H5203 — נטשׁ (nâṭash)

Hebrajski czasownik נטשׁ (nâṭash) — numer Stronga H5203 — występuje w Starym Testamencie 40 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „a nie zostawili”, „A ja opuszczę”, „a kiedy dołączył”, „a porzuci”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to leave, permit, forsake, cast off or away, reject, suffer, join, spread out or abroad, be loosed, cease, abandon, quit, hang loose, cast down, make a raid, lie fallow, let fall, forgo, draw
• (Qal)
• to leave, let alone, lie fallow, entrust to
• to forsake, abandon
• to permit
• (Niphal)
• to be forsaken
• to be loosened, be loose
• to be let go, spread abroad
• (Pual) to be abandoned, be deserted

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; properly to pound, that is, smite ; by implication (as if beating out, and thus expanding) to disperse ; also, to thrust off, down, out or upon (including reject, let alone, permit, remit, etc.): - cast off, drawn, let fall, forsake, join [battle], leave (off), lie still, loose, spread (self) abroad, stretch out, suffer.

Jak polska interlinia oddaje H5203

• „a nie zostawili” — 2 wystąpienia
• „A ja opuszczę” — 1 wystąpienie
• „a kiedy dołączył” — 1 wystąpienie
• „a porzuci” — 1 wystąpienie
• „a spread” — 1 wystąpienie
• „dlatego opuszcza” — 1 wystąpienie
• „dlatego porzucić” — 1 wystąpienie
• „Dlatego, że opuścili” — 1 wystąpienie
• „Dlatego żeś opuszczony” — 1 wystąpienie
• „Hither? iz kim Czy ty w lewo” — 1 wystąpienie
• „I któryś nie cierpiał” — 1 wystąpienie
• „i lewo” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5203

• 1 Księga Mojżeszowa 31:28 — I nie dopuściłeś mi, abym pocałował syny moje, i córki moje? Zaiste głupieś sobie począł.
• 2 Księga Mojżeszowa 23:11 — Ale siódmego roku zaniechasz jej; że odpocznie, aby jedli ubodzy ludu twego, a co zostanie po nich, zje zwierz polny. Także uczynisz winnicy twojej, i oliwnicy twojej.
• 4 Księga Mojżeszowa 11:31 — Zatem wyszedł wiatr od Pana, i porwawszy przepiórki od morza, spuścił je na obóz, z jednej strony jako na jeden dzień chodu, z drugiej strony także jako na jeden dzień chodu, około obozu, a jakoby na dwa łokcie były nad ziemią.
• 5 Księga Mojżeszowa 32:15 — I roztył Izrael, i wierzgał (otyłeś, stłuściałeś, zgrubiałeś, i opuściłeś Boga, który cię uczynił,) i lekce poważył Boga, opokę zbawienia swego.
• Księga Sędziów 6:13 — I odpowiedział mu Giedeon: Proszę Panie mój, jeźli Pan jest z nami, a czemuż na nas przyszło to wszystko? gdzież teraz są wszystkie cuda jego, które nam opowiadali ojcowie nasi, mówiąc: Izali z Egiptu nie wywiódł nas Pan? a teraz opuścił nas Pan, i podał nas w ręce Madyjanitów.
• Księga Sędziów 15:9 — Przyciągnęli tedy Filistynowie, a położywszy się obozem w Juda, rozciągnęli się aż do Lechy.
• 1 Księga Samuela 4:2 — I gdy się uszykowali Filistynowie przeciwko Izraelowi, a stoczyła się bitwa: tedy porażony jest Izrael od Filistynów, a pobito ich w onej bitwie na polu około czterech tysięcy mężów.
• 1 Księga Samuela 10:2 — Gdy dziś odejdziesz ode mnie, znajdziesz dwóch mężów u grobu Racheli, na granicach Benjamin w Selsa, którzyć powiedzą: Nalazły się oślice, którycheś chodził szukać, a oto zaniechawszy ojciec twój starania o oślicach, frasuje się o was, mówiąc; Cóż mam czynić z strony syna mego?
• 1 Księga Samuela 12:22 — Albowiemci nie opuści Pan ludu swego, dla imienia swego wielkiego, gdyż się upodobało Panu, uczynić was sobie ludem.
• 1 Księga Samuela 17:20 — Wstawszy tedy Dawid rano na świtaniu, a poruczywszy trzodę stróżowi, wziął to na się, i szedł, jako mu był rozkazał Isaj, i przyszedł do obozu; a wojsko wyszło było do szyku, i okrzyk uczyniło ku potykaniu.
• 1 Księga Samuela 17:22 — Przetoż zostawiwszy Dawid to, co przyniósł, i złożywszy to z siebie pod rękę stróża sprzętu żołnierskiego, bieżał do wojska, a przyszedłszy przywitał się z bracią swoją w pokoju.
• 1 Księga Samuela 17:28 — A gdy usłyszał Elijab, brat jego starszy, co mówił z onymi mężami, zapalił się gniewem Elijab na Dawida, i rzekł: Po coś tu przyszedł, a komuś poruczył onę trochę owiec na puszczy? znam ci ja pychę twoję, i złość serca twego, żeś przyszedł, abyś się przypatrywał bitwie.
• 1 Księga Samuela 30:16 — Nawiódł go tedy; a oto, oni leżeli po wszystkiej onej ziemi, jedząc i pijąc, i weseląc się ze wszystkich korzyści wielkich, które byli zabrali z ziemi Filistyńskiej, i z ziemi Judzkiej.
• 2 Księga Samuela 5:18 — Tedy Filistynowie przyciągnąwszy, rozpostarli się w dolinie Refaim.
• 2 Księga Samuela 5:22 — Znowu jeszcze przyciągnęli Filistynowie, i rozpostarli się w dolinie Refaim.
• 1 Księga Królewska 8:57 — Niechże będzie Pan, Bóg nasz, z nami, jako był z ojcy naszymi; niech nas nie opuszcza, ani nas odrzuca;
• 2 Księga Królewska 21:14 — I opuszczę ostatki dziedzictwa mego, a podam je w rękę nieprzyjaciół ich; i będą na łup, i na rozproszenie wszystkim nieprzyjaciołom swoim.
• Księga Nehemiasza 10:31 — Ani od narodów onej ziemi, którzyby nam przynosili jakie towary, albo jakie zboże w dzień sabatu na sprzedaj, brać od nich będziemy w sabat, ani w dzień święty; a że zaniechamy roku siódmego siania roli i wyciągania wszelakiego długu.
• Księga Psalmów 27:9 — Nie ukrywajże twarzy twojej przedemną, ani odrzucaj w gniewie sługi twego; tyś bywał ratunkiem moim, nie opuszczajże mię, ani mię odstępuj, Boże zbawienia mego.
• Księga Psalmów 78:60 — Tak, że opuściwszy przybytek w Sylo, namiot, który postawił między ludźmi,
• Księga Psalmów 94:14 — Albowiem, nie opuści Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie zaniecha.
• Przypowieści Salomona 1:8 — Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
• Przypowieści Salomona 6:20 — Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
• Przypowieści Salomona 17:14 — Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.
• Księga Izajasza 2:6 — Aleś ty opuścił lud swój, dom Jakóbowy! gdyż są pełni obrzydliwości narodów wschodnich, i są wieszczkami jako Filistynowie, a w synach cudzych się kochali.
• Księga Izajasza 16:8 — Owszem i pola Hesebońskie spustoszone są, i winna macica Sabama. Panowie narodów potarli najwyborniejsze macice jego, które aż do Jazer sięgały, a szerzyły się po puszczy; latorośli jego rozłożyły się, i przesięgły morze.
• Księga Izajasza 21:15 — Bo przed mieczami uciekać będą, przed mieczem dobytym, przed łukiem napiętym, przed ciężkością bitwy.
• Księga Izajasza 32:14 — Albowiem pałac opuszczony będzie, huk miasta ustanie, zamek i baszty jaskiniami zostaną aż na wieki, na radość dzikim osłom i na pastwiska trzodom.
• Księga Izajasza 33:23 — Osłabiały powrozy twoje, nie będą mogły w klubie zatrzymać masztu twego, ani rozciągną żaglów. Tedy rozdzielone będą łupy korzyści wielkiej, że i chromi rozchwycą łupy.
• Księga Jeremiasza 7:29 — Ogól włosy swe i odrzuć, a narzekaj głośno na miejscach wysokich; bo odrzucił Pan i opuścił rodzaj, na który się bardzo gniewa.
• Księga Jeremiasza 12:7 — Opuściłem dom swój, odrzuciłem dziedzictwo moje; dałem to, co miłowała dusza moja, w ręce nieprzyjaciół jego.
• Księga Jeremiasza 15:6 — Tyś mię opuściło, mówi Pan, poszłoś nazad. Przetoż wyciągnę rękę moję na cię, abym cię wytracił; ustałem od żalu.
• Księga Jeremiasza 23:33 — Przetoż gdyby się ciebie pytał lud ten, albo prorok, albo kapłan, mówiąc: Cóż jest za brzemię Pańskie? Tedy rzeczesz do nich które brzemię. To: Opuszczę was, mówi Pan.
• Księga Jeremiasza 23:39 — Przetoż oto i Ja was zapomnę do końca, i odrzucę was i to miasto, którem wam dał i ojcom waszym, od oblicza mego;
• Księga Ezechiela 29:5 — I zostawię cię na puszczy, ciebie i wszystkie ryby rzek twoich: polężesz na polu, i nie będziesz zebrany ani zgromadzony; dam cię bestyjom ziemskim i ptastwu niebieskiemu ku pożarciu;
• Księga Ezechiela 31:12 — A tak wygładzili go cudzoziemcy najsrożsi z narodów, i porzucili go; na górach i na wszystkich dolinach odpadły gałęzie jego, i połamane są latorośli jego przy wszystkich strumieniach tej ziemi; dlatego ustąpiły z cienia jego wszystkie narody zie mskie, i opuściły go.
• Księga Ezechiela 32:4 — I zostawię cię na ziemi, na polu porzucę cię, i sprawię, że mieszkać będzie na tobie wszelkie ptastwo niebieskie, i nakarmię tobą zwierza wszystkiej ziemi;
• Księga Ozeasza 12:14 — Lecz Efraim Pana pobudził do gniewu gorzkiego; przetoż się nań wyleje krew jego, a pohańbienie jego odda mu Pan jego.
• Księga Amosa 5:2 — Upadnie, a nie powstanie więcej panna Izraelska; opuszczona będzie w ziemi swej, a nie będzie, ktoby ją podniósł.

Pokazano 39 z 40 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5203 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.