H3206 — ילד (yeled)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego ילד (yeled) — numer Stronga H3206 — występuje w Starym Testamencie 89 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „dziecko”, „dzieci”, „z dzieckiem”, „z młodych mężczyzn”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

• child, son, boy, offspring, youth
• child, son, boy
• child, children
• descendants
• youth
• apostate Israelites (figuratively)

Definicja Stronga (ang.)

From H3205; something born, that is, a lad or offspring: - boy, child, fruit, son, young man (one).

Jak polska interlinia oddaje H3206

• „dziecko” — 13 wystąpień
• „dzieci” — 8 wystąpień
• „z dzieckiem” — 4 wystąpienia
• „z młodych mężczyzn” — 4 wystąpienia
• „i dzieci” — 3 wystąpienia
• „A dziecko” — 2 wystąpienia
• „i dziecko” — 2 wystąpienia
• „mężczyźni dzieci” — 2 wystąpienia
• „mu, że dziecko” — 2 wystąpienia
• „synowie” — 2 wystąpienia
• „że dziecko” — 2 wystąpienia
• „A gdy dziecko” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H3206

• 1 Księga Mojżeszowa 4:23 — Tedy rzekł Lamech żonom swym, Adzie i Selli: Słuchajcie głosu mego, żony Lamechowe, posłuchajcie słów moich; zabiłbym ja męża za zranienie moje, i młodzieńca za siność moję.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:8 — Rosło tedy dziecię, i odstawione jest od piersi; i uczynił Abraham ucztę wielką w dzień odstawienia Izaaka.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:14 — Wstał tedy Abraham bardzo rano, a wziąwszy chleb i łagiew wody, dał Hagarze; i włożywszy to na ramię jej, i z dziecięciem, odprawił ją; która poszedłszy błąkała się po puszczy Beerseba.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:15 — A gdy nie stało wody w łagwi, porzuciła dziecię pod jednem drzewem;
• 1 Księga Mojżeszowa 21:16 — I odszedłszy usiadła przeciw niemu, tak daleko, jako na strzeleniu z łuku; bo mówiła: Nie będę patrzyła na śmierć dziecięcia; a siedząc przeciw niemu, podniosła głos swój, i płakała.
• 1 Księga Mojżeszowa 30:26 — Daj mi żony moje, i dzieci moje, za którem ci służył, że odejdę; bo ty wiesz posługi moje, jakom ci służył.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:22 — Wstawszy tedy onej nocy, wziął obie żony swe, i dwie służebnice swoje, i jedenaście synów swoich, i przeszedł przez bród Jabok,
• 1 Księga Mojżeszowa 33:1 — A podniósłszy Jakób oczy swe ujrzał, a oto, Ezaw idzie, a z nim cztery sta mężów; i rozdzielił dzieci, z osobna Lii, i z osobna Racheli, i z osobna dwu służebnic.
• 1 Księga Mojżeszowa 33:2 — I postawił służebnice, i dzieci ich, na przodku, a Liję, i syny jej, za nimi, Rachelę zaś z Józefem na ostatku.
• 1 Księga Mojżeszowa 33:5 — Potem podniósłszy ( Ezaw ) oczy swe, ujrzał żony i dzieci, i rzekł: A ci co zacz są, twoiż to? i odpowiedział: Dziatki to są, które Bóg dał z łaski słudze twemu.
• 1 Księga Mojżeszowa 33:6 — I przybliżyły się służebnice i synowie ich, a pokłoniły się.
• 1 Księga Mojżeszowa 33:7 — Przybliżyła się też i Lija, i dzieci jej, i pokłonili się; a potem przybliżył się Józef i Rachel, i pokłonili się.
• 1 Księga Mojżeszowa 33:13 — I odpowiedział mu Jakób: Wie pan mój, że z sobą mam dziatki młode, i owce kotne, i krowy cielne, które jeźlibym przegnał dnia jednego, pozdychają wszystkie stada.
• 1 Księga Mojżeszowa 33:14 — Niech w przód proszę jedzie pan mój przed sługą swoim, a ja poprowadzę się z lekka, jako zdąży trzoda, która jest przede mną, i jako nadążą dzieci, aż przyjdę do pana mego do Seir.
• 1 Księga Mojżeszowa 37:30 — A wróciwszy się do braci swej, rzekł: Pacholęcia nie masz, a ja dokąd? ja dokąd pójdę?
• 1 Księga Mojżeszowa 42:22 — Odpowiedział im tedy Ruben, mówiąc: Izalim wam nie mówił temi słowy: Nie grzeszcie przeciw pacholęciu? a nie usłuchaliście; otóż teraz krwi jego z rąk naszych szukają.
• 1 Księga Mojżeszowa 44:20 — Tedyśmy odpowiedzieli panu swemu: Mamyć ojca starego, i chłopię w starości jego spłodzone małe, a brat jego umarł, a został sam tylko po matce swej, i ojciec jego miłuje go.
• 2 Księga Mojżeszowa 1:17 — Ale baby one bały się Boga, i nie czyniły, jako im rozkazał król Egipski, ale żywo zachowywały chłopiątka.
• 2 Księga Mojżeszowa 1:18 — Zaczem wezwawszy król Egipski onych bab, mówił do nich: Czemuście to uczyniły, żeście żywo zachowały chłopiątka?
• 2 Księga Mojżeszowa 2:3 — Ale gdy go nie mogła dłużej zataić, wzięła plecionkę z sitowia i obmazała ją klejem i smołą; a włożywszy w nię ono dziecię, położyła je między rogóż na brzegu rzeki.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:6 — A otworzywszy ujrzała dziecię, a ono chłopiątko płakało; a użaliwszy się go, rzekła: Z dziatek Hebrejskich jest ten.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:7 — I rzekła siostra jego do córki Faraonowej: Chceszże, pójdę, i zawołam ci niewiasty, mamki Hebrejskiej, która być odchowała to dziecię?
• 2 Księga Mojżeszowa 2:8 — I rzekła jej córka Faraonowa: Idź. Tedy poszła ona dzieweczka, i zawołała matki onegoż dziecięcia.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:9 — Do której rzekła córka Faraonowa: Weźmij to dziecię, i chowaj mi je, a ja tobie dam zapłatę twoję; i wziąwszy niewiasta dziecię, chowała je.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:10 — A gdy podrosło ono dziecię, przywiodła je do córki Faraonowej, i było jej za syna; a nazwała imię jego Mojżesz, bo mówiła: Żem z wody wyciągnęła go.
• 2 Księga Mojżeszowa 21:4 — Jeźli mu pan jego dał żonę, a zrodziła mu syny albo córki, żona i dzieci jego będą pana jego, a on sam tylko odejdzie.
• 2 Księga Mojżeszowa 21:22 — Jeźliby się też powadziwszy mężowie, uderzył który z nich niewiastę brzemienną, tak żeby z niej płód wyszedł, jednakby nie zaszła śmierć koniecznie karanie odniesie, jakie włoży nań mąż onejże niewiasty, a da wedle uznania sędziów.
• Księga Rut 1:5 — Umarli potem i oni oba, Mahalon i Chelijon; i tak ona niewiasta osierociała po obu synach swoich i po mężu swoim.
• Księga Rut 4:16 — A tak wziąwszy Noemi dzieciątko, położyła je na łonie swojem, a była mu za piastunkę.
• 1 Księga Samuela 1:2 — A ten miał dwie żony, imię jednaj Anna, a imię drugiej Fenenna; i miała Fenenna dziatki, ale Anna nie miała dziatek.
• 2 Księga Samuela 6:23 — Przetoż Michol, córka Saulowa, niemiała dziatek aż do dnia śmierci swojej.
• 2 Księga Samuela 12:15 — Potem odszedł Natan do domu swego. Wtem zaraził Pan dziecię, które była urodziła żona Uryjaszowa Dawidowi, i zwątpiono o niem.
• 2 Księga Samuela 12:18 — I stało się dnia siódmego, że umarło dziecię. A obawiali się słudzy Dawidowi, oznajmić mu, iż umarło dziecię, bo mówili: Oto, póki jeszcze dziecię było żywę, mówiliśmy z nim, a nie słuchał głosu naszego; cóż gdy mu powiemy: Umarło dziecię, dopier oż się będzie trapił.
• 2 Księga Samuela 12:19 — A widząc Dawid, że słudzy jego szeptali z sobą, porozumiał Dawid, iż umarło dziecię. I rzekł Dawid do sług swoich: Albo umarło dziecię? A oni odpowiedzieli: Umarło.
• 2 Księga Samuela 12:21 — I rzekli słudzy jego do niego: Cóż to jest, coś uczynił? Dla dzicięcia,póki jeszcze żyło, pościłeś i płakałeś, a gdy umarło dziecię, wstałeś i jadłeś chleb?
• 2 Księga Samuela 12:22 — A on rzekł: Póki jeszcze dziecię żyło, pościłem i płakałem; bom mówił: Któż wie, nie zmiłujeli się Pan nademną, że będzie żywe dziecię.
• 1 Księga Królewska 3:25 — Tedy rzekł król: Rozetnijcie to żywe dziecię na dwoje, a dajcie połowę jednej, a połowę drugiej.
• 1 Księga Królewska 12:8 — Ale on opuściwszy radę starszych, którą mu podali, wszedł w radę z młodzieńcami, którzy z nim wzrośli, a którzy stawali przed nim;
• 1 Księga Królewska 12:10 — Tedy mu odpowiedzieli oni młodzieńcy, którzy z nim wzrośli, mówiąc:Tak odpowiesz temu ludowi, którzy mówili do ciebie, a rzekli: Ojciec twój włożył na nas jarzmo ciężkie, ale nam go ty ulżyj; tak rzeczesz do nich: Najmniejszy palec mój mięższy jest niż biodra ojca mego.
• 1 Księga Królewska 12:14 — A rzekł do nich według rady młodzieńców, mówiąc: Ojciec mój obciążał was jarzmem ciężkiem, ale ja przydam do jarzma waszego; ojciec mój karał was biczykami, ale ja was będę karał korbaczami.
• 1 Księga Królewska 14:12 — A ty wstawszy idź do domu twego a gdy wchodzić będziesz do miasta, tedy umrze dziecię.
• 1 Księga Królewska 17:21 — A rozciągnąwszy się nad dziecięciem po trzy kroć, wołał do Pana, mówiąc: Panie, Boże mój, niechaj się proszę wróci dusza dzieciątka tego w ciało jego.
• 1 Księga Królewska 17:22 — I wysłuchał Pan głos Elijaszowy: i wróciła się dusza dziecięcia w ciało jego, i ożyło.
• 1 Księga Królewska 17:23 — Tedy wziął Elijasz dziecię, i zniósł je z sali do domu, a oddał go matce jego, i rzekł Elijasz: Wej, syn twój żyje.
• 2 Księga Królewska 2:24 — Który obejrzawszy się, ujrzał je, i złorzeczył im w imieniu Pańskiem. Przetoż wyszedłszy dwie niedźwiedzice z lasu, rozdrapały z nich czterdzieści i dwoje dzieci.
• 2 Księga Królewska 4:1 — A niewiasta jedna z żon synów prorockich wołała do Elizeusza, mówiąc: Sługa twój, mąż mój, umarł. A ty wiesz, iż sługa twój bał się Pana. A teraz przyszedł pożyczalnik, aby sobie wziął dwóch synów moich za niewolniki.
• 2 Księga Królewska 4:18 — I podrosło dziecię. I stało się dnia niektórego, że wyszedłszy do ojca swego, do żeńców,
• 2 Księga Królewska 4:26 — Przetoż wynijdź przeciwko niej, a rzecz jej: A zdrowaś dobrze? zdrów i mąż twój? zdrów i syn?
• 2 Księga Królewska 4:34 — Potem wstąpiwszy na łoże, położył się na dzieciątko, przyłożywszy usta swe do ust jego, a oczy swe do oczów jego, i ręce swe do rąk jego, i rozpostarł się na niem, tak iż się zagrzało ciało dziecięce.
• 2 Księga Kronik 10:8 — Ale on opuściwszy radę starszych, którą mu podali, wszedł w radę z młodzieńcami, którzy z nim wzrośli i stawali przed nim.

Pokazano 50 z 89 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H3206 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H3205

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.