H8628 — תּקע (tâqa‛)

Hebrajski czasownik תּקע (tâqa‛) — numer Stronga H8628 — występuje w Starym Testamencie 69 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „wiał”, „i wiał”, „a on wiał”, „przedmuchu”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

to blow, clap, strike, sound, thrust, give a blow, blast
(Qal)
to thrust, drive (of weapon)
to give a blast, give a blow
to strike or clap hands
(Niphal)
to be blown, blast (of horn)
to strike or pledge oneself

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to clatter, that is, slap (the hands together), clang (an instrument); by analogy to drive (a nail or tent pin, a dart, etc.); by implication to become bondsman (by handclasping): - blow ([a trumpet]), cast, clap, fasten, pitch [tent], smite, sound, strike, X suretiship, thrust.

Jak polska interlinia oddaje H8628

„wiał” — 7 wystąpień
„i wiał” — 6 wystąpień
„a on wiał” — 3 wystąpienia
„przedmuchu” — 3 wystąpienia
„a cios” — 2 wystąpienia
„będziecie cios” — 2 wystąpienia
„cios” — 2 wystąpienia
„i dmuchanie” — 2 wystąpienia
„i nacisk” — 2 wystąpienia
„rozbił” — 2 wystąpienia
„a brzmiało” — 1 wystąpienie
„a cast” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H8628

1 Księga Mojżeszowa 31:25 — I dogonił Laban Jakóba, a Jakób już był namiot swój rozbił na górze; Laban też rozbił namiot z bracią swą na onejże górze Galaad.
2 Księga Mojżeszowa 10:19 — A obróciwszy Pan wiatr zachodni mocny bardzo, porwał szarańczę, i wrzucił ją do morza czerwonego, i nie została ani jedna szarańcza we wszystkich granicach Egipskich.
4 Księga Mojżeszowa 10:3 — A gdy zatrąbią w nie, tedy się do ciebie zbieży wszystek lud ku drzwiom namiotu zgromadzenia.
4 Księga Mojżeszowa 10:4 — A jeźliby w jednę tylko zatrąbiono, tedy się zejdą do ciebie książęta, i hetmani wojsk Izraelskich.
4 Księga Mojżeszowa 10:5 — Gdyby zaś zatrąbiono głos przerywając, tedy się ruszy obóz leżących na wschód słońca.
4 Księga Mojżeszowa 10:6 — A gdy drugi raz zatrąbią, głos przerywając, tedy się ruszy obóz leżących na południe; z przerywaniem trąbić będą, gdy się ruszyć będą mieli.
4 Księga Mojżeszowa 10:7 — Ale gdy zwoływać lud będziecie, trąbić będziecie, a nie będziecie przerywać.
4 Księga Mojżeszowa 10:8 — A synowie Aaronowi, kapłani, trąbić będą w trąby: i będzie wam to za ustawę wieczną w potomstwie waszem.
4 Księga Mojżeszowa 10:10 — W dzień także wesela waszego, i w święta uroczyste wasze, i na nowiu miesięcy waszych, będziecie trąbić w te trąby przy ofiarach waszych całopalnych, i przy ofiarach waszych spokojnych, i przywiodą was na pamięć przed Bogiem waszym; Ja Pan, Bóg wasz.
Księga Jozuego 6:4 — Przytem siedem kapłanów poniosą siedem trąb z rogów baranich, przed skrzynią; a dnia siódmego obejdziecie miasto siedem kroć, a kapłani trąbić będą w trąby.
Księga Jozuego 6:8 — A gdy to Jozue ludowi powiedział, siedem kapłanów wziąwszy siedem trąb z rogów baranich, szli przed skrzynią Pańską, i trąbili w trąby, a skrzynia przymierza Pańskiego szła za nimi.
Księga Jozuego 6:9 — A zbrojni szli przed kapłany trąbiącymi w trąby; ostatek też ludu pospolitego szedł za skrzynią, gdy idąc trąbiono w trąby.
Księga Jozuego 6:13 — A siedem kapłanów wziąwszy siedem trąb z rogów baranich, przed skrzynią Pańską szli, idąc i trąbiąc w trąby; a zbrojni szli przed nimi, ostatek też ludu pospolitego szedł za skrzynią Pańską, gdy idąc trąbiono w trąby.
Księga Jozuego 6:16 — I stało się, gdy siódmy raz obchodzili, a kapłani trąbili w trąby, rzekł Jozue do ludu: Krzyczcież teraz; albowiem Pan podał wam miasto.
Księga Jozuego 6:20 — Tedy krzyczał lud, gdy zatrąbiono w trąby, albowiem gdy usłyszał lud głos trąb, krzyczał i lud wielkim głosem, i upadł mur na miejscu swem, i wszedł lud do miasta, każdy przeciw miejscu, gdzie stał, i wzięli miasto;
Księga Sędziów 3:21 — Tedy Aod wyciągnąwszy lewą rękę swą, dobył miecza od prawego biodra swego, i wraził go w brzuch jego,
Księga Sędziów 3:27 — A gdy przyszedł, zatrąbił w trąbę na górze Efraim; i zstąpili z nim synowie Izraelscy z góry, a on przed nimi.
Księga Sędziów 4:21 — Potem wzięła Jael, żona Heberowa, gwóźdź od namiotu, wzięła też i młot w rękę swą, a wszedłszy do niego po cichu, przebiła gwoździem skroń jego aż utknął w ziemi, (bo był twardo usnął, będąc spracowanym,) i umarł.
Księga Sędziów 6:34 — Ale Duch Pański przyoblókł Giedeona, który zatrąbiwszy w trąbę zwołał domu Abiezerowego do siebie.
Księga Sędziów 7:18 — Gdy zatrąbię w trąbę, ja i wszyscy, którzy są ze mną, tedy wy też zatrąbicie w trąby około wszystkiego obozu, i będziecie mówili: Miecz Pański i Giedeonów.
Księga Sędziów 7:19 — A tak szedł Giedeon, i sto mężów, którzy z nim byli, w przodek obozu, gdy się zaczęła średnia straż; zaraz skoro przemieniono straż i trąbili w trąby, a potłukli dzbany, które w rękach swych mieli.
Księga Sędziów 7:20 — Zatrąbiły też one trzy hufy w trąby, i potłukły dzbany; a wziąwszy w lewą rękę swoję pochodnie, a w prawą rękę swoję trąby, aby trąbili, wołali: Miecz Pański i Giedeonów.
Księga Sędziów 7:22 — Gdy tedy trąbili oni trzy sta mężów w trąby, obrócił Pan miecz jednego przeciw drugiemu we wszystkim obozie; a tak uciekło wojsko aż do Betseta w Sererat, aż do granicy Abelmehola w Tabbat.
Księga Sędziów 16:14 — Ona tedy przybiwszy gwoździem do wału tkackiego rzekła do niego: Filistynowie nad tobą, Samsonie; ale on ocuciwszy się ze snu swego, wyrwał gwóźdź z osnową i z wałem.
1 Księga Samuela 13:3 — Tedy Jonatan pobił straż Filistyńską, która była w Gabaa, i usłyszeli Filistynowie. Zatem Saul zatrąbił w trąbę po wszystkiej ziemi, mówiąc: Niech usłyszą Hebrejczycy.
1 Księga Samuela 31:10 — I położyli zbroję jego w kościele Astarot; ale ciało jego przybili na murze Betsan.
2 Księga Samuela 2:28 — A tak zatrąbił Joab w trąbę i zastanowił się wszystek lud, a nie gonili dalej Izraela, ani się więcej potykali.
2 Księga Samuela 18:14 — Tedy rzekł Joab: Nie będęć się ja tu bawił z tobą; przetoż wziąwszy trzy drzewca w rękę swoję, wraził je w serce Absalomowe, gdy jeszcze żyw był na dębie.
2 Księga Samuela 18:16 — Wtem zatrąbił Joab w trąbę, i wrócił się lud z pogoni za Izraelem; bo Joab zatrzymał lud.
2 Księga Samuela 20:1 — Tedy się tam pojawił mąż niepobożny, którego zwano Seba, syn Bichry, mąż Jemini. Ten zatrąbił w trąbę, i rzekł: Nie mamy my działu w Dawidzie, ani mamy dziedzictwa w synu Isajego; wróć się każdy do namiotów swoich, o Izraelu!
2 Księga Samuela 20:22 — A tak sprawiła to ona niewiasta u wszystkigo ludu mądrością swoją, że ściąwszy głowę Sebie, synowi Bichry, zrzucili ją do Jaoaba; który zatrąbił w trąbę, i rozeszli się wszyscy od miasta, każdy do namiotów swoich; Joab się też wrócił do króla do Jeruzalemu.
1 Księga Królewska 1:34 — A tam go pomaże Sadok kapłan, i Natan prorok za króla nad Izraelem; potem zatrąbicie w trąbę, a rzeczecie: Niech żyje król Salomon!
1 Księga Królewska 1:39 — Tedy wziął Sadok kapłan róg olejku z namiotu, i pomazał Salomona. Potem trąbili w trąbę, i zakrzyknął wszystek lud: Niech żyje król Salomon!
2 Księga Królewska 9:13 — Pospieszyli się tedy, a wziąwszy każdy szatę swą, kładli je podeń na najwyższym stopniu, i zatrąbiwszy w trąbę, mówili: Króluje Jehu!
2 Księga Królewska 11:14 — A gdy ujrzała, że oto król stał na majestacie według zwyczaju, a książęta i trąby około króla, a wszystek lud ziemi weselący się, i trąbiący w trąby, rozdarła Atalija odzienie swoje, i wołała: Sprzysiężenie, sprzysiężenie!
1 Księga Kronik 10:10 — I położyli zbroję jego w domu boga swego, a głowę jego zawiesili w domu Dagonowym.
2 Księga Kronik 23:13 — A gdy ujrzała, że król stał na majestacie swoich w wejściu, i książęta i trąby około króla, i wszystek lud onej ziemi weselący się, i trąbiący w trąby, i śpiewaki z instrumentami muzycznemi, i tych, którzy zaczynali śpiewanie, tedy rozdarła Atalij a szaty swoje, mówiąc: Sprzysiężenie! sprzysiężenie!
Księga Nehemiasza 4:18 — A z onych, którzy budowali, miał każdy miecz swój przypasany do biódr swych, i tak budowali; a ten co w trąbę trąbił, był przy mnie.
Księga Ijoba 17:3 — Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.
Księga Psalmów 47:2 — Wszystkie narody klaskajcie rękoma, wykrzykajcie Bogu głosem wesela.
Księga Psalmów 81:4 — Zatrąbcie w trąbę na nowiu miesiąca, czasu ułożonego, w dzień święta naszego uroczystego.
Przypowieści Salomona 6:1 — Synu mój! jeźlibyś ręczył za przyjaciela twego, a dałbyś obcemu rękę twoję:
Przypowieści Salomona 11:15 — Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.
Przypowieści Salomona 17:18 — Człowiek głupi daje rękę, czyniąc rękojemstwo przed twarzą przyjaciela swego.
Przypowieści Salomona 22:26 — Nie bywaj między tymi, którzy ręczą; ani między rękojmiami za długi;
Księga Izajasza 18:3 — Wszyscy obywatele świata i mieszkający na ziemi ujrzycie, gdy będzie chorągiew podniesiona na górach, i gdy w trąby trąbić będą, usłyszycie.
Księga Izajasza 22:23 — I wbiję go jako gwóźdź na miejscu pewnem, a będzie stolicą chwały domu ojca swego.
Księga Izajasza 22:25 — Dnia onego, mówi Pan zastępów, będzie wyjęty gwóźdź, który był wbity na miejscu pewnem, a będzie przycięty i upadnie; odcięte będzie i brzemię, które jest na nim; bo Pan mówił.
Księga Izajasza 27:13 — Stanie się też dnia onego, że zatrąbią w trąbę wielką, i przyjdą, którzy byli poginęli w ziemi Assyryjskiej, i którzy byli zagnani do ziemi Egipskiej; i będą się Panu kłaniali na górze świętej w Jeruzalemie.
Księga Jeremiasza 4:5 — Opowiadajcie w Judzie, a w Jeruzalemie ogłaszajcie, i mówcie: Zatrąbcie w trąbę w ziemi, zwołajcie, zgromadźcie lud, a mówcie: Zbierzcie się, a wejdźmy do miast obronnych.

Pokazano 50 z 69 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H8628 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.