Pieśń Salomona 6

Pieśń Salomona, rozdział 6 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (12 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Pieśń Salomona 6 — Biblia Gdańska

1 Miły mój wstąpił do ogrodu swego między zagonki ziół wonnych, aby pasł w ogrodach, i żeby zbierał lilije.

2 Jam jest miłego mego, a miły mój jest mój, który pasie między lilijami.

3 Pięknaś ty, przyjaciółko moja! jako Tersa; pięknaś, jako Jeruzalem; ogromna, jako wojsko uszykowane.

4 (Odwróć oczy twoje odemnie, gdyż mię one srogim czynią). Włosy twoje są jako stada kóz, które wychodzą z Galaad.

5 Zęby twoje są jako stado owiec, które wychodzą z kąpieli, z których każda miewa po dwojgu, a niepłodnej niemasz między niemi.

6 Skronie twoje między kędzierzami twemi są jako sztuka jabłka granatowego.

7 Aczkolwiek jest sześćdziesiąt żon królewskich, a ośmdziesiąt założnic, a panien bez liczby:

8 Wszakże jednaż jest gołębica moja, uprzejma moja, jedynaczka u matki swojej, bez zmazy u rodzicielki swojej. Ujrzawszy ją córki, błogosławioną ją nazwały; także i żony królewskie i założnice, i chwaliły ją, mówiąc:

9 Któraż to jest, co się pokazuje jako zorza, piękna jako miesiąc, czysta jako słońce, ogromna jako wojsko uszykowane z chorągwiami?

10 Zstąpiłam do ogrodu orzechowego, abym oglądała owoce rosnące w dolinach; abym obaczyła, jeźli kwitną winne macice, a wypuszczająli pączki jabłonie granatowe.

11 Niżem się dowiedziała, dusza moja wsadziła mię na wóz przedniejszych z ludu mego.

12 Nawróć się, nawróć się, o Sulamitko! nawróć się, nawróć się, niech na cię patrzymy. Cóż widzicie na Sulamitce? Widzimy, jakoby hufy wojenne.

Komentarz do rozdziału: Pieśń Salomona 6

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Pieśń Salomona 6:1

Epifania i Bazylea:

„Miły mój wstąpił do ogrodu swego między zagonki ziół wonnych, aby pasł w ogrodach, i żeby zbierał lilije” — Odpowiedź dla Żydów mówi, że po odejściu od niej Jezus zajmuje się sferą, gdzie działa prawda i jej duch (poszedł do swojego ogrodu), gdzie wszystkie łaski i owoce Ducha mają swoje przyznane im miejsce wzrostu (grządki ziół wonnych), by tam przyswajać sobie efekty pracy tej sfery prawdy i jej ducha (aby paść w ogrodach) i zebrać do uwielbionego Królestwa Swe pokorne królewskie kapłaństwo (zbierać lilie). Odpowiedź ta wskazuje, że wtedy nie będzie jeszcze wiedziała o tym, iż straciła wysokie powołanie, które wciąż będzie miała nadzieję osiągnąć.-E11'707

Pieśń Salomona 6:2

Epifania i Bazylea:

„Jam jest miłego mego, a miły mój jest mój, który pasie między lilijami” — Dlatego wciąż twierdzi, że należy do Oblubienicy Chrystusa (jam jest miłego mego), uważając Go za swego Oblubieńca (miły mój jest mój), oświadczając iż w dalszym ciągu zajmuje się On zdobywaniem, a następnie rozwijaniem nowych kandydatów do pokornego królewskiego kapłaństwa (pasie między liliami).-E11'707

Pieśń Salomona 6:3

Epifania i Bazylea:

„Pięknaś ty, przyjaciółko moja! jako Tersa; pięknaś, jako Jeruzalem; ogromna, jako wojsko uszykowane” — Jeśli chodzi o prawdziwy Kościół, w czasie Epifanii występuje powtórzenie poselstwa i doświadczeń Paruzji, co usprawiedliwia takie powtórzenie – często takimi samymi słowami – spraw należących do Paruzji. Jest tak częściowo z powodu Kościoła, a częściowo z powodu Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych, którzy od tej pory są jego przedstawicielami w prawdzie, a nie jego przedstawicielami w kościele nominalnym.... W ruchu prawdy, jako przedstawicielach Kościoła w prawdzie, Wielka Kompania pozostaje na planie przednim, a Młodociani Godni w tle, lecz wszyscy oni twierdzą, iż należą do Oblubienicy. Nasz Pan raduje się pięknem świętości Oblubienicy Epifanii (piękna jesteś przyjaciółko moja) i w Epifanii zwraca się do Oblubienicy jako składającej się z dwóch części, z których obydwie są Jego radością: (1) tych znajdujących się wśród buntowniczych grup lewickich (Tyrsa [radość – jedna ze stolic zbuntowanego północnego królestwa dziesięciu pokoleń]) oraz (2) świętych oświeconych prawdą Epifanii (jak Jeruzalem), trwożących serca Lewitów (groźna) obroną prawdy przed atakami Lewitów i obalaniem błędów Lewitów za pomocą sztandarów (jak hufce waleczne).-E11'707

Pieśń Salomona 6:4

Epifania i Bazylea:

„( Odwróć oczy twoje odemnie, gdyż mię one srogim czynią ). Włosy twoje są jako stada kóz, które wychodzą z Galaad” — Jezus jest zachwycony jej zrozumieniem prawdy (oczy), przedstawianym przez nią w wyjaśnieniach, obronie i atakach (przerażają mnie), które niekiedy były zbyt mocno wyrażane i dlatego prosił, by zostały odwrócone od Niego (odwróć oczy twoje ode mnie). Rozumie, iż jej siła (włosy) jest wielka niczym siła wielu mocnych ludzi w królestwie konstytucyjnym (stada kóz, które wychodzą z Galaad – stos świadectwa; 4:1).-E11'708

Pieśń Salomona 6:5

Epifania i Bazylea:

„Zęby twoje są jako stado owiec, które wychodzą z kąpieli, z których każda miewa po dwojgu, a niepłodnej niemasz między niemi” — Jej zdolności umysłowe (zęby), którymi przeżuwa pokarm duchowy, zostały oczyszczone od grzechów i błędów ziemi przez omycie wodą Słowa (wychodzą z kąpieli; Efez. 5:26). Indywidualnie jest ona bardzo owocna w studiowaniu, głoszeniu i praktykowaniu prawdy (bliźnięta) i jako jednostki nikt z nich nie jest niezdolny do przynoszenia owoców w tym względzie (niepłodnej nie ma między nimi).-E11'708

Pieśń Salomona 6:6

Epifania i Bazylea:

„Skronie twoje między kędzierzami twemi są jako sztuka jabłka granatowego” — (są jako sztuka jabłka granatowego) Owoce Chrystusowego dzieła odkupienia: usprawiedliwienie, poświęcenie, wyzwolenie dla czterech wybranych klas, restytucja dla upadłej ludzkości i powrót do doskonałości dla pokutujących upadłych aniołów, wieczne zniszczenie wszelkiego zła i wieczne ustanowienie sprawiedliwości i miłości po całym świecie. (TP 1949, s. 56) Jej myśli (skronie), (TP 1949, s. 56) wykorzystywane przez jej władze (kędziory), (TP 1949, s. 56) są częścią (sztuką) (TP 1949, s. 56) okupowych owoców Chrystusa (jabłko granatu).-E11'708 (TP 1949, s. 56)

Pieśń Salomona 6:7

Epifania i Bazylea:

„Aczkolwiek jest sześćdziesiąt żon królewskich, a ośmdziesiąt założnic, a panien bez liczby” — W.G., jako 60 symbolicznych niewiast, ponieważ będzie stanowić 60 grup. (ośmdziesiąt założnic) M.G., jako 80 symbolicznych niewiast, ponieważ będą stanowić 80 grup.

„(a panien bez liczby)” — te niewiasty są tu symboliczne. One odnoszą się do poświęconych, którzy składają się, albo ostatecznie będą się składali: (TP 1933, s. 69) 1/ M.St., jako jednej symbolicznej niewiasty, (TP 1933, s. 69) 2/ W.G., jako 60 symbolicznych niewiast, ponieważ będzie stanowić 60 grup, (TP 1933, s. 69) 3/ M.G., jako 80 symbolicznych niewiast, ponieważ będą stanowić 80 grup. (TP 1933, s. 69) Indywidualnie one są tymi pannami bez liczby. (TP 1933, s. 69) Naszą opinią jest, że sześćdziesiąta grupa będzie się składać z dobrych Lewitów, tj. utracjuszy koron w ruchu Epifanicznym. (TP 1938, s. 8) sześćdziesiąt żon królewskich przedstawia 60 oczyszczonych i częściowo oczyszczonych grup Prawdy. (TP 1972, s. 75) Rozwój grup Prawdy na ich 60 przepowiedzianych podziałów lewickich zaczął się w jesieni 1916 roku. (TP 1972, s. 75) W okresie Epifanii po 1954 roku, po ostatecznym zabraniu Maluczkiego Stadka, pozostają jeszcze trzy poświęcone klasy dopełniające swego biegu w tym życiu — Wielka Kompania, Młodociani Godni i Poświęceni Obozowcy Epifanii, którzy są najwyższą klasą z quasi—wybranych. To zdaje się być przedstawione przez trzy grupy kobiet pozostających w specjalnych związkach z Salomonem. (TP 1979, s. 26,27) 1/ W antytypie członkowie Wielkiej Kompanii, którzy są nowymi stworzeniami w duchowej fazie Królestwa, są — następni po Maluczkim Stadku — w najbliższym pokrewieństwie z antytypowym Salomonem (naszym Panem). Dlatego oni w swoich 60 podziałach odpowiednio są przedstawieni przez 60 królowych Salomona, które spośród odpowiednich trzech grup niewiast były z nim w najbliższym związku. (TP 1979, s. 26,27) 2/ Następny stopień bliskiego pokrewieństwa obejmuje Młodocianych Godnych, dlatego oni w swoich 80 podziałach są przedstawieni przez 80 założnic Salomona, które pozostawały w następnym stopniu pokrewieństwa z nim. (TP 1979, s. 26,27) 3/ Następny stopień bliskiej zależności dotyczy Poświęconych Obozowców Epifanii, dlatego są oni dobrze przedstawieni przez panny, które łączył z Salomonem następny stopień bliskich stosunków, chociaż nie związków małżeńskich z nim. (TP 1979, s. 26,27) I tak jak członkowie Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych oni są „bez liczby”, gdyż nie ma określonej liczby dla którejkolwiek z tych trzech klas. (TP 1979, s. 26,27) Panna, w zależności od tego czy ona jest mądra czy głupia, jest czystą panną i dlatego w symbolach biblijnych jest używana do przedstawienia poświęconych ludzi. „Słowo »panna« znaczy czysta; tak więc te przedstawione w przypowieści, zarówno mądre jak i głupie, reprezentują święty lud”. (TP 1980, s. 13) Jedną z jej sfer pracy jest 60 grup Wielkiej Kompanii (sześćdziesiąt żon królewskich) i 80 grup Młodocianych Godnych (osiemdziesiąt nałożnic), a w obydwu klasach tylu poświęconych, że nikt nie może ich zliczyć (panien bez liczby; Obj. 7:9 [postępująca prawda pokazała później, iż reprezentują one Poświęconych Obozowców Epifanii – TP ’04, 42 – przypis tł.]).-E11'708

Źródła: TP 33'69; 38'8; 72'75; 79'26,27; 80'13.

Pieśń Salomona 6:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Gołębica moja” — Symbol czystości i pokoju.

Epifania i Bazylea:

„Wszakże jednaż jest gołębica moja, uprzejma moja, jedynaczka u matki swojej, bez zmazy u rodzicielki swojej. Ujrzawszy ją córki, błogosławioną ją nazwały; także i żony królewskie i założnice, i chwaliły ją, mówiąc” — Jezus wie, że napełniona Jego Duchem (gołębica) i niesplamiona Oblubienica (bez skazy) jest tylko jedna – w tym znaczeniu, w jakim Ojciec i Syn są jednym (jedna; Jana 17:11,21-23; 1 Kor. 3:3; 10:17; 12:12), jedyną córką Boga rozwiniętą pod Przymierzem Sary (jedynaczka; Ps. 45:11), oczkiem w głowie tego przymierza (matki swojej). Wielka Kompania jako jednostki i jako córki Boga (2 Kor. 6:18) zrozumiała ją (ujrzawszy ją córki) i bardzo dobrze się o niej wyrażała (błogosławioną nazwały), co uczyniło także 60 grup Wielkiej Kompanii (żony królewskie) oraz 80 grup Młodocianych Godnych (nałożnice); bardzo dobrze mówili o niej (chwaliły ją).-E11'709

Pieśń Salomona 6:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako zorza” — Symbol na 1000-lecie.

„Piękna jako miesiąc” — Symbol na Zakon.

„Czysta jako słońce” — Symbol na światło ewangelicznej Prawdy.

„Z chorągwiami” — Symbol na chorągiew Prawdy Bożej.

Epifania i Bazylea:

„Któraż to jest, co się pokazuje jako zorza, piękna jako miesiąc, czysta jako słońce, ogromna jako wojsko uszykowane z chorągwiami?” — Widziała ona rzeczy należące do poranku Tysiąclecia (jaśnieje jak zorza poranna), w pięknie Starego Testamentu (piękna jak księżyc) i jasności Nowego Testamentu (promienna jak słońce), co sprawiło, że w czasie sporów jej przeciwnicy napełniani byli strachem (groźna) z powodu jej sztandarów prawdy (z chorągwiami).-E11'709

Pieśń Salomona 6:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Owoce rosnące” — Symbol na owoce ducha.

„Jabłonie granatowe” — Symbol na obfitość owocu dzieła okupu Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„Zstąpiłam do ogrodu orzechowego, abym oglądała owoce rosnące w dolinach; abym obaczyła, jeźli kwitną winne macice, a wypuszczająli pączki jabłonie granatowe” — (jabłonie granatowe) Owoce Chrystusowego dzieła odkupienia: usprawiedliwienie, poświęcenie, wyzwolenie dla czterech wybranych klas, restytucja dla upadłej ludzkości i powrót do doskonałości dla pokutujących upadłych aniołów, wieczne zniszczenie wszelkiego zła i wieczne ustanowienie sprawiedliwości i miłości po całym świecie. (TP 1949) Jezus udał się do owocności sfery prawdy i jej ducha w Epifanii (zstąpiłem [końcówka rodzaju męskiego, nie żeńskiego, jak podają niektóre polskie przekłady – przypis tł.] do ogrodu orzechowego), (TP 1949) by zbadać owoce ducha wzrastające w niej podczas upokorzeń ze strony grup lewickich (by oglądać owoce rosnące w dolinie) (TP 1949) oraz by przekonać się, czy jako duchowa winorośl dobrze się rozwija (aby zobaczyć, czy kwitnie szczep winny), (TP 1949) a także czy owoce okupowego dzieła Chrystusa zapowiadają dojrzały plon (pączkują drzewa granatu).-E11'709 (TP 1949)

Pieśń Salomona 6:11

Epifania i Bazylea:

„Niżem się dowiedziała, dusza moja wsadziła mię na wóz przedniejszych z ludu mego” — Choć to nie należało do uznanej przez Niego wiedzy jako zdolności Maluczkiego Stadka (nie miałem pojęcia), przewidział On powstanie pewnych grup Wielkiej Kompanii, chętnych do Jego użytku (uczynił wozy Ammi-nadiba [mój dobrowolny lud; nie Oblubienica!]).-E11'709

Pieśń Salomona 6:12

Epifania i Bazylea:

„Nawróć się, nawróć się, o Sulamitko! nawróć się, nawróć się, niech na cię patrzymy. Cóż widzicie na Sulamitce? Widzimy, jakoby hufy wojenne” — Przez Swych świętych oświeconych prawdą Epifanii wielokrotnie napominał obydwie klasy buntowniczych Lewitów – Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych – którzy spali w odniesieniu do kapłańskiej pracy Epifanii oraz swej własnej (o Sulamitko, mieszkanka podwójnego miejsca do spania) do powrotu do prawd Paruzji, które w mniejszym lub większym stopniu porzucili (nawróć się, nawróć się). Wezwanie to było powtarzane tak często, jak często docierały do nich pisemne i słowne poselstwa TERAŹNIEJSZEJ PRAWDY, co miało miejsce bardzo często (nawróć się, nawróć się). Gdyby tak się stało, Oblubienica przyjrzałaby się im indywidualnie i dokładnie (niech na cię popatrzymy). Zgodnie z Biblią spodziewali się, że mająca powrócić antytypiczna Sulamitka będzie składać się z dwóch klas – Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych, które miały walczyć dla Pana jako dwie armie (hufce wojenne; Obj. 19:6).-E11'710

Literatura o rozdziale Pieśń Salomona 6

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Pieśń Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.