1 Księga Samuela 28

1 Księga Samuela, rozdział 28 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (25 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Samuela 28 — Biblia Gdańska

1 I stało się w one dni, że zebrali Filistynowie wojska swe na wojnę, aby walczyli z Izraelem. Tedy Achis rzekł do Dawida: Wiedz wiedząc, iż ze mną pociągniesz na wojnę, ty i mężowie twoi.

2 I odpowiedział Dawid Achisowi: Dopiero się ty dowiesz, co uczyni sługa twój. I rzekł Achis do Dawida: Zaiste stróżem głowy mojej postanowię cię po wszystkie dni.

3 A Samuel już był umarł, i płakał go wszystek Izrael, i pogrzebli go w Ramacie, mieście jego; a Saul wygnał był wieszczki i czarowniki z ziemi.

4 Zebrawszy się tedy Filistynowie, przyciągnęli, a położyli się obozem u Sunam; zebrał też Saul wszystkiego Izraela, a położył się obozem w Gielboe.

5 A widząc Saul obóz Filistyński, bał się, a ulękło się serce jego bardzo.

6 I radził się Saul Pana; ale mu nie odpowiedział Pan ani przez sny, ani przez urym, ani przez proroki;

7 Przetoż rzekł Saul do sług swoich: Szukajcie mi niewiasty, któraby miała ducha wieszczego, a pójdę do niej, i wywiem się przez nię. I rzekli słudzy jego do niego: Oto, niewiasta w Endor, mająca ducha wieszczego.

8 Tedy odmienił odzienie swoje Saul, a oblókłszy się w insze szaty, szedł sam i dwaj mężowie z nim, a przyszli do niewiasty w nocy, i rzekł: Wróż mi, proszę, przez ducha wieszczego, a wywiedź tego, kogoć powiem.

9 I rzekła do niego niewiasta: Oto ty wiesz, co uczynił Saul, iż wygładził wieszczki i czarowniki z ziemi; przeczże ty sidło kładziesz na duszę moję, abyś mię na śmierć podał?

10 I przysiągł jej Saul przez Pana, mówiąc: Jako żywy Pan, że nie przyjdzie na cię karanie dla tego.

11 Tedy rzekła niewiasta: Kogoż ci mam wywieść? A on rzekł: Wywiedź mi Samuela.

12 A widząc niewiasta Samuela, zawołała głosem wielkim, i rzekła niewiasta do Saula, mówiąc: Przeczżeś mię zdradził, gdyżeś ty jest Saul?

13 I rzekł jej król: Nie bój się; cóżeś widziała? I rzekła niewiasta do Saula: Widziałam bogi występujące z ziemi.

14 Tedy rzekł do niej: Co za osoba jego? I rzekła: Mąż stary wyszedł, a ten odziany płaszczem. I poznał Saul, że to był Samuel, i schyliwszy się twarzą ku ziemi, pokłonił mu się.

15 Zatem rzekł Samuel do Saula: Przecz mi nie dasz pokoju, wzbudzając mię? Odpowiedział mu Saul: Jestem uciśniony bardzo, gdyż Filistynowie walczą przeciwko mnie, a Bóg odstąpił odemnie, i nie odpowiada mi więcej, ani przez proroki, ani przez sny; przetoż przyzwałem cię, abyś mi oznajmił, co mam czynić.

16 I rzekł Samuel: Czemuż mię tedy pytasz, gdyż Pan odstąpił od ciebie, a przestawa z nieprzyjacielem twoim?

17 I uczynił mu Pan, jakoć powiedział przez mię, i wyrwał Pan królestwo z rąk twoich, a dał je bliźniemu twemu Dawidowi.

18 Bo żeś ty nie był posłusznym głosowi Pańskiemu, aniś wykonał gniewu zapalczywości jego nad Amalekiem, przetożci to uczynił Pan dzisiaj.

19 Nadto poda Pan i Izraela z tobą w rękę Filistynów, a jutro ty i synowie twoi ze mną będziecie; obóz też Izraelski poda Pan w ręce Filistynów.

20 A natychmiast Saul upadł jako długi na ziemię, bo się zląkł bardzo słów Samuelowych, i siły nie było w nim, przeto że nic nie jadł przez cały dzień i przez całą noc.

21 Potem weszła niewiasta do Saula, a widząc, iż się bardzo przeląkł, rzekła mu: Oto, usłuchała służebnica twoja głosu twego, i odważyłam zdrowie swoje, i usłuchałam słów twoich, któreś mówił do mnie.

22 Przetoż teraz usłuchaj proszę i ty głosu służebnicy twojej; a położę przed cię sztuczkę chleba, abyś jadł, i posilił się, abyś mógł iść w drogę.

23 Ale nie chciał, i mówił: Nie będę jadł. I przymusili go słudzy jego, także i niewiasta; i usłuchał głosu ich, a wstawszy z ziemi, usiadł na łóżku.

24 A ona niewiasta miała karmne cielę w domu, a pospieszywszy się, zabiła je; potem wziąwszy mąki zaczyniła, i napiekła z niej przaśników.

25 I przyniosła przed Saula, i przed sługi jego, którzy najadłszy się, wstali, i poszli onej nocy.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Samuela 28

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Samuela 28:6

Epifania i Bazylea:

„ani przez urym” — [urim - światła; tummim - doskonałości]; Urim przedstawia nauki Pisma Świętego, a tummim przedstawia cztery wielkie przymioty Boga: moc, mądrość, sprawiedliwość, i miłość. (TP 1977, s. 63) Jesteśmy skłonni przypuszczać, że urim to były światła jakimi promieniowały te drogocenne kamienie, gdy znalazły się w świetle świątnicy najświętszej i że tummim to były drogocenne kamienie w ich pięknościach wydobytych doskonale przez to samo światło. (TP 1977, s. 63)

1 Księga Samuela 28:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Ducha wieszczego” — Łączność ze złymi duchami.

1 Księga Samuela 28:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Odmienił odzienie” — Na próżno to uczynił, bo przy swoim wzroście mógł być poznanym, gdyż "głową był wyższy nad wszystek inny lud". 1Sam.9:2.

1 Księga Samuela 28:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Widziała Samuela” — Postać Samuela była uczyniona przez złe duchy.

1 Księga Samuela 28:14

Paruzja (C.T. Russell):

„I poznał Saul” — Z opisu czarownicy.

„Schyliwszy się” — Saul wcale się nie zastanawiał, że gdyby Samuel był duchem, to nie okazałby się starym i pochylonym, jakim go widział ostatnim razem.

1 Księga Samuela 28:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekł Samuel” — Fałszywe usposobienie Samuela było skierowane, aby utrzymać Saula w ułudzie.

„Nie dajesz pokoju” — Złe duchy wiedziały, że Saul wierzył iż Szeol jest stanem śmierci.

„Wzbudzając mnie” — Złe duchy wcale nie mówiły, że one sprowadziły Samuela z nieba.

1 Księga Samuela 28:18

Epifania i Bazylea:

„Bo żeś ty był nieposłuszny głosowi Pańskiemu.....” — Saul został doprowadzony do nieposłuszeństwa przez miłość do łupów i popularności, w czym stał się typem wodzów utracjuszy koron (1 Sam. 15:3, 9). (TP 1982, s. 39)

1 Księga Samuela 28:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Jutro” — Uczeni twierdzą, że złe duchy nie mówiły prawdy, bo walka rozpoczęła się dopiero po kilku dniach.

„Ty i synowie twoi” — Dwaj synowie Saula uciekli i żyli jeszcze kilka lat.

„Ze mną będziecie” — W tym samym stanie co Samuel, lecz złe duchy wcale nie obiecywały ani nie myślały, żeby Saul był godnym pójścia do nieba.

„Obóz Izraelski” — Zło duchy dobrze wiedziały o demoralizacji i upadłym duchu wodzów Izraelskich.

Literatura o rozdziale 1 Księga Samuela 28

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Samuela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.