Księga Daniela 5

Księga Daniela, rozdział 5 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Daniela 5 — Biblia Gdańska

1 Balsazar król uczynił ucztę wielką na tysiąc książąt swoich, i przed onym tysiącem pił wino.

2 A gdy pił wino Balsazar, rozkazał przynieść naczynie złote i srebrne, które był zabrał Nabuchodonozor, ojciec jego, z kościoła Jeruzalemskiego, aby pili z niego król i książęta jego, żony jego, i założnice jego.

3 Tedy przyniesiono naczynia złote, które byli zabrali z kościoła domu Bożego, który był w Jeruzalemie, i pili z nich król i książęta jego, żony jego, i założnice jego;

4 A pijąc wino chwalili bogi złote i srebrne, miedziane, żelazne, drewniane, i kamienne.

5 Tejże godziny wyszły palce ręki człowieczej, które pisały przeciwko świecznikowi na ścianie pałacu królewskiego, a król widział część ręki, która pisała.

6 Tedy się jasność królewska zmieniła, a myśli jego zatrwożyły nim, i zwiąski biódr jego rozwiązały się, a kolana jego jedno o drugie się tłukły.

7 I zawołał król ze wszystkiej siły, aby przywiedziono praktykarzy, Chaldejczyków i wieszczków. A mówiąc król rzekł do mędrców Babilońskich: Ktokolwiek to pismo przeczyta, a wykład jego mnie oznajmi, obleczony będzie w szarłat, a łańcuch złoty dadzą na szyję jego, i trzecim w królestwie po mnie będzie.

8 Tedy weszli wszyscy mędrcy królewscy; ale nie mogli ani pisma przeczytać, ani wykładu jego królowi oznajmić.

9 Skąd król Balsazar był bardzo zatrwożony, a jasność jego zmieniła się na nim, i książęta jego potrwożyli się.

10 Tedy królowa weszła do domu uczty dla tego, co się przydało królowi i książętom jego; a przemówiwszy królowa rzekła: Królu, żyj na wieki! Niech cię nie trwożą myśli twoje, a jasność twoja niech się nie mieni.

11 Jest mąż w królestwie twojem, w którym jest duch bogów świętych, w którym się znalazło za dni ojca twego oświecenie, i rozum, i mądrość, jako mądrość bogów, którego król Nabuchodonozor, ojciec twój, przedniejszym między mędrcami, i praktykarzami Chaldejczykami, i wieszczkami, postanowił, ojciec twój mówię, o królu!

12 Dlatego, iż duch obfity, i umiejętność, i zrozumienie, wykładanie snów, i objawienie zagadek, i rozwiązanie rzeczy trudnych znalazły się przy Danijelu, któremu król dał imię Baltazar, teraz tedy niech przyzowią Danijela, a oznajmić ten wykład.

13 Tedy przywiedziony jest Danijel do króla; a król mówiąc rzekł Danijelowi: Tyżeś jest on Danijel, któryś jest z synów więźniów Judzkich, którego przywiódł król, ojciec mój, z ziemi Judzkiej?

14 Słyszałem zaiste o tobie, iż duch bogów jest w tobie, a oświecenie i rozum i mądrość obfita znalazła się w tobie.

15 A teraz przywiedziono przed mię mędrców i praktykarzy, aby mi to pismo przeczytali, i wykład jego oznajmili: wszakże nie mogli wykładu tej rzeczy oznajmić.

16 A jam słyszał o tobie, że możesz to, co jest niepojętego, wykładać, a co jest trudnego, rozwiązywać; przetoż teraz, możeszli to pismo przeczytać a wykład jego mnie oznajmić, w szarłat obleczony będziesz, i łańcuch złoty na szyję twoję włożony będzie, a trzecim w królestwie po mnie będziesz.

17 Tedy odpowiedział Danijel przed królem i rzekł: Upominki twoje niech tobie zostaną, a dary twoje daj innemu; wszakże pismo przeczytam królowi, i wykład mu oznajmię.

18 Ty, królu! słuchaj. Bóg najwyższy królestwo i wielmożność i sławę, i zacność dał Nabuchodonozorowi, ojcu twemu;

19 A dla wielmożności, którą mu był dał, wszyscy ludzie, narody i języki drżeli i bali się przed obliczem jego; bo kogo chciał, zabijał, a kogo chciał, żywił, a kogo chciał, wywyższał, a kogo chciał, poniżał.

20 Ale gdy się wyniosło serce jego, a duch jego zmocnił się w pysze, złożony jest z stolicy królestwa swego, a sława odjęta była od niego;

21 I był wyrzucony od synów ludzkich, a serce jego zwierzęcemu podobne było, i z dzikiemi osłami było mieszkanie jego; trawą się pasł jako wół, i rosą niebieską ciało jego skrapiane było, dokąd nie poznał, że Bóg najwyższy ma władzę nad królestwem ludzkiem, a tego, kogo chce, stanowi nad niem.

22 Ty, też, Balsazarze, synu jego! nie upokorzyłeś serca swego, chociażeś to wszystko wiedział.

23 Owszem, przeciwko Panu nieba podniosłeś się, i naczynie domu jego przyniesiono przed cię; a ty i książęta twoi, żony twoje, i założnice twoje, piliście wino z niego; nadto bogi srebrne i złote, miedziane, żelazne, drewniane, i kamienne, którzy nie widzą, ani słyszą, i nic nie wiedzą, chwaliłeś, a Boga, w którego ręku jest tchnienie twoje, i u którego są wszystkie drogi twoje, nie uczciłeś.

24 Przetoż teraz od niego posłana jest ta część ręki, i pismo to wyrażone jest.

25 A toć jest pismo, które wyrażone jest: Mene, Mene, Thekel, upharsin.

26 A tenci jest wykład tych słów: Mene, zliczył Bóg królestwo twoje i do końca je przywiódł.

27 Thekel, zważonyś na wadze, a znalezionyś lekki.

28 Peres, rozdzielone jest królestwo twoje, a dane jest Medom i Persom.

29 Tedy rozkazał Balsazar; i obleczono Danijela w szarłat, a łańcuch złoty włożono na szyję jego, i obwołano o nim, że ma być trzecim panem w królestwie.

30 Tejże nocy zabity jest Balsazar, król Chaldejski.

31 A Daryjusz, Medczyk, ujął królestwo, mając lat około sześćdziesiąt i dwa.

Komentarz do rozdziału: Księga Daniela 5

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Daniela 5:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Baltazar król” — w historii światowej figuruje jako Nabonidus. Jego nazwisko znaleziono na niektórych monumentach odnalezionych w naszych czasach, a sięgające czasów jego panowania.

„uczynił ucztę wielką” — odpowiada wielkiej unii kościołów, jaka ma się wyłonić.

Epifania i Bazylea:

„Balsazar król” — wyobraża władze świeckie. (TP 1946, s. 72) w tym rozdziale reprezentuje nominalny lud Boży w państwie, kościele i bogaczach, szczególnie w ich wodzach jako klasie. (TP 1937, s. 24)

„uczynił ucztę wielką” — odpowiada wielkiej władzy jaką papiestwo przybrało, wielkiej denominacyjnej federacji Protestantyzmu i korzyściom władzy świeckiej, oraz odpowiada okresowi ich radości jaka im towarzyszyła. (TP 1946, s. 72) uczta jest figurą na przywileje i korzyści parousyjne, które nominalny lud Boży przyswoił sobie w kościelnych uniach czasu Parousii. (TP 1937, s. 24)

„na tysiąc książąt swoich” — reprezentuje, że tych wodzów jest mnóstwo. (TP 1937, s. 24)

Księga Daniela 5:2

Paruzja (C.T. Russell):

„złote naczynia” — wyobrażają drogocenne prawdy Słowa Bożego i M.St.

„i srebrne” — wyobrażają W.G.

„pili z niego” — wyobraża krzywdy i poniewierkę jakie maja przyjść.

Epifania i Bazylea:

„rozkazał przynieść” — posłanie po naczynia reprezentuje żądanie, aby nauki Słowa Bożego służyły dla nieczystych użytków symbolicznego Babilonu. (TP 1937, s. 24)

„naczynie” — (były sprofanowane); mogą dobrze przedstawiać nie tylko cenne prawdy objawienia Pańskiego, ale również lud Boży. (TP 1946, s. 72) są figurą na prawdy Boskie, które były zabrane w niewolę podczas Ciemnych Wieków, wraz z prawdziwym ludem Bożym do mistycznego Babilonu. (TP 1937, s. 24)

„złote” — M.St. (TP 1946, s. 72)

„srebrne” — W.G. (TP 1946, s. 72)

„żony jego” — reprezentują główne organizacje nominalnego ludu Bożego. (TP 1937, s. 24)

Księga Daniela 5:3

Epifania i Bazylea:

„złote” — M.St. (TP 1946, s. 72)

„i pili z nich” — picie wina reprezentuje uczestniczenie pozafiguralnych Babilończyków w przyswajaniu sobie mieszaniny Prawdy z błędem w ich uczcie parousyjnej. (TP 1937, s. 24) (lanie wina babilońskiego w te naczynia reprezentuje splugawienie Prawdy Bożej naukami Babilońskimi). (TP 1937, s. 24)

„król” — w tym rozdziale reprezentuje nominalny lud Boży w państwie, kościele i bogaczach, szczególnie w ich wodzach jako klasie. (TP 1937, s. 24)

„książęta jego” — reprezentuje wodzów. (TP 1937, s. 24)

„żony jego” — reprezentują główne organizacje nominalnego ludu Bożego. (TP 1937, s. 24)

Księga Daniela 5:4

Epifania i Bazylea:

„A pijąc wino” — picie wina reprezentuje uczestniczenie pozafiguralnych Babilończyków w przyswajaniu sobie mieszaniny Prawdy z błędem w ich uczcie parousyjnej. (TP 1937, s. 24) (lanie wina babilońskiego w te naczynia reprezentuje splugawienie Prawdy Bożej naukami Babilońskimi). (TP 1937, s. 24)

Księga Daniela 5:5

Epifania i Bazylea:

„palce ręki człowieczej” — ręka wyobraża moc Bożą, która wytworzyła pozafigurę pisma na ścianach. (TP 1946, s. 72)

„które pisały” — pismo przedstawia znaki czasów, świeckie i religijne, jakie przepowiedziały zniszczenie Wielkiego Babilonu, Chrześcijaństwa. (TP 1946, s. 72) reprezentuje okazanie mocy Bożej. (TP 1937, s. 24)

„na ścianie” — przedstawia władzę królestw pogańskich. (TP 1946, s. 72) na jego (Babilonu) politycznych, finansowych, eklezjastycznych, społecznych i robotniczych władzach. (TP 1937, s. 24)

„a król widział część ręki” — reprezentuje zrozumienie nominalnego ludu Bożego po części, że jest to objawieniem się mocy Bożej, której oni byli świadkami. (TP 1937, s. 24) A taka moc była widoczna w znakach czasów, zdarzających się w politycznych, finansowych, eklezjastycznych, społecznych i robotniczych władzach Babilonu. (TP 1937, s. 24)

Księga Daniela 5:6

Epifania i Bazylea:

„a myśli jego zatrwożyły nim” — przerażenie Babilończyków wyobraża przerażenie symbolicznych Babilończyków na widok znaków czasu. (TP 1946, s. 73)

Księga Daniela 5:7

Epifania i Bazylea:

„obleczony będzie w szarłat” — wyraża uznanie (i przyjęcie kogoś po królewsku) jakie miałoby chrześcijaństwo dla tego kto przeczytałby i wytłumaczył to pismo. (TP 1937, s. 24)

„a łańcuch złoty dadzą na szyję jego” — reprezentuje uznanie go jako upoważnionego przez Boga. (TP 1937, s. 24)

„i trzecim w królestwie po mnie będzie” — wyraża uznanie go jako głównego nauczyciela w religijnym oddziale symbolicznego Babilonu. (TP 1937, s. 24)

Księga Daniela 5:8

Epifania i Bazylea:

„ale nie mogli ani pisma przeczytać” — wyobraża niezdolność mówczych narzędzi chrześcijaństwa do wytłumaczenia znaków czasu. (TP 1946, s. 73)

Księga Daniela 5:9

Epifania i Bazylea:

„Balsazar był bardzo zatrwożony” — reprezentuje powiększone zakłopotanie nominalnego ludu Bożego, odnośnie wypadków, które okazały się być "czasami pogan". (TP 1937, s. 24)

„i książęta jego potrwożyli się” — szczególnie dotyczyło to wodzów nominalnego ludu Bożego. (TP 1937, s. 24)

Księga Daniela 5:10

Epifania i Bazylea:

„Tedy królowa” — reprezentuje życzliwych czytelników pism Pastora Russella, którzy, chociaż nie poświęcając się i nie przychodząc do Prawdy, jednak uważali go za bardzo oświeconego męża Bożego. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:12

Epifania i Bazylea:

„Dlatego iż duch obfity, i umiejętność, i zrozumienie, wykładanie snów, i objawianie zagadek, i rozwiązywanie rzeczy trudnych” — prawdziwe i rozumne załatwienia , przez br. Russella, najtrudniejszych zagadnień religijnych, szczególnie tych reprezentowanych przez dwa sny Nabuchodonozora, zadowoliły ich (królową - życzliwych czytelników ...). (TP 1937, s. 25)

„przy Danielu” — reprezentuje "onego Sługę". (TP 1946, s. 73)

„a oznajmić ten wykład” — Pastor Russell będzie mógł przeczytać i wytłumaczyć pozafiguralne pismo na ścianie. (TP 1937, s. 25) (wnioskowane posłanie po Daniela, reprezentuje domaganie się od br. Russella, aby on w swoich pismach, kazaniach i wykładach załatwił tę trudność). (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:13

Epifania i Bazylea:

„przywiedziony jest Daniel do króla” — reprezentuje przyprowadzenie br. Russella przed nominalny lud Boży, szczególnie przed ich wodzów, w znaczeniu, że jego pisma, kazania i wykłady były im przedstawione. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:14

Epifania i Bazylea:

„słyszałem zaiste o tobie” — reprezentuje myśli nominalnego ludu Bożego dotyczące naszego Pastora, gdy oni wzięli literaturę i słowa jego do ręki, aby otrzymać jego poglądy na te wypadki. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:16

Epifania i Bazylea:

że możesz to co jest niepojętego wykładać, nominalny lud Boży przyznawał takie zdolności br. Russellowi. (TP 1937, s. 24,25)

„w szarłat obleczony będziesz” — wyraża uznanie (i przyjęcie kogoś po królewsku) jakie miałoby chrześcijaństwo dla tego kto przeczytałby i wytłumaczył to pismo. (TP 1937, s. 24,25)

„łańcuch złoty dadzą na szyję twoję włożony będzie” — reprezentuje uznanie go jako upoważnionego przez Boga. (TP 1937, s. 24,25)

„i trzecim w królestwie po mnie będziesz” — wyraża uznanie go jako głównego nauczyciela w religijnym oddziale symbolicznego Babilonu. (TP 1937, s. 24,25)

Księga Daniela 5:17

Paruzja (C.T. Russell):

„dary daj innemu” — tym, którzy byli narzędziami mówczymi służącymi bez żadnej umowy lub wynagrodzenia.

Epifania i Bazylea:

„Daniel” — "on Sługa". (TP 1946, s. 73)

„Upominki twoje niech tobie zostaną” — wyobraża "onego Sługę" odmawiającego przyjęcia nagród jako zachęty za swoją usługę. (TP 1946, s. 73) wyobraża bezinteresowność br. Russella. (TP 1937, s. 25)

„wszakże pismo przeczytam królowi, i wykład mu oznajmię” — reprezentuje chęć br. Russella czytać i tłumaczyć te dziwne wypadki jako znaki czasów, nominalnemu ludowi Bożemu. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:18

Epifania i Bazylea:

„Ty królu słuchaj” — Kazanie Daniela pobudzające króla do pokuty, reprezentuje odczytanie chrześcijaństwu pokutnego wykładu przez naszego Pastora. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:21

Epifania i Bazylea:

„rosą niebieską” — W symbolach biblijnych rosa przedstawia: 1/ Prawdę; 2/ Opatrzność. (TP 1958, s. 123) W tym tekście przedstawia Opatrzność. (TP 1958, s. 123)

Księga Daniela 5:22

Epifania i Bazylea:

„nie upokorzyłeś serca swego, chociażeś to wszystko wiedział” — chociaż rodzaj ludzki znał historię swojego grzesznego postępowania, to stał się wyniosłym, zamiast się upokorzyć. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:23

Paruzja (C.T. Russell):

„w którego ręku” — mocy.

Epifania i Bazylea:

„podniosłeś się” — rodzaj ludzki stał się wyniosłym. (TP 1937, s. 25)

„naczynie domu jego przyniesiono przed cię” — splugawił Prawdę Bożą. (TP 1937, s. 25)

„książęta twoi” — szczególnie przez swoich wodzów. (TP 1937, s. 25)

„żony twoje” — i ich organizacje. (TP 1937, s. 25)

„nadto bogi ...” — czcili swoje wyznania, jako bogi. (TP 1937, s. 25)

„a Boga ... nie uczciłeś” — lecz nie czcili prawdziwego Boga. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:24

Epifania i Bazylea:

„Przetoż teraz od niego posłana jest ta część ręki” — br. Russell wykazał, że pomiędzy innymi przyczynami było to ze względu na grzechy chrześcijaństwa, że opisane wypadki, jako znaki czasów były zesłane od Boga. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Mene, Mene, Thekel” — podobnie ręka Opatrzności pokazuje wiszący nad kościelnictwem sąd.

Epifania i Bazylea:

„Mene, Mene, Thekel, upharsin” — (mina, mina szekel, pół miny); Mina = 50 szekli, Szekel = 20 gerah (2Moj.30:13, tu przetłumaczono na słowo pieniędzy). (TP 1946, s. 72) Mina = 50 szekli = 1000 gerah (TP 1946, s. 72) Mina = 50 szekli = 1000 gerah (TP 1946, s. 72) Szekel = 20 gerah (TP 1946, s. 72) pół Miny = 25 szekli = 500 gerah (TP 1946, s. 72) - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - (TP 1946, s. 72) RAZEM = 2520 gerah (TP 1946, s. 72) Te ukryte w piśmie gerah reprezentują okres Czasów Pogan. 2520 lat. (TP 1946, s. 72)

Księga Daniela 5:26

Epifania i Bazylea:

„MENE, zliczył Bóg królestwo twoje i do końca je przywiódł” — br. Russell w swoich pismach, wykładach i kazaniach, wskazał, że Bóg ograniczył królestwa tego świata do określonej liczby lat -- do siedmiu czasów Pogan, 2520 lat -- i że te czasy kończą się w 1914 roku. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:27

Epifania i Bazylea:

„THEKEL, zważonyś na wadze, a znalezionyś lekki” — br. Russell wskazał w swoich pismach, a szczególnie w artykułach pt. "Widoki ze Strażnicy" i w IV tomie, w wykładach i kazaniach, że chrześcijaństwo polityczne, finansowe, eklezjastyczne, robotnicze i społeczne jest na sądzie przed Bożą sprawiedliwością, oskarżone o niewypełnianie swej prawdziwej misji. (TP 1937, s. 25)

Księga Daniela 5:28

Epifania i Bazylea:

„PERES, rozdzielone jest królestwo twoje” — nasz Pastor wykazał, że znaki czasów wskazywały, iż chrześcijaństwo jest podzielone na dwa przeciwne sobie obozy: (TP 1937, s. 25,26) 1/ obóz konserwatywny: kościół, państwo i kapitał; (TP 1937, s. 25,26) 2/ obóz radykalny: fachowi unioniści, socjaliści, komuniści i anarchiści. (TP 1937, s. 25,26)

„a dane jest Medom i Persom” — Królestwo Boże w jego dwóch fazach, nastąpi po obaleniu królestw tego świata. (TP 1937, s. 25,26)

Księga Daniela 5:29

Epifania i Bazylea:

„obleczono Daniela w szarłat” — "ów Sługa" w późniejszych czasach swej służby był często czczony przez wielkich ludzi tej ziemi, jak wysokich polityków, finansistów i urzędników. (TP 1946, s. 73) reprezentuje, że br. Russell był przyjęty jako prawdziwy czytelnik i tłumacz znaków czasu. (TP 1937, s. 26)

„łańcuch złoty włożono na szyję jego” — reprezentuje, że br. Russell był przyjęty jako upoważniony od Boga czytelnik i tłumacz znaków czasu. (TP 1937, s. 26)

„obwołano o nim, że ma być trzecim panem w królestwie” — reprezentuje, że br. Russell był wzrastająco uważany za największego religijnego nauczyciela w eklezjastycznym oddziale chrześcijaństwa, w czasie parousyjnym, będąc trzecim najbardziej wpływowym z rzędu w chrześcijaństwie. (TP 1937, s. 26)

Księga Daniela 5:30

Epifania i Bazylea:

„Tejże nocy” — wyobraża koniec czasu, 1799 - 1954r. (TP 1946, s. 73) w ucisku. (TP 1937, s. 26)

„zabity jest Balsazar” — (i zdobyty Babilon), podczas końca czasów, nie tylko władza świecka jaka jest teraz ustanowiona - ale i mistyczny Babilon - Imperium szatana - zostaną obalone. (TP 1946, s. 73)

Księga Daniela 5:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Dariusz Medczyk” — wyobraża Chrystusa w czasie ucisku, przy końcu W.Ew.

Epifania i Bazylea:

„a Dariusz Medczyk, ujął królestwo” — reprezentuje ujęcie Królestwa przez naszego Pana. (TP 1937, s. 26) Jego (mój dopisek: Cyrusa) generał, biblijny Med Dariusz lub Med Gobriasz, którego imię zostało utrwalone w skałach Behistunu (dwa imiona odnoszą się do jednej osoby) odniósł zwycięstwo w sposób godny uwagi. (TP 1987, s. 83)

Literatura o rozdziale Księga Daniela 5

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Studium biblijne: „Wierny aż do śmierci” — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 25
Sztandar Biblijny nr 265 (2015) — ww. 1, 14, 25, 30, 31
Sztandar Biblijny nr 266 (2015) — ww. 30, 31
Sztandar Biblijny nr 25 (1987) — w. 1
Sztandar Biblijny nr 36 (1989) — w. 1
Sztandar Biblijny nr 140 (1999) — w. 1

Wszystkie rozdziały: Księga Daniela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.