H7760 — שׂים שׂוּם (śûm)

Hebrajski czasownik שׂים שׂוּם (śûm) — numer Stronga H7760 — występuje w Starym Testamencie 583 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „i umieścić”, „ustaw”, „put”, „I włożył”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to put, place, set, appoint, make
• (Qal)
• to put, set, lay, put or lay upon, lay (violent) hands on
• to set, direct, direct toward
• to extend (compassion) (figuratively)
• to set, ordain, establish, found, appoint, constitute, make, determine, fix
• to set, station, put, set in place, plant, fix
• to make, make for, transform into, constitute, fashion, work, bring to pass, appoint, give
• (Hiphil) to set or make for a sign
• (Hophal) to be set

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to put (used in a great variety of applications, literally, figuratively, inferentially and elliptically): - X any wise, appoint, bring, call [a name], care, cast in, change, charge, commit, consider, convey, determine, + disguise, dispose, do, get, give, heap up, hold, impute, lay (down, up), leave, look, make (out), mark, + name, X on, ordain, order, + paint, place, preserve, purpose, put (on), + regard, rehearse, reward, (cause to) set (on, up), shew, + stedfastly, take, X tell, + tread down, ([over-]) turn, X wholly, work.

Jak polska interlinia oddaje H7760

• „i umieścić” — 44 wystąpienia
• „ustaw” — 16 wystąpień
• „put” — 14 wystąpień
• „I włożył” — 10 wystąpień
• „wykonane” — 10 wystąpień
• „zestaw” — 10 wystąpień
• „i zestaw” — 9 wystąpień
• „i położył” — 8 wystąpień
• „umieścić” — 8 wystąpień
• „aby” — 6 wystąpień
• „I postawił” — 6 wystąpień
• „I włożysz” — 6 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H7760

• 1 Księga Mojżeszowa 2:8 — Nasadził też był Pan Bóg sad w Eden, na wschód słońca, i postawił tam człowieka, którego był stworzył.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:15 — I rzekł mu Pan: Zaiste, ktobykolwiek zabił Kaina, siedmioraką odniesie pomstę. I włożył Pan na Kaina piętno, aby go nie zabijał, ktobykolwiek znalazł.
• 1 Księga Mojżeszowa 6:16 — Okno uczynisz w korabiu; a na łokieć wywiedziesz je wzwyż, i drzwi korabiu w boku jego postawisz; piętra spodnie wtóre i trzecie uczynisz w nim.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:23 — Tedy wziąwszy Sem i Jafet szatę, a włożywszy ją oba na ramiona swe, szli wspak, i zakryli nagość ojca swego; a oblicza ich odwrócone były, że nagości ojca swego nie widzieli.
• 1 Księga Mojżeszowa 13:16 — A rozmnożę nasienie twoje jako proch ziemi; bo jeźli kto będzie mógł zliczyć proch ziemi, tedy i nasienie twoje zliczone będzie.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:13 — Wszakże i syna służebnicy rozmnożę w naród, przeto iż nasieniem twojem jest.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:14 — Wstał tedy Abraham bardzo rano, a wziąwszy chleb i łagiew wody, dał Hagarze; i włożywszy to na ramię jej, i z dziecięciem, odprawił ją; która poszedłszy błąkała się po puszczy Beerseba.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:18 — Wstań, weźmij dziecię, a ujmij je ręką swoją: bo w naród wielki rozmnożę je.
• 1 Księga Mojżeszowa 22:6 — Wziął tedy Abraham drwa na ofiarę paloną, i włożył je na Izaaka, syna swego, a sam wziął w rękę swoję ogień i miecz, i szli obaj pospołu.
• 1 Księga Mojżeszowa 22:9 — A gdy przyszli na miejsce, o którem mu Bóg powiedział, zbudował tam Abraham ołtarz, i ułożył drwa, a związawszy Izaaka, syna swego, włożył go na ołtarz na drwa.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:2 — Tedy rzekł Abraham do starszego sługi swego w domu swym, który wszystkiem rządził, co miał: Połóż, proszę, rękę twoję pod biodro moje;
• 1 Księga Mojżeszowa 24:9 — Podłożył tedy sługa rękę swoję pod biodro Abrahama, pana swego, i przysiągł mu na to.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:33 — I położył przedeń, coby jadł; ale on rzekł: Nie będę jadł, aż pierwej odprawię rzecz swoję. Tedy rzekł Laban: Mówże.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:47 — I pytałem jej, mówiąc: Czyjaś ty córka? i odpowiedziała: Jestem córka Batuela, syna Nachorowego, którego mu urodziła Melcha, tedym włożył nausznice na twarz jej, i manele na ręce jej.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:37 — Odpowiedział Izaak, i rzekł do Ezawa: Otom go panem postanowił nad tobą, i wszystkich braci jego dałem mu za sługi, i zbożem, i winem opatrzyłem go; a tobie cóż teraz mam uczynić, synu mój?
• 1 Księga Mojżeszowa 28:11 — I przyszedł na jedno miejsce, i nocował tam (albowiem już było zaszło słońce) a wziąwszy jeden z kamieni miejsca onego, podłożył pod głowę swoję, i spał na temże miejscu.
• 1 Księga Mojżeszowa 28:18 — I wstał Jakób bardzo rano, a wziąwszy kamień, który był podłożył pod głowę swoję, postawił go na znak, i nalał oliwy na wierzch jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 28:22 — A kamień ten, którym wystawił na znak, będzie domem Bożym, a ze wszystkiego, co mi dasz, dziesięcinę pewną oddawać ci będę.
• 1 Księga Mojżeszowa 30:36 — I odłączył się Laban od Jakóba, jakoby na trzy dni drogi; a Jakób pasł ostatek owiec Labanowych.
• 1 Księga Mojżeszowa 30:41 — A gdy wszystkich owiec co rańszych przypuszczanie bywało, kładł Jakób pręty przed oczy owiec w koryta, aby poczynały patrząc na pręty.
• 1 Księga Mojżeszowa 30:42 — Lecz gdy późniejszych owiec przypuszczanie było, nie kładł ich: i były późniejsze Labanowe, a rańsze Jakóbowe.
• 1 Księga Mojżeszowa 31:21 — I uciekł sam ze wszystkiem co miał, a wstawszy przeprawił się przez rzekę, i udał się ku górze Galaad.
• 1 Księga Mojżeszowa 31:34 — A Rachel wziąwszy one bałwany włożyła je pod sidło wielbłądowe, i usiadła na nich; i zmacał Laban wszystek namiot, a nie znalazł.
• 1 Księga Mojżeszowa 31:37 — Otoś zmacał wszystek sprzęt mój: cóżeś znalazł ze wszystkiego sprzętu domu twego? połóż tu przed bracią moją, i bracią twoją, a niech rozsądzą między nami dwoma.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:12 — Wszakeś rzekł: Dobrze czyniąc będęć dobrze czynił, a rozmnożę nasienie twoje jako piasek morski, który zliczon być nie może, dla mnóstwa.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:16 — I oddał je w ręce sług swoich, każde stado z osobna, i rzekł do sług swoich: Idźcie przede mną, a plac uczyńcie między stadem a między stadem.
• 1 Księga Mojżeszowa 33:2 — I postawił służebnice, i dzieci ich, na przodku, a Liję, i syny jej, za nimi, Rachelę zaś z Józefem na ostatku.
• 1 Księga Mojżeszowa 37:34 — Tedy rozdarłszy Jakób szaty swe, włożył wór na biodra swoje, żałując syna swego przez wiele dni.
• 1 Księga Mojżeszowa 40:15 — Bo mię kradzieżą wzięto z ziemi Hebrajskiej, a do tego nicem tu nie uczynił, że mię wrzucono do tego więzienia.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:42 — Zdjął tedy Farao pierścień swój z ręki swej, i dał go na rękę Józefową; oblekł go też w szatę bisiorową, i włożył łańcuch złoty na szyję jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 43:22 — Pieniądze też drugie przynieśliśmy w rękach naszych, abyśmy nakupili żywności, a nie wiemy, kto włożył te pieniądze nasze do worów naszych.
• 1 Księga Mojżeszowa 43:31 — Potem umywszy twarz swoję, wyszedł zasię, i wstrzymał się, i rzekł: Kładźcie chleb.
• 1 Księga Mojżeszowa 43:32 — I położono jemu osobno, i onym osobno, Egipczanom też, którzy jedli z nim, osobno; bo nie mogą jeść Egipczanie z Hebrejczykami chleba, gdyż to jest obrzydliwością Egipczanom.
• 1 Księga Mojżeszowa 44:1 — Rozkazał tedy Józef temu, który był sprawcą domu jego, mówiąc: Napełnij wory mężów tych zbożem, jako mogą znieść, a włóż pieniądze każdego na wierzch woru jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 44:2 — Kubek też mój, kubek srebrny, włóż na wierzch woru młodszego z pieniędzmi za zboże jego; i uczynił według słów Józefowych, jako mu rozkazał.
• 1 Księga Mojżeszowa 44:21 — Potem mówiłeś do nas sług swoich: Przywiedźcie go do mnie, abym go oglądał oczyma memi:
• 1 Księga Mojżeszowa 45:7 — Posłał mię tedy Bóg przed wami, abym was zachował ostatek na ziemi, a żebym wam dodał żywności na oswobodzenie wielkie.
• 1 Księga Mojżeszowa 45:8 — Teraz tedy nie wyście mię tu posłali, ale Bóg, który mię postanowił ojcem Faraonowym, i panem wszystkiego domu jego, a panującym nad wszystką ziemią Egipską.
• 1 Księga Mojżeszowa 45:9 — Spieszcież się, a idźcie do ojca mego, i mówcie do niego: Toć wskazuje syn twój Józef: Uczynił mię Bóg panem wszystkiego Egiptu, przyjedźże do mnie, a nie omieszkaj.
• 1 Księga Mojżeszowa 46:3 — I rzekł: Jam jest Bóg, Bóg ojca twojego; nie bój się zstąpić do Egiptu, bo cię tam w naród wielki rozmnożę.
• 1 Księga Mojżeszowa 47:6 — Ziemia Egipska przed tobą jest: w najlepszem miejscu tej ziemi daj mieszkanie ojcu twemu i braci twojej, niech mieszkają w ziemi Gosen; a zrozumieszli, że są między nimi mężowie godni, tedy je uczynisz przełożonymi nad trzodami memi.
• 1 Księga Mojżeszowa 47:26 — I postanowił to Józef za prawo aż do dnia dzisiejszego w ziemi Egipskiej, aby dawana była Faraonowi piąta część; tylko ziemia samych kapłanów nie dostała się Faraonowi.
• 1 Księga Mojżeszowa 47:29 — I przybliżyły się dni Izraelowe, aby umarł; i wezwał syna swego Józefa i rzekł do niego: Jeźlim teraz znalazł łaskę w oczach twoich, połóż proszę rękę twoję pod biodro moje, a uczyń ze mną miłosierdzie i prawdę; proszę nie chowaj mię w Egipcie;
• 1 Księga Mojżeszowa 48:18 — I rzekł Józef do ojca swego: Nie tak, ojcze mój; albowiem ten jest pierworodny, włóżże prawicę swoję na głowę jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 48:20 — Błogosławił im tedy dnia onego, mówiąc: Przez cię będzie błogosławił Izrael, mówiąc: Niech cię wystawi Bóg jako Efraima, i jako Manasesa; a tak przełożył Efraima nad Manasesa.
• 2 Księga Mojżeszowa 1:11 — A tak ustawili nad nimi poborcę, aby go dręczyli ciężarami swemi; i zbudował lud Izraelski miasta składu Faraonowi: Pytom i Rameses.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:3 — Ale gdy go nie mogła dłużej zataić, wzięła plecionkę z sitowia i obmazała ją klejem i smołą; a włożywszy w nię ono dziecię, położyła je między rogóż na brzegu rzeki.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:14 — Czemuż bijesz bliźniego swego? Ale mu odpowiedział: Któż cię postanowił książęciem i sędzią nad nami? albo mię ty myślisz zabić, jakoś zabił Egipczanina? i zląkł się Mojżesz i rzekł:
• 2 Księga Mojżeszowa 3:22 — Ale wypożyczy niewiasta u sąsiadki swojej, i u gospodyni domu swego, naczynia srebrnego, i naczynia złotego, i szat; i włożycie je na syny wasze, i na córki wasze, i złupicie Egipt.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:11 — A Pan mu rzekł: Któż uczynił usta człowiekowi? albo kto uczynił niemego, albo głuchego, albo widzącego, albo ślepego, izaż nie Ja Pan?

Pokazano 50 z 583 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H7760 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.