poprawiał Benjamin i Hasub, przeciw domom swoim; za nimi poprawiał Azaryjasz, syn Maasejasza, syna Ananijaszowego, podle domu swego.

24 Za nim poprawiał Bennui, syn Chenadadowy, części drugiej od domu Azaryjaszowego aż do Mikzoa, i aż do rogu.

25 Palal, syn Uzajego przeciw Mikzoa, i wieży wysokiej, wywiedzionej z domu królewskiego, która była w sieni więzienia; po nim poprawiał Fadajasz, syn Farosowy.

26 A Netynejczycy, co mieszkali w Ofel, poprawiali aż na przeciwko bramie wodnej na wschód słońca, i wieży wysokiej.

27 Za nimi poprawiali Tekuitczykowie drugą część przeciw wieży wielkiej i wysokiej aż do muru Ofel.

28 Od bramy końskiej poprawiali kapłani, każdy przeciw domowi swemu.

29 Za nimi poprawiał Sadok, syn Immerowy, przeciw domowi swemu, a za nim poprawiał Semejasz, syn Sechenijaszowy, stróż barmy wschodniej.

30 Za nim poprawiał Chananijasz, syn Selemijaszowy, i Chanun, syn Salafowy szósty, części drugiej; za nim poprawiał Mesullam, syn Berechyjaszowy, przeciw gmachowi swemu.

31 Za nim poprawiał Malchijasz, syn złotniczy, aż do domu Netynejczyków, i kupców, przeciw bramie sądowej, i aż do sali narożnej.

32 A między salą narożną aż do bramy owczej poprawiali złotnicy i kupcy.

Komentarz do rozdziału: Księga Nehemiasza 3

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Nehemiasza 3:1

Epifania i Bazylea:

„Eliasyb” — znaczy Bóg przywraca; J Hemery. (TP 1950, s. 29,30)

„kapłan najwyższy” — był mianowany przez brooklyński Komitet Wykonawczy zarządcą pielgrzymskiej pracy J., natychmiast w dniu 21 listopada poczynił starania, by wytyczyć plan podróży pielgrzymskiej dla J. (TP 1950, s. 29,30)

„i bracia jego kapłani” — zbory. (TP 1950, s. 29,30)

„brama owcza” — pielgrzymi. (TP 1950, s. 29,30)

„aż do wieży Mea” — [Mea - sto], J. dał sto wykładów na wzmocnienie braci. (TP 1950, s. 29,30)

„aż do wieży Chananeel” — [Chananeel znaczy łaska Boża] a następnie 32 wykłady publiczne; pracy tej Bóg wielce pobłogosławił. (TP 1950, s. 29,30)

Księga Nehemiasza 3:2

Epifania i Bazylea:

„podle niego budowali mężowie z Jerycha” — poczyniono specjalne zarządzenia, by jak najszerzej rozgłosić zebrania publiczne, w tym celu gorliwi drukarze Towarzystwa zajęli się tą pracą. (TP 1950, s. 30)

„budował” — czynił starania, by dobrze przygotować się do tej pracy. (TP 1950, s. 30)

„Zachur” — znaczy baczny; br. J. (TP 1950, s. 30)

„syn Immrego” — znaczy wymowny; by słowa jego były przyjemne dla brytyjskiej publiczności. (TP 1950, s. 30)

Księga Nehemiasza 3:3

Epifania i Bazylea:

„brama rybna” — starszych. (TP 1950, s. 29,30)

„synowie Senaa” — [powinno być Hassenaah - ciernista ziemia]; główni bracia którzy współdziałali z J. w roztrząsaniu spornej kwestii o wierze. Oprócz J. było siedmiu starszych, którzy byli głównymi pracownikami w tej sprawie, między innymi J. Hemery i H.E. Thackway. Wszyscy oni odmówili podpisania rezolucji wystosowanej przez Sherna i Crawforda, oraz 11 starszych, w której żądali od br. Russella, by wyrzekł się swej władzy pasterskiej nad Przybytkiem w Londynie. (TP 1950, s. 29,30)

Księga Nehemiasza 3:4

Epifania i Bazylea:

„Meremot” — [znaczy wysoki]; J.F.R. - używając swojego wysokiego stanowiska. (TP 1950, s. 30)

„syn Uryjasza” — [Uryjasz-światłość Jehowy]; napisał list w który poparł Boską zasadę rządzenia Kościołem. ( tzn. przez głosowanie), a karcił system w którym starsi rządzą Kościołem. (TP 1950, s. 30)

„syna Kosowego” — [Koz-cierń]; list J.F.R. - w którym poparł Boską zasadę rządzenia Kościołem. (TP 1950, s. 30)

„Mesullam” — [wynagrodzony]; J. Hemery, którego Pan wynagradzał. (TP 1950, s. 30)

„syn Barachjaszowy” — [Barachiasz-błogosławiony przez Jehowę], i błogosławił. (TP 1950, s. 30)

„syna Mesezabelowego” — [Mesezabel-wyzwolony przez Boga], i którego wyzwolił od uciemiężenia. (TP 1950, s. 30)

„Sadok” — [sprawiedliwy], J. sprawiedliwie. (TP 1950, s. 30)

„syn Baany” — [Baana-strapienie], i z wielkim wysiłkiem fizycznym, pracował w tym samym celu. (TP 1950, s. 30)

Księga Nehemiasza 3:5

Epifania i Bazylea:

„Tekujczycy” — [trębacze] sześciu starszych, którzy podnieśli alarm, odnośnie sytuacji w zborze. (TP 1950, s. 30)

„ale ci co byli zacniejsi z nich, nie położyli szyi swej pod robotę pana swego” — Lecz jedenastu starszych, którzy, ogólnie mówiąc, byli wybitniejsi nic nie czyniło w prowadzeniu tej dobrej pracy. (TP 1950, s. 30)

Księga Nehemiasza 3:6

Epifania i Bazylea:

„A bramę starą” — (starców) ośmiu doradców J. z poza Londynu i sześciu doradców z Londynu. (TP 1950, s. 29)

„Jojada” — [Jehowa zna]; Pan dał świadomość J. (TP 1950, s. 29)

„syn Faseachowy” — [Faseach-kulawy]; że w tym kraju był obcy, przenośnie - kulawy. Potrzebował doradców za kule, które by go podpierały. (TP 1950, s. 29)

„Mesullam” — [wynagrodzony]; J. Hemery, którego Pan wynagradzał. (TP 1950, s. 29)

„Besodyjasz” — [W radzie z Jehową]; Najwięcej przyczynił się do tego wyboru J. Hemery, który znając braci brytyjskich dobrze wiedział, którzy byli między nimi najmądrzejsi w dawaniu rad. (TP 1950, s. 29)

Księga Nehemiasza 3:7

Epifania i Bazylea:

„Melatyjasz” — [uwolniony przez Jehowę]; Z czternastu doradców było dwóch najbardziej pomocnych; uwolniony z niewoli dwóch zarządców - J. Hemery. (TP 1950, s. 29,30)

„Gabaończyk” — [Gabaon - na pagórku]; w nagrodę otrzymał wysokie stanowisko. (TP 1950, s. 29,30)

„Jadon” — [on sądzi]; T. McCloy, posiadał dobry osąd. (TP 1950, s. 29,30)

„z Masfa” — [strażnica]; był prawdziwym stróżem dobrego przeciw złemu w trudnej sytuacji w Brytanii. Jego dobre rady były wielce pomocne J. w sprawie Przybytku iBetel. (TP 1950, s. 29,30)

„stolicy książęcej” — powinno być siedziby wielkorządcy. (TP 1950, s. 29,30)

Księga Nehemiasza 3:8

Epifania i Bazylea:

„Husyjel” — [hebr. Uzziel-moc Boża]; br. J. (TP 1950, s. 30,31)

„syn Charchajaszowy” — [Charchajasz-gniew Boży]; w sprawiedliwym niezadowoleniu dowiedział się, że niektórzy wodzowie nauczali pewnych błędów. (TP 1950, s. 30,31)

„z złotnikami” — (powinno być rafinatorami); J. postanowił dokonać oczyszczenia tych błędów. (TP 1950, s. 30,31)

„Chananiasz” — [łaska Jehowy]; J. przez łaskę Bożą. (TP 1950, s. 30,31)

„syn aptekarski” — dał Prawdę jako lekarstwo na uleczenie skutków błędu. (TP 1950, s. 30,31)

„do muru szerokiego” — Prawda jako całość była ogólnie nauczana, dlatego nie potrzebował wiele wysiłku do odbudowy tej części pozafiguralnego muru. (TP 1950, s. 30,31)

Księga Nehemiasza 3:9

Epifania i Bazylea:

„Rafajasz” — [uleczony przez Jehowę]; H.J. Shearn okazał chwilową skruchę. (TP 1950, s. 31)

„syn Churowy” — [dziura, grób]; dokonał nieco pracy reformatorskiej, która jednak nie była za dobra. W. Crawford wnet go od tego odwiódł. (TP 1950, s. 31)

„przełożony nad połową powiatu Jeruzalemskiego” — jego obowiązki czyniły go jednym z dwóch najbardziej wpływowych wodzów w Kościele w Brytanii. (TP 1950, s. 31)

Księga Nehemiasza 3:10

Epifania i Bazylea:

„Jedejasz” — [Jehowa zna]; W. Crawford naprawił również swoje pogwałcenia zarządzeń br. Russella, w związku z jego złymi metodami pracy biurowej. (TP 1950, s. 31)

„syn Harumafowy” — [Harumaf-spłaszczony nos]; pomimo braku ducha oceny. (TP 1950, s. 31)

„Hattus” — [bojownik]; J. Hemery, który walczył przy boku J. (TP 1950, s. 31)

„syn Hasbonijaszowy” — [Hasbonijasz- Jehowa liczy się]; z którym Bóg się liczył. (TP 1950, s. 31)

Księga Nehemiasza 3:11

Epifania i Bazylea:

„Malachiasz” — [król Jehowy]; br. J. w urzędzie jako specjalny przedstawiciel. (TP 1950, s. 31)

„syn Harymowy” — [Harymowy- przywiązany]; w wierności temu urzędowi ustawicznie starał się o przywrócenie Pańskich zarządzeń po całej Brytanii. (TP 1950, s. 31)

„Hasub” — [poważany]; H.C.Thackway który był w zborze bardzo szanowany, pracował owocnie nad przywróceniem zarządzeń br. Russella w Przybytku Londyńskim. (TP 1950, s. 31)

„syn Pachatmoabowy” — [Pachot-obawa]; czynił to częściowo z obawy przed wszechwładzą jaką dawała rezolucja. (TP 1950, s. 31)

„wieżę Tannurym” — [Tannurym-piece]; Postępowanie jego i J. wytworzyło silną obronę przeciwko ogniowej próbie, przez którą przechodził Przybytek londyński. (TP 1950, s. 31)

Księga Nehemiasza 3:12

Epifania i Bazylea:

„Sallum” — [wynagrodzony]; J. Hemery, którego Bóg teraz wynagradzał, za doświadczenia niesprawiedliwości doznawane od wielu lat ze strony dwóch zarządców.. (TP 1950, s. 31)

„przełożony nad połową powiatu Jeruzalemskiego” — był najbardziej wpływowym bratem z pośród zarządców, między braćmi brytyjskimi. (TP 1950, s. 31)

„i córki jego” — w uprzejmy sposób pozyskał wielu z mniej utalentowanych braci. (TP 1950, s. 31)

Księga Nehemiasza 3:13

Epifania i Bazylea:

„bramy nad doliną” — członkowie wtórej śmierci, jako przesiewacze. (TP 1950, s. 29,31)

„Hanun” — [miły]; Opozycja J. do rewolucjonizmu, a szczególnie do przesiewaczy biorących w nim udział, sprawiła wiernym braciom miłą posługę. (TP 1950, s. 29,31)

„obywatele Zanoe” — [Zanoe-odrzucone stanowisko]; gorliwość w działaniach prowadzących na wtórą śmierć. (TP 1950, s. 29,31)

„wrota do niej, zamki jej i zawory jej” — czynności przesiewawcze członków wtórej śmierci. (TP 1950, s. 29,31)

„tysiąc łokci” — Tak J. jak i oni posuwali się daleko, lecz pracowali w przeciwnych kierunkach nad wzmocnieniem Kościoła brytyjskiego. (TP 1950, s. 29,31)

„bramy gnojowej” — przesianych. (TP 1950, s. 29,31)

Księga Nehemiasza 3:14

Epifania i Bazylea:

„bramy gnojowej” — przesianych. (TP 1950, s. 29)

„Melchyjasz” — [król Jehowy]; J. jako specjalny przedstawiciel. (TP 1950, s. 29)

„syn Rechaby” — [Rechab-jeździec]; i jako obrońca Prawdy i jej zarządzeń. (TP 1950, s. 29)

„Betcherem” — [dom winnic]; pracował dla sprawy Pańskiej. (TP 1950, s. 29)

„przyprawił zawory jej” — zmusił przesianych do zajęcia swego stanowiska. (TP 1950, s. 29)

Księga Nehemiasza 3:15

Epifania i Bazylea:

„bramy źródła” — trzech zarządców. (TP 1950, s. 29,31)

„Sallon” — [wynagrodzenie]; J. awansował J. Hemerago na głównego zarządcę, a usunął dwóch niewiernych zarządców (Shearna i Crawfoda), jak również mianował A. Kirkwooda na sekretarza i asystenta zarządcy, a E. Housedena na skarbnika i asystenta zarządcy w Betel. (TP 1950, s. 29,31)

„syn Cholhozowy” — [Cholchozowy-wszechwiedzący]; czynił to jako nadzorca interesu i spraw całego Towarzystwa, tj jako ten, który miał prawo pełnomocnika we wszystkich sprawach interesowych Towarzystwa w Brytanii. (TP 1950, s. 29,31)

„Masfa” — [strażnica]; J., jak też i inni, musiał się mieć na baczności. (TP 1950, s. 29,31)

„nad stawem” — wzmocnił zarządzenia Prawdy. (TP 1950, s. 29,31)

„Selach” — [posłał]; które br. Russell posłał. (TP 1950, s. 29,31)

„ku ogrodowi królewskiemu” — zarządcom, do wypełniania w sferze służby, danej im od niego. (TP 1950, s. 29,31)

„aż do schodu” — których przedstawicielstwo posiadało granicę i musiało zatrzymać się. (TP 1950, s. 29,31)

„po którym schodzą z miasta Dawidowego” — w miejscu, gdzie dalsze postępowanie byłoby grzeszną ambicją, bo kontrolowałoby sferę, która prawdziwie należała się br. Russellowi. (TP 1950, s. 29,31)

Księga Nehemiasza 3:26

Epifania i Bazylea:

„Netynejczycy” — HEBRAJSKIE słowo Nethinim (oddani, poświęceni) jest użyte w Piśmie Św. celem oznaczenia klasy sług przybytku i świątyni, którzy byli podległymi Lewitom. Oni są wymienieni w Piśmie Św. jako szczególni słudzy Lewitów, którym oni pomagali w służbie przy przybytku za dni życia Dawida i Salomona, nim świątynia Salomonowa była zbudowana, a potem w służeniu w świątyni, włączając okres po wygnaniu, w którym oni są szczególnie wzmiankowani w Piśmie Św. (ten okres rozpoczął się powrotem z wygnania po 70 latach spustoszenia ziemi, w odpowiedzi na dekret Cyrusa). (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) Zgodnie z tym, rozumiemy, że: (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) 1/ Netynejczycy od czasu Dawida aż do okresu wygnania, którzy byli dani „ku posłudze Lewitom” (Ezdr. 8:20), reprezentują, nie wszystkich Obozowców, lecz tych spośród nich, którzy byli szczególnymi pomocnikami Lewitów w Wieku Ewangelii — tymczasowo usprawiedliwionych — w związku z ich służbą Bożą. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) 2/ W obrazie (Netynejczyków za czasów Ezdrasza i Nehemijasza i później) Netynejczycy są typem na mniejszą liczbę Obozowców — tylko na tych Obozowców, którzy (a) opuścili Babilon i (b) przyszli — przynajmniej częściowo — do Prawdy, (c) pomagali, służąc w świątyni Bożej, tym pozafiguralnym Lewitom, którzy też uczynili (a) i (b). (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) Ten więcej ograniczony pozafiguralny obraz ma miejsce wśród ludu Bożego w Parousji i Epifanii, który w odpowiedzi na Słowo Boże (Obj. 18:4; Izaj. 52:11; Jer. 51:6) opuszcza Babilon począwszy od 1878 roku. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) 2.1/ W większej pozafigurze kapłanów, Lewitów i Netynejczyków tutaj przedstawionej, rozważamy ich z punktu ich pokrewieństwa do pozafiguralnej świątyni, a nie z historycznego punktu widzenia, w którym to kapłani reprezentują głównych lub wybitnych wodzów, Lewici reprezentują podrzędnych wodzów w każdym wypadku bez względu na to, czy oni zatrzymali lub utracili korony, a (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) Netynejczycy reprezentują „posiłkowych pielgrzymów” bez względu na to, czy oni zatrzymali lub utracili korony. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) 2.2/ Od jesieni 1954 niektórzy z tymczasowo usprawiedliwionych poświęcili się i dlatego ich stanowisko jako poświęconych jest przedstawione nie w Świątnicy ani nie na Dziedzińcu, ale w Obozie. Odnosimy się do nich jako do Poświęconych Obozowców Epifanii. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) W ten sposób od jesieni 1954 w Obozie są trzy klasy: (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) (a) klasa poświęcona — Poświęceni Obozowcy Epifanii; (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) (b) usprawiedliwieni i (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) (c) nieusprawiedliwieni, nominalny lud Boży. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) Pomiędzy tymi trzema klasami Obozowców znajdują się po roku 1954 (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) POZAFIGURALNI NETYNEJCZYCY, mianowicie CI, KTÓRZY OPUŚCILI BABILON, którzy przyszli — w pewnej mierze — do Prawdy i którzy szczególnie pomagają pozafiguralnym Lewitom — Wielkiemu Gronu i Młodocianym Godnym — w ich służbie w epifanicznej świątyni w przygotowaniu Lewitów na Epifanicznym Dziedzińcu do zajęcia ich miejsca w Tysiącleciu i w budowaniu Epifanicznego Obozu spośród Żydów i pogan. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) Ci pozafiguralni Netynejczycy ,,umiejętnie” i ,,rozumnie” (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) (1) mniej lub więcej oczyścili się ze złych wad aby postępować za naukami Słowa Bożego, (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) (2) przyłączyli się oni do swych braci, do swych godnych wodzów i (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) (3) zobowiązali się uroczystą umową, że będą postępować w posłuszeństwie do Słowa Bożego (Neh. 10:28,29). (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) Oni są szczególnie dani lub poświęceni dla służby Wielkiego Grona i Młodocianych Godnych. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36)

„co mieszkali w Ofel” — [wysokie miejsce, wieża, twierdza]; Pagórek Ofel więc przedstawia najsilniejszą, najwyższą i najlepszą sferę przebywania z Bogiem co się tyczy pozafiguralnej świątyni i służenia odpowiednim pozafiguralnym Lewitom. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) Zgodnie z tym pagórek ten w okresie po roku 1954 przedstawia dla Poświęconych Obozowców Epifanii: (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) (a) jako wybitne miejsce zamieszkania Netynejczyków po wygnaniu -- ich specjalną sferę przebywania z Bogiem i pomagania odpowiednim pozafiguralnym Lewitom po roku 1954 — członkom Wielkiego Grona i Młodocianym Godnym — w związku z ich służbą w świątyni epifanicznej. Ci Obozowcy szczególnie pomagają im w przygotowaniu Lewitów na Dziedzińcu Epifanicznym do zajęcia ich miejsc w Królestwie i w budowie Obozu Epifanicznego spośród Żydów i pogan. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) To znaczenie (a) różni się od punktu widzenia (b) pagórka Ofel (chociaż ściśle z nim spokrewnionego) (TP 1972, s. 32,33,34,35,36) (b) jako części topograficznej Ziemi Świętej, ten punkt widzenia przedstawia klasę Poświęconych Obozowców Epifanii jako całość, a nie tylko tych spośród nich, którzy opuszczają Babilon i służą jako wybitni członkowie wśród pozafiguralnych Netynejczyków po 1954 roku. (TP 1972, s. 32,33,34,35,36)

„bramie wodnej” — uczestnicy konwencji. (TP 1950, s. 29)

Księga Nehemiasza 3:27

Epifania i Bazylea:

„Ofel” — [wysokie miejsce, wieża, twierdza]; Pagórek Ofel więc przedstawia najsilniejszą, najwyższą i najlepszą sferę przebywania z Bogiem co się tyczy pozafiguralnej świątyni i służenia odpowiednim pozafiguralnym Lewitom. (TP 1972, s. 35,36) Zgodnie z tym pagórek ten w okresie po roku 1954 przedstawia dla Poświęconych Obozowców Epifanii: (TP 1972, s. 35,36) (a) jako wybitne miejsce zamieszkania Netynejczyków po wygnaniu -- ich specjalną sferę przebywania z Bogiem i pomagania odpowiednim pozafiguralnym Lewitom po roku 1954 — członkom Wielkiego Grona i Młodocianym Godnym — w związku z ich służbą w świątyni epifanicznej. Ci Obozowcy szczególnie pomagają im w przygotowaniu Lewitów na Dziedzińcu Epifanicznym do zajęcia ich miejsc w Królestwie i w budowie Obozu Epifanicznego spośród Żydów i pogan. (TP 1972, s. 35,36) To znaczenie (a) różni się od punktu widzenia (b) pagórka Ofel (chociaż ściśle z nim spokrewnionego) (TP 1972, s. 35,36) (b) jako części topograficznej Ziemi Świętej, ten punkt widzenia przedstawia klasę Poświęconych Obozowców Epifanii jako całość, a nie tylko tych spośród nich, którzy opuszczają Babilon i służą jako wybitni członkowie wśród pozafiguralnych Netynejczyków po 1954 roku. (TP 1972, s. 35,36)

Księga Nehemiasza 3:28

Epifania i Bazylea:

„bramy końskiej” — nauczyciele lekcji beriańskich. (TP 1950, s. 29)

Księga Nehemiasza 3:29

Epifania i Bazylea:

„bramy wschodniej” — zwykli pracownicy w Betel, nie będący w zarządzie. (TP 1950, s. 29)

Księga Nehemiasza 3:31

Epifania i Bazylea:

„Netynejczyków” — HEBRAJSKIE słowo Nethinim (oddani, poświęceni) jest użyte w Piśmie Św. celem oznaczenia klasy sług przybytku i świątyni, którzy byli podległymi Lewitom. Oni są wymienieni w Piśmie Św. jako szczególni słudzy Lewitów, którym oni pomagali w służbie przy przybytku za dni życia Dawida i Salomona, nim świątynia Salomonowa była zbudowana, a potem w służeniu w świątyni, włączając okres po wygnaniu, w którym oni są szczególnie wzmiankowani w Piśmie Św. (ten okres rozpoczął się powrotem z wygnania po 70 latach spustoszenia ziemi, w odpowiedzi na dekret Cyrusa). (TP 1972, s. 32,33,34,35) Zgodnie z tym, rozumiemy, że: (TP 1972, s. 32,33,34,35) 1/ Netynejczycy od czasu Dawida aż do okresu wygnania, którzy byli dani „ku posłudze Lewitom” (Ezdr. 8:20), reprezentują, nie wszystkich Obozowców, lecz tych spośród nich, którzy byli szczególnymi pomocnikami Lewitów w Wieku Ewangelii — tymczasowo usprawiedliwionych — w związku z ich służbą Bożą. (TP 1972, s. 32,33,34,35) 2/ W obrazie (Netynejczyków za czasów Ezdrasza i Nehemijasza i później) Netynejczycy są typem na mniejszą liczbę Obozowców — tylko na tych Obozowców, którzy (a) opuścili Babilon i (b) przyszli — przynajmniej częściowo — do Prawdy, (c) pomagali, służąc w świątyni Bożej, tym pozafiguralnym Lewitom, którzy też uczynili (a) i (b). (TP 1972, s. 32,33,34,35) Ten więcej ograniczony pozafiguralny obraz ma miejsce wśród ludu Bożego w Parousji i Epifanii, który w odpowiedzi na Słowo Boże (Obj. 18:4; Izaj. 52:11; Jer. 51:6) opuszcza Babilon począwszy od 1878 roku. (TP 1972, s. 32,33,34,35) 2.1/ W większej pozafigurze kapłanów, Lewitów i Netynejczyków tutaj przedstawionej, rozważamy ich z punktu ich pokrewieństwa do pozafiguralnej świątyni, a nie z historycznego punktu widzenia, w którym to kapłani reprezentują głównych lub wybitnych wodzów, Lewici reprezentują podrzędnych wodzów w każdym wypadku bez względu na to, czy oni zatrzymali lub utracili korony, a (TP 1972, s. 32,33,34,35) Netynejczycy reprezentują „posiłkowych pielgrzymów” bez względu na to, czy oni zatrzymali lub utracili korony. (TP 1972, s. 32,33,34,35) 2.2/ Od jesieni 1954 niektórzy z tymczasowo usprawiedliwionych poświęcili się i dlatego ich stanowisko jako poświęconych jest przedstawione nie w Świątnicy ani nie na Dziedzińcu, ale w Obozie. Odnosimy się do nich jako do Poświęconych Obozowców Epifanii. (TP 1972, s. 32,33,34,35) W ten sposóbod jesieni 1954 w Obozie są trzy klasy: (TP 1972, s. 32,33,34,35) (a) klasa poświęcona — Poświęceni Obozowcy Epifanii; (TP 1972, s. 32,33,34,35) (b) usprawiedliwieni i (TP 1972, s. 32,33,34,35) (c) nieusprawiedliwieni, nominalny lud Boży. (TP 1972, s. 32,33,34,35) Pomiędzy tymi trzema klasami Obozowców znajdują się po roku 1954 (TP 1972, s. 32,33,34,35) POZAFIGURALNI NETYNEJCZYCY, mianowicie ci, którzy opuścili Babilon, którzy przyszli — w pewnej mierze — do Prawdy i którzy szczególnie pomagają pozafiguralnym Lewitom — Wielkiemu Gronu i Młodocianym Godnym — w ich służbie w epifanicznej świątyni w przygotowaniu Lewitów na Epifanicznym Dziedzińcu do zajęcia ich miejsca w Tysiącleciu i w budowaniu Epifanicznego Obozu spośród Żydów i pogan. (TP 1972, s. 32,33,34,35) Ci pozafiguralni Netynejczycy ,,umiejętnie” i ,,rozumnie” (TP 1972, s. 32,33,34,35) (1) mniej lub więcej oczyścili się ze złych wad aby postępować za naukami Słowa Bożego, (TP 1972, s. 32,33,34,35) (2) przyłączyli się oni do swych braci, do swych godnych wodzów i (TP 1972, s. 32,33,34,35) (3) zobowiązali się uroczystą umową, że będą postępować w posłuszeństwie do Słowa Bożego (Neh. 10:28,29). (TP 1972, s. 32,33,34,35) Oni są szczególnie dani lub poświęceni dla służby Wielkiego Grona i Młodocianych Godnych. (TP 1972, s. 32,33,34,35)

„przeciw bramie sądowej” — [hebr.] Mifkad znaczy miejsce rejestracji. Przedstawia tych którzy nadawali określenia różnym formom usługi. (TP 1950, s. 29)

Literatura o rozdziale Księga Nehemiasza 3

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Nehemiasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.