Pieśń Salomona 7
Pieśń Salomona, rozdział 7 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (13 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
Pieśń Salomona 7 — Biblia Gdańska
1 O jako piękne są nogi twoje w trzewikach, o córko książęca! Opasania biódr twoich są jako zawieszenia, ręką dobrego rzemieślnika urobione.
2 Pępek twój jako czasza okrągła, która nie jest bez napoju; brzuch twój jest jako bróg pszenicy osadzony lilijami.
3 Obie piersi twoje są jako dwoje bliźniąt młodych sarniąt.
4 Szyja twoja jako wieża z kości słoniowych; oczy twoje jako sadzawki w Hesebon podle bramy Batrabim; nos twój jako wieża na Libanie, która patrzy ku Damaszkowi.
5 Głowa twoja na tobie jako Karmel, a włosy głowy twojej jako szarłat.Król widząc cię byłby jako przywiązany na gankach swoich.
6 O jakożeś piękna, i jako wdzięczna, o miłości przerozkoszna!
7 Ten twój wzrost podobny jest palmie, a piersi twoje gronom.
8 Rzekłem: Wstąpię na palmę, dosięgnę wierzchów jej. Niechajże mi tedy będą piersi twoje jako grona winne, a wonność nozdrzy twoich jako jabłek wonnych;
9 A usta twoje jako wino wyborne, które na prost bardzo mile płynie i sprawóje, że mówią wargi śpiących.
10 Jam jest miłego mego, a do mnie jest rządza jego.
11 Przyjdź, miły mój; wyjdziemy na pole, a przenocujemy we wsiach.
12 Rano wstaniemy do winnic; oglądamy, jeźli kwitnie winna macica, jeźli się zawiązują gronka, kwitnąli jabłka granatowe; tam ci oświadczę miłości moje.
13 Polne jabłuszka wydały wonność swoję, a przede drzwiami naszemi są wszystkie owoce wdzięczne, nowe i stare, którem tobie, miły mój! zachowała.
Komentarz do rozdziału: Pieśń Salomona 7
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
Pieśń Salomona 7:1
Epifania i Bazylea:
„O jako piękne są nogi twoje w trzewikach, o córko książęca! Opasania biódr twoich są jako zawieszenia, ręką dobrego rzemieślnika urobione” — Jezus podziwia święte postępowanie (jak piękne są nogi twoje), obute w gotowość ewangelii pokoju (w trzewikach; Efez. 6:15). Zwraca się do niej jako do zacnej córki, którą z pewnością jest, jako córka Jehowy (córko książęca [lepiej: zacna]). Harmonijne połączenie jej obowiązkowej i bezinteresownej miłości do Boga i bliźnich tworzą bardzo piękne łaski (linia twych bioder jak kolia), umiejętnie rozwinięte przez Chrystusa, jej Uświęciciela (dzieło rąk mistrza; 1 Kor. 1:30).-E11'710
Pieśń Salomona 7:2
Paruzja (C.T. Russell):
„Bróg pszenicy” — Symbol Prawdy.
Epifania i Bazylea:
„Pępek twój jako czasza okrągła, która nie jest bez napoju; brzuch twój jest jako bróg pszenicy osadzony lilijami” — Napój, jaki pije, nalewany jej przez Boga, jest w swej pełni równowagą radosnych i bolesnych doświadczeń (pępek twój jak czasza okrągła, która nie jest bez napoju). Jej natura (brzuch [lepiej: ciało]) to natura całej klasy pszenicy – Boska (stóg pszenicy; Mat.13:38), z której każdy otoczony jest pokornym królewskim kapłaństwem (okolony liliami).-E11'710
Pieśń Salomona 7:3
Epifania i Bazylea:
„Obie piersi twoje są jako dwoje bliźniąt młodych sarniąt” — Stary i Nowy Testament (piersi), którymi karmi niemowlęta w Chrystusie, w pełnej zgodności i harmonii szybko postępują w stopniowym rozwijaniu prawdy na czasie (bliźnięta sarnie).-E11'710
Pieśń Salomona 7:4
Epifania i Bazylea:
„Szyja twoja jako wieża z kości słoniowych; oczy twoje jako sadzawki w Hesebon podle bramy Batrabin; nos twój jako wieża na Libanie, która patrzy ku Damaszkowi” — Szyja jest użyta w Piśmie Św. do reprezentowania woli. Wola odnowiona w jedność z wolą Bożą, jest przedstawiona jako szyja ozdobiona figuralnymi łańcuszkami, lub naszyjnikami. (TP 1938) Jej nowa wola to Boska forteca (szyja twoja jak wieża z kości słoniowych). (TP 1938) Jej zupełna wiedza (oczy) (TP 1938) zapewnia żywą sferę prawdy dla ludu Pana jako symbolicznych ryb wciąż pozostających w kościele nominalnym, który jest obecnie rozliczany (stawy w Heszbon – rachunek; Mat. 4:19), (TP 1938) publicznie używanej przez Lewitów wobec Babilonu (bramy Bat-Rabbim [córka rzesz – cecha gęsto zaludnionego miasta]). (TP 1938) Jej uczucie gniewu (nos) do grzechu i błędu jest sprawiedliwą fortecą (wieżą Libanu), (TP 1938) używaną przeciwko siedzibie radykalizmu (patrzy ku Damaszkowi; [pogańska] działalność [aluzja do działalności radykałów]).-E11'710 (TP 1938)
Pieśń Salomona 7:5
Epifania i Bazylea:
„Głowa twoja na tobie jako Karmel, a włosy głowy twojej jako szarłat. Król widząc cię byłby jako przywiązany na gankach swoich” — Jej rozum, niespekulujący, jest płodny w dobre i praktyczne plany (głowa jak Karmel, owocny). Nauki jej umysłu przystoją jej królewskości i wyjaśniają Królestwo (włosy jak purpura). Chrystus pozostaje pod wielkim urokiem tych harmonijnych nauk (król jest trzymany przez twe loki).-E11'711
Pieśń Salomona 7:6
Epifania i Bazylea:
„O jakożeś piękna, i jako wdzięczna, o miłości przerozkoszna!” — Chrystus raduje się jej pięknem świętości i wdziękiem jako Swej umiłowanej w zdolności niosącej radość.E11'711
Pieśń Salomona 7:7
Epifania i Bazylea:
„Ten twój wzrost podobny jest palmie, a piersi twoje gronom” — Jest ona w pełni rozwinięta w sprawiedliwości (postać podobna do palmy), a Stary i Nowy Testament dojrzewają do zupełności we właściwym czasie, a przed końcem Epifanii będą całkowicie zrozumiane (piersi do winogron).-E11'711
Pieśń Salomona 7:8
Epifania i Bazylea:
„Rzekłem: Wstąpię na palmę, dosięgnę wierzchów jej. Niechajże mi tedy będą piersi twoje jako grona winne, a wonność nozdrzy twoich jako jabłek wonnych” — Chrystus jest zdecydowany zbliżyć się do niej, gdyż jest ona w pełni rozwinięta w sprawiedliwości (wejdę na palmę), i korzystać (chwycę) z każdego elementu (gałązki) jej prawego charakteru (jej), ponieważ w okresie Epifanii wszystko w Starym i Nowym Testamencie zostanie przez nią zrozumiane jako dojrzałe winogrona (winogrona), a jej oburzenie z powodu zła jest dla Niego wonną łaską (jak woń jabłek).-E11'711
Pieśń Salomona 7:9
Paruzja (C.T. Russell):
„Wino wyborowe” — Symbol na doktryny.
Epifania i Bazylea:
„A usta twoje jako wino wyborne, które na prost bardzo mile płynie i sprawuje, że mówią wargi śpiących” — Wysokie powołanie jako najwyższy zarys jej prawdy (podniebienie) jest najwspanialszą doktryną dla Chrystusa, jej miłego (jak wyborne wino). Pijący je delektują się nim jako apetycznie słodkim (bardzo mile płynie), co sprawia, że nawet nauki (wargi) śpiących (śpiących) opowiadają o nim (mówią).-E11'711
Pieśń Salomona 7:10
Epifania i Bazylea:
„Jam jest miłego mego, a do mnie jest żądza jego” — Cieszy się, że należy do swego Miłego (miłego mego) i że On tęskni za nią (ku mnie jest pożądanie jego).-E11'711
Pieśń Salomona 7:11
Epifania i Bazylea:
„Przyjdź, miły mój; wyjdziemy na pole, a przenocujemy we wsiach” — Prosi Go jako swego Miłego, by jej towarzyszył (pójdź, miły mój), gdy przystępuje ona do sfery pracy Lewitów wobec świata (na pole) i rozpoczyna swą sferę działalności wśród grup lewickich (przenocujemy we wsiach).-E11'711
Pieśń Salomona 7:12
Paruzja (C.T. Russell):
„Zawiązują grona” — Dojrzały owoc charakteru.
„Jabłka granatowe” — Symbol na obfitość owocu dzieła okupu Chrystusa.
Epifania i Bazylea:
„Rano wstaniemy do winnic; oglądamy, jeźli kwitnie winna macica, jeźli się zawiązują gronka, kwitnąli jabłka granatowe; tam ci oświadczę miłości moje” — (jabłka granatowe) Owoce Chrystusowego dzieła odkupienia: usprawiedliwienie, poświęcenie, wyzwolenie dla czterech wybranych klas, restytucja dla upadłej ludzkości i powrót do doskonałości dla pokutujących upadłych aniołów, wieczne zniszczenie wszelkiego zła i wieczne ustanowienie sprawiedliwości i miłości po całym świecie. (TP 1949) Tak więc na początku Epifanii (rano) (TP 1949) zajmijmy się ich sferami działalności (winnice), (TP 1949) zwłaszcza po to, by upewnić się, czy kapłani wśród nich mają sferę pracy (czy kwitnie winna latorośl) (TP 1949) i czy są widoczne u nich łagodne łaski (czy pojawiły się pączki), (TP 1949) czy owoce okupowego dzieła Chrystusa zapowiadają wśród nich dojrzały plon (kwitną jabłka granatu). (TP 1949) Będzie ona przedstawiać się Mu ofiarniczo i z oddaniem w takiej kapłańskiej pracy Epifanii (tam ci okażę miłość moją).-E11'711 (TP 1949)
Pieśń Salomona 7:13
Epifania i Bazylea:
„Polne jabłuszka wydały wonność swoję, a przede drzwiami naszemi są wszystkie owoce wdzięczne, nowe i stare, którem tobie, miły mój! Zachowała” — Prawda jako prawdziwy napój miłości (mandragory [które mają działać jak napój miłosny; 1 Moj.30:14-16]) rozwija Boską miłość jako najwonniejszą łaskę (wydają woń). W drzwiach mądrości, sprawiedliwości, uświęcenia i wyzwolenia mieszczą się wszelkie rodzaje łask (wszelkie owoce wyborne) – te dopiero co rozwinięte (nowe) oraz te od dawna posiadane (stare). Wszystkie z nich zachowuje ona dla swego Miłego (chowałam dla ciebie).-E11'712
Wszystkie rozdziały: Pieśń Salomona
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.