1 Księga Samuela 12

1 Księga Samuela, rozdział 12 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Samuela 12 — Biblia Gdańska

1 I rzekł Samuel do wszystkiego Izraela: Otom usłuchał głosu waszego we wszystkiem, o coście ze mną mówili, i postanowiłem nad wami króla.

2 A oto, teraz król chodzi przed wami, a jam się zstarzał i osiwiał; oto, i synowie moi są z wami, a jam też chodził przed wami od młodosci mojej aż do dnia tego.

3 Otom ja tu. Świadczcież przeciwko mnie przed Panem, i przed pomazańcem jego, jeźlim wziął któremu z was wołu, albo jeźlim wziął któremu z was osła, i jeźlim kogo ucisnął, albo gwałt komu uczynił, i jeźlim z ręki czyjej wziął dar, żebym miał kryć o czy swoje dla niego; a nagrodzę wam.

4 I odpowiedzieli: Nie ucisnąłeś nas, aniś nam gwałtu uczynił, aniś wziął z ręki czyjej żadnej rzeczy.

5 Nadto rzekł do nich: Świadkiem Pan przeciwko wam, i świadkiem pomazaniec jego dnia tego, iżeście nic nie znaleźli w ręce mojej. A oni rzekli: Świadkiem.

6 I rzekł Samuel do lud: Pan świadkiem, który uczynił Mojżesza i Aarona, i który wywiódł ojce wasze z ziemi Egipskiej.

7 Przetoż teraz stańcie, abym się rozpierał z wami przed Panem, o wszystkie dobrodziejstwa Pańskie, które wam czynił i ojcom waszym.

8 Gdy zaszedł Jakób do Egiptu, wołali ojcowie wasi do Pana, i posłał Pan Mojżesza i Aarona, którzy wywiedli ojce wasze z Egiptu, a posadzili je na tem miejscu;

9 A gdy zapomnieli Pana Boga swego, podał je w rękę Sysarze, hetmanowi wojska Hasor, i w rękę Filistynów, także w rękę króla Moabskiego, którzy walczyli przeciwko nim.

10 Ale gdy wołali do Pana, i mówili: Zgrzeszyliśmy, żeśmy opuścili Pana, a służyliśmy Baalom i Astarotowi, przetoż teraz wybaw nas z rąk nieprzyjaciół naszych, a będziemyć służyli:

11 Tedy posłał Pan Jerubaala, i Bedona, i Jeftego, i Samuela, a wyrwał was z ręki nieprzyjaciół waszych okolicznych, i mieszkaliście bezpiecznie.

12 Potem widząc, iż Nahas, król synów Ammonowych, przyciągnął przeciwko wam, rzekliście do mnie: Żadnym sposobem; ale król będzie królował nad nami: choć Pan Bóg wasz był królem waszym,

13 Teraz tedy oto król, któregoście obrali, któregoście żądali; oto, przełożył Pan króla nad wami.

14 Jeźli się będziecie bali Pana, a jemu służyli, i słuchali głosu jego a nie rozdraźnicie ust Pańskich, tedy i wy, i król, który króluje nad wami, będziecie szczęśliwie chodzić za Panem, Bogiem waszym.

15 Ale jeźliż nie będziecie słuchać głosu Pańskiego, a rozdraźnicie usta Pańskie, będzie ręka Pańska przeciwko wam, jako i przeciwko ojcom waszym.

16 Jeszcze teraz stójcie, a obaczcie tę rzecz wielką, którą Pan uczyni przed oczyma waszemi.

17 Izali dziś nie pszeniczne żniwa? Będę wzywał Pana, a puści gromy i dżdże, a dowiecie się, i obaczycie, jaka jest wielka złość wasza, którejście się dopuścili przed oczyma Pańskiemi, żądając sobie króla.

18 Przetoż wołał Samuel do Pana, i puścił Pan gromy i deszcz dnia onego, i bał się wszystek lud bardzo Pana i Samuela.

19 I rzekł wszystek lud do Samuela: Módl się za sługami twymi Panu Bogu twemu, żebyśmy nie pomarli: bośmy przydali do wszystkich grzechów naszych tę złość, żeśmy sobie prosili o króla.

20 Tedy rzekł Samuel do ludu: Nie bójcie się, aczeście wy to wszystko złe uczynili; wszakże przeto nie odstępujcie od Pana, ale służcie Panu ze wszystkiego serca waszego;

21 A nie udawajcie się za próżnościami, które wam nic nie pomogą, ani was wybawią, gdyż próżnościami są.

22 Albowiemci nie opuści Pan ludu swego, dla imienia swego wielkiego, gdyż się upodobało Panu, uczynić was sobie ludem.

23 A mnie nie daj Boże, abym miał grzeszyć przeciw Panu, przestawając modlić się za wami; owszem was będę nauczał drogi dobrej i prostej.

24 Jedno się bójcie Pana, a służcie mu w prawdzie ze wszystkiego serca waszego, a to upatrujcie, jako wielmożnie poczynał z wami.

25 Ale jeźli przecię w złości trwać będziecie, tedy i wy, i król wasz poginiecie.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Samuela 12

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Samuela 12:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Świadkiem Pan” — W naszych czasach nawet najzacniejsi urzędnicy mają swoich przeciwników i oszczerców.

1 Księga Samuela 12:11

Epifania i Bazylea:

„Tedy posłał Pan” — Bóg celem wybawienia Swego ludu powołał. (TP 1959, s. 53,54)

„Jerubaala” — [ten co się spiera z Baalem tj. szatanem, jako nieprawnym uzurpatorem władzy i tyranem[; jest on figurą na naszego Pana. (TP 1959, s. 53,54)

„Bedona” — [znaczy - syn Dana]; przedstawia członków gwiezdnych poczynając od tych, którzy byli częścią Kościoła Tyjatyrskiego, a kończąc na tych, którzy byli częścią Kościoła Laodycejskiego. (TP 1959, s. 53,54)

„Jeftego” — [znaczy - Bóg otwiera]; przedstawia antyrzymskich członków gwiezdnych Kościoła Filadelfijskiego. (TP 1959, s. 53,54)

„Samuela” — [imię, czyli charakter Boży]; przedstawia członków M.St. (TP 1959, s. 53,54)

„a wyrwał was z ręki nieprzyjaciół waszych okolicznych” — Przez nich Bóg wybawił Swój lud od powyżej wymienionych nieprzyjaciół. (TP 1959, s. 53,54)

„i mieszkaliście bezpiecznie” — po czym mieszkali w bezpieczeństwie. (TP 1959, s. 53,54)

1 Księga Samuela 12:12

Epifania i Bazylea:

„Potem widząc, iż Nahas, król synów Ammonowych” — [Nahas - wąż][Amon - od ludzi]; Oni oświadczyli, że gdy w pozafigurze Izraelowi grozili klerykaliści. (TP 1959, s. 54)

„rzekliście do mnie:... król będzie królował nad nami” — wołali do pozafiguralnego Samuela, aby mianował najwybitniejszych na wodzów. (TP 1959, s. 54)

„choć Pan Bóg wasz był królem waszym” — pomimo faktu, że Bóg był ich wodzem. (TP 1959, s. 54)

1 Księga Samuela 12:13

Epifania i Bazylea:

„Teraz tedy oto król, któregoście obrali” — Wtedy Samuel przedstawiający M.St. ukazał im pożądanych wodzów jako mianowanych od Boga. (TP 1959, s. 54)

1 Księga Samuela 12:14

Epifania i Bazylea:

„Jeśli się będziecie” — Stawianie Pana ponad siebie i ponad wodzów miało być widoczne z następujących rzeczy: (TP 1959, s. 54)

„bali Pana” — 1/ czczenie Boga. (TP 1959, s. 54)

„jemu służyli” — 2/ wypełnienia swego poświęcenia ofiary. (TP 1959, s. 54)

„słuchali głosu jego” — 3/ stosowania się do Jego Słowa. (TP 1959, s. 54)

„a nie rozdrażnicie ust Pańskich” — 4/ utrzymywania się poddanymi i nie buntowania się. (TP 1959, s. 54)

„będziecie szczęśliwie chodzić za Panem” — Po tym powiedzieli pozafiguralnemu Izraelowi, że uczynienie w/w pokaże, iż uważa on Boga ponad siebie i ponad króla (wodzów). (TP 1959, s. 54)

1 Księga Samuela 12:15

Epifania i Bazylea:

„Ale jeśliż nie będziecie słuchać głosu Pańskiego” — Dalej, oni mówili pozafiguralnym Izraelitom, że jeżeli nie będą posłuszni Słowu Bożemu. (TP 1959, s. 54)

„a rozdrażnicie usta Pańskie” — buntując się przeciw Jego przykazaniom, czyli zarządzeniom. (TP 1959, s. 54)

„będzie ręka Pańska przeciwko wam” — to Bóg będzie im przeciwny. (TP 1959, s. 54)

1 Księga Samuela 12:16

Epifania i Bazylea:

„Jeszcze raz stójcie, a obaczcie tę rzecz wielką, którą Pan uczyni przed oczyma waszymi” — Wtedy zwrócili im uwagę na wielką pracę, którą Bóg miał rozpocząć przed ich oczyma. (TP 1959, s. 54)

1 Księga Samuela 12:17

Epifania i Bazylea:

„Izali dziś nie pszeniczne żniwa?” — Tak samo jak niespodziewanym byłby deszcz podczas żniw pszenicznych, tak też w czasie gdy liczni słuchacze byli pociągnięci przez sekciarstwo i pracę przewracającą główne doktryny, która była prowadzona przez utracjuszy koron. (TP 1959, s. 54)

„Będę wzywał Pana” — byłoby niespodzianką aby na skutek modlitwy wodzów M.St. (TP 1959, s. 54)

„a puści gromy” — Pan wzbudzi kontrowersje M.St. przeciw takim czynnościom. (TP 1959, s. 54)

„i dżdże” — i da nowe Prawdy przez nie. (TP 1959, s. 54)

„a dowiecie się i obaczycie, jaka jest wielka złość wasza... żądając sobie króla” — Ta niespodziana rzecz dałaby pozafiguralnemu Izraelowi jasny dowód niełaski Bożej, co się tyczyło wielkiej nieprawości proszenia Go, aby dał im przebiegłych wodzów sekciarskich, którzy przewracali Jego zarządzenia. (TP 1959, s. 54)

1 Księga Samuela 12:18

Paruzja (C.T. Russell):

„I spuścił Pan deszcz” — W Palestynie deszcz nie pada od końca kwietnia do początku października.

Epifania i Bazylea:

„wołał Samuel do Pana” — W odpowiedzi na modlitwę pozafiguralnego Samuela. (TP 1959, s. 55)

„puścił Pan gromy” — Pan wzbudził kontrowersję przeciw pracy sekciarskiej i przewrotnej co się tyczy głównych doktryn. (TP 1959, s. 55)

„i deszcz” — oraz spuścił Prawdy, aby w ten sposób wyprostować wspomniane rzeczy przez wodzów M.St. Np. wodzowie M.St. modląc się o Pańską pomoc, mogli dać nowe Prawdy przeciw błędom Atanazjusza na temat osoby Chrystusa, błędom Augustyna na temat jednego Kościoła, błędom Kalwina na temat wieczerzy Pańskiej itd. (TP 1959, s. 55)

„I bał się wszystek lud bardzo Pana i Samuela” — Skutkiem tego było, że zaczęto się bać Boga i pozafiguralnego Samuela między ludem. (TP 1959, s. 55)

1 Księga Samuela 12:19

Epifania i Bazylea:

„Módl się... żebyśmy nie pomarli” — Pozafiguralni Izraelici prosili o modlitwy pozafiguralnego Samuela, aby nie byli odcięci od pozostawania ludem Bożym. (TP 1959, s. 55)

„bośmy przydali do wszystkich grzechów naszych tę złość, żeśmy sobie prosili o króla” — Poznając z tych kontrowersji i Prawd swe wielkie zło w wybraniu takich wodzów. (TP 1959, s. 55)

1 Księga Samuela 12:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Modlić się za wami” — To pokazuje zacność charakteru Samuela.

Literatura o rozdziale 1 Księga Samuela 12

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Samuela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.