Księga Daniela 1
Księga Daniela, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
Księga Daniela 1 — Biblia Gdańska
1 Roku trzeciego królowania Joakima, króla Judzkiego, przyciągnął Nabuchodonozor, król Babiloński, do Jeruzalemu, i obległ je.
2 I podał Pan w rękę jego Joakima, króla Judzkiego, i część naczynia domu Bożego, który je zawiózł do ziemi Senaar, do domu boga swego, i wniósł ono naczynie do domu skarbu boga swego.
3 I rozkazał król Aspenasowi przełożonemu nad komornikami swymi, aby przyprowadził z synów Izraelskich, i z nasienia królewskiego i z książąt,
4 Młodzieńców, na którychby nie było żadnej zmazy, a pięknych na wejrzeniu i dowcipnych do wszelakiej mądrości, i sposobnych do umiejętności, i dostąpienia jej, i którzyby byli sposobni, aby stali w pałacu królewskim, a uczyli się pisma i języka chaldejskiego.
5 I postanowił im król obrok na każdy dzień z potraw swoich królewskich i z wina, które on sam pijał, a żeby ich tak chował przez trzy lata, a po wyjściu ich żeby stawali przed obliczem królewskiem.
6 A byli między nimi z synów Judzkich: Danijel, Ananijasz, Misael, i Azaryjasz.
7 I dał im przełożony nad komornikami imiona, a Danijela nazwał Baltazarem, a Ananijasza Sadrachem, a Misaela Mesachem, a Azaryjasza Abednegiem.
8 Ale Danijel postanowił w sercu swojem, żeby się nie mazał pokarmem potraw królewskich, ani winem, które król pijał; przetoż tego szukał u przełożonego nad komornikami, żeby się nie zmazał.
9 I zjednał Bóg Danijelowi łaskę i miłość przed obliczem przełożonego nad komornikami.
10 I rzekł przełożony nad komornikami do Danijela: Ja się boję króla, pana mego, który wam postanowił pokarm wasz i napój wasz: który jeźliby obaczył, że twarzy wasze chudsze są niż innych młodzieńców, którzy jednako z wami mają być wychowani, tedy mię przyprawicie o gardło u króla.
11 I rzekł Danijel do sługi, którego był postanowił przełożony nad komornikami nad Danijelem, Ananijaszem, Misaelem i Azaryjaszem:
12 Doświadcz proszę sług twoich przez dziesięć dni, a niech nam dadzą jarzyn, którebyśmy jedli, i wody, którąbyśmy pili.
13 Potem przypatrzysz się twarzom naszym, i twarzom innych młodzieńców, którzy jadają pokarm z potraw królewskich, a jako obaczysz, tak uczynisz z sługami twymi.
14 I usłuchał ich w tem, a doświadczył ich przez dziesięć dni.
15 A po wyjściu dziesięciu dni okazało się, że twarze ich były piękniejsze, i byli tłustsi na ciele, niż wszyscy młodzieńcy, którzy jadali pokarm z potraw królewskich.
16 Przetoż on sługa brał on obrok potraw ich, i wino napoju ich, a dawał im jarzyny.
17 A onym czterem młodzieńcom dał Bóg umiejętność i rozum we wszelakiem piśmie i mądrości; nadto Danijelowi dał wyrozumienie wszelakiego widzenia i snów.
18 A gdy wyszły dni, po których ich król przyprowadzić rozkazał, przywiódł ich przełożony nad komornikami przed twarz Nabuchodonozora.
19 I mówił z nimi król; ale nie był znaleziony między onymi wszystkimi, jako Danijel, Ananijasz, Misael i Azaryjasz; i stawali przed obliczem królewskiem.
20 A w każdem słowie mądrości i rozumu, o które się ich król pytał, znalazł ich dziesięć kroć bieglejszych nad wszystkich mędrców i praktykarzy, którzy byli we wszystkiem królewstwie jego.
21 I był tam Danijel aż do roku pierwszego króla Cyrusa.
Komentarz do rozdziału: Księga Daniela 1
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
Księga Daniela 1:1
Epifania i Bazylea:
„Nabuchodonozor” — tutaj jest figurą na nominalny lud Boży. (TP 1937, s. 20)
Źródła: zob też: "MŁODOŚĆ DANIELA I JEGO TOWARZYSZY W BABILONIE" - SB 1986. 182
Księga Daniela 1:3
Epifania i Bazylea:
„Aspenasowi” — jest figurą na głównych wodzów w nominalnym kościele, takich co dozorowali nad podrzędnymi nauczycielami w nominalnym kościele, i takich, którzy szczególnie dozorowali nad zarządzeniami do wykształcenia przyszłych wodzów chrześcijaństwa. (TP 1937, s. 20)
Księga Daniela 1:4
Epifania i Bazylea:
„Młodzieńców, na którychby nie było żadnej zmazy” — pragnieniem nominalnego ludu Bożego było, aby najbardziej utalentowani młodzieńcy byli wybrani do nauki na nauczycieli swoich poglądów w symbolicznym Babilonie. (TP 1937, s. 20)
Księga Daniela 1:5
Epifania i Bazylea:
„I postanowił im król obrok na każdy dzień z potraw swoich królewskich” — nominalny lud Boży zarządził, ażeby ci, co mają być przyszłymi nauczycielami i wodzami w symbolicznym Babilonie, byli karmieni takim samym pokarmem religijnym , jaki oni sami jedzą. (TP 1937, s. 21)
Księga Daniela 1:6
Paruzja (C.T. Russell):
„Daniel” — znaczy "Bóg jest moim sędzią".
„Ananiasz” — "Jehowa jest łaskawy".
„Misael” — "Jako Bóg".
„Azariasz” — "Jehowa pomocnikiem".
Epifania i Bazylea:
„Daniel” — Daniel nie jest figurą na naszego Pastora we wszystkich stosunkach tego ostatniego, lecz tylko w jego stosunku do świata jako nauczyciel w przedmiotach, odnoszących się do świata. (TP 1937, s. 20) Tak jak Daniel był jednym z tych wybranych, tak też br. Russell był wybrany przez tych nominalnych chrześcijan, z którymi on przebywał, jako religijny i intelektualny młodzieniec, który mógłby wyjść na nauczyciela w nominalnym kościele. (TP 1937, s. 20)
„Ananijasz, Misael, i Azaryjasz” — Ananijasz (Jah ułaskawił lub łaska Jehowy) nasuwa na myśl Małe Stadko najbardziej ułaskawione przez Boga ze wszystkich Jego wybranych klas; (TP 1973, s. 70) Misael (kto jest tym, czym jest Bóg? — w charakterze) nasuwa na myśl Wielkie Grono, które choć omieszkało osiągnąć Boską naturę, to jednak omyło swoje szaty i wybieliło je we krwi Barankowej (Obj. 7:14); (TP 1973, s. 70) Azaryjasz (Jah dopomógł lub pomoc Jehowy) nasuwa na myśl M.G., którzy przy końcu tego Wieku jako jedna z wybranych klas Bożych nie tylko otrzymali wielką pomoc od Boga, ale również oddali i oddają wiele pomocy jako specjalny sługa klasy proroka. (TP 1973, s. 70)
Księga Daniela 1:7
Epifania i Bazylea:
„Ananijasza Sadrachem” — Ananijasz (Jah ułaskawił lub łaska Jehowy) nasuwa na myśl Małe Stadko najbardziej ułaskawione przez Boga ze wszystkich Jego wybranych klas; (TP 1973, s. 70) Sadrach (królewski) przypomina nam Królewskie Kapłaństwo (1Piotra 2:9). (TP 1973, s. 70)
„a Misaela Mesachem” — Misael (kto jest tym, czym jest Bóg? — w charakterze) nasuwa na myśl Wielkie Grono, które choć omieszkało osiągnąć Boską naturę, to jednak omyło swoje szaty i wybieliło je we krwi Barankowej (Obj. 7:14); (TP 1973, s. 70) Mesach (gość) przypomina nam tych, którzy są zaproszeni na Wieczerzę Wesela Barankowego (Obj. 19:9). (TP 1973, s. 70)
„a Azaryjasza Abednegiem” — Azaryjasz (Jah dopomógł lub pomoc Jehowy) nasuwa na myśl M.G., którzy przy końcu tego Wieku jako jedna z wybranych klas Bożych nie tylko otrzymali wielką pomoc od Boga, ale również oddali i oddają wiele pomocy jako specjalny sługa klasy proroka. (TP 1973, s. 70) Abednego (sługa proroka) sugeruje trzecią klasę wybranego ludu Bożego żyjącego przy końcu tego Wieku, tj. M.G., którzy jako klasa poświęconych sług Bożych zostali uświęceni przez Słowo Boże i w wielu jednostkach byli i są oddani posłannikowi Bożemu. (TP 1973, s. 70)
Księga Daniela 1:8
Paruzja (C.T. Russell):
„nie mazał” — fizycznie lub umysłowo jedząc pokarm mocny, zaś moralnie możemy być pokalani jedząc to, co było ofiarowane bałwanom.
Epifania i Bazylea:
„Daniel postanowił w sercu swoim, żeby się nie mazał pokarmem potraw królewskich” — br. Russell postanowił, że on nie splugawi się nieczystymi naukami symbolicznego Babilonu. (TP 1937, s. 21) Br. Russell wypełnił tę pozafigurę Daniela wtedy, gdy zadecydował (jako 16 letni młodzieniec), że nigdy nie uwierzy w coś , jako Boskie objawienie, co jest i będzie przeciwne Jego charakterowi. (TP 1937, s. 21)
Księga Daniela 1:9
Epifania i Bazylea:
„I zjednał Bóg Danielowi łaskę i miłość przed obliczem przełożonego” — jego pastor i starsi (z kościoła Kongregacjonalnego), jako przedstawiciele najwyższych władz kościelnych bardzo poważali go i jego postanowienie. (TP 1937, s. 21)
Księga Daniela 1:10
Epifania i Bazylea:
„tedy mię przyprawicie o gardło u króla” — nominalny lud Boży odciął by ich od ich stanowisk. (TP 1937, s. 21)
Księga Daniela 1:11
Paruzja (C.T. Russell):
„do sługi” — przełożony, podczaszy.
Księga Daniela 1:12
Paruzja (C.T. Russell):
„dadzą jarzyn” — jarzyny, szczególnie groch i fasola zawierają wszystkie potrzebne składniki pokarmowe. Znajomość tego w niedalekiej przyszłości okaże się więcej warta niż obecnie.
Epifania i Bazylea:
„doświadcz proszę sług twoich przez dziesięć dni, a niech nam dadzą jarzyn” — Ci przełożeni zgodzili się tymczasowo (10 dni) dać mu przywilej poddania wszystkich nauk próbie zgodności z charakterem Bożym (jarzyny), niż mieli utracić takiego wybitnego młodzieńca. (TP 1937, s. 21)
Księga Daniela 1:14
Epifania i Bazylea:
„doświadczył ich przez dziesięć dni” — czteroletnie poszukiwania br. Russella za Boskim objawieniem (mój dopisek: m. innymi badanie Biblii) i za jego główną zawartością jest pozafigurą tych 10 dni. (TP 1937, s. 22)
Księga Daniela 1:15
Epifania i Bazylea:
„A po wyjściu dziesięciu dni okazało się, że twarze ich były piękniejsze, i byli tłustsi na ciele, niż wszyscy młodzieńcy, którzy jadali pokarm z potraw królewskich” — symboliczna twarz br. Russella (znajomość Prawdy -- 2Kor.4:6) była piękniejsza i pełniejsza świętobliwości, niż symboliczne twarze tych, co byli ćwiczeni w naukach symbolicznego Babilonu. (TP 1937, s. 22) W symbolach biblijnych twarz symbolizuje wiedzę. (TP 1960, s. 79)
Księga Daniela 1:16
Epifania i Bazylea:
„Przetoż on sługa ... dawał im jarzyny” — reprezentuje, jak nauczyciele br. Russella w Babilonie dozwalali mu nadal badać Biblię w świetle charakteru Bożego. (TP 1937, s. 22)
Księga Daniela 1:17
Epifania i Bazylea:
„Danielowi dał wyrozumienie wszelakiego widzenia i snów” — reprezentuje wzrost br. Russella w Prawdzie, w głębokich i powierzchownych rzeczach Biblii. (TP 1937, s. 22)
Księga Daniela 1:18
Epifania i Bazylea:
„A gdy wyszły dni” — od 1872 roku do 1875 roku gdy br. Russell wzrastał w łasce, znajomości i owocności służby. Ta pozafigura egzaminowania Daniela rozpoczęła się w 1875 roku. (TP 1937)
„ich król przyprowadzić rozkazał” — Powątpiewania i pytania odnośnie sposobu powrotu naszego Pana są tego pozafigurą. (TP 1937, s. 22)
Księga Daniela 1:19
Epifania i Bazylea:
„między onymi wszystkimi” — ci młodzieńcy reprezentują różnych religijnych nauczycieli, występujących przed nominalny lud Boży, aby dać swoje poglądy na różne sprawy. (TP 1937, s. 22)
„ale nie był znaleziony ... jako Daniel” — odpowiedzi Danielowe były pozafiguralnie dane w ogólnych naukach br. Russella, a szczególnie w gazetce "Cel i Sposób Powrotu Naszego Pana" rozdanej w 50000 egzemplarzy. Ci byli znalezieni lepszymi, niż ci wyuczeni w naukach Babilońskich. (TP 1937, s. 22)
„Ananijasz, Misael, i Azaryjasz” — Ananijasz (Jah ułaskawił lub łaska Jehowy) nasuwa na myśl Małe Stadko najbardziej ułaskawione przez Boga ze wszystkich Jego wybranych klas; (TP 1973, s. 70) Misael (kto jest tym, czym jest Bóg? — w charakterze) nasuwa na myśl Wielkie Grono, które choć omieszkało osiągnąć Boską naturę, to jednak omyło swoje szaty i wybieliło je we krwi Barankowej (Obj. 7:14); (TP 1973, s. 70) Azaryjasz (Jah dopomógł lub pomoc Jehowy) nasuwa na myśl M.G., którzy przy końcu tego Wieku jako jedna z wybranych klas Bożych nie tylko otrzymali wielką pomoc od Boga, ale również oddali i oddają wiele pomocy jako specjalny sługa klasy proroka. (TP 1973, s. 70)
„i stawali przed obliczem królewskim” — reprezentuje następne stanowisko br. Russella, jako religijnego nauczyciela przed nominalnym ludem Bożym. (TP 1937, s. 22)
Księga Daniela 1:20
Paruzja (C.T. Russell):
„dziesięć kroć” — jako naturalny wynik ich odwagi i mocy charakteru.
Epifania i Bazylea:
„znalazł ich dziesięć kroć bieglejszymi nad wszystkich mędrców i praktykarzy” — odpowiedzi Danielowe były pozafiguralnie dane w ogólnych naukach br. Russella, a szczególnie w gazetce "Cel i Sposób Powrotu Naszego Pana" rozdanej w 50000 egzemplarzy. (TP 1937, s. 22) Nauki br. Russella we wszystkich przedmiotach wywiadywanych przez nominalny lud Boży, były znalezione (10 kroć -- zupełne, kompletne) bieglejsze niż te uczonych i proroków Babilonu. (TP 1937, s. 22)
Księga Daniela 1:21
Paruzja (C.T. Russell):
„I był tam Daniel” — Daniel żył blisko 100 lat.
Literatura o rozdziale Księga Daniela 1
Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.
- Błędna chronologia i fałszywe wnioski — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 1
- Sztandar Biblijny nr 257 (2014) — ww. 1, 9, 17, 21
- Sztandar Biblijny nr 22 (1986) — ww. 1, 21
- Sztandar Biblijny nr 266 (2015) — w. 3
- 30 października — Niebiańska Manna, w. 8
Wszystkie rozdziały: Księga Daniela
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.