G1401 — δοῦλος (doulos)

Grecki rzeczownik δοῦλος (doulos) — numer Stronga G1401 — występuje w Nowym Testamencie 127 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „niewolnik”, „niewolnicy”, „niewolnika”, „niewolników”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik:

• a slave, bondman, man of servile condition
• a slave
• metaphorically, one who gives himself up to another's will those whose service is used by Christ in extending and advancing his cause among men
• devoted to another to the disregard of one's own interests
• a servant, attendant

Definicja Stronga (ang.)

From G1210; a slave (literally or figuratively, involuntarily or voluntarily; frequently therefore in a qualified sense of subjection or subserviency): - bond (-man), servant.

Jak polska interlinia oddaje G1401

• „niewolnik” — 35 wystąpień
• „niewolnicy” — 25 wystąpień
• „niewolnika” — 24 wystąpienia
• „niewolników” — 17 wystąpień
• „niewolnikom” — 8 wystąpień
• „niewolnikowi” — 6 wystąpień
• „niewolniku” — 6 wystąpień
• „niewoli” — 2 wystąpienia
• „niewolnikami” — 2 wystąpienia
• „jako) niewolnicy” — 1 wystąpienie
• „jako) niewolników” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G1401

• Ewangelia Mateusza 8:9 — Bomci i ja człowiek pod mocą innego, mający pod sobą żołnierze; i mówię temu: Idź, a idzie; a drugiemu: Przyjdź, a przychodzi; a słudze memu: Czyń to, a czyni.
• Ewangelia Mateusza 10:24 — Nie jestci uczeń nad mistrza, ani sługa nad Pana swego;
• Ewangelia Mateusza 10:25 — Dosyć uczniowi, aby był jako mistrz jego, a sługa jako Pan jego; jeźlić gospodarza Beelzebubem nazywali, czem więcej domowniki jego nazywać będą.
• Ewangelia Mateusza 13:27 — Tedy przystąpiwszy słudzy gospodarscy, rzekli mu: Panie! izaliś dobrego nasienia nie nasiał na roli twojej? Skądże tedy ma kąkol?
• Ewangelia Mateusza 13:28 — A on im rzekł: Nieprzyjaciel człowiek to uczynił. I rzekli słudzy do niego: A chceszże, iż pójdziemy, a zbierzemy go?
• Ewangelia Mateusza 18:23 — Dlatego podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który się chciał rachować z sługami swymi.
• Ewangelia Mateusza 18:26 — Upadłszy tedy sługa on, pokłonił mu się, mówiąc: Panie! miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam.
• Ewangelia Mateusza 18:27 — A użaliwszy się pan onego sługi, uwolnił go, i dług mu odpuścił.
• Ewangelia Mateusza 18:28 — A wyszedłszy on sługa, znalazł jednego z spółsług swoich, który mu był winien sto groszy; a porwawszy go, dusił go, mówiąc: Oddaj mi, coś winien.
• Ewangelia Mateusza 18:32 — Tedy zawoławszy go pan jego, rzekł mu: Sługo zły! wszystek on dług odpuściłem ci, żeś mię prosił.
• Ewangelia Mateusza 20:27 — A ktobykolwiek między wami chciał być pierwszym, niech będzie sługą waszym.
• Ewangelia Mateusza 21:34 — A gdy się przybliżył czas odbierania pożytków, posłał sługi swoje do onych winiarzy, aby odebrali pożytki jej.
• Ewangelia Mateusza 21:35 — Ale winiarze pojmawszy sługi jego, jednego ubili, a drugiego zabili, a drugiego ukamionowali.
• Ewangelia Mateusza 21:36 — Zasię posłał inszych sług, więcej niż pierwszych; i także im uczynili.
• Ewangelia Mateusza 22:3 — I posłał sługi swe, aby wezwali zaproszonych na wesele; ale nie chcieli przyjść.
• Ewangelia Mateusza 22:4 — Znowu posłał insze sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Otom obiad mój nagotował, woły moje i co było karmnego, pobito, i wszystko gotowe, pójdźcież na wesele.
• Ewangelia Mateusza 22:6 — A drudzy pojmawszy sługi jego, zelżyli i pobili je.
• Ewangelia Mateusza 22:8 — Tedy rzekł sługom swoim: Weseleć wprawdzie jest gotowe; lecz zaproszeni nie byli godni.
• Ewangelia Mateusza 22:10 — Tedy wyszedłszy oni słudzy na drogi, zgromadzili wszystkie, którekolwiek znaleźli, złe i dobre, i napełnione jest wesele gośćmi.
• Ewangelia Mateusza 24:45 — Któryż tedy jest sługa wierny i roztropny, którego postanowił pan jego nad czeladzią swoją, aby im dawał pokarm na czas słuszny?
• Ewangelia Mateusza 24:46 — Błogosławiony on sługa, którego by, przyszedłszy Pan jego, znalazł tak czyniącego;
• Ewangelia Mateusza 24:48 — A jeźliby rzekł on zły sługa w sercu swojem: Odwłacza pan mój z przyjściem swojem;
• Ewangelia Mateusza 24:50 — Przyjdzie pan sługi onego, dnia, którego się nie spodzieje, i godziny, której nie wie;
• Ewangelia Mateusza 25:14 — Albowiem jako człowiek precz odjeżdżający zwołał sług swoich i oddał im dobra swoje;
• Ewangelia Mateusza 25:19 — A po długim czasie przyszedł pan onych sług, i rachował się z nimi.
• Ewangelia Mateusza 25:21 — I rzekł mu pan jego: To dobrze, sługo dobry i wierny! nad małem byłeś wiernym, nad wielem cię postanowię; wnijdź do radości pana twego.
• Ewangelia Mateusza 25:23 — Rzekł mu pan jego: To dobrze, sługo dobry i wierny! gdyżeś był wierny nad małem, nad wielem cię postanowię; wnijdź do radości pana twego.
• Ewangelia Mateusza 25:26 — A odpowiadając pan jego, rzekł mu: Sługo zły i gnuśny! wiedziałeś, iż żnę, gdziem nie rozsiewał, i zbieram, gdziem nie rozsypywał;
• Ewangelia Mateusza 25:30 — A niepożytecznego sługę wrzućcie do onych ciemności zewnętrznych, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
• Ewangelia Mateusza 26:51 — A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął rękę, i dobył miecza swego, a uderzywszy sługę kapłana najwyższego, uciął mu ucho.
• Ewangelia Marka 10:44 — A ktobykolwiek z was chciał być pierwszym, będzie sługą wszystkich.
• Ewangelia Marka 12:2 — I posłał, gdy tego był czas, sługę do winiarzy, aby od winiarzy odebrał pożytki onej winnicy.
• Ewangelia Marka 12:4 — I zasię posłał do nich sługę drugiego, którego też oni ukamionowawszy, głowę mu zranili, i odesłali obelżonego.
• Ewangelia Marka 13:34 — Jako człowiek, który precz odjeżdżając, zostawił dom swój, i rozdał urzędy sługom swoim, i każdemu robotę jego, i wrotnemu przykazał, aby czuł.
• Ewangelia Marka 14:47 — A jeden z tych, co tam stali, dobywszy miecza, uderzył sługę najwyższego kapłana, i uciął mu ucho.
• Ewangelia Łukasza 2:29 — Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju:
• Ewangelia Łukasza 7:2 — A niektórego setnika sługa źle się mając, już prawie miał umrzeć, którego on sobie bardzo poważał.
• Ewangelia Łukasza 7:3 — Ten usłyszawszy o Jezusie, posłał do niego starszych z Żydów, prosząc go, aby przyszedłszy uzdrowił sługę jego.
• Ewangelia Łukasza 7:8 — Bomci i ja człowiek pod mocą postanowiony, mający pod sobą żołnierzy, i mówię temu: Idź, a idzie, a drugiemu: Przyjdź, a przychodzi, a słudze mojemu: Czyń to, a czyni.
• Ewangelia Łukasza 7:10 — A wróciwszy się do domu ci, którzy byli posłani, znaleźli sługę, który się źle miał, zdrowego.
• Ewangelia Łukasza 12:37 — Błogosławieni oni słudzy, których gdy przyjdzie pan, czujących znajdzie; zaprawdę powiadam wam, iż się przepasze, a posadzi ich za stół, a przechadzając się, będzie im służył.
• Ewangelia Łukasza 12:38 — A jeźliby przyszedł o wtórej straży, i o trzeciej straży przyszedłliby, a tak by ich znalazł, błogosławieni są oni słudzy.
• Ewangelia Łukasza 12:43 — Błogosławiony jest on sługa, którego gdyby przyszedł pan jego, znajdzie, że tak czyni;
• Ewangelia Łukasza 12:45 — Ale jeźliby rzekł on sługa w sercu swojem: Odwłacza pan mój z przyjściem swojem, i począłby bić sługi i służebnice, a jeść, pić i opijać się;
• Ewangelia Łukasza 12:46 — Przyjdzie pan sługi onego dnia, którego się nie spodzieje, i godziny, której nie wie, i odłączy go, a część jego położy z niewiernymi.
• Ewangelia Łukasza 12:47 — Ten zasię sługa, który by znał wolę pana swego, a nie był gotowym, ani czynił według woli jego, wielce będzie karany;
• Ewangelia Łukasza 14:17 — I posłał sługę swego w godzinę wieczerzy, żeby rzekł zaproszonym: Pójdźcie! bo już wszystko gotowe.
• Ewangelia Łukasza 14:21 — A wróciwszy się on sługa, oznajmił to panu swemu. Tedy się gospodarz rozgniewawszy, rzekł słudze swemu: Wynijdź prędko na ulice i na drogi miejskie, a ubogie i ułomne i chrome i ślepe wprowadź tu.
• Ewangelia Łukasza 14:22 — I rzekł sługa: Panie! stało się, jakoś rozkazał, a jeszcze miejsce jest.
• Ewangelia Łukasza 14:23 — I rzekł Pan do sługi: Wynijdź na drogi i między opłotki, a przymuś wnijść, aby był napełniony dom mój.

Pokazano 50 z 127 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G1401 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• G1210

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.