Pieśń Salomona 1
Pieśń Salomona, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (17 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
Pieśń Salomona 1 — Biblia Gdańska
1 Pieśń najprzedniejsza z pieśni Salomonowych.
2 Niech mię pocałuje pocałowaniem ust swoich; albowiem lepsze są miłości twoje niż wino.
3 Dla wonności wyborne są maści twoje; imię twoje jest jako olejek rozlany; przetoż cię panienki umiłowały.
4 Pociągnijże mię, a pobieżymy za toba. Wprowadził mię król do pokojów swoich; przetoż się w tobie radować i weselić będziemy milości twoje raczej niż wino; bo uprzejmi milują cię.
5 Czarnamci, alem wdzięczna, o córki Jeruzalemskie! Jestem jako namioty Kedarskie, jako opony Salomonowe.
6 Nie patrzajcie na mię, żem jest śniada; bo mię opalilo słonce.Synowie matki mojej rozpaliwszy się przeciwko mnie, postanowili mię, abym strzegła winnic; a winnicy mojej, którąm miała, nie strzegłam.
7 Oznajmijże mi ty, którego miłuje dusza moja, gdzie pasiesz? gdzie trzodzie dajesz odpoczywać w południe? albowiem przeczżebym miała być jako obłąkana przy trzodach towarzyszów twoich?
8 Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynijdźże śladem trzody, a paś koźlatka twoje przy budach pasterzy.
9 Przyrównywam cię, o przyjaciółko moja! jeździe w wozach Faraonowych.
10 Jagody lica twego klejnotami są ozdobione, a szyja twoja łańcuchami.
11 Naczynimyć klejnotów złotych z nakrapianiem srebrnem.
12 Dotąd, pokąd król jest u stołu, szpikanard mój wydaje wonność swoję.
13 Jako snopek myrry jest mi miły mój na piersiach moich odpoczywający.
14 Miły mój jest mi jako grono cyprowe na winnicach, w Engaddy.
15 O jakoś ty piękna, przyjaciółko moja, o jakoś ty piękna! oczy twoje jako oczy gołębicy.
16 O jakoś ty jest piękny, miły mój! i jako wdzięczny! nawet i to łoże nasze zieleni się.
17 Belki domów naszych są cedrowe, a stropy nasze jodłowe.
Komentarz do rozdziału: Pieśń Salomona 1
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
Pieśń Salomona 1:1
Epifania i Bazylea:
„Pieśń najprzedniejsza z pieśni Salomonowych” — Pieśń pieśni, najwspanialsza, najlepsza (tzn. Pieśń Baranka, poselstwo wysokiego powołania, najlepsza ze wszystkich symbolicznych pieśni), której natchnionym autorem był Salomon (pokojowy), będący tutaj typem Jezusa.-E11'692
Pieśń Salomona 1:2
Paruzja (C.T. Russell):
„Niż wino” — Symbol na doktryny.
Epifania i Bazylea:
„Niech mię pocałuje pocałowaniem ust swoich; albowiem lepsze są miłości twoje niż wino” — Kościół gorąco pragnie, aby Chrystus okazał mu Swoje uczucia (pocałuje) przez udzielenie mu jako wyrazu Jego uczuć pełnego miłości poselstwa Biblii, przez które przemawia do niego (usta), ponieważ Jego uczucia (miłość) do Kościoła są dla niego cenniejsze (lepsze) nawet od doktryn (wino).-E11'692
Pieśń Salomona 1:3
Paruzja (C.T. Russell):
„Jako olejek” — Symbol na Ducha Św.
Epifania i Bazylea:
„Dla wonności wyborne są maści twoje; imię twoje jest jako olejek rozlany; przetoż cię panienki umiłowały” — Panna, mądra lub głupia, jest czystą niewiastą, a więc w symbolach biblijnych przedstawia lud poświęcony. (TP 1952, s. 57) W okresie Epifanii po 1954 roku, po ostatecznym zabraniu Maluczkiego Stadka, pozostają jeszcze trzy poświęcone klasy dopełniające swego biegu w tym życiu — Wielka Kompania, Młodociani Godni i Poświęceni Obozowcy Epifanii, którzy są najwyższą klasą z quasi—wybranych. To zdaje się być przedstawione przez trzy grupy kobiet pozostających w specjalnych związkach z Salomonem. (TP 1979, s. 26) 1/ W antytypie członkowie Wielkiej Kompanii, którzy są nowymi stworzeniami w duchowej fazie Królestwa, są — następni po Maluczkim Stadku — w najbliższym pokrewieństwie z antytypowym Salomonem (naszym Panem). Dlatego oni w swoich 60 podziałach odpowiednio są przedstawieni przez 60 królowych Salomona, które spośród odpowiednich trzech grup niewiast były z nim w najbliższym związku. (TP 1979, s. 26) 2/ Następny stopień bliskiego pokrewieństwa obejmuje Młodocianych Godnych, dlatego oni w swoich 80 podziałach są przedstawieni przez 80 założnic Salomona, które pozostawały w następnym stopniu pokrewieństwa z nim. (TP 1979, s. 26) 3/ Następny stopień bliskiej zależności dotyczy Poświęconych Obozowców Epifanii, dlatego są oni dobrze przedstawieni przez panny, które łączył z Salomonem następny stopień bliskich stosunków, chociaż nie związków małżeńskich z nim. (TP 1979, s. 26) I tak jak członkowie Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych oni są „bez liczby”, gdyż nie ma określonej liczby dla którejkolwiek z tych trzech klas. (TP 1979, s. 26) Z powodu aromatu (wonności) Jego łask (maści; 2 Moj. 30:23; 31:3; Iz. 11:2) Jego charakter (imię) przejawia się (rozlewa) w łaskach Ducha Świętego; dlatego poświęceni (panny; Mat. 25:1-12) rozkoszują się w Nim.- E11. 692
Źródła: TP 52'57; 79'26;
Pieśń Salomona 1:4
Epifania i Bazylea:
„Pociągnijże mię, a pobieżymy za tobą. Wprowadził mię król do pokojów swoich; przetoż się w tobie radować i weselić będziemy miłości twoje raczej niż wino; bo uprzejmi miłują cię” — Kościół wspólnie prosi Go, by pociągnął go do Siebie (pociągnij mnie), a wtedy już indywidualnie będzie on biegł za Nim po nagrodę (pobiegniemy za tobą; Żyd.6:20). Chrystus (król) wprowadził go do Swoich urzędowych dzieł (pokoi) jako jego mądrości, sprawiedliwości, uświęcenia i wyzwolenia (1 Kor.1:30). Kościół indywidualnie będzie radował się i wielokrotnie cieszył w Nim (w tobie radować), pamiętając o tym, iż Jego miłość jest cenniejsza niż doktryny (niż wino). Święci przejawiają wobec Niego miłość bezinteresowną (miłują).-E11'693
Pieśń Salomona 1:5
Paruzja (C.T. Russell):
„Jeruzalemskie” — Symbol na Królestwo Boże.
Epifania i Bazylea:
„Czarnamci, alem wdzięczna, o córki Jeruzalemskie! Jestem jako namioty Kedarskie, jako opony Salomonowe” — W swym człowieczeństwie ma braki, wady i słabości (czarna), lecz w nowym stworzeniu jest piękna w świętości (urodziwa). W Żniwie Żydowskim oznajmiła to oskarżającym ją Żydom (córkom Jeruzalemskim): jej niedoskonałości są jak te w narodzie dziesięciu pokoleń, które reprezentuje Kedar (ciemny), drugi syn Ismaela (Iz. 60:7); lecz w nowym stworzeniu jest bez grzechu i bez zmazy (zasłony Salomona).-E11'693
Pieśń Salomona 1:6
Epifania i Bazylea:
„Nie patrzajcie na mię, żem jest śniada; bo mię opaliło słońce. Synowie matki mojej rozpaliwszy się przeciwko mnie, postanowili mię, abym strzegła winnic; a winnicy mojej, którąm miała, nie strzegłam” — Prosiła, by nie patrzyli na nią według jej cielesnych niedoskonałości (nie patrzcie, że jestem czarna), co było wynikiem doświadczeń ze złem i trudnych pokus (opaliło mnie słońce; Mat. 13:5,6,20,21). Niezadowolone z niej były tracące korony nowe stworzenia, będące sekciarskimi wodzami (synowie matki rozgniewali się na mnie; Ps. 50:16-22), którzy zmusili ją do służenia w ich denominacjach (kazali mi pilnować winnic), ze szkodą dla niej samej i prawdziwych braci (mojej nie strzegłam).-E11'693
Pieśń Salomona 1:7
Paruzja (C.T. Russell):
„Dusza moja” — Istota, uczucia.
Epifania i Bazylea:
„Oznajmijże mi ty, którego miłuje dusza moja, gdzie pasiesz? gdzie trzodzie dajesz odpoczywać w południe? albowiem przeczżebym miała być jako obłąkana przy trzodach towarzyszów twoich?” — Wśród denominacyjnych błędów i ludu tęskniła za umiłowanym swej duszy, chcąc dowiedzieć się, w jakich warunkach udziela On prawdy tym należącym do Niego (powiedz mi, gdzie pasiesz swoje stada), chronionym i wprowadzanym w pokusy (odpoczywać w południe), zastanawiając się, dlaczego ma być traktowana jako całkowicie cielesna („heretycy”) razem z tymi, których uczyli Jego rzekomi współpracownicy (jako ta, która owija wokół siebie zasłonę – Rotherham).-E11'693
Pieśń Salomona 1:8
Epifania i Bazylea:
„Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynijdźże śladem trzody, a paś koźlątka twoje przy budach pasterzy” — Jego odpowiedź brzmiała, że jeśli Kościół – wierny ponad wszystkich innych – nie zna tych rzeczy (nie wiesz), niech idzie śladami wiernych (trzody) i wiernie służy nierozwiniętym (pasie koźlęta) w pobliżu, lecz poza sektami kleru (przy namiotach).-E11'694
Pieśń Salomona 1:9
Epifania i Bazylea:
„Przyrównywam cię, o przyjaciółko moja! jeździe w wozach Faraonowych” — W jej naukach Jezus dla kontrastu porównał ją do nauk (koni) organizacji w złym świecie szatana (wozów Faraona).-E11'694
Pieśń Salomona 1:10
Epifania i Bazylea:
„Jagody lica twego klejnotami są ozdobione, a szyja twoja łańcuchami” — Szyja jest użyta w Piśmie Św. do reprezentowania woli. Wola odnowiona w jedność z wolą Bożą, jest przedstawiona jako szyja ozdobiona figuralnymi łańcuszkami, lub naszyjnikami. (TP 1938) Jej powaby (lica) (TP 1938) są ozdobione duchowymi łaskami (klejnotami), (TP 1938) a jej nowa wola (szyja) (TP 1938) – zrównoważona przymiotami charakteru (łańcuchami).-E11'694 (TP 1938)
Pieśń Salomona 1:11
Paruzja (C.T. Russell):
„Klejnotów złotych” — Symbol na Boską naturę.
„Nakrapianiem srebrnym” — Symbol na Prawdę.
Epifania i Bazylea:
„Naczynimyć klejnotów złotych z nakrapianiem srebrnym” — Indywidualnie rozwija ona swe Boskie łaski (klejnoty złote), osadzone w prawdzie (nabijane srebrem).-E11'694
Pieśń Salomona 1:12
Epifania i Bazylea:
„Dotąd, pokąd król jest u stołu, szpikanard mój wydaje wonność swoję” — Gdy Chrystus indywidualnie nakarmi ją pokarmem Swego stołu (król u stołu), jej łaski wydadzą wonność Jego specjałów (nard wydaje woń).-E11'694
Pieśń Salomona 1:13
Paruzja (C.T. Russell):
„Snopek Myrry” — Symbol na mądrość.
Epifania i Bazylea:
„Jako snopek myrry jest mi miły mój na piersiach moich odpoczywający” — Z miłością daje On jej wszechstronne spojrzenie na prawdę (wiązkę mirry). Przez całą noc Wieku Ewangelii (noc) pozostawała ona – prawda [nie On, błędne tłumaczenie] wśród Starego i Nowego Testamentu (na piersiach).-E11'694
Pieśń Salomona 1:14
Epifania i Bazylea:
„Miły mój jest mi jako grono cyprowe na winnicach, w Engaddy” — Chrystus, jej Miły, udziela jej człowieczeństwu wiecznego życia w usprawiedliwieniu (grono cyprysowe, drzewo zawsze zielone), nawet wtedy, gdy przebywała ona w sektach kościoła żydowskiego (winnicach Engaddy [źródło koźlęcia]).-E11'694
Pieśń Salomona 1:15
Epifania i Bazylea:
„O jakoś ty piękna, przyjaciółko moja, o jakoś ty piękna! oczy twoje jako oczy gołębicy” — Bardzo ocenia On w Swojej Miłej (przyjaciółko moja [w ang. wyrażenie przyjaciółko moja oddawane jest miłości moja; Autor również używa tego wyrażenia, które my będziemy oddawać jako Miła – przypis tł.]) piękno świętości przez nią posiadane (piękna); o tak (jakże), jest tak piękna (piękna). Posiada wiedzę Ducha Świętego (oczy gołębicy).-E11'694
Pieśń Salomona 1:16
Epifania i Bazylea:
„O jakoś ty jest piękny, miły mój! i jako wdzięczny! nawet i to łoże nasze zieleni się” — Podkreśla ona (jakże) swą ocenę piękna świętości w Nim, swym Miłym (piękny, miły mój), który jest dla niej największą radością (uroczy), a prawda, na której spoczywają, daje życie i siłę (łoże zieleni się).-E11'694
Pieśń Salomona 1:17
Paruzja (C.T. Russell):
„Cedrowe” — Symbol na żywot wieczny na ziemi.
Epifania i Bazylea:
„Belki domów naszych są cedrowe, a stropy nasze jodłowe” — Jego człowieczeństwo (dom) jest rzeczywiście doskonałe, i taka też jest podpora jej człowieczeństwa (belki); w wyniku tego jej człowieczeństwo jest wzmocnione (stropy) w usprawiedliwieniu (jodłami).-E11'694
Literatura o rozdziale Pieśń Salomona 1
Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.
Wszystkie rozdziały: Pieśń Salomona
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.