Pieśń Salomona 4

Pieśń Salomona, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (16 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Pieśń Salomona 4 — Biblia Gdańska

1 O jakoś ty piękna, przyjaciółko moja; o jakoś ty piękna! Oczy twoje jako oczy gołębicy między kędzierzami twemi; włosy twoje jako trzoda kóz, które widać na górze Galaad.

2 Zęby twoje jako stado owiec jednakich, gdy wychodzą z kąpieli, z których każda miewa po dwojgu, a niepłodnej niemasz między niemi.

3 Wargi twoje jako sznur karmazynowy, a wymowa twoja wdzięczna; skronie twoje między kędzierzami twemi są jako sztuka jabłka granatowego.

4 Szyja twoja jako wieża Dawidowa z obronami wystawiona, w której tysiąc tarczy wisi, i wszystka broń mocarzów.

5 Obie piersi twoje jako dwoje bliźniąt sarnich, które się pasą między lilijami;

6 Ażby się okazał ten dzień, a cienie przeminęły, wnijdę na górę myrry, i na pagórek kadzidła.

7 Wszystkaś ty jest piękna, przyjaciółko moja! a zmazy niemasz na tobie.

8 Pójdziesz ze mną z Libanu, o oblubienico moja! ze mną z Libanu pójdziesz, a spojrzysz z wierzchu góry Amana, z wierzchu góry Sanir i Hermon, z jaskiń lwich, i z gór lampartowych.

9 Ujęłaś serce moje, siostro moja, oblubienico moja! ujęłaś serce moje jednem okiem twojem, i jednym łańcuszkiem na szyi twojej.

10 O jakoż są ucieszne miłości twoje, siostro moja! oblubienico moja! O jako daleko zacniejsze miłości twoje, niż wino, a wonność maści twoich nad wszystkie rzeczy wonne!

11 Plastrem miodu opływają wargi twoje, oblubienico moja! miód i mleko pod językiem twoim, a wonność szat twoich, jako wonność Libanu.

12 Ogrodem zamknionym jesteś, siostro moja, oblubienico moja! źródło zamknione, zdrój zapieczętowany.

13 Szczepki twoje są sadem jabłek granatowych z owocem wdzięcznym cyprysu i szpikanardu;

14 Szpikanardu, i szafranu, kasyi, i cynamonu, ze wszystkiemi drzewami kadzidło przynoszącemi! myrry, i aloesu, ze wszystkiemi osobliwemi rzeczami wonnemi.

15 O źródło ogrodne, zdroju wód żywych, które płyną z Libanu!

16 Powstań wietrze północny, a przyjdź wietrze z południa, przewiej ogród mój; niech płyną wonności jego, niech przjdzie miły mój do ogrodu swego, a niech je rozkoszne owoce swoje.

Komentarz do rozdziału: Pieśń Salomona 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Pieśń Salomona 4:1

Epifania i Bazylea:

„O jakoś ty piękna, przyjaciółko moja; o jakoś ty piękna! Oczy twoje jako oczy gołębicy między kędzierzami twemi; włosy twoje jako trzoda kóz, które widać na górze Galaad” — Piękno świętości Miłej, wyrażone z naciskiem (O jakże), staje się tematem Jezusa (piękna przyjaciółko moja). Nadal podkreśla On (o jakże) ten temat (piękna). Jej wiedzą prawdy jest Święty Duch w umyśle (oczy gołębicy [dosłownie oczy są gołębicami]; 1 Jana 5:6). Z podziwem uznaje, że jest podtrzymywana przez moc swoich władz (kędziorami; Sędz. 16:13,17,19). Jej siła (włosy) jest bardzo wielka, jak siła wielu mocnych ludzi w konstytucyjnym królestwie (jak trzoda kóz na górze Galaad, stos świadectwa).-E11'699

Pieśń Salomona 4:2

Epifania i Bazylea:

„Zęby twoje jako stado owiec jednakich gdy wychodzą z kąpieli, z których każda miewa po dwojgu, a niepłodnej niemasz między niemi” — Jej zdolności umysłowe (zęby), którymi przeżuwa pokarm duchowy, wolne są od nadmiernych ziemskich naleciałości (stado owiec strzyżonych); zostały też oczyszczone od ziemskich błędów i grzechów przez omycie w wodzie Słowa (wychodzą z kąpieli; Efez.5:26). Indywidualnie jest bardzo owocna w studiowaniu, głoszeniu i praktykowaniu Słowa (bliźnięta); indywidualnie nie jest też pozbawiona owoców (niepłodnej nie ma między nimi).-E11'699

Pieśń Salomona 4:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Sznur karmazynowy” — Symbol na krew odkupienia.

Epifania i Bazylea:

„Wargi twoje jako sznur karmazynowy, a wymowa twoja wdzięczna; skronie twoje między kędzierzami twemi są jako sztuka jabłka granatowego” — jabłka granatowe to Owoce Chrystusowego dzieła odkupienia: usprawiedliwienie, poświęcenie, wyzwolenie dla czterech wybranych klas, restytucja dla upadłej ludzkości i powrót do doskonałości dla pokutujących upadłych aniołów, wieczne zniszczenie wszelkiego zła i wieczne ustanowienie sprawiedliwości i miłości po całym świecie. (TP 1949, s. 56) Głoszenie przez nią prawdy (wargi) (TP 1949, s. 56) wypływa z okupu, jest na nim oparte i z nim zgodne oraz nim przesycone (sznur karmazynowy). (TP 1949, s. 56) Jej nauki (mowa) (TP 1949, s. 56) są piękne pod względem prawdy, harmonii, użyteczności, pełni, doskonałości, szlachetności i siły. Jej myśli (skronie) (TP 1949, s. 56) są częścią (sztuka) (TP 1949, s. 56) owoców odkupienia Chrystusa (jabłka granatu), (TP 1949, s. 56) utrzymywanych w jej zdolnościach i sile (między kędziorami). (TP 1949, s. 56)

Pieśń Salomona 4:4

Epifania i Bazylea:

„Szyja twoja jako wieża Dawidowa z obronami wystawiona, w której tysiąc tarczy wisi, i wszystka broń mocarzów” — Szyja jest użyta w Piśmie Św. do reprezentowania woli. Wola odnowiona w jedność z wolą Bożą, jest przedstawiona jako szyja ozdobiona figuralnymi łańcuszkami, lub naszyjnikami. (TP 1938, s. 21) Jej nowa wola (szyja) (TP 1938, s. 21) jest silna jako forteca Chrystusa (wieża Dawidowa), (TP 1938, s. 21) dostosowana do duchowej walki (na zbrojownię), (TP 1938, s. 21) posiadająca pełne wyposażenie pancerza sprawiedliwości (tarcze; Efez. 6:14) (TP 1938, s. 21) i wszelkie osłony wiary dla swych silnych bohaterów (puklerze mocarzy; Efez. 6:16). (TP 1938, s. 21)

Pieśń Salomona 4:5

Epifania i Bazylea:

„Obie piersi twoje jako dwoje bliźniąt sarnich, które się pasą między lilijami” — Stary i Nowy Testament, z których pochodzi mleko Słowa (obie piersi; 1 Piotra 2:2), szybko razem postępują, by wypełnić swe nauki (bliźnięta sarnie), udzielając wzmocnienia pokornemu królewskiemu kapłaństwu (pasą między liliami).-E11'700

Pieśń Salomona 4:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Ten dzień” — Dzień 1000-lecia.

„Wnijdę” — Jezus Chrystus.

„Na górę myrry” — Symbol na mądrość.

„Pagórek kadzidła.” — Wyobraża uwielbienie.

Epifania i Bazylea:

„Ażby się okazał ten dzień, a cienie przeminęły, wnijdę na górę myrry, i na pagórek kadzidła” — Dopóki w pełni nie nadejdzie dzień Tysiąclecia (okaże się ten dzień) i nie ustaną nieszczęścia klątwy (cienie przeminą), będzie ona uciekać się do embrionalnego królestwa prawdy (wejdę na górę mirry) i embrionalnego Kościoła (na pagórek), gdzie obfituje bezinteresowna miłość do Boga i Jego moralnie wolnych istot (kadzidło).-E11'700

Pieśń Salomona 4:7

Epifania i Bazylea:

„Wszystkaś ty jest piękna, przyjaciółko moja! a zmazy niemasz na tobie” — Chrystus w dalszym ciągu wyraża Swoją ocenę dla jej piękna świętości (piękna) i niesplamionej szaty sprawiedliwości (zmazy nie ma).-E11'700

Pieśń Salomona 4:8

Epifania i Bazylea:

„Pójdziesz ze mną z Libanu, o oblubienico moja! ze mną z Libanu pójdziesz, a spojrzysz z wierzchu góry Amana, z wierzchu góry Sanir i Hermon, z jaskiń lwich, i z gór lampartowych” — Wielokrotnie wzywa ją jako Swą własność (oblubienico) do odejścia wraz z Nim od rozmyślania o uwielbionych Boskich istotach, których typem są szczyty zachodniego Libanu (pójdź ze mną z Libanu ... z Libanu), by dla swych obecnych potrzeb mogła zobaczyć te sprawy z punktu widzenia wysokości wiernych Apostołów (Amana [wiara, stałość. Amana to jedna ze środkowych gór Antylibanu, które w całej swej długości reprezentują klasę Chrystusa w stanie embrionalnym i których najbardziej wysuniętą na południe górą jest góra Hermon, o trzech szczytach, będąca typem embrionalnego Chrystusa jako Głowy, a te trzy szczyty reprezentują Go jako Odkupiciela, Nauczyciela i Najwyższego Kapłana, z których jeden wymieniony jest w następnym zdaniu]). Taki widok otrzyma ona z wysokości embrionalnej Głowy jako Nauczyciela (Sanir – szczyt światła), z punktu widzenia embrionalnego Chrystusa w Jego wszystkich urzędach (Hermon – święta góra), widzianego w kontraście do punktu widzenia denominacji (jaskiń lwów) oraz królestw, gdzie kościół i państwo są połączone unią pokazaną w lamparcie, z bestii w Obj.13:2 (z gór lampartów).-E11'700

Pieśń Salomona 4:9

Epifania i Bazylea:

„Ujęłaś serce moje, siostro moja, oblubienico moja! ujęłaś serce moje jednem okiem twojem, i jednym łańcuszkiem na szyi twojej” — Zarówno jako córka Jehowy (siostra; Ps.45:11), jak i oblubienica Jezusa (oblubienica) silnie pobudzała ona Jego głęboką miłość do siebie (ujęłaś serce moje). Zrobiła to zaledwie jedną główną cechą swej wiedzy – o wysokim powołaniu (jednym okiem twoim) oraz jednym elementem swej nowej woli – przyjęciem woli Boga jako własnej (jednym łańcuszkiem [dosłownie – ozdobą] na szyi twojej).-E11'701

Pieśń Salomona 4:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Niż wino” — Symbol na doktryny.

„Maści twoich” — Symbol na Ducha Św.

Epifania i Bazylea:

„O jakoż są ucieszne miłości twoje, siostro moja! oblubienico moja! O jako daleko zacniejsze miłości twoje, niż wino, a wonność maści twoich nad wszystkie rzeczy wonne!” — Piękna w Jego oczach jest jej miłość do Niego (piękna jest twoja miłości), zarówno jako córki Jehowy (siostro moja), jak i Jego oblubienicy (oblubienico). Jej miłość do Niego jako łaska Ducha jest lepsza od doktryny (lepsza jest miłość twoja niż wino), a woń jej namaszczenia Duchem (wonność maści twoich) od symbolicznych przypraw – prawdy, wiedzy, zrozumienia, rady i mocy, ponieważ zawiera je wszystkie, a oprócz tego całą resztę, która stanowi namaszczenie – miłość obowiązkową i bezinteresowną jako składniki czci (Iz.11:3; wszystkie rzeczy wonne).-E11'701

Pieśń Salomona 4:11

Paruzja (C.T. Russell):

„I mleko” — Pokarm dla duchowych niemowląt.

Epifania i Bazylea:

„Plastrem miodu opływają wargi twoje, oblubienico moja! miód i mleko pod językiem twoim, a wonność szat twoich, jako wonność Libanu” — Jej głoszenie (wargi) jako Jego oblubienicy (oblubienico) roznosi najsłodsze poselstwo (plastrem miodu opływają). Jej nauki udzielają błogosławionej nadziei i delikatnego pokarmu (miód i mleko pod językiem); woń jej łask i władz jest jak woń Boskich istot (wonność Libanu).-E11'701

Pieśń Salomona 4:12

Epifania i Bazylea:

„Ogrodem zamknionym jesteś, siostro moja, oblubienico moja! źródło zamknione, zdrój zapieczętowany” — Córka Jehowy i Jego oblubienica (siostro moja, oblubienico) jest nosicielem owoców Ducha oddzielonym od tych na zewnątrz (ogrodem ogrodzonym), dawcą prawdy, który zatrzymuje swe myśli przed obcymi (źródłem zamkniętym), źródłem wody życia niedostępnej dla obcych (zdrojem zapieczętowanym).-E11'701

Pieśń Salomona 4:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Jabłek granatowych” — Symbol na obfitość owocu dzieła okupu Chrystusa.

„Owocem wdzięcznym” — Symbol na owoce ducha.

Epifania i Bazylea:

„Szczepki twoje są sadem jabłek granatowych z owocem wdzięcznym cyprysu i szpikanardu” — (są sadem jabłek granatowych) Owoce Chrystusowego dzieła odkupienia: usprawiedliwienie, poświęcenie, wyzwolenie dla czterech wybranych klas, restytucja dla upadłej ludzkości i powrót do doskonałości dla pokutujących upadłych aniołów, wieczne zniszczenie wszelkiego zła i wieczne ustanowienie sprawiedliwości i miłości po całym świecie. (TP 1949, s. 56) To ona sprawia, że wschodzą szczepy (szczepy), (TP 1949, s. 56) które stają się drzewami sprawiedliwości na polu owoców okupowych dzieł Chrystusa (sad jabłek granatu), (TP 1949, s. 56) radosnymi owocami Ducha – wiecznego życia (cyprys – drzewo zawsze zielone), (TP 1949, s. 56) w usprawiedliwiającej wierze (nard),-E11'702 (TP 1949, s. 56)

Pieśń Salomona 4:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Kasja” — Symbol na umiejętność otrzymaną ze Słowa Bożego.

„I cynamonu” — Symbol na wyrozumienie otrzymane od Boga.

„Drzewa kadzidłowe” — Wyobraża serdeczne uwielbienie.

„Myrry” — Symbol na mądrość.

Epifania i Bazylea:

„Szpikanardu, i szafranu, kasyi, i cynamonu, ze wszystkiemi drzewami kadzidło przynoszącemi! myrry, i aloesu, ze wszystkiemi osobliwemi rzeczami wonnemi” — wierze uświęcającej (nard), nadziei (szafran), wiedzy (w ang. tatarskie ziele; w polskich przekładach: kasja, trzcina – przypis tł.) i zrozumieniu (cynamon) oraz bezinteresownej miłości do Boga, Chrystusa, braci, świata i wrogów jako chwała (kadzidło), prawda (mirra) i cześć, składająca się z obowiązkowej i bezinteresownej miłości do Boga (aloes; Ps.45:9; Iz.11:3), oraz wszystkie pozostałe antytypiczne przyprawy – antytypiczna kasja, rady i mocy (2 Moj. 30:23; 31:3; Iz.11:2); antytypiczny balsam mądrości; antytypiczna onycha mocy; antytypiczne galbanum sprawiedliwości; antytypiczne czyste kadzidło miłości jako chwała (wszystkie główne wonności),-E11'702

Pieśń Salomona 4:15

Paruzja (C.T. Russell):

„O źródło” — Symbol na Słowo Boże.

„Wód żywych” — Symbol na Prawdę.

Epifania i Bazylea:

„O źródło ogrodne, zdroju wód żywych, które płyną z Libanu!” — wyrażenie "żywe wody" odnosi się w tym tekście do Prawd W.Ew. (TP 1934, s. 53) Święty Duch jako źródło przynoszenia owoców (źródło ogrodów), (TP 1934, s. 53) Biblia jako źródło prawdy udzielającej życia (studni wód żywych) (TP 1934, s. 53) oraz nauk płynących od niebiańskiego Ojca i Jego Syna (strumieni z Libanu).-E11'702 (TP 1934, s. 53)

Pieśń Salomona 4:16

Epifania i Bazylea:

„Powstań wietrze północny, a przyjdź wietrze z południa, przewiej ogród mój; niech płyną wonności jego, niech przyjdzie miły mój do ogrodu swego, a niech je rozkoszne owoce swoje” — Jeść w symbolach biblijnych znaczy przyswajać sobie rzeczy, które są symbolicznie jedzone. (TP 1938, s. 44) Niech przeciwności (wiatr północny) (TP 1938, s. 44) spotkają ją w jej sferze przynoszenia owoców (ogród) (TP 1938, s. 44) i niech spotka ją pomyślność (wiatr południowy). (TP 1938, s. 44) Doprowadzi to jedynie do jeszcze wyraźniejszej manifestacji jej łask (niech płyną wonności jego). (TP 1938, s. 44) Jeszcze bardziej wzmocni to u jej Miłego pragnienie zbadania sfery jej serca i umysłu (niech przyjdzie miły mój do ogrodu) (TP 1938, s. 44) i przyjęcia owoców Ducha (niech je rozkoszne owoce swoje [jego – ogrodu]). (TP 1938, s. 44) Wersety 9-16 to poselstwo Paruzji na temat rozwijania charakteru w łaskach i owocach Ducha, co potwierdzają pisma i kazania tamtego okresu.-E11'702 (TP 1938, s. 44)

Literatura o rozdziale Pieśń Salomona 4

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Pieśń Salomona

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.