Księga Daniela 12

Księga Daniela, rozdział 12 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (13 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Daniela 12 — Biblia Gdańska

1 Tego czasu powstanie Michał, książę wielki, który się zastawia za synami ludu twego; a będzie czas uciśnienia, jakiego nie było, jako narody poczęły być, aż do tego czasu; tego, mówię, czasu wyswobodzony będzie lud twój, ktokolwiek znaleziony będzie napisany w księgach.

2 A wiele z tych, którzy śpią w prochu ziemi, ocucą się, jedni ku żywotowi wiecznemu, a drudzy na pohańbienie i na wzgardę wieczną.

3 Ale ci, którzy innych nauczają, świecić się będą jako światłość na niebie, a którzy wielu ku sprawiedliwości przywodzą, jako gwiazdy na wieki wieczne.

4 Ale ty, Danijelu! zamknij te słowa, i zapieczętuj tę księgę aż do czau naznaczonego; bo to wiele ich przebieży, a rozmnoży się umiejętność.

5 I widziałem ja Danijel, a oto drudzy dwaj stali, jeden stąd nad brzegiem rzeki, a drugi z onąd nad drugim brzegiem rzeki;

6 I rzekł do męża obleczonego w szatę lnianą, który stał nad wodą onej rzeki: Kiedyż przyjdzie koniec tym dziwnym rzeczom?

7 I usłyszałem tego męża obleczonego w szatę lnianą, który stał nad wodą onej rzeki, że podniósłszy prawicę swoję i lewicę swoję ku niebu przysiągł przez Żyjącego na wieki, iż po zamierzonym czasie i po zamierzonych czasach i po połowie czasu, i gdy do szczętu rozproszy siłą ręki ludu świętego, tedy się to wszystko wypełni.

8 A gdym ja to słyszał a nie zrozumiałem, rzekłem: Panie mój! cóż za koniec będzie tych rzeczy?

9 Tedy rzekł: Idź, Danijelu! bo zawarte i zapieczętowane są te słowa aż do czasu zamierzonego.

10 Oczyszczonych i wybielonych i doświadczonych wiele będzie, a niezbożni niezbożnie czynić będą; nadto wszyscy niezbożni nie zrozumieją, ale mądrzy zrozumieją.

11 A od tego czasu, którego odjęta będzie ofiara ustawiczna, a postawiona będzie obrzydliwość spustoszenia, będzie dni tysiąc, dwieście i dziewięćdziesiąt.

12 Błogosławiony, kto doczeka a dojdzie do tysiąca trzech set trzydziestu i pięciu dni.

13 Ale ty idź do miejsca twego, a odpoczniesz, i zostaniesz w losie twoim aż do skończenia dni.

Komentarz do rozdziału: Księga Daniela 12

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Daniela 12:1

Paruzja (C.T. Russell):

„tego czasu” — "czasu ostatecznego", między 1799-1914 r.

„Michał” — "Jako Bóg", przedstawiciel Jehowy, Chrystus Jezus, "Wódz Zbawienia". Żyd.2:10.

„powstanie” — przy wtórym swym przyjściu; obejmie władzę: "Gdy powstanie, aby potarł ziemię". Iż.2:19.

„a będzie” — bynajmniej nie nawrócenie świata w spokoju.

„czas uciśnienia” — chrzest ogniem, o który niektórzy błędnie się modlą. Naturalny wynik samolubstwa, który jednak został odwleczony, aż do właściwego czasu. W porównaniu, rewolucje Francuską można nazwać tylko cieniem.

„jakiego” — tak wielkiego i powszechnego.

„nie było” — ponieważ ludzie nie byli tyle odpowiedzialni co obecnie.

„lud twój” — Święci z wieków Patriarchów, Żydowskiego, Ewangelii i 1000-lecia.

„wyswobodzony” — od ich nieprzyjaciół na zawsze.

„napisany w księgach” — "W księgach żywota Baranka". Obj.21:27. Znaczy przyjaźń, miłość i błogosławieństwo. Bóg dobrze pamięta o swoich świętych lecz inaczej rzecz się ma z Jego nieprzyjaciółmi.

Epifania i Bazylea:

„Tego czasu” — (w jęz. hebr. jest słowo "be" -- po polsku "w"); a zatem powinno być: "W czasie końca". To było 10 Nisan 1878 roku. (w równoległym czasie, gdy Jezus wjechał do Jerozolimy 1845 lat przedtem, odrzucił Izraela i oczyścił świątynię) gdy zaczął wykonywać Swój autorytet w odrzucaniu Babilonu, i gdy przez pierwsze przesiewanie żniwa zaczął wyganiać Prawdą klasę niegodną z Jego świątyni. To trwało aż do obudzenia śpiących świętych czyli do dnia 16 miesiąca Nisan 1878 roku i połączenia ich z Nim w królestwie. (TP 1934, s. 59) To właśnie w czasie końca (1799-1954) miał powstać Chrystus i w warunkach bezprecedensowego ucisku zniszczyć królestwo szatana.-E12'380

„Michał” — Jezus. (TP 1929, s. 55)

„wyswobodzony będzie” — tj z grobu i tej ziemi -- przez pierwsze zmartwychwstanie. (TP 1934, s. 59)

Źródła: TP 29'55; 34'59;

Księga Daniela 12:2

Paruzja (C.T. Russell):

„śpią w prochu” — licząc w to dobrych i złych.

„ocucą się” — jako wynik użycia władzy Michała. Śmierć jest stanem zapomnienia, unicestwienia.

„ku żywotowi” — wiecznie trwałemu w całej pełni doskonałym.

„a drudzy” — licząc w to Aleksandrów, Napoleonów, Neronów, Cezarów, papieży itp..

„na pohańbienie” — z którego jednak będą mogli powstać przez usiłowanie dojścia do restytucji, która będzie w procesie rozwoju.

„wzgardę wieczną” — najpierw, gdy wzgardzą sobą, przekonawszy się o swym upadłym stanie; umysłowym i fizycznym. Wzgarda trwająca tak długo, dokąd niedoskonałość będzie trwać. Wyraz "Olam" przetłumaczony "wieczny", który znaczy: "do końca", albo "do uzupełnienia".

Źródła: zob. 6 Tom parauz. str. 889,890

Księga Daniela 12:3

Paruzja (C.T. Russell):

„innych nauczają” — M.St., Mądre Panny.

„na niebie” — "wtedy to sprawiedliwi zajaśnieją jako słońce". Mat.13:43.

Księga Daniela 12:4

Paruzja (C.T. Russell):

„zapieczętuj” — tak napisz, ażeby nikt nie mógł zrozumieć, aż przyjdzie właściwy czas.

„naznaczonego” — który się zaczął w roku 1799.

„bo to wiele” — będą biegać tam i sam.

„przebieży” — pierwszy okręt parowy zaczęto używać od roku 1807; pierwszą lokomotywę kolejową w roku 1831; pierwszy telegra w r. 1844. Na podstawie tego proroctwa Izaak Newton przepowiedział, że z czasem ludzie będą jeździć 50 mil na godzinę. Za to wyrażenie Wolter (filozof francuski) nazwał Newtona "biedny stary głupiec".

„umiejętność” — włączając w to naukę o Wielkiej Piramidzie. Znajomość Słowa Bożego. Prawie wszystkie większe Stowarzyszenia biblijne zostały założone między rokiem 1803 a 1817. Nie mówi, iż "zdolność" się powiększy.

„rozmnoży” — fakt, że żyjemy w czasach ostatecznych. Jeżeliby umiejętność rozmnożyła się wcześniej, to wcześniej rozpocząłby się czas ucisku.

Epifania i Bazylea:

„czasu naznaczonego” — od 1799r. do czasu, który teraz uznajemy, ze to będzie 1954 rok. (TP 1929, s. 53)

„bo to wiele ich przebierzy” — rozpocznie się podróżowanie. Takie podróże rozpoczęły się z wynalazkiem parowców zaraz po 1799 roku, kolei elektrycznych, samochodów, samolotów, balonów. (TP 1934, s. 59)

„a rozmnoży się umiejętność” — we wszystkich kierunkach myśli ludzkiej, tak religijnej jak i świeckiej. (TP 1934, s. 59)

Księga Daniela 12:5

Paruzja (C.T. Russell):

„rzeki” — potok Prawdy. "Wypuścił wąż z gęby swojej za niewiastą wodę jako rzekę". Obj.12:15, za czasów rewolucji Francuskiej.

„drugi z onąd” — to pokazuje, że nawet wtedy, gdy dominująca władza papiestwa się skończyła, niektórzy byli w niepewności czy rzeczywiście jego prześladowcza i niszcząca władza się skończyła.

Epifania i Bazylea:

„I widziałem ja Daniel” — reprezentuje umysłowe widzenie tych pozafigur przez br. Russella. (TP 1937, s. 41)

„jeden stąd nad brzegiem rzeki” — na tej samej stronie, gdzie br. Russell, tym mężem jest Barbour. (TP 1937, s. 41)

„a drugi z onąd nad drugim brzegiem” — (naprzeciwko pozafiguralnego Daniela - rzeka ich przegradzała, a więc jego czynności musiały być przed 1748 r.), tym mężem jest br. (prof..) J. A. Bengel z Niemiec. Słynie z wydania 3 ważnych dzieł; (TP 1937, s. 41) 1/ Krytyczny tekst greckiego N.T., z krytycznym zbiorem tłumaczeń (1734r), który stał się początkiem nowoczesnej krytyki tekstu, dlatego on stał się ojcem nowoczesnych krytycznych tłumaczeń greckiego N.T.; (TP 1937, s. 41) 2/ Komentarz do N.T. (1742r), który nawet dziś jest uważany jako jeden z najlepszych.; (TP 1937, s. 41) 3/ Trzy dzieła dotyczące czasu proroczego: (TP 1937, s. 41) a) "Objawienie Jana Wyjaśnione. (1740r); (TP 1937, s. 41) b) "Porządek Czasów". (1741r); (TP 1937, s. 41) c) "Cykl, czyli Dyskusja o Wielkim (Jubileuszu) Roku" (1745r). (TP 1937, s. 41)

„rzeki” — (Chydekel), rzeka prawdy, która wyszła z gęby węża zaczęła być wylewana w 1748 roku przez książkę Mostesquiego "Duch Prawa". (TP 1937, s. 41)

Księga Daniela 12:6

Paruzja (C.T. Russell):

„nad wodą” — ponad wodami.

„tym dziwnym” — tym szczególniejszym podwracaniom Prawdy, zwodzenie dzieci Bożych i narodów przez papiestwo.

Epifania i Bazylea:

„I rzekł ... kiedyż przyjdzie koniec” — br. Bengel przez usilne badanie dowiedzieć się jak długo Antychryst będzie trwał w swym złym panowaniu i kiedy 1000-lecie się zacznie. (TP 1937, s. 41)

„do męża obleczonego w szatę lnianą” — tym mężem jest br. Miller. Szata lniana reprezentuje usprawiedliwienie i kapłaństwo br. Millera. (TP 1937, s. 41)

„rzeki” — (Chydekel), rzeka prawdy, która wyszła z gęby węża zaczęła być wylewana w 1748 roku przez książkę Mostesquiego "Duch Prawa". (TP 1937, s. 41)

„tym dziwnym rzeczom” — było to papieskie postępowanie w traktowaniu innych, mianowicie świętych i Prawdy. (TP 1934, s. 61)

Księga Daniela 12:7

Paruzja (C.T. Russell):

„po zamierzonym” — czas ostateczny będzie potem.

„i po połowie czasu” — trzy i pół "Czasów". Żydowski "Czas" składał się z 12 miesięcy po 30 dni każdy, albo 360 dni. Trzy i pół literalnych czasów stanowi 1260 dni. Zaś trzy i pół symbolicznych czasów stanowi 1260 lat dominującej przewagi papiestwa od r. 539-1799.

Epifania i Bazylea:

„I usłyszałem” — po raz pierwszy właściwą odpowiedź na pytanie zadane przez br. Bengela dał br. Miller. (TP 1937, s. 41)

„męża obleczonego w szatę lnianą” — tym mężem jest br. Miller. Szata lniana reprezentuje usprawiedliwienie i kapłaństwo br. Millera. (TP 1937, s. 41)

„rzeki” — (Chydekel), rzeka prawdy, która wyszła z gęby węża zaczęła być wylewana w 1748 roku przez książkę Mostesquiego "Duch Prawa". (TP 1937, s. 41)

„że podniósłszy prawicę swoję i lewicę swoję ku niebu” — reprezentuje poświęconą służbę wykonaną z całego serca, z Prawdą, którą jego opiece powierzył mu Bóg. (TP 1937, s. 41)

„przysiągł przez Żyjącego na wieki” — reprezentuje jego solenne twierdzenie, że te Prawdy są zgodne z Pismem Św., czyli od Boga nauczane. (TP 1937, s. 41)

„po zamierzonym czasie i po zamierzonych czasach i po połowie czasu” — (3,5*360=1260), 1260 dni skończyły się w r. 1799. (TP 1951, s. 27) 1260 lat miało skończyć się w 1799 roku utratą przez papiestwo władzy do niszczenia prawdy i ludu Bożego, co było wynikiem uprowadzenia do niewoli papieża przez Napoleona.-E12'380

„i gdy do szczętu rozproszy” — ten, który rozprasza to "mały róg" -- papiestwo (Dan.7:8). (TP 1934, s. 60,61)

„siłę ręki ludu świętego” — jest nią Prawda. (TP 1934, s. 60,61)

Źródła: TP 34'60,61; 37'41; 51'27;

Księga Daniela 12:8

Paruzja (C.T. Russell):

„nie zrozumiałem” — "Nie sobie, ale nam tym usługiwali". 1 Piotr.1:12.

„co za koniec” — na potem. Dan. 12:8-13. - 1290 i 1335 patrz 3 Tom parauz. str. 83

Epifania i Bazylea:

„a nie zrozumiałem” — w fazie badań z Barbourem w 1876 roku w Philadelphii, br. Russell nie rozumiał różnych szczegółów spokrewnionych z wyjaśnieniami Barboura. (TP 1937, s. 41)

Księga Daniela 12:9

Paruzja (C.T. Russell):

„idź Danielu” — na próżno starasz się zrozumieć i dowiedzieć te rzeczy teraz.

„te słowa” — odnośnie planu Bożego razem z jego zarysami czasów mających z nim łączność.

„zapieczętowane” — znaczenie tego proroctwa jest ukryte.

„aż do czasu” — nie na zawsze, lecz do czasu.

„zamierzonego” — który się zaczął od 1799 do 1914, około tego czasu można się spodziewać lepszego wyrozumienia. Dan. 12:8-13. - 1290 i 1335 patrz 3 Tom parauz. str. 83

Epifania i Bazylea:

„bo zawarte i zapieczętowane są te słowa” — Pan dał br. Russellowi do zrozumienia, że szczegóły, o które on się pytał nie były jeszcze na czasie. (TP 1937, s. 41)

„aż do czasu zamierzonego” — (do czasu końca według Biblii angielskiej); (TP 1979, s. 39)

Księga Daniela 12:10

Paruzja (C.T. Russell):

„wiele będzie” — po 1290 dniach, czyli latach, a które miały się skończyć w roku 1829.

„oczyszczonych” — odłączą się.

„wybielonych” — oczyszczą się.

„doświadczonych” — "Aby doświadczenie wiary waszej daleko droższe niż złoto które ginie". "Najmilsi niech wam nie będzie rzeczą dziwną ten ogień, który ku doświadczeniu waszemu przychodzi". "Bo on jest jako ogień roztapiający". 1 Piotr.1:7; 4:12; Mal. 3:2.

„niezbożni” — podwracający i szydzący z Prawdy.

„niezbożnie czynić” — bez przeszkody ze strony Boga. Przeto nie spostrzegą wiszącego nad nimi czasu ucisku.

„nadto niezbożni” — niewierni uczynionemu przymierzu.

„nie zrozumieją” — Boskich dróg i planu.

„ale mądrzy” — lud Boży, mądrzy przez wiarę.

„zrozumieją” — przy końcu 1290 dni. Gdyby proroctwo nie miało być nigdy zrozumiane, to danie go byłoby bezcelowe. Dan. 12:8-13. - 1290 i 1335 patrz 3 Tom parauz. str. 83

Epifania i Bazylea:

„wszyscy niezbożni nie zrozumieją” — jego praca, jako tłumacza Prawdy nie będzie przyjęta przez niezbożnych. Prawda nie będzie dla nich jasna. Przez niezbożnych rozumiemy niewiernych z klasy wtórej śmierci - tych w nominalnym kościele i tych co raz byli w Prawdzie. (TP 1937, s. 41)

„ale mądrzy zrozumieją” — Prawda (i jego praca) będzie przyjęta przez mądrych (mądre panny), wierne M.St. (TP 1937, s. 41)

Księga Daniela 12:11

Paruzja (C.T. Russell):

„od tego czasu” — roku 539.

„którego odjęta” — ustawiczna ofiara.

„obrzydliwość” — (obrzydliwość spustoszenia, Papiestwo, Człowiek grzechu, Tajemnica nieprawości, Antychryst, Syn zatracenia, Bestia. -Dan.7:8) Szczególny dogmat o przeistoczeniu i ofiary mszy dopełnione przez różne teorie o samo pojednaniu głoszone przez jego naśladowców.

„spustoszenia” — nominalne chrześcijaństwo.

„będzie dni tysiąc dwieście i dziewięćdziesiąt” — które się skończyły w roku 1829, w którym to czasie W. Miller zaczął zwracać uwagę na czasy prorocze. Dan. 12:8-13. - 1290 i 1335 patrz 3 Tom parauz. str. 83

Epifania i Bazylea:

„obrzydliwość spustoszenia” — papiestwo jest prawdziwą obrzydliwością, która pustoszy: (TP 1934, s. 61) 1/ spustoszyła każdą naukę, każde organizacyjne zarządzenie, jako też i każdą działalność prawdziwego Kościoła Chrystusowego; (TP 1934, s. 61) 2/ jego hierarchia była w większości nowymi stworzeniami, którzy utracili korony i w ten sposób byli rzeczywiście w Kościele (2Tes.2:3-5); (TP 1934, s. 61) 3/ jako antychryst sfałszował wszystko w planie Bożym; (TP 1934, s. 61) 4/ usunął przez wprowadzenie mszy ustawiczną skuteczność ofiary Jezusa; (TP 1934, s. 61) 5/ jego charakter i historia są obrzydliwością. (TP 1934, s. 61) papiestwo stało się "obrzydliwością spustoszenia" w wyniku plugawego błędu o literalnym jedzeniu Jego (Jezusa) ciała i literalnym piciu Jego krwi w ofierze mszy . (TP 1961, s. 27)

„dni tysiąc dwieście i dziewięćdziesiąt” — skończyły się w r. 1829. (TP 1951, s. 27) 1290 lat miało skończyć się w roku 1829, kiedy to miała zacząć się wyjaśniać wizja. Nastąpiło to dzięki Boskiemu wyjaśnieniu pewnych zarysów czasowych związanych z drugim adwentem Wiliamowi Millerowi.-E12'381

Źródła: TP 34'61; 51'27; 61'27;

Księga Daniela 12:12

Paruzja (C.T. Russell):

„błogosławiony” — "O błogosławiony ten". Wskazuje na szczególne błogosławieństwa w dodatku do otrzymanego już przy końcu 1290 dni i to, co było w rzeczywistości.

„kto doczeka” — kto wyczekuje gorliwie i cierpliwie.

„dojdzie do tysiąca trzech set trzydziestu i pięciu dni” — lat 1335; od roku 539, kończy się w roku 1874. Czas na wtóre przyjście Chrystusa. Dan. 12:8-13. - 1290 i 1335 patrz 3 Tom parauz. str. 83

Epifania i Bazylea:

„Błogosławiony, kto doczeka, a dojdzie” — dlatego błogosławiony, że zacznie się wielkie błogosławieństwo, gdzie figury Jubileuszowe wskazywały, że zacznie się restytucja wszystkich rzeczy (co oznacza wtórą obecność wielkiego Odnowiciela). (TP 1951, s. 27)

„tysiąca trzechset trzydziestu i pięciu dni” — skończyły się w r. 1874. (TP 1951, s. 27) skończyły się w październiku 1874 roku. (TP 1961, s. 91) Jednak wielkie rozjaśnienie wizji miało zacząć się dopiero w 1874 roku, kiedy to Pan wyjaśnił Pastorowi Rusellowi doktrynę, że drugi adwent Chrystusa jest niewidzialny, a po pojawieniu się takich wyjaśnień miały nadejść biblijne prawdy radujące umysł i serce.-E12'381

Źródła: TP 51'27; 61'91;

Księga Daniela 12:13

Paruzja (C.T. Russell):

„do miejsca” — aż koniec wieku nadejdzie.

„aż odpoczniesz” — "Dawid nie wstąpił do nieba". Dz.2:34.

„i zostaniesz w losie” — aż powstaniesz, by otrzymać swoją nagrodę.

„aż do skończenia” — po końcu: "Żniwo jest dokończenie wieku".

„dni” — dni 1335. Dan. 12:8-13. - 1290 i 1335 patrz 3 Tom parauz. str. 83

Epifania i Bazylea:

„do miejsca twego” — br. Russell był zachęcony, aby być wiernym aż do końca swego życia. (TP 1937, s. 42)

„a odpoczniesz” — znaczy, że br. Russell miał odpocznienie wiary podczas okresu, kiedy jego człowieczeństwo było poczytalnie umarłe - podczas okresu jego ofiary. (TP 1937, s. 42)

„aż do skończenia dni” — nie tych z proroctwa, ale do skończenia dni panowania grzechu, a rozpoczęcia panowania sprawiedliwości. (TP 1937, s. 42) powinno być: "aż po skończeniu dni". (TP 1954, s. 29)

Literatura o rozdziale Księga Daniela 12

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Daniela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.