H7093 — קץ (qêts)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego קץ (qêts) — numer Stronga H7093 — występuje w Starym Testamencie 67 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „koniec”, „I stało się w końcu”, „I stało się po”, „po”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

end
end, at the end of (of time)
end (of space)

Definicja Stronga (ang.)

Contracted from H7112; an extremity ; adverbially (with prepositional prefix) after: - + after, (utmost) border, end, [in-] finite, X process.

Jak polska interlinia oddaje H7093

„koniec” — 10 wystąpień
„I stało się w końcu” — 7 wystąpień
„I stało się po” — 4 wystąpienia
„po” — 4 wystąpienia
„end” — 3 wystąpienia
„Pod koniec” — 3 wystąpienia
„a po” — 2 wystąpienia
„ma kres” — 2 wystąpienia
„a aż do końca” — 1 wystąpienie
„a co moje koniec” — 1 wystąpienie
„ale w końcu” — 1 wystąpienie
„dla jeszcze do końca” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H7093

1 Księga Mojżeszowa 4:3 — I stało się po wielu dni, iż przyniósł Kain z owocu ziemi ofiarę Panu.
1 Księga Mojżeszowa 6:13 — I rzekł Bóg do Noego: Koniec wszelkiego ciała przyszedł przed oblicze moje, bo napełniona jest ziemia nieprawością od oblicza ich; przetoż je wytracę z ziemi.
1 Księga Mojżeszowa 8:6 — I stało się po skończeniu czterdziestu dni, otworzył Noe okno korabia, które był uczynił.
1 Księga Mojżeszowa 16:3 — I wzięła Saraj, żona Abramowa, Agarę Egipczankę, służebnicę swoję, po dziesięciu latach, jako począł Abram mieszkać w ziemi Chananejskiej; i dała ją Abramowi mężowi swemu za żonę.
1 Księga Mojżeszowa 41:1 — I stało się po wyjściu dwóch lat, że się śniło Faraonowi, jakoby stał nad rzeką.
2 Księga Mojżeszowa 12:41 — I stało się po czterech set lat i trzydziestu lat, stało się onegoż dnia, wyszły wszystkie wojska Pańskie z ziemi Egipskiej.
4 Księga Mojżeszowa 13:26 — Zatem wrócili się od onego szpiegowania ziemi po wyjściu czterdziestu dni.
5 Księga Mojżeszowa 9:11 — A gdy wyszło czterdzieści dni, i czterdzieści nocy, dał mi Pan one dwie tablice kamienne, tablice przymierza;
5 Księga Mojżeszowa 15:1 — Na początku każdego siódmego roku czynić będziesz odpuszczenie.
5 Księga Mojżeszowa 31:10 — Przytem rozkazał im Mojżesz, mówiąc: Na początku każdego siódmego roku, w pewny czas roku odpuszczania, w święto Kuczek;
Księga Sędziów 11:39 — A gdy wyszły dwa miesiące, wróciła się od ojca swego, i wypełnił nad nią ślub swój, który był uczynił; a tak ona nie poznała męża. I weszło to w zwyczaj w Izraelu,
2 Księga Samuela 14:26 — A gdy strzygł głowę swoję, (a zwykł ją na każdy rok strzydz; bo mu ciążyła, przetoż ją strzygł,) ważyły włosy głowy jego dwieście syklów wagi królewskiej.
2 Księga Samuela 15:7 — I stało się po czterdziestu latach, że rzekł Absalom do króla: Niech idę proszę, a oddam ślub mój w Hebronie, którym poślubił Panu.
1 Księga Królewska 2:39 — I stało się po trzech lat, że uciekli dwaj słudzy Semejemu do Achisa syna Maachy, króla Gietskiego, i opowiedziano Semejemu, mówiąc: Oto słudzy twoi są w Giet.
1 Księga Królewska 17:7 — Lecz po wyjściu niektórych dni wysechł on potok; bo nie padał deszcz na ziemię.
2 Księga Królewska 19:23 — Przez posły twoje hańbiłeś Pana mego, i rzekłeś: W mnóstwie wozów moich wstąpiłem na wysokie góry, i na strony Libańskie, i podrąbię wysokie cedry jego, i wyborne jodły jego, i przyjdę aż do ostatnich przybytków jego, do lasów, i wybornych ról jego.
2 Księga Kronik 8:1 — A po wyjściu dwudziestu lat, w których budował Salomon dom Pański i dom swój,
2 Księga Kronik 18:2 — I przyjechał po kilku latach do Achaba do Samaryi; i nabił Achab owiec i wołów wiele dla niego, i dla ludu, który był z nim, i namawiał go, aby ciągnął do Ramot Galaad.
2 Księga Kronik 21:19 — A gdy dzień po dniu następował, a czas dwóch lat wychodził, wypłynęły wnętrzności jego z boleścią, i umarł w niemocach ciężkich; a nie uczynił mu lud jego przy pogrzebie zapału, jako czynili zapał ojcom jego.
Księga Nehemiasza 13:6 — Ale przy tem wszystkiem nie byłem w Jeruzalemie; albowiem roku trzydziestego i wtórego Artakserksesa, króla Babilońskiego, przyszedłem do króla, a po wyjściu kilku lat uprosiłem się u króla.
Księga Estery 2:12 — A gdy przychodził pewny czas każdej panny, aby weszła do króla Aswerusa, gdy się wypełniło przy niej wszystko według prawa białych głów przez dwanaście miesięcy; (bo się tak wypełniały dni ochędażania ich, mażąc się przez sześć miesięcy olejkiem z myrry, a przez drugie sześć miesięcy rzeczami wonnemi, i innem ochędostwem białogłowskiem.)
Księga Ijoba 6:11 — Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?
Księga Ijoba 16:3 — I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?
Księga Ijoba 22:5 — Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz końca nieprawościom twoim?
Księga Ijoba 28:3 — Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.
Księga Psalmów 39:5 — Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.
Księga Psalmów 119:96 — Wszelkiej rzeczy koniec widzę; ale przykazanie twoje bardzo szerokie.
Księga Kaznodziei 4:8 — Jest kto samotny, niemając żadnego, ani syna, ani brata, a wżdy niemasz końca wszelakiej pracy jego, ani oczy jego mogą się nasycić bogactwem. Nie myśli: Komuż ja pracuję, tak że i żywotowi swemu ujmuję dobrego. I toć jest marność, i ciężkie udręc zenie.
Księga Kaznodziei 4:16 — Nie było końca niestatkowi wszystkiego ludu, którykolwiek był przed nimi; nie będąć się potomkowie cieszyć z niego. A tak i to jest marność, i utrapienie ducha. Strzeż nogi twojej, gdy idziesz do domu Bożego, a bądź skłonniejszym ku słuchaniu, niżeli ku dawaniu ofiar ludzi głupich; boć oni nie wiedzą, że źle czynią.
Księga Kaznodziei 12:12 — A tak, synu mój! z tych słów się dostatecznie upomnieć miożesz; albowim składaniu wielu ksiąg końca niemasz, a wiele czytać, jest spracowanie ciała.
Księga Izajasza 9:7 — A ku rozmnożeniu tego państwa i pokoju, któremu końca nie będzie, usiądzie na stolicy Dawidowej, i na królestwie jego, aż je postanowi i utwierdzi w sądzie i w sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Uczyni to zawisna miłość Pana zastępów.
Księga Izajasza 23:15 — I stanie się dnia onego, że w zapamiętaniu będzie Tyr przez siedmdziesiąt lat, przez wiek króla jednego. A po siedmdziesięciu latach Tyr znowu będzie miał piosnkę, jako piosnkę nierządnicy.
Księga Izajasza 23:17 — I stanie się po wyjściu siedmdziesięciu lat, że Tyr Pan nawiedzi; ale się on zaś wróci do nierządniczego zysku swego, i będzie nierząd płodził ze wszystkiemi królestwami ziemi, na obliczu ziemi.
Księga Izajasza 37:24 — Przez sługi twoje hańbiłeś Pana, i mówiłeś: W mnóstwie wozów moich wstąpiłem ja na wysokie góry, na strony Libańskie, i porąbię wysokie cedry jego, i wyborne jodły jego; i wnijdę na samę wysokość wierzchu jego, do lasów, i urodzajnych ról jego.
Księga Jeremiasza 13:6 — A po wyjściu wielu dni rzekł Pan do mnie: Wstań, idź do Eufratesa, a weźmij stamtąd on pas, którym ci tam rozkazał skryć.
Księga Jeremiasza 34:14 — Gdy się skończą siedm lat, niech wolno puści każdy brata swego Żyda, któryćby był sprzedany, a służyłciby przez sześć lat; wolno, mówię, puści go od siebie. Ale mię nie słuchali ojcowie wasi, ani nakłonili ucha swego.
Księga Jeremiasza 42:7 — A po wyjściu dziesięciu dni, gdy się stało słowo Pańskie do Jeremijasza,
Księga Jeremiasza 50:26 — Pójdźcież przeciwko niej od kończyn ziemi, otwórzcież szpichlerze jej podepczcie ją jako stogi, a wygładźcie ją tak, aby jaj nic nie zostało;
Księga Jeremiasza 51:13 — O ty, który mieszkasz nad wodami wielkiemi! o bogaty w skarby! przyszedł koniec twój, kres łakomstwa twego.
Treny Jeremiasza 4:18 — Szlakują stopy nasze, tak, że ani po ulicach naszych chodzić nie możemy; przybliżył się koniec nasz, wypełniły się dni nasze, zaiste przyszło dokończenie nasze.
Księga Ezechiela 7:2 — Słuchaj ty, synu człowieczy: Tak mówi panujący Pan o ziemi Izraelskiej: Koniec, koniec przyszedł na wszystkie cztery strony ziemi.
Księga Ezechiela 7:3 — Teraz przyjdzie koniec na cię; poślę na cię popędliwość moję, i będę cię sądził według dróg twoich, i zwalę na cię wszystkie obrzydliwości twoje.
Księga Ezechiela 7:6 — Koniec przychodzi, przychodzi koniec, ocknął się przeciwko tobie, oto przychodzi.
Księga Ezechiela 21:25 — A ty, nieczysty bezbożniku, księciu Izraelski! którego dzień przychodzi, gdy nieprawość skończona będzie:
Księga Ezechiela 21:29 — I chociaż ci opowiadają marność, i wróżą kłamstwo, aby cię przyłożyli do szyi niezbożników pobitych, których dzień przychodzi, gdy nieprawość, skończona będzie.
Księga Ezechiela 29:13 — A wszakże tak mówi panujący Pan: Gdy się skończy czterdzieści lat, zgromadzę Egipczan z narodów, do których rozproszeni będą.
Księga Ezechiela 35:5 — Przeto, iż wieczną nieprzyjaźń wiedziesz, i rozpraszasz synów Izraelskich ostrzem miecza czasu utrapienia ich, czasu wykonywania kaźni ich;
Księga Daniela 8:17 — I przyszedł do mnie, gdziem stał; a gdy przyszedł, zlękłem się i padłem na oblicze swoje. I rzekł do mnie: Wyrozumij, synu człowieczy! bo czasu pewnego to widzenie się wypełni.
Księga Daniela 8:19 — I rzekł: Oto ja tobie oznajmię, co się dziać będzie aż do wykonania tego gniewu; bo czasu naznaczonego koniec będzie.
Księga Daniela 9:26 — A po onych sześćdzesięciu i dwóch tygodniach zabity będzie Mesyjasz, wszakże mu to nic nie zaszkodzi; owszem, to miasto i tę świątnicę skazi lud wodza przyszłego, tak, że koniec jego będzie z powodzią, i aż do skończenia wojny będzie ustawiczne pustoszenie.

Pokazano 50 z 67 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H7093 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H7112

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.