H5234 — נכר (nâkar)

Hebrajski czasownik נכר (nâkar) — numer Stronga H5234 — występuje w Starym Testamencie 50 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „wiedzieli”, „aby mieć szacunek”, „i wiedział”, „rozeznać”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to recognise, acknowledge, know, respect, discern, regard
• (Niphal) to be recognised
• (Piel) to regard
• (Hiphil)
• to regard, observe, pay attention to, pay regard to, notice
• to recognise (as formerly known), perceive
• to be willing to recognise or acknowledge, acknowledge with honour
• to be acquainted with
• to distinguish, understand
• (Hithpael) to make oneself known
• to act or treat as foreign or strange, disguise, misconstrue
• (Niphal) to disguise oneself
• (Piel)
• to treat as foreign (profane)
• to misconstrue
• (Hithpael)
• to act as alien
• to disguise oneself

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; properly to scrutinize, that is, look intently at; hence (with recognition implied), to acknowledge, be acquainted with, care for, respect, revere, or (with suspicion implied), to disregard, ignore, be strange toward, reject, resign, dissimulate (as if ignorant or disowning): - acknowledge, X could, deliver, discern, dissemble, estrange, feign self to be another, know, take knowledge (notice), perceive, regard, (have) respect, behave (make) self strange (-ly).

Jak polska interlinia oddaje H5234

• „wiedzieli” — 3 wystąpienia
• „aby mieć szacunek” — 2 wystąpienia
• „i wiedział” — 2 wystąpienia
• „rozeznać” — 2 wystąpienia
• „wiedzieć” — 2 wystąpienia
• „abyś wziąć wiedzę” — 1 wystąpienie
• „ale nie było człowieka, który wie” — 1 wystąpienie
• „ale nie mogłem dostrzec” — 1 wystąpienie
• „ale wiedzieli” — 1 wystąpienie
• „a może nie” — 1 wystąpienie
• „ani regardeth” — 1 wystąpienie
• „A on dostrzec” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5234

• 1 Księga Mojżeszowa 27:23 — I nie poznał go; albowiem były ręce jego jako ręce Ezawa, brata jego, kosmate; i błogosławił mu.
• 1 Księga Mojżeszowa 31:32 — Lecz ten, u kogo znajdziesz bogi twoje, niech umrze; przed bracią naszą poznajże, co twego u mnie, i weźmij sobie; a nie wiedział Jakób, że je Rachel ukradła.
• 1 Księga Mojżeszowa 37:32 — I posłali onę suknią rozmaitych farb, aby ją zaniesiono do ojca jego, i rzekli: Tęś my znaleźli, poznajże teraz, jeźli to suknia syna twego, czyli nie
• 1 Księga Mojżeszowa 37:33 — A poznawszy ją, rzekł: Suknia jest syna mego; zwierz zły pożarł go; koniecznie rozszarpany jest Józef.
• 1 Księga Mojżeszowa 38:25 — A gdy była wywiedziona, posłała do świekra swego, mówiąc: Z męża, którego te rzeczy są, jestem brzemienna. Przy tem powiedziała: Poznaj proszę, czyj to pierścień, i chustka, i laska?
• 1 Księga Mojżeszowa 38:26 — Tedy poznawszy to Judas rzekł: Sprawiedliwsza jest nad mię, ponieważem jej nie dał Seli, synowi memu; i więcej jej nie uznał.
• 1 Księga Mojżeszowa 42:7 — A ujrzawszy Józef bracią swą, poznał je; lecz stawił się im jako obcy, i mówił do nich surowo, i rzekł do nich: Skądeście przyszli? I odpowiedzieli: Z ziemi Chananejskiej, abyśmy nakupili żywności.
• 1 Księga Mojżeszowa 42:8 — Tedy poznał Józef bracią swą; ale go oni nie poznali.
• 5 Księga Mojżeszowa 1:17 — Nie miejcie względu na osoby przy sądzie; tak małego jako wielkiego wysłuchywajcie; nie bójcie się nikogo, albowiem sąd Boży jest; a jeźliby co przytrudniejszem było na was, odniesiecie do mnie, a ja tego przesłucham.
• 5 Księga Mojżeszowa 16:19 — Nie będziesz podwracał sądu, ani będziesz miał względu na osobę, i daru brać nie będziesz; albowiem dar zaślepia oczy mądrych, a podwraca słowa sprawiedliwych.
• 5 Księga Mojżeszowa 21:17 — Ale pirworodztwo synowi omierzłej przyzna, dawszy mu dwojaką część wszystkiego, co ma; ponieważ on jest początkiem siły jego, jego jest prawo pierworodztwa.
• 5 Księga Mojżeszowa 32:27 — Gdybym się na pychę nieprzyjaciół nie oglądał, by się snać nie podnieśli nieprzyjaciele ich, a nie rzekli: Ręka nasza wyniosła, a nie Pan, sprawiła to wszystko.
• 5 Księga Mojżeszowa 33:9 — Tenci to jest, który rzekł ojcu swemu, i matce swej: Nie oglądam się na was: i braci swych nie znał, i o synach swych nie wiedział; albowiem oni strzegą słów twych, i przymierze twoje zachowują.
• Księga Sędziów 18:3 — A gdy byli blisko domu Michasowego, poznali głos młodzieńca Lewity, i zstąpiwszy tam, rzekli mu: Którz cię tu przywiódł? a co tu czynisz? i co tu masz za sprawę?
• Księga Rut 2:10 — Tedy ona upadłszy na oblicze swoje, ukłoniwszy się aż do ziemi rzekła do niego: Skądżem znalazła łaskę w oczach twoich, iż mię znasz, gdyżem jest cudzoziemka?
• Księga Rut 2:19 — I rzekła do niej świekra jej: Kędyżeś dziś zbierała, a gdzieś robiła? niechajże ten, który na cię miał baczenie, błogosławionym będzie. I oznajmiła świekrze swej, u kogo robiła, mówiąc: Imię męża, u któregom dziś robiła, Booz.
• Księga Rut 3:14 — A tak spała u nóg jego aż do poranku, a wstała przedtem niż mógł rozeznać jeden drugiego; bo rzekł Booz: Niech nikt nie wie, że przyszła ta niewiasta na bojewisko.
• 1 Księga Samuela 23:7 — Potem powiedziano Saulowi, iż Dawid przyszedł do Ceili. Tedy rzekł Saul: Dał go Bóg w ręce moje; bo się zawarł, wszedłszy do miasta, w którem są bramy i zamki.
• 1 Księga Samuela 26:17 — Poznał tedy Saul głos Dawida, i rzekł: Twójże to głos, synu mój Dawidzie? Odpowiedział Dawid: Głos to mój, królu, panie mój.
• 2 Księga Samuela 3:36 — Co gdy wszystek lud obaczył, podobało się im to; a wszystko cokolwiek czynił król, podobało się w oczach wszystkiego ludu.
• 1 Księga Królewska 14:5 — A Pan rzekł do Achyjasza: Oto żona Jeroboamowa wchodzi, aby się od ciebie czego wywiedziała o synu swym, przeto że choruje; ale tak a tak rzeczesz jej, a stanie się, gdy będzie wchodziła, zmyśli się być inszą.
• 1 Księga Królewska 14:6 — Przetoż gdy usłyszał Achyjasz tupanie nóg jej, wchodzącej we drzwi, rzekł: Wnijdź żono Jeroboamowa; przecz się zmyślasz być inszą? Jam bowiem srogim posłem do ciebie.
• 1 Księga Królewska 18:7 — A gdy Abdyjasz był w drodze, oto się z nim Elijasz spotkał, który gdy go poznał, upadł na oblicze swoje, i rzekł: A tyżeś jest pan mój Elijasz?
• 1 Księga Królewska 20:41 — A on zaraz odjął zasłonę od oczu swych, i poznał go król Izraelski, że był prorokiem.
• Księga Ezdrasza 3:13 — Tak, iż lud nie mógł rozeznać głosu krzyku wesołego od głosu płaczącego ludu; albowiem lud on krzyczał głosem wielkim, tak że głos było daleka słyszeć.
• Księga Nehemiasza 6:12 — I poznałem, że go Bóg nie posłał ale proroctwo mówił przeciwko mnie, bo go Tobijasz i Sanballat byli przenajęli.
• Księga Nehemiasza 13:24 — A synowie ich na poły mówili po azotycku, nie umiejąc mówić po żydowsku, ale według języka swego narodu.
• Księga Ijoba 2:12 — A podniósłszy oczy swoje z daleka, nie poznali go, i wyniósłszy głos swój płakali, a rozdarłszy każdy płaszcz swój miotali proch nad głowy swe ku niebu;
• Księga Ijoba 4:16 — Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:
• Księga Ijoba 7:10 — Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.
• Księga Ijoba 21:29 — Izaliście nie pytali podróżnych? a znaków ich izali znać nie chcecie?
• Księga Ijoba 24:13 — Cić to są, którzy się sprzeciwiają światłości, a nie znają dróg jej, ani stanęli na ścieszkach jej.
• Księga Ijoba 24:17 — Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.
• Księga Ijoba 34:19 — Który nie ma względu na osoby książąt, i nie waży sobie więcej bogacza nad ubogiego; bo oni wszyscy są czynem rąk jego.
• Księga Ijoba 34:25 — Przeto, iż zna sprawy ich, obraca im dzień w noc, aby byli potarci.
• Księga Psalmów 103:16 — Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.
• Księga Psalmów 142:5 — Oglądamli się na prawą stronę, a przypatruję się, niemasz ktoby mię znał; zginęła ucieczka moja, niemasz ktoby się ujął o duszę moję.
• Przypowieści Salomona 20:11 — Po zabawach swych poznane bywa i dziecię, jeźli czysty i prawy uczynek jego.
• Przypowieści Salomona 24:23 — I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra.
• Przypowieści Salomona 26:24 — Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie.
• Przypowieści Salomona 28:21 — Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.
• Księga Izajasza 61:9 — I znajome będzie między poganami nasienie ich, a potomstwo ich w pośrodku narodów; wszyscy, którzy ich ujrzą, poznają ich, że są nasieniem, któremu Pan pobłogosławił.
• Księga Izajasza 63:16 — Tyś zaiste ojciec nasz: bo Abraham nie wie o nas, a Izrael nie zna nas. Tyś, Panie! ojciec nasz, odkupiciel nasz; toć jest od wieku imię twoje.
• Księga Jeremiasza 19:4 — Przeto, że mię opuścili, a splugawili to miejsce, kadząc na niem bogom cudzym, których nie znali oni i ojcowie ich, i królowie Judzcy, i napełnili to miejsce krwią niewinnych;
• Księga Jeremiasza 24:5 — Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Jako te figi są dobre, tak mi przyjemni będą w niewolę zaprowadzeni z Judy, którychem wysłał z miejsca tego do ziemi Chaldejskiej ku dobremu.
• Treny Jeremiasza 4:8 — Ale teraz wejrzenie ich czerniejsze jest niż czarność, nie mogą poznani być na ulicach; przyschła skóra ich do kości ich, wyschła jest jako drzewo.
• Księga Daniela 11:39 — A tak dowiedzie tego, że twierdze Najmocniejszego będą boga obcego; a których mu się będzie zdało, tych rozmnoży sławę, i uczyni, aby panowali nad wielą, a rozdzieli im ziemię miasto zapłaty.

Pokazano 47 z 50 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5234 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.