Księga Daniela 11

Księga Daniela, rozdział 11 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (45 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Daniela 11 — Biblia Gdańska

1 Ja tedy roku pierwszego za Daryjusza Medskiego stanąłem, abym go posilił i zmocnił.

2 A teraz ci prawdę oznajmię: Oto jeszcze trzej królowie królować będą w Perskiej ziemi; potem czwarty zbogaci się bogactwy wielkimi nade wszystkich, a gdy się zmocni w bogactwach swoich, pobudzi wszystkich przeciw królestwu Greckiemu.

3 I powstanie król mocny, a będzie panował mocą wielką, a będzie czynił według woli swojej.

4 A gdy się on zmocni, będzie skruszone królestwo jego, i będzie rozdzielone na cztery strony świata, wszakże nie między potomków jego, ani będzie państwo jego takie, jakie było; bo wykorzenione będzie królestwo jego, a innym mimo onych dostanie się .

5 Tedy się zmocni król z południa i jeden z książąt jego; ten mocniejszy będzie nadeń, i panować będzie, a państwo jego będzie państwo szerokie.

6 Lecz po wyjściu kilku lat złączą się; bo córka króla od południa pójdzie za króla północnego, aby uczyniła przymierze; wszakże nie otrzyma siły ramienia, ani się ostoi z ramieniem swojem, ale wydana będzie ona, i ci, którzy ją przyprowadzą, i syn jej, i ten, co ją zmacniał za onych czasów.

7 Potem powstanie z latorośli korzenia jej na miejsce jego, który przyciągnie z wojskiem swem, a uderzy na miejsce obronne króla północnego, i przewiedzie nad nimi i zmocni się.

8 Nadto i bogów ich z książętami ich, z naczyniem ich drogiem, srebrnem i złotem w niewolę zawiedzie do Egiptu; a ten będzie bezpieczen przez wiele lat od króla północnego.

9 A tak wtargnie w królestwo król od południa, i wróci się do ziemi swojej.

10 Ale synowie jego walczyć będą, i zbiorą mnóstwo wojsk wielkich; a z nagła następując jako powódź przechodzić będzie, potem wracając się, wojskiem nacierać będzie aż na twierdze jego.

11 Skąd rozdrażniony będąc król z południa wyciągnie, i będzie walczył z nim, to jest, z królem północnym; a uszykuje mnóstwo wielkie, ale ono mnóstwo będzie podane w rękę jego.

12 A gdy zniesione będzie ono mnóstwo, podniesie się serce jego; a choć porazi wiele tysięcy, przecie się nie zmocni.

13 Bo się wróci król północny, i uszykuje większe mnóstwo niż pierwsze; lecz po wyjściu czasu kilku lat z nagła przyjdzie z wielkiem wojskiem i z wielkim dostatkiem.

14 Onychże czasów wiele ich powstanie przeciwko królowi z południa; ale synowie przestępników z ludu twego będą zniesieni dla utwierdzenia tego widzenia, i upadną.

15 Bo przyciągnie król z północy, i usypie wały, i weźmie miasto obronne, a ramiona południowe nie oprą się, ani lud jego wybrany, i nie stanie im siły, aby dali odpór.

16 I uczyni on, który przyciągnie przeciwko niemu, według woli swojej, i nie będzie nikogo, coby się stawił przeciwko niemu; stawi się też w ziemi ozdobnej, która zniszczeje przez rękę jego.

17 Potem obróci twarz swoję, aby przyszedł z mocą wszystkiego królestwa swego, i okazał się, jakoby zgody szukał, i uczyni coś; bo mu da córkę piękną, aby go zgubił przez nią; ale ona w tem nie będzie stateczna, i nie będzie z nim przestawała.

18 Zatem obróci twarz swoję do wysep, i wiele ich pobierze; ale wódz wstręt uczyni hańbieniu jego, owszem, ono hańbienie jego nań obróci.

19 Dlaczego obróci twarz swoję ku twierdzom ziemi swej; lecz się potknie i upadnie, i nie będzie więcej znaleziony.

20 I powstanie na miejsce jego taki, który roześle poborców w sławie królewskiej; ale ten po niewielu dniach starty będzie, a to nie w gniewie ani przez wojnę.

21 Potem powstanie wzgardzony na jego miejsce, acz nie włożą nań ozdoby królewskiej; wszakże przyszedłszy w pokoju, otrzyma królestwo pochlebstwem.

22 A ramionami jako powodzią wiele ich zachwyceni będą przed obliczem jego, i skruszeni będą, także też i sam wódz, który z nimi przymierze uczynił.

23 Bo wszedłszy z nimi w przyjaźń, uczyni zdradę, a przyciągnąwszy zmocni się w małym poczcie ludu.

24 Bezpiecznie i do najobfitszych miejsc onej krainy wpadnie, a uczyni to, czego nie czynili ojcowie jego, ani ojcowie ojców jego; łup i korzyść i majętności rozdzieli im, nawet i o miejscach obronnych chytrze przemyśliwać będzie, a to aż do czasu.

25 Potem wzbudzi moc swoję, i serce swoje przeciw królowi z południa z wojskiem wielkiem, z którem król z południa walecznie się potykać będzie z wojskiem wielkiem i bardzo mocnem; ale się nie oprze, przeto, że wymyśli przeciwko niemu zdradę.

26 Bo ci, którzy jedzą chleb jego, zniszczą go, gdy wojsko onego jako powódź przypadnie, a pobitych wiele polęże.

27 Natenczas obaj królowie w sercu swem myślić będą, jakoby jeden drugiemu szkodzić mógł, a przy jednymże stole kłamstwo mówić będą; ale się im nie nada, gdyż jeszcze koniec na inszy czas odłożony jest.

28 Przetoż się wróci do ziemi swojej z bogactwy wielkiemi, a serce jego obróci się przeciwko przymierzu świętemu; co uczyniwszy wróci się do ziemi swojej.

29 A czasu zamierzonego wróci się i pociągnie na południe; ale mu się nie tak powiedzie, jako za pierwszym i za ostatnim razem.

30 Bo przyjdą przeciwko niemu okręty z Cytym, skąd on nad tem bolejąc znowu się rozgniewa przeciwko przymierzu świętemu; co uczyniwszy wróci się, a będzie miał porozumienie z onymi, którzy opuścili przymierze święte;

31 A wojska wielkie przy nim stać będą, które splugawią świątnicę, i twierdze zniosą; odejmą też ustawiczną ofiarę, a postawią obrzydliwość spustoszenia.

32 Tak aby tych, którzy niezbożnie przeciwko przymierzu postępować będą, w obłudzie pochlebstwem utwierdził, a żeby lud znający Boga swego imali, co też uczynią.

33 Zaczem ci, którzy nauczają lud, którzy nauczają wielu, padać będą od miecza i od ognia, od pojmania i od łupu przez wiele dni.

34 A gdy padać będą, małą pomoc mieć będą; bo się do nich wiele pochlebców przyłączy.

35 A z tych, którzy innych nauczają, padać będą, aby doświadczeni i oczyszczeni, i wybieleni byli aż do czasu zamierzonego; bo to jeszcze potrwa aż do czasu zamierzonego.

36 Tak uczyni król według woli swojej, i podniesie się i wielmożnym się uczyni nad każdego boga, i przeciwko Bogu nad bogami dziwne rzeczy mówić będzie, i poszczęści mu się, aż się dokona gniew, ażby się to, co jest postanowiono, wykonało.

37 Ani na bogów ojców swych nie będzie dbał, ani o miłość niewiast, ani o żadnego boga dbać będzie, przeto, że się nade wszystko wyniesie.

38 A na miejscu Boga najmocniejszego czcić będzie boga, którego nie znali ojcowie jego; czcić będzie złotem i srebrem i kamieniem drogiem i rzeczami kosztownemi.

39 A tak dowiedzie tego, że twierdze Najmocniejszego będą boga obcego; a których mu się będzie zdało, tych rozmnoży sławę, i uczyni, aby panowali nad wielą, a rozdzieli im ziemię miasto zapłaty.

40 A przy skończeniu tego czasu będzie się z nim potykał król z południa; ale król północny jako burza nań przyjdzie z wozami i z jezdnymi i z wielą okrętów, a wtargnie w ziemię, i jako powódź przejdzie.

41 Potem przyciągnie do ziemi ozdobnej, i wiele krain upadnie; wszakże ci ujdą rąk jego, Edomczycy i Moabczycy, i pierwociny synów Ammonowych.

42 A gdy rękę swą ściągnie na krainy, ani ziemia Egipska tego ujść nie będzie mogła.

43 Bo opanuje skarby złota i srebra, i wszystkie rzeczy drogie Egipskie, a Libijczycy i Murzynowie za nim pójdą.

44 W tem wieści od wschodu słońca i od północy przestraszą go; przetoż wyciągnie z popędliwością wielką, aby wygubił i zamordował wielu.

45 I rozbije namioty pałacu swego między morzami na górze ozdobnej świętobliwości; a gdy przyjdzie do końca swego, nie będzie miał nikogo na pomocy.

Komentarz do rozdziału: Księga Daniela 11

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

„bo mu da córkę piękną, aby go zgubił przez nią” — Marek Antoniusz i Kleopatra. (TP 1979, s. 76)

Księga Daniela 11:19

Paruzja (C.T. Russell):

„obróci” — Marek Antoniusz.

Księga Daniela 11:20

Paruzja (C.T. Russell):

„poborców” — "Cezar August wydał dekret, aby spisano ludność we wszystkich ziemiach. Łuk.2:1. Cezar August był pierwszym władcą, który wprowadził system podatkowy.

„w sławie” — najsławniejszy okres historii Rzymu, "Złoty Wiek".

„królewskiej” — Państwa Rzymskiego.

„po niewielu dniach” — w kilka lat, gdy doszedł do najwyższej władzy.

„ani przez wojnę” — August umarł śmiercią naturalną, podczas gdy jego poprzednicy jak i jego 7 następców byli zamordowani.

Epifania i Bazylea:

„I powstanie na miejsce jego taki, który roześle poborców w sławie królewskiej” — August. (TP 1979, s. 76)

Księga Daniela 11:21

Paruzja (C.T. Russell):

„wzgardzony” — Tyberiusz, był to okrutnik, rozpustnik, tyran.

„wiele ich” — wszyscy przeciwnicy.

„jako powodzią” — zostaną zmiecieni.

„i sam wódz” — Jezus Chrystus.

Epifania i Bazylea:

„Potem powstanie wzgardzony” — Tyberiusz. (TP 1979, s. 76)

Księga Daniela 11:23

Paruzja (C.T. Russell):

„wszedłszy z nim” — senat uznał go za cesarza.

„w małym poczcie” — Gwardia Pretorianów składająca się z 10000 wyborowych żołnierzy, zorganizowana przez Tyberiusza, zawsze znajdowała się przy nim w Rzymie, przy jej pomocy w każdym razie, gdy okazała się potrzeba obalał wybory i zgromadzenia, opanowywał senat i lud.

Księga Daniela 11:24

Paruzja (C.T. Russell):

„rozdzieli” — podzieli.

„im” — między miejscowych rządców.

„łup i korzyści” — krajów podbitych przez Rzym.

Księga Daniela 11:25

Paruzja (C.T. Russell):

„potem wzbudzi” — Aureliusz Cezar, za czasów Zenobii r. 272.

„królowi z południa” — Egiptowi.

„wymyśli zdradę” — podstępne zamysły i plany.

Epifania i Bazylea:

„Potem wzbudzi moc swoję, i serce swoje przeciw królowi z południa” — Aurelian i Zenobia. (TP 1979, s. 76)

Księga Daniela 11:26

Paruzja (C.T. Russell):

„zniszczą go” — Aureliusz został zamordowany przez własnych generałów.

„jako powódź” — armia jego była zwycięska.

Księga Daniela 11:27

Paruzja (C.T. Russell):

„obaj królowie” — władza cesarska powoli zaczęła upadać, zaś władza duchowieństwa zaczęła przychodzić do życia i znaczenia.

Paruzja (C.T. Russell):

„a wojska” — mocni i wyniośli.

„przy nim stać” — przeciw papiestwu.

„splugawią” — zniweczą.

„świątnicę” — władzę cywilną, którą Bóg oddał poganom.

„ustawiczną ofiarę” — Ofiarę Chrystusa. To się bynajmniej nie odnosi do wejścia do świątyni przez Antiocha Epifanesa i zabronienie składania ofiar, a także zniesienia ceremonii.

„obrzydliwość” — (obrzydliwość spustoszenia, Papiestwo, Człowiek grzechu, Tajemnica nieprawości, Antychryst, Syn zatracenia, Bestia. -Dan.7:8) Szczególny dogmat o przeistoczeniu i ofiary mszy dopełnione przez różne teorie o samo pojednaniu głoszone przez jego naśladowców.

„spustoszenia” — nominalne Chrześcijaństwo.

Epifania i Bazylea:

„obrzydliwość spustoszenia” — papiestwo stało się "obrzydliwością spustoszenia" w wyniku plugawego błędu o literalnym jedzeniu Jego (Jezusa) ciała i literalnym piciu Jego krwi w ofierze mszy . (TP 1961, s. 27)

Księga Daniela 11:32

Paruzja (C.T. Russell):

„aby tych” — reformatorów i ruchy reformatorskie. Klasa mas.

„przymierzu” — ich przymierze z Bogiem.

„będzie” — papiestwo.

„pochlebstwem” — honory, tytuły itp..

„żeby lud” — klasa świątnicy.

„znający Boga” — Jego charakter i plan.

Księga Daniela 11:33

Paruzja (C.T. Russell):

„zaczem ci” — reformatorzy przy końcu średnich wieków.

„nauczają wielu” — że papiestwo jest Antychrystem, Człowiekiem Grzechu.

„padać będą” — sprzeciwiający się papiestwu, garstka, wierni.

Księga Daniela 11:34

Paruzja (C.T. Russell):

„gdy padać będą” — podczas tego upadania.

„małą pomoc” — ruch reformacyjny.

„wiele” — królów i książąt: kąkol.

„przyłączy się” — do protestantyzmu: do klasy pszenicy.

„pochlebców” — honory i tytuły: obietnice iż pomogą do powodzenia, jeżeli w zamian za to oni ukształtują ich drogi według mądrości tego świata.

Epifania i Bazylea:

„małą pomoc” — reformacja. (TP 1985, s. 142)

Księga Daniela 11:35

Paruzja (C.T. Russell):

„którzy nauczają” — przywódcy, reformatorzy, nauczyciele, którzy mogli pouczać wiele odnośnie błędów papiestwa.

„doświadczeni” — wierni.

„i wybieleni” — wersety 34 i 35 powinny być w nawiasie.

„czasu zamierzonego” — naznaczonego.

„aż do czasu” — roku 1799.

Księga Daniela 11:36

Paruzja (C.T. Russell):

„uczyni król” — Napoleon

„woli swojej” — był znany ze swej stanowczości i siły woli.

„nad każdego boga” — przeciw wszystkim możnym.

„dziwne rzeczy” — żądając od nich posłuszeństwa jak od sług, a tym sposobem wzruszył świat zabobonny.

„przeciw bogu nad bogami” — władcy nad innymi władcami, papieżowi, któremu kazał zapłacić 10 milionów dolarów kontrybucji, zamienił państwo kościelne w republikę, a papieża zabrał do niewoli do Francji.

Epifania i Bazylea:

„uczyni król” — Napoleon. (TP 1979, s. 76)

Księga Daniela 11:37

Paruzja (C.T. Russell):

„bogów ojców” — papiestwo.

„o miłość niewiast” — protestanckich sekt.

„o żadnego boga” — żadnego władcę.

„nad wszystko” — w przeciwieństwie do wszystkich.

Epifania i Bazylea:

„Ani na bogów ojców swych nie będzie dbał, ani o miłość niewiast, ani o żadnego boga dbać będzie, przeto, że się nade wszystko wyniesie” — Lekceważenie przez niego papiestwa i sekt protestanckich oraz władców w wynoszeniu samego siebie zapowiedziane jest w tym wersecie.-E12'380

Księga Daniela 11:38

Paruzja (C.T. Russell):

„a na miejsce” — zamiast którego z tych bogów.

„czcić będzie” — militarną władzę.

„kosztownymi” — bogactwa Europy były zabrane do Francji jako łup wojenny.

Epifania i Bazylea:

„czcić będzie boga, którego nie znali ojcowie jego” — Gloryfikowanie przez niego militaryzmu jako jego boga.-E12'380

Księga Daniela 11:39

Paruzja (C.T. Russell):

„najmocniejszego” — wzmocnić jego.

„twierdze” — posiadłość.

„boga obcego” — obcego władcy.

„których” — kogo zechce.

„będzie zdało” — uzna ich.

„rozmnoży” — nagrodzi.

„uczyni” — sprawi.

„rozdzieli im ziemię” — między swych krewnych i faworytów.

Epifania i Bazylea:

„A tak dowiedzie tego, że twierdze Najmocniejszego będą boga obcego” — Ten wiersz zapowiada używanie i czczenie przez niego militaryzmu oraz mianowanie władców jego nowo powstających rządów.-E12'380

Księga Daniela 11:40

Paruzja (C.T. Russell):

„tego czasu” — naznaczonego czasu.

„przy zakończeniu” — roku 1799.

„król z południa” — Egipt.

„król z północy” — Anglia.

„jako burza” — Nelson zaatakował Francuzów na morzu z niebywałą siłą.

„z jezdnymi” — Egipcjanie --- Mameluki.

„wielu okrętów” — angielska siła wojenna stanowiła morską flotę pod dowództwem admirała Nelsona.

„wtargnie” — Napoleon.

„i przejdzie” — zwycięsko przejdzie.

Epifania i Bazylea:

„A przy skończeniu tego czasu będzie się z nim potykał król z południa; ale król północny jako burza nań przyjdzie z wozami i z jezdnymi i z wielą okrętów” — W roku 1799, kiedy rozpoczął się czas końca, połączone i przygniatające siły i okręty Europy i Afryki zaatakowały go w Egipcie, a nawet jeszcze wcześniej.-E12'380

Księga Daniela 11:41

Paruzja (C.T. Russell):

„ziemi ozdobnej” — Palestyna.

„synów Ammonowych” — Napoleon trzymał się brzegów i nie zajmował tych ziem, a tylko przez nie przeszedł.

Epifania i Bazylea:

„Potem przyciągnie do ziemi ozdobnej, i wiele krain upadnie; wszakże ci ujdą rąk jego, Edomczycy i Moabczycy, i pierwociny synów Ammonowych” — Podbicie przez niego Palestyny oraz unikanie krajów Transjordanii i Morza Martwego zapowiedziane jest w tym wersecie.-E12'380

Księga Daniela 11:42

Epifania i Bazylea:

„A gdy rękę swą ściągnie na krainy, ani ziemia Egipska tego ujść nie będzie mogła” — jego zwycięstwa w Palestynie, Egipcie i krajach wokół nich, z wielką szkodą dla Egiptu, przedstawione są w wersecie.-E12'380

Księga Daniela 11:44

Paruzja (C.T. Russell):

„od północy” — wtóra koalicja składała się z Anglii, Rosji, Neapolu, Turcji i Austrii.

„wygubił” — wiele narodów.

Epifania i Bazylea:

„W tem wieści od wschodu słońca i od północy przestraszą go; przetoż wyciągnie z popędliwością wielką, aby wygubił i zamordował wielu” — Jednak w początkowym czasie końca wieści o wymierzonej w niego koalicji europejskiej, zapowiedziane w wersecie, zaniepokoją go i skłonią do powrotu do Francji, by prowadzić szaleńczą wojnę.-E12'380

Księga Daniela 11:45

Paruzja (C.T. Russell):

„pałacu swego” — królewski namiot.

„górze ozdobnej” — górze Tabor, górze przemienienia Pańskiego, gdzie stoczył jedną z większych bitew. Lub na górze Synaj, którą Napoleon zwiedził wraz ze swym korpusem uczonych.

„do końca” — śmierć na wygnaniu.

„nikogo na pomocy” — został opuszczony przez wszystkich.

Epifania i Bazylea:

„I rozbije namioty pałacu swego między morzami na górze ozdobnej świętobliwości; a gdy przyjdzie do końca swego, nie będzie miał nikogo na pomocy” — Pomimo tego, że zgodnie z zapowiedzią rozbije on swe namioty w Palestynie, miał go spotkać koniec w bezradności.E12'380

Literatura o rozdziale Księga Daniela 11

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Daniela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.