Księga Daniela 8

Księga Daniela, rozdział 8 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (27 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Daniela 8 — Biblia Gdańska

1 Roku trzeciego królowania Balsazara, króla, okazało mi się widzenie, mnie Danijelowi, po onem, które mi się okazało na początku.

2 I widziałem w widzeniu, a (gdym to widział, byłem w Susan, mieście głównem, które było w krainie Elam) widziałem, mówię, w widzeniu, gdym był u potoku Ulaj.

3 I podniosłem oczy moje, i ujrzałem, a oto u onego potoku stał baran jeden mający dwa rogi, a te dwa rogi były wysokie, lecz jeden był wyższy niż drugi; ale ten wyższy rósł pośledzej.

4 Widziałem onego barana trykającego na zachód, i na północ, i na południe, a żadna mu bestyja zdołać nie mogła, i nie był, ktoby co wyrwał z ręki jego; skąd czynił według woli swojej, i stał się wielkim.

5 Co gdym ja uważał, oto kozieł z kóz przychodził od zachodu na oblicze wszystkiej ziemi, a nikt się go nie dotykał na ziemi; a ten kozieł miał róg znaczny między oczyma swemi.

6 I przyszedł aż do onego barana, który miał dwa rogi, któregom widział stojącego u potoku; a przybieżał do niego w popędliwości siły swojej.

7 Widziałem także, iż natarł na onego barana, a rozjadłszy się nań uderzył barana, tak, że złamał one oba rogi jego, i nie było mocy w baranie, żeby mu mógł odpór; a rzuciwszy go o ziemię zdeptał go, a nie był, ktoby wyrwał barana z mocy jego.

8 Tedy on kozieł z kóz stał się bardzo wielkim; ale gdy się zmocnił, złamał się on róg wielki, a wyrosły cztery rogi znaczne miasto niego na cztery strony świata.

9 A z jednego z nich wyszedł róg jeden mały, a ten wielce urósł ku południowi, i ku wschodowi i ku ziemi ozdobnej;

10 I wyrósł aż do wojska niebieskiego, i zrzucił niektórych na ziemię z onego wojska i z gwiazd, i podeptał ich;

11 Nawet aż do książęcia onego wojska wyrósł; bo przezeń odjęta była ustawiczna ofiara, i zarzucone miejsce świątnicy Bożej,

12 Także wojsko one podane w przestępstwo przeciwko ustawicznej ofierze, i porzuciło prawdę na ziemię, a cokolwiek czyniło, szczęściło mu się.

13 Tedym usłyszał jednego z świętych mówiącego: i rzekł ten święty do onego, który mając policzone tajemnice, mówi: Dokądże to widzenie o ofierze ustawicznej i przestępstwo pustoszące trwać będzie, i święte usługi, i wojsko na podeptanie podane będzie?

14 I rzekł do mnie: Aż do dwóch tysięcy i trzech set wieczorów i poranków; tedy przyjdą do odnowienia swego usługi święte.

15 A gdym ja Danijel patrzył na to widzenie, i pytałem się o wyrozumieniu jego, tedy oto stanął ktoś podle mnie, na wejrzeniu jako mąż.

16 Słyszałem też głos ludzki między Ulajem, który zawoławszy rzekł: Gabryjelu! wyłóż mu to widzenie.

17 I przyszedł do mnie, gdziem stał; a gdy przyszedł, zlękłem się i padłem na oblicze swoje. I rzekł do mnie: Wyrozumij, synu człowieczy! bo czasu pewnego to widzenie się wypełni.

18 A gdy on mówił ze mną, usnąłem twardo, leżąc twarzą swoją na ziemi, i dotknął się mnie, i postawił mię tam, gdziem pierwej stał,

19 I rzekł: Oto ja tobie oznajmię, co się dziać będzie aż do wykonania tego gniewu; bo czasu naznaczonego koniec będzie.

20 Ten baran, któregoś widział mającego dwa rogi, są królowie, Medski i Perski.

21 A ten kozieł kosmaty jest król Grecki, a ten róg wielki, który jest między oczyma jego, jest król pierwszy.

22 A iż złamany jest, a powstały cztery miasto niego, czworo królestw z jego narodu powstaną, ale nie z taką mocą.

23 A przy skończeniu królestwa ich, gdy przestępnicy złości dopełnią, powstanie król niewstydliwej twarzy i chytry;

24 I zmocni się siła jego, aczkolwiek nie jego siłą, tak, że na podziw będzie wytracał, a szczęśliwie mu się powiedzie, i wszystko wykona; bo wytracać będzie mocarzów i lud święty;

25 A przemysłem jego poszczęści mu się zdrada w ręku jego, a uwielbi sam siebie w sercu swojem, i czasu pokoju wiele ich pogubi; nadto i przeciw książęciu książąt powstanie, a wszakże bez ręki pokruszony będzie.

26 A to widzenie wieczorne i poranne, o którem powiedziano, jest sama prawda; przetoż ty zapieczętuj to widzenie, bo jest wielu dni.

27 Tedym ja Danijel zemdlał, i chorowałem przez kilka dni; potem wstawszy odprawowałem sprawy królewskie, a zdumiewałem się nad onem widzeniem, czego jednak nikt nie obaczył.

Komentarz do rozdziału: Księga Daniela 8

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Daniela 8:2

Epifania i Bazylea:

„byłem w Susan” — jest figurą na przebywanie naszego Pastora, na początku Parousii, z naszym Panem między Jego ludem. (TP 1937, s. 35)

„widziałem, mówię, w widzeniu” — reprezentuje otrzymanie niewyraźnych poglądów przez naszego Pastora o pokrewieństwie Medo-Perskiego, greckiego i rzymsko-papieskiego państwa do ludu Bożego i planu, gdy on stał przy Prawdzie. (TP 1937, s. 35)

„u potoku Ulaj” — [Ulaj - czysta woda]; tu przedstawia Prawdę, którą nasz Pastor otrzymał od stycznia 1876 roku. (TP 1937, s. 35)

Księga Daniela 8:3

Epifania i Bazylea:

„baran jeden majacy dwa rogi” — Medo-Persja-E12'378

Księga Daniela 8:4

Epifania i Bazylea:

„Widzialem onego barana” — Medo-Persja-E12'378

Księga Daniela 8:5

Epifania i Bazylea:

„oto kozieł z kóz” — Grecja.-E12'378

„kozieł mial róg znaczny” — Aleksander Wielki.-E12'378

Księga Daniela 8:6

Epifania i Bazylea:

„do onego barana, który mial dwa rogi” — Medo-Persja. E12'378

Księga Daniela 8:7

Epifania i Bazylea:

„natarł” — Grecja.-E12'378

„na onego barana” — Medo-Persja-.-E12'378

Księga Daniela 8:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Róg wielki” — Aleksander Wielki.

„cztery rogi” — cztery części państwa Aleksandra. Ptolemeusz w Egipcie, Selecus w Azji, Lisimachus w Azji Mniejszej i Kasander w Macedonii.

Epifania i Bazylea:

„a wyrosły cztery rogi” — czterech następców Aleksandra Wielkiego: Kassander, Selencus, Ptolemeusz, i Lisimachus. (TP 1929, s. 83)

Księga Daniela 8:9

Paruzja (C.T. Russell):

„róg mały” — cywilny Rzym, który wzrastał na ruinach państwa Macedońskiego, a następnie uległ przemianie i stał się Rzymem papieskim.

Epifania i Bazylea:

„A z jednego z nich” — Z czwartego rogu, Grecji Kasandra.-E12'378 (TP 1970, s. 22)

„wyszedł” — gdy Rzym uznał swe poddanie wobec niego, stając się w ten sposób jego częścią, powstało papiestwo (mały róg).-E12'378 (TP 1970, s. 22)

„róg jeden mały” — papiestwo. (TP 1970, s. 22)

Księga Daniela 8:10

Paruzja (C.T. Russell):

„i” — (on) papiestwo, Obrzydliwość Spustoszenia.

„wyrósł” — aby objąć władzę.

„wojska niebieskiego” — cały kościół.

„i gwiazd” — światła świecące.

Księga Daniela 8:11

Paruzja (C.T. Russell):

„do książęcia” — przyswajając sobie dostojeństwo, proroctwa i tytuły należące się jedynie Jezusowi Chrystusowi, prawdziwemu księciu Kościoła.

„wojska” — masy nominalnego kościoła.

„bo przezeń” — i od niego, Chrystusa.

„ofiara” — ustawiczna ofiara.

„miejsce” — podstawa.

„świątnicy” — M.St. w nominalnym kościele.

„zarzucone” — zostało obalone. Przez dogmat o przeistoczeniu i ofiary mszy. To było głównym przedmiotem walki Lutra z papiestwem w 1517 roku.

Epifania i Bazylea:

„ustawiczna ofiara” — nauka o wielkim Okupie. (TP 1934, s. 71)

„miejsce świątnicy Bożej” — nauka o Chrystusie jako Dawcy Okupu. (TP 1934, s. 71)

Księga Daniela 8:12

Paruzja (C.T. Russell):

„także wojsko” — masy ludu.

„podane” — (mu), oddane było temu.

„ustawicznej ofierze” — ustawiczna ofiara.

„bo przezeń” — przez.

Księga Daniela 8:13

Paruzja (C.T. Russell):

„o ofierze” — ustawicznej.

„pustoszące” — czyni ją bez wartości.

Epifania i Bazylea:

„tedym usłyszał jednego z świętych” — reprezentuje "słyszenie" przez br. Russella, br. Millera w jego pismach, które tłumaczyły rzeczy o których jest mowa w tym widzeniu. (TP 1937, s. 35,36)

„i rzekł ten święty” — br.Miller. (TP 1937, s. 35,36)

„do onego” — do p. Barboura, którego br. Miller nauczył prawie wszystkiego o czasie proroczym. (TP 1937, s. 35,36)

„Dokądże to widzenie” — reprezentuje fakt, że br. Russell zrozumiał, że Barbour dowiadywał się od br. Millera, przez badanie jego pism, i otrzymał odpowiedź, że ono będzie trwało 2300 lat. (TP 1937, s. 35,36)

Księga Daniela 8:14

Paruzja (C.T. Russell):

„aż do dwóch tysięcy i trzech set” — kres 2300 literalnych lat. "Od wyjścia słowa o przywróceniu i zbudowaniu Jeruzalemu". (Dan.9:25). Od 454 pne do roku 1846, gdy klasa Świątnicy odłączyła się przez uformowanie Zw. Ewangelicznego. Świątnica będzie oczyszczona wkrótce wywyższona i napełniona chwałą Bożą.

Epifania i Bazylea:

„I rzekł do mnie” — fakt, że mówiący święty (pierwszy) dał Danielowi odpowiedź, reprezentuje fakt, że chociaż to był p. Barbour, który zdawałoby się iż wytłumaczył to pozafiguralne widzenie br. Russellowi, to w rzeczywistości uczynił to br. Miller, ponieważ myśli Barboura pochodziły od br. Millera. (TP 1937, s. 36)

„aż do dwóch tysięcy i trzech set wieczorów i poranków” — początek tych dni to rok 455 pne. Koniec to 1846 rok. (TP 1934, s. 61) W swych podstawowych błędach zostało obalone dopiero 2300 lat po odbudowaniu przez Nehemiasza murów Jerozolimy w 455 r.p.n.e., a więc dopiero w roku 1846, kiedy to prawdziwemu Kościołowi udało się pozbyć papieskich doktryn przytomności umarłych i wiecznych mąk jako ostatnich pozostałości błędu związanych z rzymskokatolicką mszą.-E12'378

„tedy przyjdą do odnowienia swego usługi święte” — przy końcu 2300 dni Kościół był oczyszczony (w hebr. usprawiedliwiony, czyli obroniony), w tym znaczeniu, że pozbył się splugawienia przez błędy, które były połączone pośrednio lub bezpośrednio z mszą, które obalił przez religijne dyskusje. (TP 1934, s. 61)

Źródła: TP 34'61; 37'36;

Księga Daniela 8:15

Epifania i Bazylea:

„i pytałem się o wyrozumienie jego” — reprezentuje szukanie przez br. Russella jasności odnośnie tych niewyraźnych idei jakie miał na temat pozafigury tego widzenia. (TP 1937, s. 36)

„na wejrzeniu jako mąż” — jest to Gabryjel z w. 16. Reprezentuje w tym rozdziale braci: Millera, Keitha i Barboura, którzy wyjaśnili br. Russellowi pozafigaralne widzenie. (TP 1937, s. 36)

Księga Daniela 8:16

Epifania i Bazylea:

„głos ludzki” — ten głos ludzki był niezawodnie głosem naszego Pana. (TP 1937, s. 36)

„między Ulajem, który zawoławszy, rzekł” — który rozkazująco przemówił w czasie Jego wtórej obecności, przez prawdę parousyjną. (TP 1937, s. 36)

„Gabryjelu! wyłóż mu to widzenie” — Reprezentuje w tym rozdziale braci: Millera, Keitha i Barboura, którzy wyjaśnili br. Russellowi pozafigaralne widzenie. (TP 1937, s. 36)

Księga Daniela 8:17

Paruzja (C.T. Russell):

„wyrozumij” — zauważ dobrze.

„bo czasu” — ponieważ czasu.

„pewnego” — (ostatecznego), nie może to proroctwo być zrozumiane wcześniej, a wtedy się skończy.

„to widzenie” — jest widzeniem.

Epifania i Bazylea:

„I przyszedł do mnie” — reprezentuje przybliżanie się braci Millera, Keitha i Barboura przez ich nauki do br. Russella, aby je wytłumaczyć. To zaczęło się w artykule pisma "Herald of the Morning", dotyczącego celu i sposobu powrotu naszego Pana. (TP 1937, s. 36)

„gdziem stał” — reprezentuje stan doktrynalnego zapatrywania się br. Russella wtedy, gdy kopia pisma "Herald of the Morning" dotarła do niego. (TP 1937, s. 36)

„zlękłem się” — br. Russell nie dowierzał tym trzem braciom. (TP 1937, s. 36)

„i padłem na oblicze swoje” — reprezentuje upadły stan duchowy br. Russella, jako urągacza i naśmiewcy czasu proroczego. (TP 1937, s. 36)

„bo czasu pewnego to widzenie się wypełni” — (poprawnie: "bo na czas końca jest to widzenie"); ono jest dla wyrozumienia i korzyści ludu Bożego żyjącego w czasie końca. (TP 1934, s. 71) reprezentuje wskazywanie braci Millera, Keitha i Barboura przez tę chronologię w tym artykule, że pozafiguralne wypełnienie było na korzyść ludu Bożego w czasie końca. (TP 1937, s. 36)

Księga Daniela 8:18

Paruzja (C.T. Russell):

„usnąłem twardo” — ze zdziwienia.

Epifania i Bazylea:

„usnąłem twardo” — reprezentuje br. Russella śpiącego odnośnie czasu proroczego i związanych z tym proroctw, gdy był w usposobieniu urągającym względem tego przedmiotu i gdy czytał pierwszą część artykułu w którym bracia Miller Keith i Barbour przemawiali do niego. (TP 1937, s. 36)

„i dotknął się mnie” — reprezentuje pobudzenie zainteresowania br. Russella do czasu proroczego (br. Miller przez użycie czasu proroczego, a bracia Keith i Barbour przez sam artykuł, łącząc go z prawdziwym celem i sposobem powrotu naszego Pana, chociaż niezbyt wyraźnie). (TP 1937, s. 36)

„i postawił mnie tam, gdziem pierwej stał” — reprezentuje wyrażone myśli przez tych trzech braci, w tym artykule, usunięcie uprzedzenia od br. Russella co do czasu proroczego i wzbudzenie w nim przychylnego usposobienia. (TP 1937, s. 36)

Księga Daniela 8:19

Paruzja (C.T. Russell):

„w końcu” — do końca.

„tego gniewu” — tej przepowiedni o złem, co się ma dziać.

„bo” — bo ono musi się wypełnić i wypełni się.

„czasu naznaczonego” — w swoim czasie.

„koniec będzie” — czasu końca.

Epifania i Bazylea:

„Oto ja tobie oznajmię, co się dziać będzie aż do wykonania tego gniewu” — reprezentuje obiecanie przez Barboura, w korespondencji z br. Russellem, które doprowadziło do ich spotkania i wspólnego badania w Filadelfii, że on wytłumaczy interesujące go sprawy, szczególnie odnoszące się do czasu końca. (TP 1937, s. 36)

Księga Daniela 8:20

Paruzja (C.T. Russell):

„są” — oznaczają.

Księga Daniela 8:22

Paruzja (C.T. Russell):

„a iż złamany” — który się znajdował.

„a” — a tedy.

„powstaną” — znaczy iż powstaną na jego miejsce.

„nie z taką mocą” — nie jego mocą.

Księga Daniela 8:23

Paruzja (C.T. Russell):

„dopełnią” — dopełni się miara ich przestępstw. "Bo jeszcze się nie wypełniła nieprawość Amorejczyków, aż do tego czasu". 1 Moj.15:16.

„król” — papiestwo, Obrzydliwość Spustoszenia.

„niewstydliwej” — bezczelny.

„twarzy” — głębokich zamysłów.

„powstanie” — wzniesie się.

Księga Daniela 8:24

Paruzja (C.T. Russell):

„wzmocni się” — będzie możny.

„nie jego siłą” — nie własną władzą. Papiestwo wzmocniło się używając siły różnych rządów Europy.

„na podziw” — uczyni więcej, niż można temu wierzyć.

„będzie wytracał” — lub starał się skazić.

„mocarzów” — możnych.

Księga Daniela 8:25

Paruzja (C.T. Russell):

„przemysłem jego” — chytrością, przebiegłością.

„zdrada” — oszukaństwo pomoże mu.

„w ręku jego” — w jego mocy.

„czasu pokoju” — i przez powodzenie.

„powstanie” — jako Antychryst.

Epifania i Bazylea:

„A przemysłem” — przebiegłością (dyplomatycznymi zabiegami). (TP 1946, s. 33)

Księga Daniela 8:26

Paruzja (C.T. Russell):

„to widzenie” — część tego widzenia.

„powiedziano” — iż będzie 2300 lat (dni) do czasu oczyszczenia.

„jest sama prawda” — bo się wypełni.

„jest wiele dni” — jeszcze długi czas, nie tylko 2300 literalnych dni.

Księga Daniela 8:27

Paruzja (C.T. Russell):

„tedy chorowałem” — chory w sercu z myśli, że tak wiele złego przychodzi na lud Boży.

„czego nikt nie baczył” — nikt nie mógł wytłumaczyć.

Epifania i Bazylea:

„chorowałem przez kilka dni” — reprezentuje świadomość br. Russella własnych słabości i utrapień jakie odczuwał z powodu odrzucenia i wyśmiewania się z czasu proroczego, potem, gdy zrozumiał jego prawdziwy i właściwy użytek. (TP 1937, s. 36)

„potem wstawszy odprawowałem sprawy królewskie” — reprezentuje późniejszą czynność br. Russella, która okazała się być korzystną dla ludu Bożego. (TP 1937, s. 36)

„a zdumiewałem się nad onem widzeniem” — reprezentuje zdumiewanie się br. Russella nad pozafigurą. (TP 1937, s. 36)

„czego jednak nikt nie baczył” — reprezentuje, że wtedy gdy br. Russell najpierw widział ją i zdumiewał się nad nią, to nikt, oprócz ww. braci, wtedy jej nie rozumiał w jej ostatnich wyjaśnieniach. (TP 1937, s. 36)

Literatura o rozdziale Księga Daniela 8

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Daniela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.