G3419 — μνημεῖον (mnēmeion)

Grecki rzeczownik rodzaju nijakiego μνημεῖον (mnēmeion) — numer Stronga G3419 — występuje w Nowym Testamencie 42 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „grobowca”, „grobowcu”, „grobowce”, „grobowców”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju nijakiego:

any visible object for preserving or recalling the memory of any person or thing
a memorial, monument, specifically, a sepulchral monument
a sepulchre, a tomb

Definicja Stronga (ang.)

From G3420; a remembrance, that is, cenotaph (place of interment): - grave, sepulchre, tomb.

Jak polska interlinia oddaje G3419

„grobowca” — 23 wystąpienia
„grobowcu” — 6 wystąpień
„grobowce” — 5 wystąpień
„grobowców” — 3 wystąpienia
„grobowiec” — 3 wystąpienia
„grobowcach” — 2 wystąpienia

Gdzie występuje G3419

Ewangelia Mateusza 8:28 — A gdy się on przewiózł na drugą stronę do krainy Giergiezeńczyków, zabieżeli mu dwaj opętani z grobów wychodzący, bardzo okrutni, tak iż nie mógł nikt przechodzić oną drogą.
Ewangelia Mateusza 23:29 — Biada wam, nauczeni w Piśmie i Faryzeuszowie obłudni! iż budujecie groby proroków, i zdobicie nagrobki sprawiedliwych,
Ewangelia Mateusza 27:52 — I groby się otwierały, a wiele ciał świętych, którzy byli zasnęli, powstało:
Ewangelia Mateusza 27:53 — A wyszedłszy z grobów po zmartwychwstaniu jego, weszli do miasta świętego, i pokazali się wielom.
Ewangelia Mateusza 27:60 — I położył je w nowym grobie swoim, który był w opoce wykował; a przywaliwszy do drzwi grobowych kamień wielki, odszedł.
Ewangelia Mateusza 28:8 — Tedy wyszedłszy prędko od grobu z bojaźnią i z radością wielką, bieżały, aby to opowiedziały uczniom jego.
Ewangelia Marka 5:2 — A gdy on wyszedł z łodzi, zaraz mu zabieżał z grobów człowiek mający ducha nieczystego;
Ewangelia Marka 5:3 — Który miał mieszkanie w grobach, a nie mógł go nikt i łańcuchami związać,
Ewangelia Marka 6:29 — Co gdy usłyszeli uczniowie jego, przyszli i wzięli ciało jego, i położyli je w grobie.
Ewangelia Marka 15:46 — A on kupiwszy prześcieradło, zdjąwszy go, obwinął w prześcieradło, i położył go w grobie, który był wykowany z opoki, i przywalił kamień do drzwi grobowych.
Ewangelia Marka 16:2 — A bardzo rano pierwszego dnia po sabacie przyszły do grobu, gdy weszło słońce.
Ewangelia Marka 16:3 — I mówili do siebie: Któż nam odwali kamień ode drzwi grobowych?
Ewangelia Marka 16:5 — I wszedłszy w grób, ujrzały młodzieńca, siedzącego na prawicy, odzianego szatą białą; i ulękły się,
Ewangelia Marka 16:8 — A wyszedłszy prędko, uciekły od grobu: albowiem zdjęło je drżenie i zdumienie, a nikomu nic nie powiadały; bo się bały.
Ewangelia Łukasza 11:44 — Biada wam, nauczeni w Piśmie i Faryzeuszowie obłudni! bo jesteście jako groby, których nie widać, a ludzie, którzy chodzą po nich, nie wiedzą o nich.
Ewangelia Łukasza 11:47 — Biada wam! że budujecie groby proroków, a ojcowie wasi pozabijali je.
Ewangelia Łukasza 11:48 — Zaiste świadczycie, iż się kochacie w uczynkach ojców waszych; albowiem oni je pozabijali, a wy budujecie groby ich.
Ewangelia Łukasza 23:55 — Poszedłszy też za nim i niewiasty, które były z nim przyszły z Galilei, oglądały grób, i jako było położone ciało jego.
Ewangelia Łukasza 24:2 — I znalazły kamień odwalony od grobu.
Ewangelia Łukasza 24:9 — A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim.
Ewangelia Łukasza 24:12 — Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.
Ewangelia Łukasza 24:22 — Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;
Ewangelia Łukasza 24:24 — I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.
Ewangelia Jana 5:28 — Nie dziwujcież się temu; boć przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego;
Ewangelia Jana 11:17 — Przyszedłszy tedy Jezus, znalazł go już cztery dni w grobie leżącego.
Ewangelia Jana 11:31 — Żydowie tedy, którzy z nią byli w domu, a cieszyli ją, ujrzawszy Maryję, iż prędko wstała i wyszła, szli za nią, mówiąc: Idzie do grobu, aby tam płakała.
Ewangelia Jana 11:38 — Ale Jezus zasię rozrzewniwszy się sam w sobie, przyszedł do grobu; a była jaskinia, a kamień był położony na niej.
Ewangelia Jana 12:17 — Świadczył tedy lud, który z nim był, iż Łazarza zawołał z grobu i wzbudził go od umarłych.
Ewangelia Jana 19:41 — A był na onem miejscu, gdzie był ukrzyżowany, ogród, a w ogrodzie grób nowy, w którym jeszcze nikt nie był położony.
Ewangelia Jana 19:42 — Przetoż tam dla dnia przygotowania żydowskiego, iż on grób był blisko, położyli Jezusa.
Ewangelia Jana 20:1 — A pierwszego dnia po sabacie Maryja Magdalena przyszła rano do grobu, gdy jeszcze było ciemno, i ujrzała kamień odwalony od grobu.
Ewangelia Jana 20:2 — I bieżała, a przyszła do Szymona Piotra i do onego drugiego ucznia, którego miłował Jezus, i rzekła im: Wzięli Pana z grobu, a nie wiemy, gdzie go położyli.
Ewangelia Jana 20:3 — Tedy wyszedł Piotr i on drugi uczeń, a szli do grobu.
Ewangelia Jana 20:4 — I bieżeli obaj społem; ale on drugi uczeń wyścignął Piotra i pierwej przyszedł do grobu.
Ewangelia Jana 20:6 — Przyszedł też i Szymon Piotr, idąc za nim, i wszedł w grób, i ujrzał prześcieradła leżące,
Ewangelia Jana 20:8 — Potem wszedł i on drugi uczeń, który był pierwej przyszedł do grobu, i ujrzał, a uwierzył.
Ewangelia Jana 20:11 — Ale Maryja stała u grobu, na dworze płacząc; a gdy płakała, nachyliła się w grób.
Dzieje Apostolskie 13:29 — A gdy wykonali wszystko, co o nim było napisane, zdjąwszy go z drzewa, włożyli go do grobu.

Pokazano 38 z 42 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G3419 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

G3420

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.