1 Księga Samuela 15

1 Księga Samuela, rozdział 15 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (34 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Samuela 15 — Biblia Gdańska

1 I rzekł Samuel do Saula: Posłał mię Pan, abym cię pomazał za króla nad ludem jego Izraelskim, przetoż teraz posłuchaj głosu słów Pańskich.

2 Tak mówi Pan zastępów: Wspomniałem na to, co uczynił Amalek Izraelowi, jako się nań zasadził na drodze gdy wychodził z Egiptu. Przetoż idź, a pobij Amaleka, i wytrać jako przeklęte wszystko, co ma; nie folguj mu, ale wybij od męża aż do niewiasty , od małego aż do ssącego, od wołu aż do owcy, od wielbłąda aż do osła.

3 A tak Saul zebrawszy lud, policzył go w Telaim, dwa kroć sto tysięcy pieszych, a dziesięć tysięcy mężów z Juda.

4 A gdy przyciągnął Saul aż do miasta Amalek, aby zwiódł bitwę nad potokiem,

5 Rzekł Saul do Cynejczyka: Idźcie, odstąpcie, a wynijdźcie z pośrodku Amalekitów, abym was nie wytracił z nimi; boś ty uczynił miłosierdzie ze wszystkimi syny Izraelskimi, gdy szli z Egiptu. A tak odstąpił Cynejczyk z pośrodku Amalekitów.

6 I poraził Saul Amaleka, od Hewila, którędy chodzą do Sur, które jest przeciw Egiptowi.

7 I pojmał Agaga, króla Amalekitów, żywego, a wszystek lud pobił ostrzem miecza.

8 A przepuścił Saul i lud jego Agagowi, co najlepszym owcom, i wołom, i bydłu tłustemu, i baranom, i wszystkiemu, co było najlepszego, a nie chcieli go wygubić; tylko cokolwiek było nikczemnego i podłego, to wygubili.

9 Przetoż stało się słowo Pańskie do Samuela, mówiąc:

10 Żal mi, żem postanowił Saula za króla; albowiem odwrócił się odemnie, a słowa mego nie wypełnił, i rozgniewał się bardzo Samuel, i wołał do Pana przez całą noc.

11 Wstawszy tedy Samuel, szedł przeciwko Saulowi rano; bo dano znać Samuelowi, mówiąc: Przyszedł Saul do Karmelu, tamże wystawił sobie pamiątkę zwycięstwa; a obróciwszy się poszedł, i przyszedł do Galgal.

12 A gdy przyszedł Samuel do Saula, rzekł mu Saul: Błogosławionyś ty od Pana, wypełniłem słowo Pańskie.

13 Ale Samuel rzekł: A to co za wrzask trzód w uszach moich, i co za ryk wołów, który ja słyszę?

14 I odpowiedział Saul; Od Amalekitów przygnano je; albowiem lud przepuścił co najlepszym owcom, i wołom aby je ofiarował Panu, Bogu twemu, a ostatekieśmy wytracili jako przeklęte.

15 Tedy rzekł Samuel do Saula: Dopuść, a powiem ci, co mówił Pan do mnie w nocy; a on mu rzekł: Powiedz.

16 I rzekł mu Samuel: Izali, gdyś był mały w oczach twoich, nie stałeś się głową pokoleń Izraelskich, i nie pomazał cię Pan za króla nad Izraelem?

17 I posłał cię Pan w tę drogę, i rzekł: Idź, a wytrać Amalekity jako przklęte grzeszniki, i walcz przeciwko nim, ażbyś je do szczętu wytracił.

18 Przeczżeś tedy nie usłuchał głosu Pańskiego, aleś się udał za korzyścią, i uczyniłeś złe przed oczyma Pańskiemi?

19 Tedy odpowiedział Saul Samuelowi: I owszem usłuchałem głosu Pańskiego, a szedłem drogą, którą mię posłał Pan, i przywiodłem Agaga, króla Amalekitskiego, a Amalekity wytraciłem jako przeklęte.

20 Ale lud pobrał z korzyści owce i woły co przedniejsze z przeklęstwa, aby je ofiarował Panu, Bogu twemu, w Galgal.

21 I rzekł Samuel: Izali się tak kocha Pan w całopaleniach i w ofiarach, jako gdy kto słucha głosu Pańskiego? oto, posłuszeństwo lepsze jest niżeli ofiara, a słuchać lepiej jest, niż ofiarować tłustość baranów.

22 Bo przeciwić się jest jako grzech czarowania, a przestąpić przykazanie jest jako bałwochwalstwo i obrazy; przetoż iżeś odrzucił słowo Pańskie, tedy cię też odrzucił Pan, abyś nie był królem.

23 Tedy rzekł Saul do Samuela: Zgrzeszyłem, żem przestąpił rozkazanie Pańskie i słowa twoje, gdyżem się bał ludu, i usłuchałem głosu ich.

24 A teraz znieś proszę grzech mój, a wróć się ze mną, abym się pokłonił Panu.

25 I rzekł Samuel do Saula: Nie wrócę się z tobą; gdyżeś odrzucił słowo Pańskie, ciebie też odrzucił Pan, abyś nie był królem nad Izraelem.

26 A gdy się odwrócił Samuel, żeby odszedł, uchwycił skrzydło płaszcza jego, i oderwało się.

27 Tedy mu rzekł Samuel: Oderwał Pan królestwo Izraelskie dzisiaj od ciebie, i dał je bliźniemu twemu, lepszemu niżeś ty.

28 A zaisteć Mocarz Izraelski nie skłamie, ani będzie żałował; bo nie jest człowiekiem, aby miał żałować.

29 A on rzekł: Zgrzeszyłem; wszakże uczcij mię proszę przed starszymi ludu mego, i przed Izraelem, a wróć się zemną, abym się pokłonił Panu, Bogu twemu.

30 Wróciwszy się tedy Samuel szedł za Saulem, i pokłonił się Saul Panu.

31 I rzekł Samuel: Przywiedźcie do mnie Agaga, króla Amalekitskiego; i szedł do niego Agag poważnie, i rzekł Agag: Zaiste uszedłem gorzkości śmierci.

32 Ale rzekł Samuel: Jako osierocił niewiasty miecz twój, tak osierocona będzie nad inne niewiasty matka twoja. I rozsiekał w kęsy Samuel Agaga przed obliczem Pańskiem w Galgal.

33 Potem odszedł Samuel do Ramaty, a Saul szedł do domu swego, do Gabaa Saulowego.

34 A już potem więcej Samuel nie widział Saula, aż do dnia śmierci swojej: wszakże żałował Samuel Saula, a Pan też żałował, że uczynił królem Saula nad Izraelem.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Samuela 15

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Samuela 15:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Pobij Ameleka” — Typ na rozmyślnych grzeszników w 1000-leciu. Nie stała się im krzywda, bo jednak znajdowali się pod wyrokiem śmierci.

„I wytrać ich” — Lecz nie posłał ich na wieczne męki.

„Nie folguj mu” — Śmierć od miecza była łatwiejszą niż od zarazy.

1 Księga Samuela 15:6

Epifania i Bazylea:

„Cynejczyka” — powinno być Kenejczyka. (TP 1950, s. 19)

1 Księga Samuela 15:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Lud przepuścił Agagowi” — Wielu poczuwa się by zniszczyć rzeczy niedorzeczne mające łączność z grzechem, lecz zostawiają przy życiu sam grzech (króla).

1 Księga Samuela 15:13

Paruzja (C.T. Russell):

„I Saul” — Tłumacząc się Samuelowi ze swego postępku, okazał wiele obłudy.

1 Księga Samuela 15:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Udał za korzyścią” — na podobieństwo okolicznych narodów, które wychodziły na łup.

1 Księga Samuela 15:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Lepsze niż ofiara” — Wielu z tych co słyszeli głos wołający do nich "wynijdź ludu mój z Babilonu", powinno korzystać z tej nauki.

Źródła: MANNA - 13 MAJA

Epifania i Bazylea:

„oto posłuszeństwo lepsze jest niżeli ofiara” — Ofiara, musi ustąpić na rzecz posłuszeństwa, kiedy spełnienie jej pociągnęłoby za sobą nieposłuszeństwo. Innymi słowy, sprawiedliwość musi być wykonana, nawet jeśli to wymaga rezygnacji z złożenia ofiary. (MANNA - 13 MAJA) Posłuszeństwo może być określone jako serdeczne przyjęcie woli drugiego i wypełnienie jej. Wola drugich jest wobec nas wyrażana przez sugestie przekazywane spojrzeniem, słowem lub czynem, przez upomnienia lub rozkazy. Jakkolwiek wola mogłaby być wyrażana, to jednak posłuszeństwo, w całym tego słowa znaczeniu, występuje dopiero wtedy, gdy wola innej jednostki zostaje przyjęta lub wyrażona zgoda na pełnienie jej. Jednak samo przyjęcie lub zgoda nie wystarcza, by stanowić posłuszeństwo. Dodatkowo, chociaż jest jego pierwszą formą, wola drugiego musi być pełniona. A kiedy jest pełniona, wtedy występuje posłuszeństwo. Do właściwego posłuszeństwa należy jeszcze chęć słuchania. (TP 1982, s. 34)

Źródła: MANNA - 13 MAJA

1 Księga Samuela 15:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie widział Saula” — Nie miał z nim nic do czynienia, co pokazuje, że objawienie Samuela przez czarownicę, było dziełem upadłych aniołów.

Literatura o rozdziale 1 Księga Samuela 15

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Samuela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.