H5401 — נשׁק (nâshaq)

Hebrajski czasownik נשׁק (nâshaq) — numer Stronga H5401 — występuje w Starym Testamencie 35 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „i pocałował”, „pocałował”, „go i pocałowała”, „a wraz z nim uzbrojeni mężczyźni”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

to put together, kiss
(Qal) to kiss
(Piel) to kiss
(Hiphil) to touch gently
to handle, be equipped with
(Qal) to be equipped

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root (identical with H5400, through the idea of fastening up; compare H2388 and H2836); to kiss, literally or figuratively (touch); also (as a mode of attachment), to equip with weapons: - armed (men), rule, kiss, that touched.

Jak polska interlinia oddaje H5401

„i pocałował” — 5 wystąpień
„pocałował” — 4 wystąpienia
„go i pocałowała” — 2 wystąpienia
„a wraz z nim uzbrojeni mężczyźni” — 1 wystąpienie
„będąc uzbrojony” — 1 wystąpienie
„Byli uzbrojeni” — 1 wystąpienie
„całować” — 1 wystąpienie
„chciałbym całować” — 1 wystąpienie
„co bowiem nie pocałował” — 1 wystąpienie
„Co więcej, pocałował” — 1 wystąpienie
„do niego, a on pocałował” — 1 wystąpienie
„go i ucałował” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5401

1 Księga Mojżeszowa 27:26 — I rzekł mu Izaak, ojciec jego: Przystąpże teraz a pocałuj mię, synu mój.
1 Księga Mojżeszowa 27:27 — Tedy przystąpiwszy pocałował go, a skoro poczuł wonność szat jego, błogosławił mu, mówiąc: Oto wonność syna mego, jako wonność pola, któremu błogosławił Pan.
1 Księga Mojżeszowa 29:11 — I pocałował Jakób Rachelę, i podniósłszy głos swój płakał.
1 Księga Mojżeszowa 29:13 — A gdy usłyszał Laban wieść o Jakóbie, synu siostry swojej, wybieżał przeciwko niemu, i obłapił go, a pocałowawszy, wwiódł do domu swego. A on Labanowi powiedział o wszystkiem.
1 Księga Mojżeszowa 31:28 — I nie dopuściłeś mi, abym pocałował syny moje, i córki moje? Zaiste głupieś sobie począł.
1 Księga Mojżeszowa 31:55 — Potem Laban wstawszy bardzo rano, pocałował syny swoje i córki swe, i błogosławił im; a odszedłszy, wrócił się Laban na miejsce swoje.
1 Księga Mojżeszowa 33:4 — I zaszedł mu drogę Ezaw, i obłapiwszy go, upadł na szyję jego, i całował go; i płakali.
1 Księga Mojżeszowa 41:40 — Ty będziesz nad domem moim, a według rozkazania ust twoich sprawować się będzie wszystek lud mój: tylko stolicą większy nad cię będę.
1 Księga Mojżeszowa 45:15 — I pocałowawszy wszystkę bracią swoję, płakał nad nimi; a potem rozmawiali z nim bracia jego.
1 Księga Mojżeszowa 48:10 — A oczy Izraelowe ociężały były dla starości, i nie mógł dojrzeć: i przywiódł je do niego, które Jakób pocałował i obłapił.
1 Księga Mojżeszowa 50:1 — Zatem upadł Józef na twarz ojca swego, i płakał nad nim, a całował go.
2 Księga Mojżeszowa 4:27 — I rzekł Pan do Aarona: Idź przeciwko Mojżeszowi na puszczą. I szedł i zaszedł mu na górze Bożej, i pocałował go.
2 Księga Mojżeszowa 18:7 — Zatem Mojżesz wyszedł przeciwko świekrowi swemu, a ukłoniwszy się całował go; i przywitawszy jeden drugiego, potem weszli do namiotu.
Księga Rut 1:9 — Niech wam da Pan znaleźć odpocznienie, każdej w domu męża swego; i pocałowała je, a one podniósłszy głos swój, płakały,
Księga Rut 1:14 — Ale one podniósłszy głos swój, znowu płakały. I pocałowała Orfa świekrę swoję; a Ruta została przy niej.
1 Księga Samuela 10:1 — Tedy Samuel wziął bańkę oliwy, i wylał na głowę jego, a pocałowawszy go, rzekł: Izali cię nie pomazał Pan nad dziedzictwem swojem za wodza?
1 Księga Samuela 20:41 — A gdy odszedł chłopiec, Dawid wstał od strony południowej, i upadłszy twarzą swoją na ziemię, ukłonił się po trzy kroć, i pocałowawszy jeden drugiego, płakali pospołu; ale Dawid obficiej.
2 Księga Samuela 14:33 — Tedy przyszedł Joab do króla, i oznajmił mu. I przyzwał Absaloma, który przyszedł do króla, i ukłonił się twarzą swą ku ziemi przed królem; i pocałował król Absaloma.
2 Księga Samuela 15:5 — A gdy kto przystąpił, i ukłonił mu się, ściągnął rękę swą, a ująwszy go, całował go.
2 Księga Samuela 19:39 — A gdy się przeprawił wszystek lud przez Jordan, król się też przeprawił. Tedy pocałował król Barsylajego, i błogosławił mu; który się wrócił do miejsca swego.
2 Księga Samuela 20:9 — I rzekł Joab do Amazy: Jakoż się masz, bracie mój? I ujął ręką prawą Joab Amazę za brodę, jakoby go całować miał.
1 Księga Królewska 19:18 — Jednakiem sobie zachował w Izraelu siedm tysięcy, których wszystkich kolana nie kłaniały się Baalowi, i których wszystkich usta nie całowały go.
1 Księga Królewska 19:20 — Który opuściwszy woły bierzał za Elijaszem, i rzekł: Niech pocałuję proszę ojca mego, i matkę moję, a pójdę za tobą; któremu rzekł: Idź, a wróć się zasię, ponieważ widzisz, com ci uczynił.
1 Księga Kronik 12:2 — Noszący łuk, a prawą i lewą ręką ciskający kamieńmi, i strzelający z łuku, a byli z braci Saulowych z pokolenia Benjaminowego:
2 Księga Kronik 17:17 — Przytem z synów Benjaminowych, mąż duży Elijada, a z nim ludu zbrojnego z łukami i z tarczami dwa kroć sto tysięcy.
Księga Ijoba 31:27 — I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
Księga Psalmów 2:12 — Pocałujcie syna, by się snać nie rozgniewał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się najmniej zapaliła popędliwość jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.
Księga Psalmów 78:9 — Albo jako synowie Efraimowi zbrojni, którzy, choć umieli z łuku strzelać, wszakże w dzień wojny tył podali.
Księga Psalmów 85:11 — Miłosierdzie i prawda spotkają się z sobą; sprawiedliwość i pokój pocałują się.
Przypowieści Salomona 7:13 — I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:
Przypowieści Salomona 24:26 — Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.
Pieśń Salomona 1:2 — Niech mię pocałuje pocałowaniem ust swoich; albowiem lepsze są miłości twoje niż wino.
Pieśń Salomona 8:1 — Obyżeś był jako bratem moim, pożywając piersi matki mojej! abym cię znalazłszy na dworzu, pocałowała cię, a nie była wzgardzona.
Księga Ezechiela 3:13 — I szum skrzydeł onych zwierząt, które się naspół dotykały, i głos kół naprzeciwko nim, i głos grzmotu wielkiego.
Księga Ozeasza 13:2 — A teraz jeszcze przyczyniają grzechu; bo sobie czynią i leją z srebra swego według przemysłu swego straszne bałwany, co wszystko tylko jest robotą rzemieślnika, o których jednak sami mówią: Ludzie, którzy chcą ofiarować, niech całują cielce,

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.