H7121 — קרא (qârâ')

Hebrajski czasownik קרא (qârâ') — numer Stronga H7121 — występuje w Starym Testamencie 736 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „nazywany”, „i nazwał”, „nazywa”, „call”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to call, call out, recite, read, cry out, proclaim
• (Qal)
• to call, cry, utter a loud sound
• to call unto, cry (for help), call (with name of God)
• to proclaim
• to read aloud, read (to oneself), read
• to summon, invite, call for, call and commission, appoint, call and endow
• to call, name, give name to, call by
• (Niphal)
• to call oneself
• to be called, be proclaimed, be read aloud, be summoned, be named
• (Pual) to be called, be named, be called out, be chosen

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root (rather identical with H7122 through the idea of accosting a person met); to call out to (that is, properly address by name, but used in a wide variety of applications): - bewray [self], that are bidden, call (for, forth, self, upon), cry (unto), (be) famous, guest, invite, mention, (give) name, preach, (make) proclaim (-ation), pronounce, publish, read, renowned, say.

Jak polska interlinia oddaje H7121

• „nazywany” — 66 wystąpień
• „i nazwał” — 59 wystąpień
• „nazywa” — 25 wystąpień
• „call” — 14 wystąpień
• „i nazwała” — 14 wystąpień
• „i zawołał” — 13 wystąpień
• „i nazywany” — 11 wystąpień
• „został nazwany” — 11 wystąpień
• „zadzwoniłem” — 10 wystąpień
• „nazwał” — 8 wystąpień
• „woła” — 8 wystąpień
• „czytać” — 7 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H7121

• 1 Księga Mojżeszowa 1:5 — I nazwał Bóg światłość dniem a ciemność nazwał nocą; i stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień pierwszy.
• 1 Księga Mojżeszowa 1:8 — I nazwał Bóg rozpostarcie niebem. I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień wtóry.
• 1 Księga Mojżeszowa 1:10 — I nazwał Bóg suche miejsce ziemią, a zebranie wód nazwał morzem.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:19 — A gdy stworzył Pan Bóg z ziemi wszelki zwierz polny, i wszelkie ptactwo niebieskie, tedy je przywiódł do Adama, aby obaczył jakoby je nazwać miał; a jakoby nazwał Adam każdą duszę żywiącą, tak aby było imię jej.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:20 — Tedy dał Adam imiona wszystkiemu bydłu, i ptactwu niebieskiemu, i wszelkiemu zwierzowi polnemu. Lecz Adamowi nie była znaleziona pomoc, która by przy nim była.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:23 — I rzekł Adam: Toć teraz jest kość z kości moich, i ciało z ciała mego; dla tegoż będzie nazwana mężatką, bo ona z męża wzięta jest.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:9 — I zawołał Pan Bóg Adama, i rzekł mu: Gdzieżeś?
• 1 Księga Mojżeszowa 3:20 — I nazwał Adam imię żony swej Ewa, iż ona była matką wszystkich żywiących.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:17 — I poznał Kain żonę swą, która poczęła, i porodziła Enocha; i zbudował miasto, i nazwał imię miasta tego imieniem syna swego, Enoch.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:25 — I poznał jeszcze Adam żonę swą, która urodziła syna, i nazwała imię jego Set, mówiąc: Dał mi Bóg inne potomstwo miasto Abla, którego zabił Kain.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:26 — Setowi też urodził się syn, i nazwał imię jego Enos. Na ten czas poczęto wzywać imienia Pańskiego.
• 1 Księga Mojżeszowa 5:2 — Mężczyznę i niewiastę stworzył je; i błogosławił im, i nazwał imię ich, człowiek, w dzień, którego są stworzeni.
• 1 Księga Mojżeszowa 5:3 — I żył Adam sto i trzydzieści lat, i spłodził syna na podobieństwo swoje, i na wyobrażenie swoje, i nazwał imię jego Set.
• 1 Księga Mojżeszowa 5:29 — I nazwał imię jego Noe, mówiąc: Ten nas pocieszy z pracy naszej, i z roboty rąk naszych, z strony ziemi, którą Pan przeklął.
• 1 Księga Mojżeszowa 11:9 — Przetoż nazwał imię jego Babel; iż tam pomieszał Pan język wszystkiej ziemi; i stamtąd rozproszył je Pan po obliczu wszystkiej ziemi.
• 1 Księga Mojżeszowa 12:8 — A przeszedł stamtąd do góry na wschód Betela, i rozbił tam namiot swój, mając Betel od zachodu, a Haj od wschodu; i zbudował tam ołtarz Panu, i wzywał imienia Pańskiego.
• 1 Księga Mojżeszowa 12:18 — Przetoż wezwał Farao Abrama, i rzekł: Cóżeś mi to uczynił? czemuś mi nie oznajmił, że to żona twoja?
• 1 Księga Mojżeszowa 13:4 — Do miejsca onego ołtarza, który tam był przedtem uczynił; i wzywał tam Abram imienia Pańskiego.
• 1 Księga Mojżeszowa 16:11 — Potem jej rzekł Anioł Pański: Otoś ty poczęła, i porodzisz syna, a nazwiesz imię jego Ismael; bo usłyszał Pan utrapienie twoje.
• 1 Księga Mojżeszowa 16:13 — I nazwała imię Pana, który mówił do niej: Tyś Bóg widzący mię; rzekła bowiem: Izalim tu nie widziała tyłu widzącego mię?
• 1 Księga Mojżeszowa 16:14 — Przetoż nazwała studnią onę studnią żywiącego, widzącego mię; a tać jest między Kades, i między Barad.
• 1 Księga Mojżeszowa 16:15 — I urodziła Agar Abramowi syna, i nazwał Abram imię syna swego, którego urodziła Agar, Ismael.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:5 — I nie będzie zwane dalej imię twoje Abram; ale będzie imię twoje Abraham; albowiem ojcem wielu narodów postanowiłem cię.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:15 — Potem rzekł Bóg do Abrahama: Sarai, żony twojej, nie będziesz zwał imienia jej Saraj, ale Sara będzie imię jej.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:19 — I rzekł Bóg: Zaiste, Sara, żona twoja, urodzi tobie syna, i nazowiesz imię jego Izaak; i utwierdzę przymierze moje z nim, umową wieczną, i z nasieniem jego po nim.
• 1 Księga Mojżeszowa 19:5 — I wołali na Lota, i rzekli mu: Gdzie są mężowie, którzy przyszli do ciebie w nocy? wywiedź je do nas, abyśmy je poznali.
• 1 Księga Mojżeszowa 19:22 — Śpieszże się a uchodź tam, bo nie będę mógł nic uczynić, aż ty tam dojdziesz; przetoż nazwane jest imię miasta onego Zoar.
• 1 Księga Mojżeszowa 19:37 — I urodziła starsza syna, a nazwała imię jego Moab; ten jest ojcem Moabitów, aż do dnia tego.
• 1 Księga Mojżeszowa 19:38 — Młodsza też urodziła syna, i nazwała imię jego Benammi; ten jest ojcem synów Ammonowych, aż do dnia tego.
• 1 Księga Mojżeszowa 20:8 — Tedy Abimelech wstawszy rano, zwołał wszystkich sług swoich, i opowiedział im to wszystko; co usłyszawszy, polękali się mężowie oni bardzo.
• 1 Księga Mojżeszowa 20:9 — Potem wezwał Abimelech Abrahama, i rzekł mu: Coś nam uczynił? a com zgrzeszył przeciwko tobie? iżeś przywiódł na mię i na królestwo moje grzech wielki? uczyniłeś mi, czegoś czynić nie miał.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:3 — I nazwał Abraham imię syna swego, który mu się urodził, którego mu urodziła Sara, Izaak.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:12 — Tedy rzekł Bóg do Abrahama: Niech to przykro nie będzie w oczach twoich z strony dziecięcia, i z strony służebnicy twojej; coćkolwiek rzecze Sara, usłuchaj głosu jej; boć w Izaaku nazwane będzie nasienie.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:17 — Tedy usłyszał Bóg głos dziecięcy, i zawołał Anioł Boży na Hagarę z nieba, i rzekł jej: Cóżci Hagaro? nie bój się, boć usłyszał Bóg głos dziecięcy z miejsca, na którem jest.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:31 — Dlatego nazwano miejsce ono Beerseba; albowiem tam obaj przysięgli.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:33 — I nasadził Abraham drzewa w Beerseba, i wzywał tam imienia Pana Boga wiecznego.
• 1 Księga Mojżeszowa 22:11 — Lecz zawołał nań Anioł Pański z nieba, i rzekł: Abrahamie! Abrahamie! A on rzekł: Owom ja.
• 1 Księga Mojżeszowa 22:14 — I nazwał Abraham imię miejsca onego: Pan obmyśli; stądże po dziś dzień mówią: Na górze Pańskiej będzie obmyślono.
• 1 Księga Mojżeszowa 22:15 — Tedy zawołał Anioł Pański na Abrahama po wtóre z nieba mówiąc:
• 1 Księga Mojżeszowa 24:57 — Zatem rzekli: Zawołajmy dzieweczki, a spytajmy, co na to rzecze.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:58 — Tedy zawołali Rebeki, i mówili do niej: Chceszże jechać z tym człowiekiem? A ona odpowiedziała: Pojadę.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:25 — I wyszedł pierwszy syn lisowaty, i wszystek jako szata kosmaty; i nazwali imię jego Ezaw.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:26 — A potem wyszedł brat jego, ręką swą trzymając za piętę, Ezawa i nazwano imię jego Jakób; a Izaakowi było sześćdziesiąt lat, gdy mu się oni narodzili.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:30 — Tedy rzekł Ezaw do Jakóba: Daj mi jeść, proszę cię z tej czerwonej potrawy, bom się spracował: a przetoż nazwano imię jego Edom.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:9 — Tedy przyzwał Abimelech do siebie Izaaka, i rzekł: Prawdziwieć to żona twoja; czemużeś powiadał, siostra to moja? I odpowiedział mu Izaak: Iżem u siebie mówił: Bym snać nie umarł dla niej.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:18 — I kopał zasię Izaak studnie wód, które byli wykopali za dni Abrahama, ojca jego, co je byli zasypali Filistyni po śmierci Abrahamowej, i zwał je temiż imiony, któremi je był nazwał ojciec jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:20 — Lecz poswarzyli się pasterze Gerarscy z pasterzami Izaakowymi, mówiąc: Nasza to woda; przeto nazwał imię studni onej, Hesek, iż się swarzyli z nim o nię.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:21 — Potem wykopali drugą studnią, i swarzyli się też o nię; dla tegoż nazwał imię jej Sydna.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:22 — Zatem przeniósł się stamtąd, i wykopał drugą studnią o którą żadnego sporu nie było; i nazwał imię jej Rechobot, i mówił: Oto, teraz rozszerzył nas Pan, i urośliśmy na ziemi.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:25 — Tedy tam zbudował ołtarz, i wzywał imienia Pańskiego, i rozbił tam namiot swój, tamże też wykopali słudzy Izaakowi studnię.

Pokazano 50 z 736 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H7121 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H7122

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.