H4191 — מוּת (mûth)

Hebrajski czasownik מוּת (mûth) — numer Stronga H4191 — występuje w Starym Testamencie 834 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „zmarł”, „nie żyje”, „umrze”, „być ukarany śmiercią”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to die (literally or figuratively); causatively to kill: - X at all, X crying, (be) dead (body, man, one), (put to, worthy of) death, destroy (-er), (cause to, be like to, must) die, kill, necro [-mancer], X must needs, slay, X surely, X very suddenly, X in [no] wise.

Jak polska interlinia oddaje H4191

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H4191

Pokazano 50 z 834 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H4191 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.