G5384 — φίλος (philos)

Grecki przymiotnik φίλος (philos) — numer Stronga G5384 — występuje w Nowym Testamencie 29 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „przyjaciel”, „przyjaciół”, „przyjaciele”, „przyjacielu”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — przymiotnik:

friend, to be friendly to one, wish him well
a friend
an associate
he who associates familiarly with one, a companion
one of the bridegroom's friends who on his behalf asked the hand of the bride and rendered him various services in closing the marriage and celebrating the nuptials

Definicja Stronga (ang.)

Properly dear, that is, a friend ; actively fond, that is, friendly (still as a noun, an associate, neighbor, etc.): - friend.

Jak polska interlinia oddaje G5384

„przyjaciel” — 9 wystąpień
„przyjaciół” — 9 wystąpień
„przyjaciele” — 4 wystąpienia
„przyjacielu” — 2 wystąpienia
„przyjaciółmi” — 2 wystąpienia
„przyjaciela” — 1 wystąpienie
„przyjaciółki” — 1 wystąpienie
„przyjaciołom” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G5384

Ewangelia Mateusza 11:19 — Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, a mówią: Oto człowiek obżerca i pijanica wina, przyjaciel celników i grzeszników; i usprawiedliwiona jest mądrość od synów swoich.
Ewangelia Łukasza 7:6 — A tak Jezus szedł z nimi. Ale gdy niedaleko był od domu, posłał do niego on setnik przyjacioły, mówiąc mu: Panie! nie zadawaj sobie pracy; bomci nie jest godzien, abyś wszedł pod dach mój.
Ewangelia Łukasza 7:34 — Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, a mówicie: Oto człowiek obżerca i pijanica wina, przyjaciel celników i grzeszników.
Ewangelia Łukasza 11:5 — Zatem rzekł do nich: Któż z was mieć będzie przyjaciela, i pójdzie do niego o północy i rzecze mu: Przyjacielu! pożycz mi trzech chlebów;
Ewangelia Łukasza 11:6 — Albowiem przyjaciel mój przyszedł z drogi do mnie, a nie mam, co przed niego położyć.
Ewangelia Łukasza 11:8 — Powiadam wam: Chociażby mu nie dał wstawszy, przeto że jest przyjacielem jego, wszakże dla niewstydliwego nalegania jego wstawszy, da mu, ile potrzebuje.
Ewangelia Łukasza 12:4 — A mówię wam przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzy ciało zabijają, a potem nie mają co by więcej uczynili.
Ewangelia Łukasza 14:10 — Ale gdybyś był wezwany, szedłszy, usiądź na pośledniem miejscu; a gdyby przyszedł ten, który cię wezwał, rzekłby tobie: Przyjacielu! posiądź się wyżej; tedy będziesz miał cześć przed spółsiedzącymi z tobą.
Ewangelia Łukasza 14:12 — Mówił też i onemu, który go był wezwał: Gdy sprawujesz obiad albo wieczerzę, nie wzywajże przyjaciół twoich, ani braci twoich, ani krewnych twoich, ani sąsiadów bogatych, żeby cię snać i oni zasię nie wezwali, a stałaby ci się nagroda.
Ewangelia Łukasza 15:6 — A przyszedłszy do domu, zwołuje przyjaciół, i sąsiadów, mówiąc im: Radujcie się ze mną; bom znalazł owcę, która była zginęła.
Ewangelia Łukasza 15:9 — A znalazłszy, zwołuje przyjaciółek i sąsiadek, mówiąc: Radujcie się ze mną; albowiem znalazłam grosz, którym była straciła.
Ewangelia Łukasza 15:29 — A on odpowiadając, rzekł ojcu: Oto przez tak wiele lat służę tobie, a nigdym nie przestąpił przykazania twego; wszakżeś mi nigdy nie dał koźlęcia, abym się z przyjacioły moimi weselił.
Ewangelia Łukasza 16:9 — I jać wam powiadam: Czyńcie sobie przyjacioły z mammony niesprawiedliwości, aby gdy ustaniecie, przyjęli was do wiecznych przybytków.
Ewangelia Łukasza 21:16 — A będziecie też wydani od rodziców i od braci i od krewnych i od przyjaciół, i zabiją niektóre z was;
Ewangelia Łukasza 23:12 — I stali się sobie przyjaciołmi Piłat z Herodem onegoż to dnia; bo sobie byli przedtem nieprzyjaciołmi.
Ewangelia Jana 3:29 — Kto ma oblubienicę, ten jest oblubieniec, a przyjaciel oblubieńca, który stoi, a słucha go, weseli się weselem dla głosu oblubieńcowego; przetoż to wesele moje wypełnione jest.
Ewangelia Jana 11:11 — To powiedziawszy, potem rzekł do nich: Łazarz, przyjaciel nasz, śpi; ale idę, abym go ze snu obudził.
Ewangelia Jana 15:13 — Większej miłości nad tę żaden nie ma, jedno gdyby kto duszę swoję położył za przyjacioły swoje.
Ewangelia Jana 15:14 — Wy jesteście przyjaciele moi, jeźli czynić będziecie, cokolwiek ja wam przykazuję.
Ewangelia Jana 15:15 — Jużci was dalej nie będę zwał sługami; bo sługa nie wie, co czyni pan jego; leczem was nazwał przyjaciółmi, bo wszystko, comkolwiek słyszał od Ojca mego, oznajmiłem wam.
Ewangelia Jana 19:12 — Odtąd Piłat starał się o to, jakoby go wypuścił; lecz Żydowie wołali mówiąc: Jeźli go wypuścisz, nie jesteś przyjacielem cesarskim; każdy bowiem, co się królem czyni, sprzeciwia się cesarzowi.
Dzieje Apostolskie 10:24 — A nazajutrz weszli do Cezaryi. A Kornelijusz czekał ich, wezwawszy powinowatych swoich i bliskich przyjaciół.
Dzieje Apostolskie 19:31 — A niektórzy też z przedniejszych mężów Azyjackich, będąc mu przyjaciołmi, posławszy do niego, prosili go, aby nie wychodził na plac.
Dzieje Apostolskie 27:3 — A drugiego dnia przypłynęliśmy do Sydonu, kędy Julijusz ludzko się Pawłowi stawiwszy, pozwolił mu iść do przyjaciół, aby wczasu zażył.
List Jakuba 2:23 — A tak wypełniło się Pismo, które mówi: I uwierzył Abraham Bogu, i przyczytano mu to ku sprawiedliwości, i przyjacielem Bożym nazwany jest.
List Jakuba 4:4 — Cudzołożnicy i cudzołożnice! nie wiecież, iż przyjaźń świata jest nieprzyjaźnią Bożą? Przetoż, ktobykolwiek chciał być przyjacielem tego świata, staje się nieprzyjacielem Bożym.
3 List Jana 1:14 — Bo mam nadzieję, że cię w rychle ujrzę, a tedy ustnie mówić będziemy. Pokój tobie. Pozdrawiają cię przyjaciele. Pozdrów i ty przyjaciół z imienia.

Pokazano 27 z 29 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G5384 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.