Księga Daniela 3

Księga Daniela, rozdział 3 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (30 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Daniela 3 — Biblia Gdańska

1 Nabuchodonozor król uczynił obraz złoty, którego wysokość była na sześćdziesiąt łokci, a szerokość jego na sześć łokci, i postawił go na polu Dura w krainie Babilońskiej.

2 Tedy król Nabuchodonozor posłał, aby zebrano książąt, starostów i hetmanów, starszych, poborców, w prawach biegłych, urzędników, i wszystkich przełożonych nad krainami, aby przyszli na poświęcenie obrazu, który był wystawił król Nabuchodonozor.

3 Tedy się zgromadzili książęta, starostowie i hetmani, starsi, poborcy, w prawach biegli, urzędnicy, i wszyscy przełożeni nad krainami ku poświęcaniu obrazu, który był wystawił Nabuchodonozor król, i stanęli przed obrazem, który był wystawił Nabuch odonozor.

4 A woźny wołał wielkim głosem: Wam się opowiada, ludziom, narodom, i językom;

5 Skoro usłyszycie głos trąby, piszczałki, lutni, skrzypiec, harfy, symfonału, i wszelakiego instrumentu muzyki, upadnijcie a kłaniajcie się obrazowi złotemu, który wystawił król Nabuchodonozor;

6 A ktoby nie upadł i nie pokłonił się, tejże godziny wrzucony będzie w pośród pieca ogniem pałającego.

7 Zaraz tedy, skoro usłyszeli wszyscy ludzie głos trąby, piszczałki, lutni, skrzypiec, harfy i wszelakiego instrumentu muzyki, upadli wszyscy ludzie, narody i języki, kłaniając się obrazowi złotemu, który wystawił król Nabuchodonozor.

8 Przetoż tego czasu przystąpiwszy mężowie Chaldejscy skargę uczynili przeciwko Żydom;

9 A mówiąc rzekli do króla Nabuchodonozora: Królu, żyj na wieki!

10 Ty, królu! uczyniłeś dekret, żeby każdy człowiek, któryby usłyszał głos trąby, piszczałki, lutni, skrzypiec, harfy, i symfonału i wszelakiego instrumentu muzyki, upadł i pokłonił się obrazowi złotemu;

11 A ktobykolwiek nie upadł i nie pokłonił się, aby był wrzucony w pośrodek pieca ogniem pałającego.

12 Wszakże się znaleźli niektórzy Żydowie, którycheś przełożył nad sprawami krainy Babilońskiej, Sadrach, Mesach i Abednego; ci mężowie lekce poważyli, o królu! dekret twój, bogów twoich nie chwalą, i obrazowi się złotemu, któryś wystawił, nie kłaniają.

13 Tedy Nabuchodonozor w popędliwości i w gniewie rozkazał przyprowadzić Sadracha, Mesacha i Abednego, których wnet przywiedziono przed króla.

14 I mówił Nabuchodonozor a rzekł im: Umyślnież wy, Sadrachu, Mesachu, i Abednego, bogów moich nie czcicie, i obrazowi się złotemu, którym wystawił, nie kłaniacie?

15 Teraz tedy wy bądźcie gotowi, abyście zaraz, skoro usłyszycie głos trąby, piszczałki, lutni, skrzypiec, harfy i symfonału i wszelakiego instrumentu muzyki, upadli, i pokłonili się temu obrazowi, którym uczynił; a oto jeźli się nie pokłonicie, tej że godziny będziecie wrzuceni w pośród pieca ogniem pałającego; a któryż jest ten Bóg, coby was wyrwał z ręki mojej?

16 Odpowiedzieli Sadrach, Mesach i Abednego, i rzekli do króla: O Nabuchodonozorze! my się nie frasujemy o to, cobyśmy mieli odpowiedzieć;

17 Bo oto lubo Bóg nasz, którego my chwalimy, (który mocen jest wyrwać nas z pieca ogniem pałającego, i z ręki twojej, o królu!) wyrwie nas,

18 Lubo nie wyrwie, niech ci będzie wiadomo, o królu! że bogów twoich chwalić, i obrazowi złotemu, któryś wystawił, kłaniać się nie będziemy.

19 Tedy Nabuchodonozor pełen będąc popędliwości, tak, że się kształt twarzy jego odmienił przeciw Sadrachowi, Mesachowi i Abednegowi, odpowiadając rozkazał piec rozpalić siedm kroć bardziej, niżeli był zwyczaj rozpalać go,

20 A mężom co mocniejszym, którzy byli w wojsku jego, rozkazał, aby związawszy Sadracha, Mesacha i Abednega, wrzucili do pieca ogniem pałającego.

21 Tedy onych mężów związano w płaszczach ich, w ubraniach ich i w czapkach ich i w szatach ich, a wrzucono ich w pośrodek pieca ogniem pałającego.

22 A iż rozkazanie królewskie przynaglało, a piec bardzo był rozpalony, dlatego onych mężów, którzy wrzucili Sadracha, Mesacha i Abednega, zadusił płomień ogniowy.

23 Ale ci trzej mężowie, Sadrach, Mesach i Abednego, wpadli w pośród pieca ogniem pałającego związani.

24 Tedy król Nabuchodonozor zdumiał się i powstał prędko, a mówiąc rzekł hetmanom swoim: Izaliśmy nie trzech mężów związanych wrzucili w pośród ognia? którzy odpowiadając rzekli królowi: Prawda, królu!

25 A on odpowiadając rzekł: Oto Ja widzę czterech mężów rozwiązanych przechodzących się w pośrodku ognia, a niemasz żadnego naruszenia przy nich, a osoba czwartego podobna jest Synowi Bożemu.

26 Tedy przystąpiwszy Nabuchodonozor do czeluści pieca ogniem pałającego, rzekł mówiąc: Sadrachu, Mesachu i Abednegu, słudzy Boga najwyższego! wynijdźcie, a przyjdźcie sam; i wyszli Sadrach, Mesach i Abednego z pośrodku ognia.

27 A zgromadziwszy się książęta, starostowie urzędnicy i hetmani królewscy oglądali onych mężów, że nie panował ogień nad ciałami ich, i włos głowy ich nie opalił się, i płaszcze ich nie naruszyły się, ani zapach ognia nie przeszedł przez nich.

28 Tedy rzekł Nabuchodonozor, mówiąc: Błogosławiony Bóg ich, to jest, Sadracha, Mesacha i Abednega, który posłał Anioła swego, a wyrwał sług swoich, którzy ufali w nim, którzy słowa królewskiego nie usłuchali, ale ciała swe wydali, aby nie służyli, a nie kłaniali się żadnemu bogu, oprócz Boga swego.

29 Przetoż ja daję taki dekret, aby każdy ze wszelkiego ludu, narodu, i języka, ktobykolwiek bluźnierstwo wyrzekł przeciwko Bogu Sadrachowemu, Mesachowemu i Abednegowemu, był na sztuki rozsiekany, a dom jego w gnojowisko obrócony, gdyż niemasz Boga innego, któryby mógł wyrwać, jako ten.

30 Tedy król zacnie wywyższył Sadracha, Mesacha i Abednega w krainie Babilońskiej.

Komentarz do rozdziału: Księga Daniela 3

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Daniela 3:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Nabuchodonozor” — przedstawiciel, pan ziemi.

„uczynił obraz” — symbolizuje przyszłą federację kościołów połączoną z papiestwem.

„na polu Dura” — prawdopodobnie w centrum Babilonu.

Epifania i Bazylea:

„obraz złoty” — Złoty Posąg -- przedstawia kościelnictwo. (TP 1934, s. 2) 1/ Podczas wojny militaryzm był pierwszym zastosowaniem złotego posągu. (TP 1935, s. 41) 2/ Objaw skościelniałego Faszyzmu, prowadzony doktrynalnie i faktycznie przez bestię, sankcjonowany przez jej obraz i upoważniony przez władzę cywilną jest w jego drugim zastosowaniu prawdopodobnie tym złotym posągiem. (TP 1935, s. 41) Obraz ten wyobraża militaryzm, przed którym lud Boży pod koniec Wieku nie złoży pokłonu. (TP 1967, s. 39) Obraz ten jest figurą Bestii i Obrazu Bestii, którym lud Boży w końcu Wieku nie złoży pokłonu. Mniemamy, że oba te zastosowania są roztropne i prawidłowe. (TP 1967, s. 39)

Księga Daniela 3:6

Paruzja (C.T. Russell):

„pieca pałającego” — wyobraża czas ucisku.

Księga Daniela 3:12

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (l Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:13

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (l Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:14

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (l Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:15

Epifania i Bazylea:

„temu obrazowi” — Złoty Posąg -- przedstawia kościelnictwo. (TP 1934, s. 2) 1/ Podczas wojny militaryzm był pierwszym zastosowaniem złotego posągu. (TP 1935, s. 41) 2/ Objaw skościelniałego Faszyzmu, prowadzony doktrynalnie i faktycznie przez bestię, sankcjonowany przez jej obraz i upoważniony przez władzę cywilną jest w jego drugim zastosowaniu prawdopodobnie tym złotym posągiem. (TP 1935, s. 41)

Księga Daniela 3:16

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (1 Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

„do króla” — przedstawia władze cywilne. (TP 1934, s. 2)

„my się nie frasujemy o to, co byśmy mieli odpowiedzieć” — to zdaje się przedstawiać, że przez czyny albo słowa, prawdopodobnie przez czyny M.St., W.G., i M.G. dadzą cywilnym władzom do zrozumienia, że nic i nikt ich nie może zmusić do odpowiedzi na wymagania lub życzenia władzy, dlaczego nie poddają się kościelnictwu jako pozafiguralnemu Złotemu Posągowi , tj według formy wymaganej przez władze cywilne. (TP 1934, s. 2)

Księga Daniela 3:17

Paruzja (C.T. Russell):

„którego chwalimy” — któremu służymy.

Źródła: MANNA - 29 LIPCA

Epifania i Bazylea:

„mocen jest wyrwać nas” — takąż wiarę powinniśmy okazywać naszym postępowaniem i wyrażać przez nasze słowa do władz cywilnych, gdy nas będą zapytywać dlaczego nie chcemy poddać się kościelnictwu. (MANNA - 29 LIPCA) I takąż wiarę w moc Bożą okaże i wyzna M.St., wierni z W.G. i M.G., gdy będą wezwani na wywiady przez pozafiguralnego Nabuchodonozora. (TP 1934)

Źródła: MANNA - 29 LIPCA

Księga Daniela 3:18

Paruzja (C.T. Russell):

(Zobacz też w.17 - MANNA)

Źródła: MANNA - 31 SIERPNIA

Epifania i Bazylea:

(Zobacz też w.17 - MANNA) (MANNA - 31 SIERPNIA)

Źródła: MANNA - 31 SIERPNIA

Księga Daniela 3:19

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (1 Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:20

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (1 Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:22

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (1 Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:23

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (1 Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:25

Paruzja (C.T. Russell):

„rozwiązanych” — czasem ogień prześladowania niszczy tylko więzy, które wiążą lud Boży i daje im większą sposobność służenia prawdzie i lepiej niż przedtem czynienia dobrze.

„żadnego naruszenia” — to wyobraża, że Pan Bóg dozwala swym świętym cierpieć, lecz czyni ich wytrwałymi na cierpienia, ponieważ Syn Boży jest z nimi.

Księga Daniela 3:26

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (1 Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:27

Paruzja (C.T. Russell):

„nie panował ogień” — szatan naśladuje tego rodzaju moc Bożą między indyjskimi lekarzami.

Księga Daniela 3:28

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (1 Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:29

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (1 Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Księga Daniela 3:30

Epifania i Bazylea:

„Sadrach, Mesach i Abednego” — Sadrach (królewski), Mesach (gość) i Abednego (sługa proroka). (TP 1967, s. 39) Ci trzej młodzieńcy wyobrażają trzy klasy — Małe Stadko, Wielkie Grono i Młodocianych Godnych. (TP 1967, s. 39) Sadrach (królewski), przypomina nam o królewskim kapłaństwie (1 Piotra 2:9); Mesach (gość), przypomina nam tych, którzy są zaproszeni aby byli gośćmi na Uczcie Weselnej Baranka, pracy Epifanii (Obj. 19:9); Abednego (sługa proroka), zdaje się wyobrażać klasę odrębną od innych, osobliwie poświęconą wyrazicielowi Bożemu. (TP 1967, s. 39) [Abednego - służący posłańca]; klasa M.G. (TP 1959, s. 145)

Literatura o rozdziale Księga Daniela 3

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Daniela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.